રાવણ રાજાના આદેશથી જ્યારે રાક્ષસોએ તેની વાતો સાંભળી, ત્યારે તેઓ ખૂબ જ ગભરાઈ ગયા અને ઝડપથી કુંભકર્ણના નિવાસસ્થાન તરફ દોડી ગયા. રાવણના આદેશ મુજબ, માનવમાંસ અને લોહી ખાવા વાળા એ રાક્ષસોએ સુગંધિત હાર અને ધારેક પ્રકારના ભોજન ઝડપથી ભેગા કર્યા અને કુંભકર્ણની ગુફા તરફ ચાલ્યા. કુંભકર્ણની એ આનંદદાયક ગુફામાં તેઓ પ્રવેશ્યા, જે વિશાળ દ્વારવાળી હતી અને ચારેય બાજુ એક योजन સુધી ફેલાયેલી હતી, અને ફૂલોના સુગંધથી ભરપૂર હતી. કુંભકર્ણના શ્વાસથી ગુફા હલાઈ ઉઠી હતી, અને એ શક્તિશાળી રાક્ષસોએ ભારે પ્રયત્ન કરીને અંદર પ્રવેશ કર્યો. અંદર તેઓએ જોયું કે રત્ન અને સોનાથી શોભતા ફ્લોરવાળી આ ભવ્ય ગુફામાં કુંભકર્ણ, રાક્ષસોમાં વાઘ સમાન, ભયાનક શક્તિ સાથે સૂતો હતો. પછી બધા રાક્ષસોએ એકઠા થઈને તેને જાગાડવાનો પ્રયાસ કર્યો—કુંભકર્ણ ઊંઘમાં પથરાયેલો, પર્વત જેવો વિશાળ અને વિકૃત શરીર ધરાવતો. તેના શરીરે વાળ ઊભા હતા, શ્વાસ સાપ જેવો ગાઢ અને ભયાનક, અને તેના ઉછાસથી હવા ગૂંજી ઉઠતી હતી. તેની નાક ભયાનક અને મોં પાતાળ જેટલું વિશાળ, આખું શરીર ચરબી અને લોહીની ગંધથી ભરેલું, પથારી પર પથરાયેલું હતું. તેના હાથમાં સોનાની કળાંયાં શોભતી હતી, માથા પર તાજ અને આખું શરીર સૂર્ય સમાન તેજથી ઝગમગતું હતું. એ રાક્ષસોએ કુંભકર્ણ સામે પર્વત જેવો ભોજનનો ઢગલો રાખ્યો, જે ભૂતપ્રેતોને પણ તૃપ્ત કરે એવો હતો. રાક્ષસોએ હરણ, ભેંસ, જંગલી શૂકર અને અનેક પ્રકારના ભોજનના ઢગલા બનાવ્યા. દેવોના દુશ્મન એવા રાક્ષસોએ કુંભકર્ણ સામે લોહીના ઘડા અને વિવિધ પ્રકારના માંસ પણ મૂક્યા. પછી તેઓએ દુશ્મનને પીડા આપનાર એવા કુંભકર્ણને ચંદનથી સુગંધિત કરીને, દેવતાપૂજ્ય હાર અને સુગંધોથી તેની આરાધના કરી. ધૂપના સુગંધ ફેલાવ્યા અને તેની સ્તુતિ કરી; યાતુધાનોએ વાદળ જેવા ગર્જના કરી. ચાંદની જેવાં તેજવાળા શંખ વગાડ્યા અને બધા રાક્ષસોએ એકસાથે ભયાનક અવાજ કર્યો. તેઓએ ઝાઝા અવાજે ગર્જના, તાળી અને લલકાર કરી; રાત્રિમાં ફરતા એ રાક્ષસોએ કુંભકર્ણને જાગાડવા માટે ભારે હોબાળો કર્યો. શંખ, ઢોલ, નગરા, તાળી, છીંક અને સિંહની દહાડ સાથે એવો ગાજતો અવાજ કર્યો કે પંખીઓ આકાશમાં ઉડીને ભયથી જમીન પર પડી ગઈ. આટલો બધો ભયાનક અવાજ છતાં મહાબલી કુંભકર્ણ ઊંઘમાંથી જાગ્યો નહીં. પછી બધા રાક્ષસોએ ગદા, મુસળ અને દંડ લઈને વધુ પ્રયાસ કર્યો. ભયાનક રાક્ષસોએ પર્વત શિખરો, મુસળ, ગદા, દંડ અને મુઠ્ઠીઓથી તેની છાતી પર માર માર્યો, છતાં તે આરામથી સૂતો રહ્યો. કુંભકર્ણના શ્વાસના જોરથી રાક્ષસો