અંગદ, પરાક્રમી વાનર, ગુસ્સાથી તેની આંખો લાલ થઈ ગઈ હતી. તેણે એક મોટું વૃક્ષ ઉંચક્યું અને રાક્ષસોની સેનાઓ પર એ રીતે તૂટી પડ્યો જેમ કે સિંહ નાના પ્રાણીઓને ઝપટે છે. અંગદના પરાક્રમ સામે ભયંકર શક્તિશાળી રાક્ષસો નિર્દયતાપૂર્વક સંહાર પામ્યા. તેમના માથા ફાટી ગયા, અને તેઓ ધ્વજાવાળા રથો, ઘોડાઓ, વાનર તથા રાક્ષસોના શરીરો સાથે જમીન પર પડ્યા. ધરતી પર લોહીની નદીઓ વહેતી હતી, ગળાના હાર, હાથના કડાં, વસ્ત્રો અને શસ્ત્રો ધરતી પર છવાઈ ગયા હતા, અને એ દ્રશ્ય ભયાનક બની ગયું હતું. આ યુદ્ધભૂમિ શરદની રાત્રિ જેવી ઝગમગી રહી હતી. અંગદની શક્તિથી રાક્ષસોની વિશાળ સેના વાયુથી હલનારા વાદળ જેવો ધ્રૂજતી હતી. આમ, હવે પચપનમો સર્ગ શરૂ થાય છે. વજ્રદંષ્ટ્ર નામના મહાબલી રાક્ષસે, પોતાની સેના નાશ પામતી જોઈ અને અંગદના બળથી ક્રોધિત થઈને, ભયંકર ધ્વનિ કરતો ધનુષ્ય તાણ્યું. તેનું ધનુષ્ય ઇન્દ્રના વજ્ર જેવું તેજસ્વી હતું. તેણે વાનરોની પંક્તિઓ પર તીક્ષ્ણ બાણોના વરસાદ વરસાવ્યા. રથ પર બેઠેલા મુખ્ય રાક્ષસો પણ વિવિધ શસ્ત્રોથી શૂરવીરતાપૂર્વક યુદ્ધ કરવા લાગ્યા. આ તરફ વાનરો, પથ્થરો હાથમાં લઈ, ચારેય બાજુથી ભેગા થયા અને યુદ્ધ કરવા લાગ્યા. રાક્ષસોએ પણ વાનર નેતાઓ પર હજારો શસ્ત્રો ભયંકર રીતે ફેંક્યા. વાનરો, જેમ કે ઉગ્ર હાથીઓ, પર્વતો, વૃક્ષો અને મોટા પથ્થરો રાક્ષસો પર ફેંકતા રહ્યા. આમ, બંને તરફના શૂરવીરો, યુદ્ધમાંથી ભાગ ન લેતા, ભયંકર અને કુશળ યુદ્ધ કરવા લાગ્યા. કેટલાકના માથા ફાટી ગયા, કેટલાકના પગ અને હાથ કપાઈ ગયા; શસ્ત્રોથી ભેદાયેલા તેમના શરીર લોહીથી લથબથ થઈ ગયા. વાનરો અને રાક્ષસો જમીન પર પડ્યા, અને આસપાસ ગિધ, શિયાળ અને કૂતરાંઓના ઝુંડ ભેગા થયા. કેટલાક શિરવિહિન ધડ ઊભા રહીને ડરાવનારા લાગતા હતા; હાથ, માથાં અને શરીર ધરતી પર વિખેરાઈ ગયા હતા. વાનરો અને રાક્ષસો બંને જમીન પર પડ્યા, અને વાનર સેનાએ રાત્રિમાં ફરતા રાક્ષસોને સંહાર્યા. વજ્રદંષ્ટ્રે જોયું કે તેની આખી સેના તૂટી ગઈ છે; રાક્ષસો ડરી ગયા અને વાનરોના હાથમાં મરવા લાગ્યા. આ જોઈને વજ્રદંષ્ટ્રે, આંખોમાં ગુસ્સો અને બળ ભરેલી નજર સાથે, ધનુષ્ય હાથમાં લઈ યુદ્ધભૂમિમાં પ્રવેશ કર્યો અને વાનર સેના ડરી ગઈ. તેણે હંસના પાંખ જેવી તીક્ષ્ણ અને સીધી બાણોથી