સુમંત્ર રામના મહેલ તરફ આગળ વધ્યા, જ્યાં પ્રવેશદ્વાર કૈલાસ સમાન શોભાયમાન અને દેવસ્થાન જેવા દિવ્ય ભવ્યતાથી અલંકૃત હતા. રસ્તામાં રામના અનેક પ્રિય અને શ્રેષ્ઠ સેવકો મળ્યા, જે રામપ્રતિ અપાર ભક્તિ ધરાવતા હતા. એમને પસાર કરીને સુમંત્ર શુદ્ધ આંતરિક ભાગે પહોંચ્યા. અહાં, સુમંત્રે લોકોના આનંદભર્યા અવાજો સાંભળ્યા, જે રામના અભિષેક માટે એકત્ર થયા હતા અને રાજપુત્ર માટે શુભેચ્છાઓ આપી રહ્યા હતા. તેમની વાતોમાં સમગ્ર વિશ્વ માટે ખુશીની લાગણી વહેતી હતી. સુમંત્રે રામના મહેલને જોયું, જે ઈન્દ્રના મહેલ સમાન ભવ્ય અને તેજસ્વી હતું, જ્યાં હરણ અને પક્ષીઓ વસતા અને જે મેરુ પર્વતની ચોટી જેવું ઊંચું અને પોતાની જ કાંતિથી તેજમય હતું. પ્રવેશદ્વાર પર ગામડાંના અનેક લોકો ભેટો લઈને અને વિનમ્ર વંદન સાથે ઊભા હતા. અનેક વાહનો ત્યાં ઉભા હોવાથી પ્રવેશદ્વાર ગભરાટથી ભરાયેલો હતો. ત્યાં સુમંત્રે એક મહાન ગજને જોયો, જે મેઘોથી ઢંકાયેલા પર્વત જેવો વિશાળ અને ભયાનક હતો, જેને અંકુશથી પણ કાબૂમાં રાખવું મુશ્કેલ હતું. તે રામ માટે યોગ્ય એવો શત્રુન્જય નામનો ગજ હતો. પછી તેમણે રામના પ્રિય અને સુશોભિત મુખ્ય મંત્રીઓ, ઘોડાઓ, રથો અને હાથીઓ સાથે જોયા. સુમંત્ર એમના વચ્ચેથી પસાર થઈને સમૃદ્ધ આંતરિક મહેલમાં પ્રવેશ્યા. પછી તેઓ એક વિશાળ અને ખજાનાથી ભરેલ પર્વત સમાન મહેલમાં પ્રવેશ્યા, જાણે મકર જળમાં પ્રવેશ કરે એમ. પછીના પ્રસંગમાં, સુમંત્રે ભીડથી ભરેલા મહેલના પ્રવેશદ્વારને પાર કર્યો અને પછી એક એકાંત કક્ષમાં પહોંચ્યા, જ્યાં તેઓ પ્રાચીન રીતોમાં નિપુણ હતા. ત્યાં યુવાન રક્ષકો, તલવાર અને ધનુષ ધારણ કરનાર, ઝગમગતા કાનના કુંડળથી શોભિત, ચેતન અને સ્વામીપ્રતિ ભક્તિથી ભરપૂર ઊભા હતા. પ્રવેશદ્વારે વૃદ્ધ પુરુષો ગેરુયા વસ્ત્રમાં, દંડ ધારણ કરીને અને શોભિત થઈને ઊભા હતા, તેમજ સ્ત્રી-પ્રભારી પણ ચેતન અને ગંભીર હતા. સુમંત્રને આવતો જોઈ, રામને પ્રસન્ન કરવા ઇચ્છુક બધા સેવકો ઉત્સાહપૂર્વક અને આદરપૂર્વક બેઠા સ્થાનેથી ઊભા થયા. વિનમ્ર હૃદયથી સુમંત્રે તેમને પરિભ્રમણ કરીને કહ્યું: "ઝડપી રામને કહો કે સુમંત્ર દ્વારે રાહ જોઈ રહ્યો છે." તેઓ તરત રામ અને તેની પત્નીને સુમંત્રના આગમનની જાણ કરી. સમાચાર સાંભળીને રાઘવ, pleasing to all, સુમંત્રને પિતાના આંતરિક મહેલમાં બોલાવ્યા. સુમંત્રે રામને જોયા, જે કુબેર સમાન શોભાયમાન, સુવર્ણ પાંખાવાળા પથ પર બેઠેલા હતા. શત્રુઓને દહન કરનારા રામ ચંદનના સુગંધિત અને શુદ્ધ લપસથી અંકિત હતા, જે વરાહના લોહી જેવો રંગ ધરાવતો અને અમૂલ્ય હતો. રામની બાજુએ સીતાજી ઊભી હતી, જે યક્તિલ ચામર પાંખી રહી હતી, શોભાયમાન અને અલંકૃત, જાણે ચંદ્ર પાસે સુંદર તારાની જેમ. સુમંત્ર, વિનમ્ર અને શ્રદ્ધાપૂર્વક, તેજસ્વી રામને વંદન કર્યા, જે પોતાના તેજથી પ્રકાશિત અને દાનશીલ હતા. પછી સુમંત્રે, રાજાએ સન્માનિત, હાથ જોડીને આરામથી બેઠેલા, તેજસ્વી ચહેરાવાળા રામને સંબોધ્યા: "હે કૌસલ્યાના પુત્ર રામ, તમારા પિતા તમને જોવા ઇચ્છે છે. તમે રાણી કૈકેયી સાથે વિલંબ કર્યા વિના ત્યાં જાવ." આ રીતે સંબોધવામાં આવ્યા પછી, પુરુષસિંહ રામ પ્રકાશિત અને આનંદિત થઈ, સીતાને સન્માન આપીને એમને કહ્યું: "દેવી, રાજા અને રાણી ચોક્કસપણે મારા અભાવમાં અભિષેક સંબંધિત વાતચીત કરી રહ્યા છે." "મારી માતા, કેકય નરેન્દ્રની પુત્રી, મારી કલ્યાણકામી અને આનંદિત છે." "સૌભાગ્યથી, મહાન રાજા અને તેમની પ્રિય રાણી સુમંત્રને દૂત તરીકે મોકલ્યા છે, જે મારા કલ્યાણ માટે ઉત્સુક છે." "જેવી સભા, એવો દૂત આવ્યો છે; નિશ્ચિતપણે આજે જ રાજા મને યુવરાજ પદે અભિષેક કરશે." "હું તરત જ જઈને રાજાને મળું છું. તમે અહીં આનંદથી રહો અને તમારા સહયોગીઓ સાથે આનંદ કરો." પતિ દ્વારા સન્માનિત થયેલી, કાજલ જેવી આંખોવાળી સીતાએ તેમને દ્વાર સુધી અનુસરી, શુભવચનો ઉચ્ચાર્યા. "રાજા, બ્રાહ્મણોથી ઘેરાયેલા, તમારો અભિષેક કરવા યોગ્ય છે, જેમ સર્જનહારે ઈન્દ્રને સ્થાપ્યા." "તમને અભિષિક્ત, વ્રત પાલન કરતા, શુદ્ધ, હરણચામડી અને સિંગ ધારણ કરતા જોઈને મને આનંદ થાય છે." "ઇન્દ્ર પૂર્વમાં, યમ દક્ષિણમાં, વરુણ પશ્ચિમમાં અને કુબેર ઉત્તર તરફથી તમારી રક્ષા કરે." પછી, સીતાએ શુભક્રિયાઓ કરી, રામે તેમનો વિદાય લીધો અને સુમંત્ર સાથે નિવાસસ્થાનમાંથી નીકળ્યા. એવી રીતે, જાણે સિંહ પર્વતની ગુફાથી નીકળે, રામે દ્વારે લક્ષ્મણને જોયા, જે હાથ જોડીને આદરપૂર્વક ઊભા હતા. પછી, મધ્યકક્ષમાં, મિત્રોથી ઘેરાયેલા, રામે બધા અરજદારોએ મુલાકાત લીધી અને તેમનું સ્વાગત કર્યું. પછી રાજાનું ગૌરવ અને આનંદ, પુરુષસિંહ રામ તેજસ્વી રથ પર ચઢ્યા, જે અગ્નિ સમાન પ્રકાશમાન હતો. એ રથ મેઘની ગર્જના જેવો ધ્વનિ કરતો, રત્ન અને સોનાથી અલંકૃત, મેરુ પર્વતની ચમકથી આંખે ચમકાવતો હતો. તેમાં યુવાન હાથી સમાન, પવનની ઝડપથી દોડતા, લીલા ઘોડાઓ જોડાયેલા હતા, જાણે ઈન્દ્રના રથને સહસ્ત્રચક્ષુ દેવ ચલાવે. રાઘવ તેજથી ઝગમગતા, ઝડપથી રથ પર ચઢીને નીકળી પડ્યા, જાણે આકાશમાં મેઘ ગર્જના કરે. પ્રસિદ્ધ યુવરાજ પોતાના નિવાસથી બહાર નીકળ્યા, જાણે ચંદ્ર વિશાળ મેઘમાંથી બહાર આવે, અને લક્ષ્મણ, અલંકૃત પંખો લઈને, ભાઈની સાથે હતા. લક્ષ્મણે રથમાં પાછળ બેઠા અને ભાઈની રક્ષા કરી. પછી ત્યાં મોટી ધ્વનિ અને ઉત્સાહ ઊભો થયો.