તેની નજીક ઊભા રહી શકતા નહોતા. ત્યારબાદ, ભયાનક અને શક્તિશાળી રાક્ષસોએ ઢોલ, નગરા, યુદ્ધના ઢોલ, શંખ અને પાણીના ઘડાં ભેગા કર્યા. દસ હજાર રાક્ષસોએ એકસાથે તેને ઘેરી લીધો, જેનું શરીર કાજળના ઘોળ જેવું કાળું હતું, અને તેને જાગાડવાનો પ્રયાસ કર્યો. તેઓએ માર્યો અને ગર્જના કરી, છતાં કુંભકર્ણ જાગ્યો નહીં; જ્યારે એ બધું નિષ્ફળ ગયું, ત્યારે તેમણે વધુ કઠોર પ્રયાસ કર્યા—ઘોડા, ઊંટ, ગધેડા અને હાથીઓને લાકડાં અને કાંટાવાળા દંડથી માર્યા. તેઓએ બધી શક્તિથી યુદ્ધના ઢોલ, શંખ અને નગરા વગાડ્યા અને મોટી લાકડીઓથી તેના અંગોમાં માર્યો. મુસળ અને દંડથી, આખી શક્તિથી એવો મોટો અવાજ કર્યો કે આખી લંકા, તેના પર્વતો અને જંગલ સાથે ગુંજી ઉઠી—છતાં પણ કુંભકર્ણ જાગ્યો નહીં. પછી એક હજાર સુવર્ણ કિનારીવાળા યુદ્ધના ઢોલ એકસાથે વગાડવામાં આવ્યા, દરેક દિશામાં ગુંજતા હતાં. છતાં પણ, અતિ ઊંઘમાં ગરકાવ થયેલા કુંભકર્ણ જાગ્યા નહીં; શાપના પ્રભાવ હેઠળ ક્રોધિત રાક્ષસોએ વધુ પ્રયાસો કર્યા. બધા શક્તિશાળી અને ભયાનક રાક્ષસોએ ક્રોધથી વધુ જોર લગાવ્યો. કેટલાકે યુદ્ધના ઢોલ વગાડ્યા, કેટલાકે મોટો હોબાળો કર્યો; કેટલાકે તેના વાળ ખેંચ્યા, તો કેટલાકે તેના કાન ચાવી લીધાં. કેટલાએ તેના કાનમાં સેકડો પાણીના ઘડાં ઉંડેલા, છતાં ઊંઘમાં ગરકાવ કુંભકર્ણ હલ્યો નહીં. બીજા શક્તિશાળી રાક્ષસોએ લોખંડના મુસળથી તેના માથા, છાતી અને અંગોમાં ઘાત કર્યો. દોરીથી બાંધેલા દંડથી પણ આખા શરીરે માર્યા, છતાં એ મહાકાય રાક્ષસ જાગ્યો નહીં. હજારો હાથીઓએ તેના શરીર પર દોડ કાઢી; ત્યારે જ કુંભકર્ણે એ સ્પર્શ અનુભવ્યો અને થોડીક જાગૃતિ આવી. પર્વત શિખરો અને વૃક્ષો તેના પર ફેંકવામાં આવ્યા, ત્યારે એ ભારે ઘા વિચારવા લાગ્યો; ઊંઘ ઓછી થતાં ભૂખ અને ભયથી પીડાઈ, yawning (જાંભાઈ) લઈને અચાનક ઊભો થયો. તેના હાથ સાપના પટ્ટા કે પર્વત શિખરો જેવા લાંબા અને વજ્ર જેટલા કઠણ હતા; તેણે બંને હાથ વિસ્તારી, ઘોડાની મોઢા જેવું મોટું મોં ખોલીને ભયાનક રીતે જાંભાઈ લીધી. તેની જાંભાઈ સમયે તેનું મોં પાતાળ સમાન ઊંડું લાગતું હતું, અને તે મેરુ પર્વતના શિખરે ઊગતા સૂર્ય જેવો દેખાતો હતો. હવે એ અતિશય શક્તિશાળી રાત્રિમાં ફરનાર, જાગી ગયો અને જાંભાઈ લેતો, પર્વતથી ઉગતી પવન જેવી ઉછાસ છોડી. તેની બંને આંખો અગ્નિ સમાન તેજસ્વી અને વીજળી જેવી ઝગમગતી હતી, જે બે તેજસ્વી ગ્રહો સમાન લાગતી. પછી, વિવિધ પ્રકારના ભોજન સામે જોઈ, એ મહાબલી કુંભકર્ણે અનેક જંગલી શૂકર અને ભેંસોને ભોજન તરીકે ખાધા.