વાનરોને – સાત, આઠ, નવ અને પાંચ – ભેદી નાખ્યા. વજ્રદંષ્ટ્રે ગુસ્સા અને પરાક્રમથી વાનરોને બાણોથી ઘાયલ કર્યા; બધા વાનરો ડરીને અંગદ પાસે દોડ્યા, જાણે પ્રજા સર્જનહાર પાસે જાય છે. વાનર સેના તૂટી ગઈ જોઈ, વાલીપુત્ર અંગદે વજ્રદંષ્ટ્ર તરફ જોયું; બંને ક્રોધથી ભરાયેલા હતા. બંને વચ્ચે યુદ્ધ શરૂ થયું, જાણે બે ઉગ્ર હાથીઓ લડી રહ્યા હોય. વજ્રદંષ્ટ્રે લાખો અગ્નિ સમાન બાણો વાળી વાલીપુત્ર અંગદના અગત્યના અંગોમાં માર્યા. અંગદ, આખો લોહીથી લથબથ, ભયંકર બળથી એક વૃક્ષ ઉંચક્યું અને વજ્રદંષ્ટ્ર પર ફેંક્યું. રાક્ષસે એ વૃક્ષને ટુકડા-ટુકડા કરી નાખ્યું અને તે જમીન પર પડી ગયું. વજ્રદંષ્ટ્રના પરાક્રમ જોઈ, શ્રેષ્ઠ વાનરે એક મોટું પર્વત ઉઠાવ્યું અને ગર્જના સાથે ફેંક્યું. એ પર્વત તેની તરફ આવતું જોઈ, વજ્રદંષ્ટ્રે પોતાના રથમાંથી ઉછળી, ગદા હાથમાં લઈ, જમીન પર મજબૂતીથી ઉભો રહ્યો. અંગદે ફેંકેલો પથ્થર યુદ્ધમંથાનમાં પડ્યો અને વજ્રદંષ્ટ્રના રથને, તેના ચકકા, ધુરા અને ઘોડા સહિત, ચકનાચૂર કરી દીધો. પછી વાનરે બીજું મોટું, વૃક્ષોથી ઢંકાયેલું પર્વત ઉઠાવીને વજ્રદંષ્ટ્રના માથા પર ફેંક્યું. વજ્રદંષ્ટ્ર, જેના દાંત વજ્ર જેવા હતા, લોહી વહાવતો, થોડી ક્ષણ માટે ચક્કર ખાઈ ગયો, ગદા ભેળવીને ભારે શ્વાસ લેતો રહ્યો. સંયમ પામી, રાત્રિમાં ફરનાર વજ્રદંષ્ટ્રે ઉગ્ર ક્રોધથી વાલીપુત્ર અંગદના છાતી પર ગદા વડે ઘાત કર્યો. પછી બંનેએ ગદા ફેંકી દીધા અને એકબીજાને મુક્કા વડે મારવા લાગ્યા. બંને લોહીથી લથબથ અને થાકેલા છતાં અડગ ઊભા રહ્યા, જાણે આકાશમાં મંગળ અને બુધ ગ્રહ તેજસ્વી લાગે છે. પછી વાનરશ્રેષ્ઠ અંગદે ફૂલ અને ફળોથી ભરેલું વૃક્ષ ઉખાડ્યું અને તૈયાર થયો. તેણે એક સુંદર, પહોળી તલવાર અને ઘંટડીઓથી શોભિત ઢાલ પહેરી. વાનર અને રાક્ષસ યુદ્ધભૂમિમાં ચમકતા માર્ગે ફરતા, ગર્જના કરતા અને વિજયની આશામાં એકબીજાને ઘાયલ કરતા. લોહીથી ઢંકાયેલા, બંને કિંચુક વૃક્ષ જેવી લાલिमा ધરાવતા લાગતા હતા; યુદ્ધથી થાકીને જમીન પર ઘૂંટણીએ બેઠા. એક પળમાં, અંગદ, વાનરોમાં હાથી સમાન, આંખોમાં તેજ સાથે, જાણે લાકડી ફટકારવામાં આવતાં સાપ જેવી ઝડપથી ઊભો થયો. પછી વાલીપુત્ર અંગદે, શુદ્ધ અને ચમકતી તલવારથી, વજ્રદંષ્ટ્રનું મોટું માથું ધડથી અલગ કરી નાખ્યું.