રામ, સીતાને કહે છે: "વૈદેહી, આજુબાજુના વૃક્ષો જોઈ, કેવી રીતે ફૂલોથી ઝળહળતાં, будто આગ લાગી હોય એવી લાગણી આપે છે; વસ્ત્રકપાસના વૃક્ષો શિયાળાની અંતમાં ફૂલોથી ભરાઈ ગયા છે." પછી રામ કહે છે, "અહા, ભલ્લાતકના વૃક્ષો જોઈ, લોકોના સ્પર્શ વગર, ફળ અને પાનથી ઝૂકી પડ્યા છે; નિશ્ચયે, હું અહીં જીવવા સક્ષમ રહીશ." રામ લક્ષ્મણને બતાવે છે: "લક્ષ્મણ, જુઓ, દરેક પર્વત ઉપર ટોપલાની જેટલી મોટી મધમાખીની છતીઓ લટકી રહી છે, અને મધમાખીઓ તેમાં મધ ભરી રહી છે." પવનમાં નત્યૂહ પક્ષીનું રડવું અને મોરનું જવાબ આપવું, ફૂલોની શય્યાઓથી ભરેલા આ મનોહર વન પ્રદેશમાં, રામ સૌને આનંદથી દર્શાવે છે. પછી રામ કહે છે, "આ પર્વત જુઓ, તેની ચોટીઓ ઊંચી અને ગજના સમૂહો પાછળ ચાલે છે, પક્ષીઓના ઝુંડથી ગુંજતું, તેની ઢાળ સુંદર અને વિવિધ છે." "આ મસ્ત મેદાન, અનેક વૃક્ષોથી આવરી લીધેલું, આપણને આનંદ આપશે, પ્રિય, ચિત્રકૂટના પવિત્ર વનમાં." રામ, સીતાને સાથે લઈ, લક્ષ્મણ સાથે ચાલતા ચાલતા, ચિત્રકૂટ પર્વત પર પહોંચે છે, જે મનને આનંદ આપે છે. તેઓ ત્યાં પહોંચે છે, જ્યાં અનેક પ્રકારના પક્ષીઓ, મૂળ અને ફળની ભરમાર, સુંદર તળાવો અને પાણી છે. "આ સુંદર તટ, સૌમ્ય, અનેક વૃક્ષો અને વેલો વડે આવરી લેવાયું છે; મૂળ અને ફળથી સમૃદ્ધ, આપણા જીવન માટે યોગ્ય લાગે છે." "આ પર્વતના પથ્થર પર મહાન ઋષિઓ નિવાસ કરે છે; પ્રિય, આ સ્થળે આપણે રહેવું જોઈએ અને આનંદ માણવો જોઈએ." પછી રામ, સીતા અને લક્ષ્મણ, હાથ જોડીને, આશ્રમ તરફ જાય છે અને વાલ્મીકીને નમસ્કાર કરે છે. મહાન ઋષિ, ધર્મ જાણતાં, આનંદથી તેમને 'બેસો' કહી સન્માન આપે છે અને હર્ષભેર આવકાર આપે છે. પછી રામ, લક્ષ્મણના મોટા ભાઈ, યોગ્ય રીતે પોતાનું પરિચય આપી, ઋષિ સાથે વાત કરે છે: "લક્ષ્મણ, મજબૂત અને ઉત્તમ લાકડું લાવો, પ્રિય, અહીં મારા હૃદયને વસવું ગમતું છે, એક ઘર બનાવો." રામના શબ્દો સાંભળીને, સૌમિત્રિ વિવિધ પ્રકારનું લાકડું લાવે છે અને પત્રોથી એક સુંદર કુટિર બનાવે છે. completed hut જોઈ, રામ પોતાના નાના ભાઈને કહે છે: "આપણે અહીં કુટિરમાં હરણનું માંસ અર્પણ કરીએ; જે લાંબા આયુષ્ય ઈચ્છે છે, તેને વસવાટની વિધિ કરવી જોઈએ." "લક્ષ્મણ, હરણ માર અને ઝડપથી લાવો; આ કરવું જ જોઈએ, શાસ્ત્રમાં જે નિયમ છે, તે યાદ રાખો." ભાઈના આજ્ઞા સમજીને, લક્ષ્મણ, શત્રુઓના વિજેતા, જેમ કહ્યું તેમ કરે છે. પછી રામ કહે છે, "આ કાળીય હરણને અર્પણ માટે તૈયાર કરો; આપણે યજ્ઞ કરીશું. જલદી કરો, સૌમ્ય, કારણ કે સમય વિપરીત છે અને દિવસ પસાર થઈ રહ્યો