વાલીપુત્રના પરાક્રમથી, એક પવિત્ર અને સારી રીતે ધોળાયેલી તલવારથી, તેણે વજ્રદંષ્ટ્રનું વિશાળ મસ્તક ધડથી અલગ કરી દીધું. વજ્રદંષ્ટ્રના શરીરમાંથી લોહી વહેતા, તેનું સુંદર, તલવારથી છટકાયેલું મસ્તક, પહોળી આંખો સાથે, અલગ પડ્યું. આ દૃશ્ય જોઈને, રાક્ષસો ભયભીત અને ગભરાયાં, શરમ અને દુઃખ સાથે, લંકાની દિશામાં ભાગી ગયા; વાનરોએ તેમનો પીછો કરી, ઘણાંને માર્યા. વજ્રદંષ્ટ્રના વિધ્વંસ પછી, વાલીપુત્ર, વાનર સેના વચ્ચે, ઈન્દ્રની જેમ દેવતાઓથી ઘેરાયેલો, આનંદથી ઝળહળ્યો. આ પછી, હવે પચપનમો સર્ગ શરૂ થાય છે. વાલીપુત્રના હાથોમાં વજ્રદંષ્ટ્રના પતનને સાંભળીને, રાવણ પોતાના સેનાપતિને, હાથ જોડીને હાજર, આદેશ આપ્યો: “અકંપન, જે સર્વ શસ્ત્રોનો જાણકાર છે, જે મારી રક્ષા અને યુદ્ધમાં નેતૃત્વ કરે છે, અને સદાય મારા કલ્યાણમાં તત્પર છે, તે અવિરત અને પરાક્રમી રાક્ષસોને ઝડપથી આગેવાન બની યુદ્ધમાં ઉતારે. તે ચોક્કસ રીતે કકુત્સ્થ વંશના વીર, સુગ્રીવ અને અન્ય ભયાનક વાનરોને હરાવશે.” રાવણના આ આદેશને પામીને, અકંપન, જે ઝડપથી કાર્ય કરે છે, તેણે પોતાની સેનાને યુદ્ધ માટે મોકલી દીધી. મુખ્ય રાક્ષસો, ભયાનક આંખો અને ડરામણી કાયામાં, વિવિધ શસ્ત્રો સાથે, સેનાના નેતાઓ દ્વારા પ્રેરિત, બહાર નીકળી. અકંપન, વિશાળ, સોનાથી ઝળહળતી, વાદળ જેવું રંગ અને ગર્જનાવાળી રથમાં, ભયજનક રાક્ષસોની વચ્ચે, યુદ્ધ માટે નીકળી; તેને દેવતાઓ પણ યુદ્ધમાં હલાવી શક્યા નહોતા. તે રાક્ષસોની વચ્ચે, અકંપન સૂર્ય જેવો તેજસ્વી, કુપિત અને યુદ્ધ માટે ઉત્સુક, આગળ ધપ્યો. આ સમયે, રથના ઘોડાઓમાં અચાનક નિરાશા છવાઈ; યુદ્ધપ્રિય અકંપનના ડાબા આંખમાં ફડકાટ આવ્યો. તેના ચહેરાનો રંગ ફિક્કો પડ્યો, અવાજ અશક્ય બન્યો; શાંત દિવસે, અચાનક ઉગ્ર પવન ઉઠ્યો, જાણે દુર્ભાગ્યનો દિવસ હોય. પક્ષીઓ અને પશુઓએ ભયાનક અને ક્રૂર અવાજો કર્યા; અકંપનના ખભા સિંહ જેવા, અને વીરતા વાઘ જેવી હતી. આ અશુભ શાકોને અવગણીને, તે યુદ્ધકક્ષે આગળ વધ્યો. જ્યારે રાક્ષસો તેમની સેનાને લઈને યુદ્ધ માટે નીકળ્યા, ત્યારે એક ભયાનક અવાજ ઉઠ્યો, જાણે સમુદ્રમાં કંપન આવી હોય; આ અવાજથી વાનર સેના ભયભીત થઈ ગઈ. વાનરો અને રાક્ષસો, વૃક્ષો અને પર્વતોને શસ્ત્ર