રાવણ, રાક્ષસોના પ્રમુખ, પોતાના બે ભારે ભુજાઓ સાથે, પહાડ જેવો વિશાળ અને મંડર પર્વતના જોડી શિખરો જેવો તેજથી ઝળકતો હતો. તેની આસપાસમાં કેલાં અને ચંપકના સુગંધ, શ્રેષ્ઠ બકુલ સાથે મિશ્રિત, અને ઉત્તમ ભોજન-પાનની સુગંધથી આખું ઘર મહેકતું હતું. રાવણના વિશાળ મોઢામાંથી, જ્યારે તે ઊંઘતો હતો, તેની શ્વાસ બહાર આવતી હતી, જાણે આખું મહેલ તે શ્વાસથી ભરાઈ ગયું હોય. તેના માથા પર મુકુટ, મોતી અને રત્નોથી શોભિત, થોડું વળી ગયેલું, અને તેના ચહેરા પર ઝળહળતા કુંડલ સાથે, રાવણનું મુખ તેજસ્વી લાગતું હતું. લાલ ચંદનથી લિપ્સિત અને સુંદર હારથી સજાયેલું, તેનું વિશાળ, ભવ્ય અને પહોળું છાતી ખૂબ જ સ્પષ્ટ દેખાતું હતું. પીળા રેશમના મૂલ્યવાન ઉપરવસ્ત્રમાં સારી રીતે ઓઢાયેલ, તેના ઘાયલ ભાગને ધૂંધળી અને છૂટેલી રેશમથી ઢાંકવામાં આવ્યો હતો. રાવણ, સાપ જેવી શ્વાસ લેતો, કાળી કઠોળની ઢગલી જેવો દેખાતો, ગંગાના કિનારે સૂતો હતો, જાણે sleeping elephant હોય. ચાર સોનાના દીવો દ્વારા દરેક દિશામાં પ્રકાશિત, તેનું આખું શરીર વીજળીથી ઝળકતા વાદળ જેવું તેજ ધરાવતું હતું. તેના પગ પાસે, રાક્ષસોના મહાન આત્માવાળા સ્વામીની પત્નીઓ, જે પતિ દ્વારા ખૂબ જ પ્રિય હતી, તેના મહેલમાં જોવા મળતી હતી. તેમની ચહેરાઓ ચાંદની જેવા, સુંદર કુંડલથી શોભિત, અને તેમની વણઝાંયેલી વણમાલા અને આભૂષણોથી, વાનર મુખ્ય હનુમાનએ તેમને નિહાળ્યાં. નૃત્ય અને સંગીતમાં કુશળ, રાક્ષસ રાજાના હાથ પર બેઠેલી, સુંદર આભૂષણોથી સજાયેલી, વાનરએ તેમને આરામ કરતી જોઈ. સ્ત્રીઓના કાનના છેડા પર સોનાના કુંડલ અને હાથમાં હીરા તથા બીલોરના રત્નોથી બનેલા કડાં હતા. ચાંદની જેવા ચહેરા અને સુંદર કુંડલથી શોભિત, તે મહેલ આખું આકાશમાં તારાઓની ઝાંખી જેવું ઝળહળતું હતું. મદિરા અને રમતમાં થાકેલી, રાક્ષસ રાજાની પાતળી કમરવાળી સ્ત્રીઓ વિવિધ જગ્યાએ સૂતી હતી. એક, નૃત્યમાં નિપુણ, સુંદર અંગો સાથે, આખું શરીર સ્પષ્ટ, તેજસ્વી રંગથી, આરામથી સૂતી હતી. બીજી, વીણા ઝપટતી, મહાન નદીમાં કમળ જેવી, આરામથી સૂતી હતી. એક કાળી આંખવાળી સ્ત્રી, બાજુમાં ઢોલ સાથે, માતા અને બાળકની જેમ તેજસ્વી લાગતી હતી. અન્ય સુંદર અંગવાળી સ્ત્રી, ઢોલને બાજુ પર મૂકી, પ્રેમી-પ્રેમિકા જેવી આરામથી સૂતી હતી. એક કમળ આંખવાળી સ્ત્રી, વીણા ઝપટતી, પોતાના મનપસંદ પ્રેમીને ઝપટતી, ઈચ્છા