સુગ્રીવ અને વિરૂપાક્ષ વચ્ચે યુદ્ધ સતત વિકરાળ બની રહ્યું હતું. વિરૂપાક્ષ Sugrīvaનું બખ્તર તોડી નાખે છે અને પગથી ઘાયલ કરીને Sugrīvaને જમીન પર પાડી દે છે; પરંતુ Sugrīva ફરી ઊભો થાય છે અને પોતાનું બખ્તર ફરીથી વિરૂપાક્ષ પર ફેંકે છે. પછી Sugrīva પોતાની હથેળીથી, જે વીજળીની ગાંઠ જેવી ગર્જના કરે છે, રાક્ષસ પર પ્રહાર કરે છે. વિરૂપાક્ષ એ પ્રહારથી ચતુરાઈથી બચી જાય છે, પણ Sugrīva તેની છાતી પર મુઠ્ઠીથી જોરદાર પ્રહાર કરે છે; અને Sugrīva, વાનર રાજા, હવે વધુ રોષથી ભરાઈ જાય છે. પોતાનો પ્રહાર વિરૂપાક્ષ દ્વારા ટળી ગયો હોવાનું જોઈ, Sugrīva વિરૂપાક્ષના રક્ષણમાં એક ખોટ જોઈ લે છે. પછી, ક્રોધથી ભરાઈ, Sugrīva વિરૂપાક્ષના જડબાં પર વીજળી જેવી હથેળીથી ઘાત કરે છે, જેના કારણે વિરૂપાક્ષ જમીન પર પડી જાય છે. વિરૂપાક્ષ લોહીથી ભીંજાઈ જાય છે, તેની દેહમાંથી લાલ લોહી વહે છે, જાણે પર્વતમાંથી ઝરણું વહે છે. તેના આંખો ગુસ્સામાં પહોળી થઈ જાય છે, મોઢું લોહીથી લથપથ અને ફેનથી ભરાઈ જાય છે, જેને જોઈને તે વધુ ભયાનક લાગે છે. શત્રુને, લોહીથી ભીંજાઈ, દેહમાં કંપન અને બાજુ પર લોટતો, દુ:ખથી ચીસો પાડતો જોઈ શકાય છે. આ રીતે વાનર અને રાક્ષસના બે મહાન નેતાઓ, બે ભયાનક સમુદ્રોની જેમ, જેમના કિનારા તૂટી ગયા હોય, ગર્જના કરતા યુદ્ધમાં સામસામે ટકરાય છે. વિરૂપાક્ષ, જેણે વિશાળ શક્તિ અને વિકૃત આંખ ધરાવતી હતી, Sugrīva દ્વારા સંહાર પામે છે; અને વાનર તથા રાક્ષસોની સંયુક્ત સેના ઉગ્ર અને અવરોધિત ગંગા જેવી બની જાય છે. આ મહાયુદ્ધમાં બંને પક્ષોની સેના એકબીજાને ઝડપથી નષ્ટ કરી રહી હતી; અને તે એક ઉનાળાની તીવ્ર તાપમાં સૂકાઈ ગયેલા સરોવર જેવી થઈ ગઈ હતી, લગભગ સુકાઈ ગઈ. પોતાના સેનાની હત્યા અને વિરૂપાક્ષના મૃત્યુથી, રાવણ, રાક્ષસોના રાજા, દ્વિગુણ રોષથી ભરાઈ જાય છે. પોતાની diminishing army અને શ્રેષ્ઠ યુદ્ધવીરો દ્વારા સેનાની હત્યા જોઈને, રાવણ યુદ્ધમાં દુ:ખ અનુભવે છે, અને ભાગ્યનો પલટો જોઈને દુ:ખી થાય છે. ત્યારે, રાવણ પાસે ઊભેલા મહોદરાને કહે છે: "હમણાં, હે મહાબાહુ, મારી વિજયની આશા તારા પર છે. દુશ્મનની સેનાનો સંહાર કર, હે વિરુ, આજે તું તારી શૌર્ય દર્શાવ. હવે તારા સ્વામી માટે તું તારો ધર્મ નિભાવવાનો સમય છે; સારી રીતે યુદ્ધ કર!" આ રીતે રાવણના શબ્દો સાંભળીને, મહોદરા, રાક્ષસોના સ્વામી, "એવું જ થશે" કહીને, દુશ્મનના પાંખમાં moth જેવી ઘૂસી જાય છે. પોતાના સ્વામીના આદેશ અને પોતાના શૌર્યથી પ્રેરિત, મહોદરા વાનરોમાં મહાસંહાર કરે છે. વાનરો પણ, મહાન આત્મા ધરાવતાં, વિશાળ પથ્થરો લઈને, શત્રુના ભયાનક પાંખમાં ઘૂસી જાય છે અને રાક્ષસોને ધડાધડ મારતા જાય