યુદ્ધભૂમિ પર ધૃષ્ટ, વાલીપુત્ર, પ્રલયકાળની અગ્નિ સમાન પ્રચંડ ક્રોધથી ભરાઈ, રાક્ષસોની સેનાને સંહારતો ગયો. તેની ભયાનક પ્રભા સામે રાક્ષસો એક પછી એક ઢળી પડ્યા. એ સમયે વીર અંગદના આંખો પણ ક્રોધથી લાલ થઈ ગઈ. તેણે એક વિશાળ વૃક્ષ ઉપાડી, અને શ્વાનોએ નાના પ્રાણીઓને જેમ ધસી પડે તેમ, રાક્ષસોની ટોળીઓ પર તૂટી પડ્યો. અંગદ, જેની પરાક્રમ ઇન્દ્ર સમાન હતી, એના હાથે રાક્ષસો ભયાનક રીતે સંહારાયા. તેમના કપાળ ફાટીને, રથો, ઘોડા, વાનર અને રાક્ષસોના શરીરો સાથે જમીન પર ઢળી પડ્યા. પૃથ્વી લોહીના ધોધથી ઢંકાઈ ગઈ, હાર-કાંડા, કપડા અને શસ્ત્રોથી શોભાયમાન થઈ, ભયજનક દેખાતી હતી. એ યુદ્ધભૂમિ શરદની રાત્રિ જેવી તેજસ્વી લાગી; અંગદના પ્રભાવે રાક્ષસોની મહાસેના પવનથી ધકેલાયેલી મેઘમાળા જેવી ધ્રૂજતી રહી. આવી ભયંકર વિધ્વંસ જોઈ, વજ્રદંષ્ટ્ર નામનો મહાબલી રાક્ષસ પોતાના સૈનિકોના સંહાર અને અંગદના બળથી ક્રોધે ભરાયો. તેણે ભયાનક ધનુષ્ય ચઢાવ્યું, જે ઇન્દ્રના વજ્ર સમાન તેજસ્વી હતું, અને વાનર સેનાઓ પર તીક્ષ્ણ બાણોની વર્ષા કરી. રાક્ષસોના મુખ્ય યોદ્ધાઓ પણ શસ્ત્રોથી સજ્જ થઈ, રથો પર ચડી, વીરતાપૂર્વક યુદ્ધ કરવા લાગ્યા. અન્ય બાજુ, વાનરો, પથ્થરો હાથમાં લઈને, ચારેય બાજુથી એકઠા થઈ યુદ્ધ કરવા લાગ્યા. રાક્ષસોએ વાનર નેતાઓ પર હજારો શસ્ત્રો ભયાનક રીતે ફેંક્યા. વાનરોએ પણ ઉગ્ર હાથીઓ સમાન રોષે, પહાડો, વૃક્ષો અને વિશાળ પથ્થરો રાક્ષસો પર ફેંક્યા. બંને તરફથી હિંસક અને કુશળ યુદ્ધ શરૂ થયું, જ્યાં કોઈ પીઠ ફેરવીને ભાગતું ન હતું. કેટલાંકના માથા ફાટ્યા, કેટલાંકે પગ-હાથ કપાઈ ગયા; તેમના શરીરો શસ્ત્રઘાતથી લોહીથી તરબોળ થઈ ગયા. વાનરો અને રાક્ષસો બંને જમીન પર ઢળી પડ્યા, અને શિકારી પક્ષીઓ તથા જંગલી શ્વાનો એના આસપાસ ભેગા થઈ ગયા. બીના માથાવાળા ધડ, હાથ, પગ, માથાં અને શરીરના ટુકડા જમીન પર વિખેરાઈ ગયા. વાનરો અને રાક્ષસો બંને ઢળી પડતા, વાનર સેનાએ રાત્રિચરી રાક્ષસોને સંહાર્યા. વજ્રદંષ્ટ્રના નજરે તેની આખી સેનાએ તૂટી પડી; રાક્ષસો ભયથી ધ્રૂજતા, વાનરો દ્વારા માર્યા જતા. એ જોઈ, વજ્રદંષ્ટ્ર ક્રોધથી લાલ આંખે, હાથમાં ધનુષ્ય લઈને યુદ્ધભૂમિમાં ઉતરી આવ્યો અને વાનર સેનાને ભયભીત કરી નાખી. તેણે બગલના પાંખ જેવાં તીક્ષ્ણ, સીધા