યુદ્ધના મેદાનમાં, વાનર સેનાના મહાન અને તેજસ્વી અગ્રગણ્ય અંગદને એક મહાન યોદ્ધાએ તેના મસ્તક પર પ્રહાર કર્યો, જેથી અંગદ થોડા ક્ષણો માટે ડગમગ્યો. પણ, જ્ઞાન પરત મળતાં જ, વાલીપુત્ર અંગદે પોતાના મજબૂત મુઠીથી પ્રજઙ્ઘાનું મસ્તક તેના શરીરથી અલગ કરી દીધું. પોતાના કાકાની યુદ્ધમાં મોત જોઈને, યુપક્ષના આંખોમાં आँસુ આવી ગયા, અને થાકેલા તે તરત રથમાંથી નીચે ઉતરી, તલવાર લઈ યુદ્ધ માટે તૈયાર થયો. યુપક્ષને આવી રહ્યો જોઈ, દ્વિવિદે ઝડપથી અને ક્રોધથી તેને છાતી પર પ્રહાર કર્યો અને જોરથી પકડી લીધો. પોતાના ભાઈને પકડાયેલા જોઈને, શોનિતક્ષાએ, જે અત્યંત શક્તિશાળી હતો, તેજસ્વી દ્વિવિદને છાતી પર પ્રહાર કર્યો. આ પ્રહારોના કારણે દ્વિવિદ ડગમગ્યો, અને ફરીથી પોતાના વિરોધી પાસેની ઉઠાવેલી ગદા છીનવી લીધી. ત્યારે, મૈંદ દ્વિવિદ પાસે આવ્યો અને યુપક્ષને પોતાની હથેળીથી છાતી પર પ્રહાર કર્યો. શોનિતક્ષ અને યુપક્ષ, વાનરમાટે અત્યંત ઝડપી, યુદ્ધમાં જોરદાર ખેંચાણ અને ફાડફાડમાં વ્યસ્ત થઈ ગયા. દ્વિવિદે પોતાના નખોથી શોનિતક્ષનું મોઢું ફાડ્યું, અને પોતાની શક્તિથી તેને દબાવી જમીન પર ફेंકી દીધો. મૈંદ, વાનરમાટે અગ્રગણ્ય, યુપક્ષ પર કુપિત થઈ, તેને પોતાના હાથમાં દબાવી લીધો અને યુપક્ષ મૃત્યુ પામી જમીન પર પડ્યો. રાક્ષસ રાજાની સેનાના અગ્રયોદ્ધાઓ મૃત્યુ પામતાં, આખી સૈન્ય ગભરાઈ ગઈ અને કુંભકર્ણના પુત્ર તરફ વળી. કુંભા, સેનાને ઝડપથી આવતી જોઈ, તેમને આશ્વાસન આપ્યું અને વાનર સેનાના મહાન યોદ્ધાઓ સાથે આગળ વધ્યો. રાક્ષસ સેનાના મહાન યોદ્ધાઓ પડેલા જોઈ, તેજસ્વી કુંભાએ યુદ્ધમાં અત્યંત કઠિન કાર્ય કર્યું. તે ધનુર્વિદ્યા માટે અગ્રગણ્ય, એકાગ્રચિત્ત થઈ, ધનુષ ઉપાડી, શરીરને ફાડનાર, ઝેરવાળાં સર્પ જેવા તીક્ષ્ણ બાણ છોડ્યા. તેનું ઉત્તમ ધનુષ, બાણોથી સજ્જ, ઈન્દ્રના ધનુષ જેવી તેજસ્વી ઝાંખી નાખતું હતું, જેમાં વીજળી અને એરાવતનું તેજ હતું. કુંભાએ સુવર્ણપંખી, પાંખવાળી બાણ તાણીને છોડ્યો અને દ્વિવિદને પ્રહાર કર્યો. અચાનક બાણથી ઘાયલ દ્વિવિદ, પગલાં ડગમગતાં, પર્વતની શિખર જેવી જમીન પર પડ્યો. મૈંદ, પોતાના ભાઈને યુદ્ધમાં પછડાયેલી હાલતમાં જોઈ, ઝડપથી એક મોટો પથ્થર ઉઠાવી કુંભા તરફ દોડ્યો. મૈંદે એ પથ્થર રાક્ષસ તરફ ફેંક્યો, પણ કુંભાએ પાંચ તીક્ષ્ણ બાણથી એ પથ્થર ટુકડા કરી દીધો. પછી, એક વધુ ઝેરવાળાં સર્પ જેવા તીક્ષ્ણ બાણ તાણીને, તેજસ્વી