એક સમયે, એક મહાન રાજા દશરથ હતા, જેમણે ચાર પુત્રોનું પાળપોષણ કર્યું હતું. તેમના પુત્રો રામ, લક્ષ્મણ, ભારત અને શત્રુઘ્ન ખૂબ જ પ્રતિભાશાળી અને કુશળ હતા. રામ, જે સમગ્ર જગતનો આનંદ હતા, લોકોના હૃદયમાં ખૂબ જ પ્રિય હતા. જેમ જેમ તેઓ મોટા થયા, તેમ તેમ લક્ષ્મણ, જે રામનો નાનકડો ભાઈ હતો, તેની સાથે કદી પણ અલગ ન થતો. લક્ષ્મણ રામની સાથે હંમેશા રહેતા, તેમને રક્ષણ આપતા, અને તેઓ જ્યાં જતાં, લક્ષ્મણ ત્યાં જતાં. જ્યારે રામ શિકાર માટે ઘોડા પર જતાં, ત્યારે લક્ષ્મણ તિરંદાજ સાથે તેમની સાથે ચાલતા. લક્ષ્મણનું પ્રેમ અને સમર્પણ એટલું ગહન હતું કે રામને ખોરાક મળતાં પહેલાં તેઓ પોતાને ખાવા માટે તૈયાર કરતા નહીં. દશરથ રાજા તેમના પુત્રોની સફળતા અને શિક્ષણમાં ખૂબ જ ખુશ હતા. તેઓ પોતાના પુત્રોને શાસ્ત્રો અને તીરંદાજીનું શિક્ષણ આપતા, અને તેઓને જીવનમાં સફળતા મેળવવા માટે પ્રેરણા આપતા. એક દિવસ, દશરથ રાજાએ લગ્નના સંસાર વિશે વિચારવા લાગ્યા, ત્યારે એક મહાન ઋષિ વિશ્વામિત્ર, જે દુર્બળતાને દૂર કરવા માટે પ્રસિદ્ધ હતા, તેમના દરવાજે આવ્યા. વિશ્વામિત્રનો આગમન રાજાને આનંદિત કરી દીધો. રાજાએ તેમના આગમનને નકતર જેવા સ્વાગત કર્યું, જેમ કે વરસાદમાં પ્યાસા માટે પાણી મળે. વિશ્વામિત્રે રાજાને પૂછ્યું કે શું બધું સારા છે, અને રાજા દશરથ તેમના માટે શ્રેષ્ઠ આવકાર પ્રદાન કરવા માટે ઉત્સુક હતા. તેમણે જણાવ્યું કે આ મુલાકાત તેમના માટે એક શુભ અવસર છે, જે તેમને જીવનમાં વધુ સફળતા અને સમૃદ્ધિ લાવશે. રાજાએ વિશ્વામિત્રને પૂછીને કહ્યું કે તેઓ કઈ મદદની જરૂર છે, અને તેમને ખાતરી આપી કે તેઓ તેમના ઇચ્છા પૂર્ણ કરવામાં સહાય કરશે. વિશ્વામિત્રે કહ્યું કે તેઓએ એક વિશેષ વ્રત પૂરા કરવા માટે આવે છે, પરંતુ તેમાં બે દાનવ, મારિચ અને સુબાહુ, અવરોધ ઊભા કરે છે. આ દાનવો કોઈપણ સ્વરૂપમાં આવી શકે છે અને આ વ્રતને ધૂળમાં ભીંજવી દે છે. રાજા દશરથ, જે પોતાની પ્રતિજ્ઞાને ખૂબ જ મહત્વ આપી રહ્યા હતા, તેમના પુત્રો રામ અને લક્ષ્મણને આ મહાન કાર્યમાં સહાય કરવા માટે બોલાવ્યા. આ રીતે, દશરથ અને વિશ્વામિત્ર વચ્ચેની આ મુલાકાત એક નવા અધ્યાયની શરૂઆત બની, જે રામાયણની મહાકાવ્ય કથાના મહત્વપૂર્ણ પળો તરફ દોરી ગઈ.