બાણોથી વાનરોને વીંધ્યા—સાત, આઠ, નવ અને પાંચ વાનરો તેના બાણોથી ઘાયલ થયા. વજ્રદંષ્ટ્રના કુપિત પરાક્રમથી વાનરોના શરીરો કાપી નાખ્યા; આખી વાનર સેના ભયભીત થઈ, અંગદ પાસે એ રીતે દોડી ગઈ જેમ લોકોએ સૃષ્ટિકર્તા પાસે આશ્રય લેતાં હોય. વાનર સેનાને તૂટી જતાં જોઈ, વાલીપુત્ર અંગદે વજ્રદંષ્ટ્રને ક્રોધભરી નજરે જોયો. હવે વજ્રદંષ્ટ્ર અને અંગદ બંને ક્રોધથી ભરાઈ, બે ઉગ્ર હાથીઓ જેમ ટકરાય, તેમ સામસામે ટકરાયા. વજ્રદંષ્ટ્રે અગ્નિ જેવી તેજસ્વી લાખ બાણોથી વાલીપુત્રના મહત્વપૂર્ણ અવયવો પર ઘાત કર્યો. લોહીથી લથપથ અંગદે એક વિશાળ વૃક્ષ ભયાનક ઉગ્રતાથી વજ્રદંષ્ટ્ર પર ફેંક્યું. રાક્ષસે અડગ રહી, એ વૃક્ષને અનેક ટુકડામાં કાપી નાખ્યું; એ જમીન પર પડી ગયું. વજ્રદંષ્ટ્રની પરાક્રમ જોઈ, અગ્રગણ્ય વાનરે એક મોટું પર્વત ઉપાડી, ગર્જના સાથે વજ્રદંષ્ટ્ર પર ફેંક્યું. એ પર્વત આવતું જોઈ, વજ્રદંષ્ટ્ર રથમાંથી કૂદી, ગદા હાથમાં લઈને, જમીન પર મજબૂતીથી ઊભો રહ્યો. અંગદે ફેંકેલો પથ્થર યુદ્ધમધ્યે પડ્યો અને વજ્રદંષ્ટ્રના રથને તેનું ચક, ધૂરી અને ઘોડાઓ સહિત ચકનાચૂર કરી નાખ્યો. પછી, અંગદે બીજું વિશાળ વૃક્ષયુક્ત પર્વત ઉપાડી, વજ્રદંષ્ટ્રના માથા પર ફેંક્યું. વજ્રદંષ્ટ્ર, વજ્ર જેવી દાઢવાળો, લોહી વહી રહ્યું, ક્ષણમાત્ર માટે મુંઝાઈ ગયો, ગદાને ચાંપીને, ભારે શ્વાસે ઊભો રહ્યો. સંયમ પામી, રાત્રિચર વજ્રદંષ્ટ્રે ઉગ્ર રોષથી વાલીપુત્રના છાતી પર ગદા ઝપટાવી. પછી બંને—વાનર અને રાક્ષસ—ગદાઓ ફેંકીને, મુક્કામુક્કી યા હાથાપાઈ યુદ્ધ કરવા લાગ્યા. બંને લોહીથી લથપથ, ઘાયલ અને થાકેલા છતાં અડગ ઊભા રહ્યા, જેમ અંગારક (મંગળ) અને બુધ આકાશમાં તેજસ્વી હોય. ત્યારબાદ અંગદે, અગ્રગણ્ય વાનર, પુષ્પો અને ફળોથી ભરેલું વૃક્ષ ઉખાડી, યુદ્ધ માટે તૈયાર ઊભો રહ્યો. એ પછી, તેણે સુંદર, પહોળી તલવાર અને ઘંટીઓથી શોભાયમાન વાછરડાનું ચામડું ધારણ કર્યું. વાનર અને રાક્ષસ યુદ્ધમૈદાનમાં સુંદર રસ્તાઓ પર ફરી, ગર્જના કરતા, એકબીજાને વિજય મેળવવા માટે ઘાત કરતા. લોહીથી ઢંકાઈ, બંને કિમશુક વૃક્ષની જેમ તેજસ્વી લાગતા, યુદ્ધથી થાકી, જમીન પર ઘૂંટણે બેસી ગયા. એ જ ક્ષણે, અંગદ—વાનરોમાં ગજ સમાન—ક્રોધથી પ્રજ્વલિત આંખે, લાકડીથી માર પડેલા સાપની જેમ, એક ઝટકે ઊભો થયો.