કુંભાએ દ્વિવિદના મોટા ભાઈ મૈંદને છાતી પર પ્રહાર કર્યો. એ પ્રહારોના કારણે, મૈંદ, વાનરોના અગ્રગણ્ય, અચેત થઈ જમીન પર પડ્યો. દ્વિવિદ અને મૈંદ બંને પછડાઈ ગયાં, એ જોઈ વાલીપુત્ર અંગદ, કુંભા તરફ ધનુષ તાણીને દોડ્યો. કુંભાએ આવતા અંગદને પાંચ લોખંડના બાણો અને ત્રણ તીક્ષ્ણ બાણો, જેમ કે હાથીને પીડાવા માટે, પ્રહાર કર્યા; અનેક બાણોથી અંગદને ઘાયલ કર્યો. તીક્ષ્ણ અને સુવર્ણસજ્જ બાણોથી અંગદના અંગો છિદ્રિત થયા, છતાં વાલીપુત્ર અંગદ ડગમગ્યો નહીં. તેણે કુંભા પર પથ્થરો અને વૃક્ષોની વરસાદ કરી, પણ કુંભાએ બધા પથ્થરો અને વૃક્ષો તીક્ષ્ણ બાણોથી કપાઈ નાખ્યા. કુંભા, કુંભકર્ણના પુત્ર, વાલીપુત્ર અંગદને આવતાં જોઈ, તેની તરફ નજર કરી. તેણે બે બાણ, જેમ કે ધધકતા પતંગિયા, અંગદના ભ્રૂ પર પ્રહાર કર્યા, જેથી લોહી વહેવું લાગ્યું અને આંખો ઢંકાઈ ગઈ. અંગદ, લોહીથી ભરેલી આંખોને હાથથી ઢાંકી, બીજા હાથથી નજીકના શાળ વૃક્ષને પકડી લીધો. એ વૃક્ષને છાતી અને ખભા પર દબાવી, થોડું વળી, યુદ્ધમાં ઊંચકીને તાણ્યું. એ વૃક્ષ, ઈન્દ્રના ધ્વજ અને મંદર પર્વત જેવું, એણે રાક્ષસોની આંખ સામે જોરથી ફેંક્યું. કુંભાએ એ વૃક્ષને સાત તીક્ષ્ણ, શરીર ફાડનાર બાણોથી કપાઈ નાખ્યું; અંગદ વારંવાર ઘાયલ થયો અને અચેત થઈ પડ્યો. અંગદને પડેલો જોઈ, વાનર સેનાના અગ્રગણ્ય, જેમ કે દરિયામાં ડૂબતા, રાઘવને જાણ કરવા ગયા. રામે, વાલીપુત્ર અંગદ યુદ્ધમાં ઘાયલ થયો એ સાંભળતાં, જાંબવતને આગેવાની આપી, વાનર સેનાના અગ્રગણ્યને આદેશ આપ્યો. રામના આદેશ સાંભળતાં, વાનર સેનાના વાઘ જેવા અગ્રગણ્ય, ક્રોધથી ભરાઈ, ધનુષ તાણીને ઉભેલા કુંભા તરફ દોડી ગયા. વૃક્ષો અને પથ્થરો હાથમાં લઈને, આંખો ગુસ્સાથી લાલ, અગ્રગણ્ય વાનરો અંગદને બચાવવા દોડી આવ્યા. જાંબવાન, સુશેણ, અને ઝડપી વાનર વેગદર્શી, ક્રોધથી, કુંભકર્ણના પુત્ર કુંભા તરફ દોડી ગયા. એ મહાન વાનર અગ્રગણ્યને આવતાં જોઈ, કુંભાએ બાણોની વરસાદથી તેમને રોકી લીધા, જેમ કે પર્વત તળાવને અટકાવે. કુંભાના બાણોની પંક્તિમાં પ્રવેશતાં, એ મહાન આત્માવાળા વાનર અગ્રગણ્ય, જોઈ પણ શક્યા નહીં, જેમ કે સમુદ્ર કિનારે પાર નહીં કરી શકે. વાનર સેનાના દળોને બાણોની વરસાદથી પીડાતા જોઈ, વાનર રાજાએ અંગદ, પોતાના ભાઈના પુત્રને, પાછળ રાખ્યો. પછી, સુગ્રીવ યુદ્ધમાં કુંભકર્ણના પુત્ર પર દોડી ગયો, જેમ કે પર્વતની ઢાળ પર ફરતા હાથી પર સિંહ ઝડપથી હુમલો કરે.