હનુમાન, પવનપુત્ર અને પરાક્રમી વાનર, અશોક વનના અદભુત, રંગબેરંગી જંગલને નિહાળી રહ્યા હતા. એ વનમાં પક્ષીઓના ઝુંડ અને હરણના સમૂહો ફરી રહ્યા હતા, અને તે ઉગતા સૂર્ય જેવી તેજસ્વી લાગતી હતી. વિવિધ વૃક્ષો ફૂલ અને ફળોથી ભરેલા હતા, જ્યાં કોકિલાઓ અને મધમસ્ત કાળી માખીઓ સતત ગુંજતી હતી. જંગલમાં આનંદિત લોકો, ઉલ્લાસભર્યા પક્ષીઓ અને પ્રાણીઓ, અને નશામાં ઝૂમતા મોરો તથા અનેક પ્રકારના પક્ષીઓના કલરવથી વન જીવંત લાગતું હતું. હનુમાન જ્યારે નિર્દોષ અને સુશીલ રૂપવતી રાજકુમારીની શોધમાં હતા, ત્યારે તેમણે શાંતિથી સૂતા પક્ષીઓને જગાડ્યા. પક્ષીઓના પાંખ ફફડાતા, હવામાં રંગબેરંગી ફૂલોની વર્ષા થવા લાગી. ફૂલોમાં ઢંકાયેલા હનુમાન, પવનપુત્ર, અશોક વનમાં એવા તેજસ્વી દેખાતા હતા, જાણે ફૂલોનો પર્વત ઉભો હોય. વાનર હનુમાન વૃક્ષોની ટોળીઓમાં ચપલતાપૂર્વક અહીં-તહીં ફરતા, બધા જ પ્રાણીઓએ જાણ્યું કે જાણે વસંત ઋતુ આવી ગઈ હોય. જંગલમાં ધરતી, વિવિધ પ્રકારના વૃક્ષોના પડેલા ફૂલોથી શોભિત, તહેવાર માટે સજેલી સ્ત્રી જેવી લાગતી હતી. મોટા વૃક્ષો, પાંદડાં અને ફૂલો-ફળોથી ભરેલા, હનુમાનના ઝટકાથી જાણે પરાજિત વિધવાઓ જેવી દેખાતા હતા, જેમણે પોતાના વસ્ત્ર અને આભૂષણો ત્યજી દીધા હોય. ઝટકાથી વૃક્ષો ફૂલો, પાંદડાં અને ફળો છોડી દેતા હતા. પક્ષીઓના ઝુંડ વગર, માત્ર શાખાઓ બચેલી, એ વૃક્ષો પવનના ઝટકાથી નિષ્પ્રાણ લાગતા હતા. એ વૃક્ષો, જાણે જુવાન સ્ત્રી, જેનાં વાળ વિખરાઈ ગયા હોય, અને દાંત-ઓંઠ nails અને teeth થી ઘાયલ થયેલા હોય, તેવી દશામાં દેખાતા હતા. હનુમાનના પૂંછડી, હાથ અને પગથી અશોક વનના તૂટી ગયેલા વૃક્ષો પણ એ રીતે ઘાયલ લાગતા હતા. વાનરે મહા વેલીઓની માળાઓ તોડી નાખી, જાણે પવન વરસાદની ઋતુમાં વાદળોને વિખેરતો હોય. ત્યાં હનુમાને રસપ્રદ રત્નમય, ચાંદીના અને સોનાના ફ્લોર જોયા. વિવિધ આકારના, ઉત્તમ પાણીથી ભરેલા, અને કિંમતી રત્નોથી બનેલ ભવ્ય ઘાટોથી શોભિત તળાવ પણ જોયા. deren રેતી મોતી અને મણિની હતી, આંતરિયાળ ફ્લોર ક્રિસ્ટલના હતા, અને કિનારા પર ભવ્ય સોનાના વૃક્ષો શોભતા હતા. તળાવમાં ફૂલો અને નીલપદ્મો, ચક્રવાક પક્ષીઓ, જળપંખીઓના અવાજ, અને હંસ-સારસોના કલરવથી ભરેલા હતા. ચારે બાજુ લાંબી નદીઓ, વૃક્ષોથી ઘેરેલી, અમૃત જેવી શુદ્ધ અને શુભ પાણીથી ભરેલી હતી. સાંકળે વેલીઓ, ફૂલોના ગુચ્છો, વિવિધ ઝાડીઓ અને ઓલિયાંદરના ગુલાબથી વહેંચાયેલા, એ વન અદભુત લાગતું હતું. પછી હનુમાને એક વિશાળ પર્વત જોયો, વરસાદના વાદળ જેવો, ઊંચા શિખરો અને રંગબેરંગી ટોચો, ચાર બાજુ પથ્થરના કડાકા. પર્વત પર પથ્થરનાં મહલ, અનેક પ્રકારના વૃક્ષોથી ઘેરાયેલો, એ delightfull પર્વત હનુમાનને પૃથ્વી પર દેખાયો. એ પર્વત પરથી એક નદી ઉતરતી હતી, જાણે પ્રેમિકા પોતાના પ્રેમીના ગોદમાંથી ઉછળી પડી હોય. નદીમાં વૃક્ષોની ટોચો પાણીમાં પડી ગયેલી, જાણે ગુસ્સામાં આવેલી સ્ત્રીને સ્નેહી મિત્રોએ સંભાળી રાખી હોય. અને ફરીથી, એ નદી પાછું પાણીથી ભરાઈ ગઈ, જાણે પ્રેમિકા પોતાના પ્રેમી પાસે તેજસ્વી રીતે પાછી આવી હોય. નદીથી દૂર નહીં, પવનપુત્ર હનુમાને, કમળના તળાવમાં અનેક પક્ષીઓના ઝુંડ જોયા. તેમણે એક જળમય, લાંબું, ઠંડા પાણીથી ભરેલું, રત્નમય ઘાટવાળું, મોતીની રેતીથી તેજસ્વી કૃત્રિમ તળાવ પણ જોયું. એ તળાવ આસપાસ વિવિધ પ્રાણીઓના સમૂહ, અદભુત અને સજાવટવાળું વન, અને વિશ્વકર્મા દ્વારા બનાવેલ ભવ્ય મહેલ હતા. બધે જ કૃત્રિમ વન, અને દરેક વૃક્ષ ફૂલો અને ફળોથી શોભિત હતા. સારા છાંયાં અને મંચ, સોનાની રેલિંગ, વેલીઓ અને પાંદડાંથી ઢંકાયેલા, એ વનમાં abundance જોવા મળતું હતું. પછી હનુમાને એક સોનાનો શિંશપા વૃક્ષ જોયો, ચાર બાજુ સોનાના મંચથી ઘેરાયેલો. હનુમાને જમીનના પ્લોટ, પર્વતના ઝરણાં, અને બીજાં સોનાના વૃક્ષો પણ જોયા, જે મોર જેવી તેજસ્વી લાગતા હતા. એ વૃક્ષોની તેજસ્વી ઝાંખીથી, પરાક્રમી હનુમાનને લાગ્યું, "હું ચાર બાજુથી સોનાનો છું, જાણે મેરુ પર્વત." સોનાના વૃક્ષો પવનથી હલતા, સોનાના ઘંટીઓના અવાજથી ગુંજતા, હનુમાન આશ્ચર્યથી ભરાયા. પછી, પાંદડાંથી ઢંકાયેલા, ફૂલ અને નવી કળીઓથી ભરેલા સુંદર શિંશપા વૃક્ષ પર ચપલ હનુમાન ચડી ગયા. હનુમાન વિચારે છે, "અહીંથી હું વૈદેહી, જે રામને જોવા માટે તરસી છે, અને મનમાં દુ:ખી છે, કદાચ અહીં-તહીં ફરતી હશે, જોઈ શકું." તેમને વિશ્વાસ થાય છે, "આ તો ચોક્કસ તે દुष્ટ રાવણનું અશોક વન છે, ચંદન, ચંપા અને બકુલ વૃક્ષોથી શોભિત." "અહીં સુંદર કમળ તળાવ છે, જ્યાં પક્ષીઓના ઝુંડ આવે છે; ચોક્કસ એ રાજવધૂ જાનકી અહીં આવશે." "રાઘવના પ્રિય અને નિષ્ઠાવાન, જંગલજીવનમાં નિપુણ, જાનકી ચોક્કસ અહીં આવશે." "અથવા, મૃગનયની, બુદ્ધિમતી, રામના વિચારથી વ્યથિત, ટૂંક સમયમાં આ વનમાં આવી જશે.