છે. મહોદરા, ખૂબ જ ગુસ્સામાં, સોનાથી શોભિત બાણોથી વાનરોના હાથ, પગ અને જાંઘો કાપી નાખે છે. પછી બધા વાનરો, રાક્ષસો દ્વારા ભારે પીડાતા, દરેક દિશામાં વહે જાય છે, કેટલાક Sugrīva પાસે આશ્રય લે છે. યુદ્ધમાં વાનર સેનાને પછાડી જોઈ, Sugrīva તરત જ મહોદરાની સામે ધસી જાય છે. એક વિશાળ, ભયાનક પથ્થર, જે પર્વત જેટલું મોટું હતું, Sugrīva ઉઠાવે છે અને મહોદરાને મારવા ફેંકે છે. પણ મહોદરા, અડગ રહી, તેના બાણોથી પથ્થરને તોડી નાખે છે. રાક્ષસના એ બાણોથી પથ્થર હજાર ટુકડામાં વિભાજિત થઈ જાય છે અને જમીન પર પડું છે, જાણે ગૃધ્રોની ટોળી હોય. એ તૂટી ગયેલા પથ્થરને જોઈ, Sugrīva ગુસ્સામાં આવી, એક સાલ વૃક્ષ ઉખાડી લે છે અને ફેંકે છે, પણ મહોદરા તેને પણ અનેક ટુકડામાં કાપી નાખે છે. એ શત્રુવિનાશક યોદ્ધા Sugrīvaને બાણોથી ઘાયલ કરે છે; પછી Sugrīva, ગુસ્સામાં, જમીન પર પડેલી ગદા (મેસ) જોઈ લે છે. Sugrīva એ પ્રજ્વલિત ગદાને લપેટી, તેનો પ્રદર્શન કરે છે અને તેની ભયાનક શક્તિથી મહોદરાના શ્રેષ્ઠ ઘોડાઓને માર દે છે. તેના ઘોડાઓના મૃત્યુ પછી, મહોદરા, પોતાના મહાન રથમાંથી કૂદી, ગુસ્સામાં ગદા પકડી લે છે. બંને યોદ્ધા, ગદા અને મુદગલ (club) લઈને, સામસામે યુદ્ધમાં ધસી આવે છે, બળદોની જેમ ગર્જના કરે છે, વીજળી સાથેના વાદળ જેવી લાગણી આપી. પછી, રાક્ષસ મહોદરા ગુસ્સામાં પોતાની પ્રજ્વલિત, સૂર્ય સમાન ગદા Sugrīva પર ફેંકે છે. Sugrīva, ગુસ્સામાં આંખ લાલ કરી, પોતાની મુદગલ ઊંચી કરે છે અને એ ભયાનક, શક્તિશાળી ગદાને, જે તેની તરફ આવી રહી હતી, તેના પર પ્રહાર કરે છે. વાનર રાજા પોતાની મુદગલથી ગદાને ઘાયલ કરે છે, અને એ club તૂટી જઈ જમીન પર પડી જાય છે. પછી, તેજસ્વી Sugrīva જમીન પરથી એક ભયાનક લોખંડની ઓખલી (iron pestle), જે સર્વત્ર સોનાથી શોભિત હતી, ઉઠાવે છે. તેને ઊંચી લઈ, Sugrīva ફેંકે છે, અને મહોદરા પણ પોતાની ગદા ફેંકે છે; બંને હથિયારો એકબીજા સાથે અથડાઈ જમીન પર પડી જાય છે. પછી, તેમના હથિયારો તૂટી ગયાં, બંને યોદ્ધાઓ, સમાન શક્તિ અને ઉર્જા સાથે, પોતાના મુઠ્ઠીથી યુદ્ધ કરવા નજીક આવે છે, જાણે યજ્ઞમાં અગ્નિ જ્વલતું હોય. બંને વારંવાર એકબીજાને માર આપે છે, ગર્જના કરે છે, અને હથેળીથી હથેળી ભાંગે છે; બંને યુદ્ધમાં જમીન પર પડી જાય છે. પછી, ઝડપથી ઊભા થઈ, બંને અજય યોદ્ધાઓ એકબીજાને માર આપે છે અને એકબીજાને હાથથી પછાડી દે છે. આ બાજુ યુદ્ધથી થાકી ગયેલા બંને યોદ્ધાઓ, નજીક પડેલી તલવાર ઉઠાવે છે. રાક્ષસ મહોદરા, પવનની જેમ ઝડપી, પોતાની ઢાલ (shield) અને તેની સાથે પડી ગયેલી મહાન તલવાર ઉઠાવે છે; અને વાનરોમાં શ્રેષ્ઠ, Sugrīva, એ કરતાં પણ વધુ ઝડપી, પોતાની તલવાર ઉઠાવે છે.