પૂર્ણ થઈ હોય તેવું સૂતી હતી. બીજી, નૃત્યમાં નિપુણ, વીપંચી પકડી, પ્રેમી સાથે આરામ કરતી તેજસ્વી સ્ત્રી જેવી સૂતી હતી. બીજી, આંખમાં મદિરા, સુંદર રીતે ઢોલ વગાડતી, સોનાની જેમ ઝળહળતી હતી. પાતળી કમરવાળી, નિર્દોષ સ્ત્રી, મદિરાથી થાકેલી, નાના ઢોલને હાથમાં પકડી, બાજુ પર સૂતી હતી. બીજી, ઢોલને ઝપટતી, વાછરડા સાથે માતા જેવી આરામથી સૂતી હતી. કમળ આંખવાળી, મદિરાથી મગ્ન, ટમટમું પકડી, હાથના આલિંગનથી દબાયેલી, આરામથી સૂતી હતી. બીજી તેજસ્વી સ્ત્રી, ઘડાને દૂર મૂકી, વસંતની સફાઈ અને ફૂલો સાથે શોભિત લતા જેવી સૂતી હતી. એક યુવા સ્ત્રી, ઊંઘના પ્રભાવથી, પોતાના બંને હાથથી સ્તન ઝપટતી, જે સોનાની ઘડાની જેમ હતી, આરામથી સૂતી હતી. બીજી, કમળ આંખવાળી, ચાંદની જેવા ચહેરા સાથે, shapely hips ધરાવતી બીજી સ્ત્રીને ઝપટતી, મદિરાથી મગ્ન, આરામથી સૂતી હતી. શ્રેષ્ઠ સ્ત્રીઓ, વિવિધ વાદ્યયંત્રોને ઝપટતી, પોતાના પ્રેમી જેવા પ્રેમથી, આરામથી સૂતી હતી. તે સ્ત્રીઓમાં, સુંદર ખાટલ પર અલગથી સૂતી, વાનરએ એક અતિ સુંદર સ્ત્રીને જોયા. મોતી અને રત્નોથી સજાયેલી, તે પોતે મહેલની તેજમાં વધારો કરતી હતી. ત્યાં વાનરએ મંડોદરીને જોયા, સોનાની જેમ તેજસ્વી, આંતરમહેલની પ્રિય રાણી, સુંદરતા સાથે આરામથી સૂતી હતી. હનુમાન, તેને સજાયેલી જોઈ, મનમાં વિચાર્યું: "આ તો સીતા છે," તેના રૂપ, યુવાનપણું અને કળા જોઈ, અને ખૂબ આનંદથી હનુમાન પ્રસન્ન થયો. તેણે તાળી વગાડી, પૂંછને ચુમવી, આનંદ કર્યો, ગીત ગાયું, કૂદકૂદ કર્યો, સ્તંભ પર ચઢ્યો, જમીન પર પડ્યો, વાનરનું સ્વભાવ દર્શાવ્યો. આ પછી, સુંદર કાંડમાં વાલ્મીકી રામાયણનું અગિયારમું અધ્યાય શરૂ થાય છે. હનુમાન, એ વિચારને પછાડીને, ત્યાં જ રહ્યો અને સીતાને લઈને ફરી વિચાર કરવા લાગ્યો. "રામથી વિભાજિત, તે તેજસ્વી સ્ત્રી સુતી, ભોજન, શણગાર કે પાન લેવાની ઇચ્છા રાખતી નથી." "તે કોઈ અન્ય પુરુષ પાસે નહીં જાય—even દેવોમાં પણ નહીં; કેમ કે રામ સમાન કોઈ અમર નથી." "આ તો બીજી છે," એમ નિશ્ચય કરીને, વાનર મુખ્ય સીતાને જોવા માટે વધુ અંદર મહેલમાં ચાલ્યો. ત્યાં, કેટલીક સ્ત્રીઓ રમતમાં થાકી, કેટલીક ગીતમાં, કેટલીક નૃત્યમાં, અને કેટલીક મદિરાથી overcome થઈ હતી. કેટલીક ઢોલ, ઝાંઝ અને રમવાની જગ્યા પાસે ઊભી હતી, તો કેટલીક શ્રેષ્ઠ ખાટલ પર આરામથી સૂતી હતી.