છે." પછી લક્ષ્મણ, સુમિત્રાના સશક્ત પુત્ર, શુદ્ધ કાળીય હરણને માર્યો અને તેને લાવા જેવી આગમાં નાખ્યો. જ્યારે તે સારી રીતે શેકાઈ, લક્ષ્મણ, પુરુષોમાં સિંહ, રાઘવને કહે છે, "આ કાળીય હરણ હવે સંપૂર્ણ તૈયાર છે, મહાન, યોગ્ય રીતે શેકાયું છે. મનુષ્યોમાં દેવ સમાન, અર્પણ કરો, કેમ કે તમે વિધિમાં નિપુણ છો." રામ, આત્મ-નિયંત્રણ ધરાવતાં, ધર્મનિષ્ઠ અને મંત્રોમાં પારંગત, સ્નાન કરીને, યજ્ઞના અંતના મંત્રો સંક્ષિપ્તમાં પાઠ કરે છે. બધા દેવોના સમૂહની પૂજા કરીને, રામ, શુદ્ધ અને અપરિમિત તેજ ધરાવતાં, shelterમાં પ્રવેશ કરે છે, આનંદથી મન ભરાઈ જાય છે. રામ વૈશ્વદેવ અર્પણ, ઉગ્ર અને વૈષ્ણવ વિધિ, તથા dwelling શાંતિ માટે શુભ વિધિઓ શરૂ કરે છે. યોગ્ય રીતે મંત્રો પઠન અને નદીમાં નિયમ પ્રમાણે સ્નાન કરીને, રામ પાપ નિવારણ માટે ઉત્તમ અર્પણ કરે છે. રાઘવ આશ્રમ માટે યોગ્ય altar, મંદિર અને sanctuary સ્થાપન કરે છે. વનમાલાઓ, ફળ, મૂળ, પક્વ માંસ, જલ, પવિત્ર દર્ભા ઘાસ અને kindling, જે વેદોમાં શીખવાયું છે, તેમ તૈયાર કરે છે. બંને રાઘવ, સીતાના સાથે, સર્વ જીવોને સંતોષ આપે છે અને શુભ ચિહ્નોથી ચિહ્નિત, સુંદર shelterમાં પ્રવેશ કરે છે. આ મનોહર પત્રકુટિર, સારી રીતે બંધાયેલ અને પવનથી સુરક્ષિત, તેઓ ત્રણેય સાથે વસવાટ માટે પ્રવેશ કરે છે, જેમ દેવો assembly hallમાં પ્રવેશ કરે. આ ઉત્તમ વનમાં, જંગલી પ્રાણીઓના અવાજથી ગુંજતું, અનેક પ્રકારના હરણ, પક્ષી, અને વિવિધ ફૂલોની ગાંઠોથી શોભિત વૃક્ષોથી ભરેલું, તેઓ આનંદથી, ઇન્દ્રિયજીત થઈ, વસે છે. આ સુંદર પર્વત અને પવિત્ર માલ્યવતી નદી, જ્યાં હરણ અને પક્ષીઓ આવતા, રામ ત્યાં પહોંચે છે, અને મન આનંદથી ભરાઈ જાય છે; દેશથી વિસર્જનનો દુઃખ ભૂલી જાય છે. પછી, મહાન વાલ્મીકી રામાયણના અયોધ્યા કાંડમાં, સત્તાવનમો સર્ગ સાંભળવાનો છે. રામના દક્ષિણ કિનારે પહોંચ્યા પછી, ગુહા, સુમંત્ર સાથે લાંબા સમય સુધી વાત કરીને, ઊંડી દુ:ખથી વ્યથિત, પોતાના ઘરે પાછા જાય છે. ભરદ્વાજ માટેની યાત્રા, પ્રયાગમાં નિવાસ, અને પર્વત પર ચડવું, ત્યાં હાજર લોકોએ જો્યું. પછી, સુમંત્રને અનુમતિ મળ્યા પછી, ઉત્તમ ઘોડા જોડે છે અને, ખૂબ દુ:ખી હૃદયથી, અયોધ્યા માટે રવાના થાય છે. ઝડપથી પસાર થઈ, તે સુગંધિત વન, નદીઓ, તળાવો, ગામ અને શહેરો જોઈને, ત્રીજા દિવસની સાંજે અયોધ્યા પહોંચે છે, અને તેને આનંદ વિનાની, નિર્વિકાર જોઈ છે. શાંત અને નિરજ, અયોધ્યાને જોઈને, સુમંત્ર, ઊંડી દુ:ખથી વ્યથિત, દુ:ખના ઝટકા સાથે, મનમાં વિચાર કરવા લાગે છે.