તરીકે લઈને, યુદ્ધ માટે તૈયાર થયા; બંને વચ્ચે ભયાનક યુદ્ધ શરૂ થયું. રામ અને રાવણના માટે, બધા જ પોતાની દેહની ચિંતા છોડીને, પરમ વીર અને પર્વત જેવા બની ગયા. વાનરો અને રાક્ષસો, એકબીજાને નષ્ટ કરવા તત્પર, યુદ્ધમાં તેમના અવાજો ગૂંજી ઉઠ્યા, ઝડપથી અને ગભરાટથી. બંને પક્ષે ઉગ્ર ગર્જના થઈ; ધૂળ, તાંબાની જેમ, ભયાનક બની ગઈ. વાનર અને રાક્ષસો દ્વારા ઉઠેલી ધૂળે દશ દિશાઓ ઢાંકી દીધી; આ ધૂળે, એકબીજાને દેખાઈ શક્યા નહોતા. યુદ્ધભૂમિમાં કોઈ જ જીવ દેખાઈ શકતો નહોતો; ધ્વજ, કવચ, ઘોડા, કંઈ પણ દેખાતું નહોતું. શસ્ત્રો અને રથ પણ ધૂળમાં છુપાઈ ગયાં; માત્ર ગર્જના અને ચાર્જનો અવાજ જ સંભળાતો. યુદ્ધમાં, માત્ર અવાજો જ સંભળાતા, રૂપ દેખાતા નહોતાં. વાનરો ઉગ્ર યુદ્ધમાં રાક્ષસોને મારતા હતા. આ સમયે, રાક્ષસો અંધકારમાં પોતાને જ મારતા હતા; વાનરો અને રાક્ષસો, દુશ્મનને મારતા-મારતા, ક્યારેક પોતાના જ સંબંધીને પણ હણી નાખતા. ધરતી લોહીથી ભીંજાઈ, જાણે કાદવથી ઢાંકી હોય; લોહીની નદીઓથી ધૂળ ધોવાઈ ગઈ. ધરતી મૃતદેહો, વૃક્ષો, ભાલા, ગદાઓ, ભયાનક શસ્ત્રો, પથ્થરો, લોખંડની ગદાઓ અને ભાલાથી ઢાંકી ગઈ. રાક્ષસો અને વાનરો, પર્વત જેવા, લોખંડની ગદાઓ જેવી ભાંયકર ભાંયકર હાથોથી, એકબીજાને પ્રચંડ બળથી મારતા હતા. વાનરો, ભયાનક કાર્યો કરનારા, રાક્ષસોને યુદ્ધમાં માર્યા; રાક્ષસો, ભાલા અને ભાલાથી સજ્જ, ઉગ્ર ગુસ્સામાં, વાનરોને ભયાનક શસ્ત્રોથી માર્યા. અકંપન, રાક્ષસોનો સેનાપતિ, અત્યંત કુપિત, પોતાના ભયાનક વીરતા ધરાવતા રાક્ષસોને પ્રેરણા આપી; વાનરો પણ, વિશાળ વૃક્ષો અને પથ્થરો લઈને, રાક્ષસો પર હુમલો કર્યો, તેમની શસ્ત્રોને તોડી નાખ્યા. આ દરમિયાન, વાનર વીર કુમુદ, નલ, મૈંદ અને દ્વિવિદ, ગુસ્સામાં, અદ્વિતીય ઝડપ દર્શાવી. આ વાનરો, શ્રેષ્ઠ વીરતા ધરાવતા, રાક્ષસ સેનાની આગળ, વૃક્ષો સાથે રમતાં, રાક્ષસોનું વિશાળ વિધ્વંસ કર્યું; બધા જ, વિવિધ શસ્ત્રો વડે, રાક્ષસોને ભયાનક રીતે દબાવી દીધાં. હવે, છપ્પનમો સર્ગ શરૂ થાય છે. વાનરોના શ્રેષ્ઠ પરાક્રમ જોઈ, અકંપન યુદ્ધમાં અત્યંત ગુસ્સે થયો. ક્રોધમાં, પોતાની શક્તિશાળી ધનુષ ઉછાળી, દુશ્મનોના કાર્યો જોઈ, તેણે પોતાના રથચાલકને સંબોધન કર્યું.