હનુમાન, વાનરરાજ, રાવણના મહેલમાં quietly પ્રવેશ કરે છે અને ત્યાં એક અદભૂત દૃશ્ય જુએ છે. તેણે રાવણના વિશાળ હાથોને, જેમ કે મંદાર પર્વતની ખાઈમાં સૂતા બે મહા સર્પો હોય, એમ જોયા—તે હાથો રાવણના શય્યા પર પલંગ પર પથરાયેલા હતા. એ બે પૂર્ણ ભુજાઓ સાથે, રાક્ષસોનો સ્વામી, પર્વત જેવો વિશાળ, મંદાર પર્વતના બે શિખરો સાથે ઝળહળતો દેખાયો. મહેલમાં મંગો, ચંપક, અને શ્રેષ્ઠ બકુલના સુગંધ, તેમજ ઉત્તમ ભોજન અને પાનની સુગંધ ભળી રહી હતી. રાક્ષસ રાજાના વિશાળ મુખમાંથી, જ્યારે તે સૂતો હતો, તેની શ્વાસ આખા મહેલમાં ફેલાઈ રહી હતી. રાવણના મસ્તક પર મુકુટ, મોતી અને રત્નોથી શોભિત, થોડું વળેલું, અને તેના ચમકતા કાનના કુંડળથી તેનું મુખ તેજસ્વી દેખાતું હતું. તેના વિશાળ, ગૌરવભર્યા, અને પહોળા છાતી પર લાલ ચંદનનું લિપન અને સુંદર હારથી શોભિત, પતળા અને છૂટેલા રેશમી કપડાં તેના ઘાયલ ભાગને ઢાંકી, અને તે કિંમતી પીળા વસ્ત્રમાં સારી રીતે લપેટાયેલો હતો. રાવણ, સાપની જેમ શ્વાસ લેતા, કાળી ઉડદના ઢગલાની જેમ, મહા ગંગાના કિનારે સૂતા હાથી જેવા દેખાતા હતા. મહેલના ચારે બાજુ ચાર સુવર્ણ દીપકથી પ્રકાશિત, તેનું શરીર વીજળીથી ઝળહળતા વાદળની જેમ દેખાતું હતું. રાવણના પગ પાસે, મહાન આત્મા રાક્ષસ સ્વામીની પત્નીઓ, તેમના પતિ દ્વારા પ્રિય, મહેલમાં દેખાઈ રહી હતી. તેમના ચહેરા ચંદ્ર જેવા તેજસ્વી, સુંદર કુંડળોથી શોભિત, અને ફૂલમાળાઓ અને આભૂષણો ક્યારેય સુકાતા નહોતાં—હનુમાન એ દૃશ્ય જોયું. તે મહિલાઓ નૃત્ય અને સંગીતમાં નિપુણ, રાક્ષસ રાજાના હાથ પર બેઠેલી, સુંદર આભૂષણોથી શોભિત, આરામ કરતા દેખાઈ. હનુમાને તેમના કાનના છેડે, હાથમાં અને હાથકડીમાં સોનાના, હીરાના અને વેદનતારા રત્નોથી શોભિત કુંડળ અને કડી જોયા. ચંદ્ર જેવા ચહેરા અને સુંદર કુંડળથી શોભિત એ મહેલ આકાશમાં તારા સમૂહથી ઝળહળતો હતો. મદિરા અને રમતમાં થાકી ગયેલી, પતળી કમરવાળી મહિલાઓ, રાક્ષસ રાજાના મહેલમાં વિવિધ જગ્યાએ સૂતી હતી. એક, નૃત્યમાં નિપુણ, તેના અંગો સુંદર રીતે ગોઠવેલા, આખું શરીર તેજસ્વી, સૂતી હતી. એક, વીના (લૂટ) સાથે ચુંબન કરતી, મહાન નદી પર કમળ જેવા, કાંઈકને પકડી સૂતી હતી. એક, કાળી આંખવાળી સ્ત્રી, ડોલ સાથે સૂતી, માતા અને બાળકના પ્રેમ જેવી તેજસ્વી હતી. અન્ય, સુંદર અંગવાળી, સુંદર સ્તનવાળી, ડોલને બાજુ મૂકીને, પ્રેમી પછી પ્રેમિકા સાથે લાંબા મિલન પછી જેમ ચુંબન કરે, એમ સૂતી હતી. એક, કમળ જેવા આંખવાળી, વીના સાથે ચુંબન કરતી, મનગમતા પ્રેમીને પકડી, ઈચ્છા પૂર્ણ થઈ હોય એવી રીતે સૂતી હતી. બીજી, નૃત્યમાં નિપુણ, વિપંચી પકડી, પ્રેમી સાથે તેજસ્વી સ્ત્રી જેવી સૂતી હતી. અન્ય, આંખો મદિરાથી મદમસ્ત, ડોલને હળવાં અને સુંદર રીતે પકડી, સોનાની જેમ ઝળહળતી, સૂતી હતી. પતળી કમરવાળી, નિર્દોષ સ્ત્રી, મદિરાથી થાકેલી, નાના ડોલને હાથ અને બાજુમાં પકડી, સૂતી હતી. બીજી, ડોલને પકડી, વાછરડા સાથે ચુંબન કરતી તેજસ્વી સ્ત્રી જેવી સૂતી હતી. કમળ જેવા આંખવાળી સ્ત્રી, મન મદમસ્ત, ટબોરા (ટાંબોરા) પકડી, હાથના ચુંબનથી દબાઈ, સૂતી હતી. બીજી, તેજસ્વી, ગઢડા (પિચકારી) મૂકી, વસંતમાં ફૂલોથી શોભિત લતાની જેમ, સૂતી હતી. એક યુવા સ્ત્રી, ઊંઘની શક્તિથી ઘેરાઈ, બંને હાથથી પોતાના સ્તન, જે સોનાના ગઢડા જેવા હતા, પકડી, સૂતી હતી. અન્ય, કમળ જેવા આંખવાળી, ચંદ્ર જેવા ચહેરાવાળી, બીજી સુંદર કમરવાળી સ્ત્રીને ચુંબન કરતી, મદિરાથી ઘેરાઈ, સૂતી હતી. મહાન સ્ત્રીઓ, વિવિધ સંગીત વાદ્યોને પકડી, પ્રેમી પોતાના પ્રેમિકાને ચુંબન કરે, એમ સ્તન પર દબાવી, સૂતી હતી. તે સ્ત્રીઓ વચ્ચે, એક અદભૂત પલંગ પર, હનુમાને એક અસાધારણ સુંદર સ્ત્રી જોઈ. તે મોતી અને રત્નોથી શોભિત આભૂષણ પહેરી, પોતે મહેલની તેજસ્વિતા વધારતી હતી. ત્યાં હનુમાન Mandodari ને, સોનાની જેમ તેજસ્વી, આંતરિક મહેલની પ્રિય રાણી, સુંદરતા સાથે સૂતી જોઈ. તેને Mandodari ને આભૂષણથી શોભિત જોઈ, પવનપુત્ર હનુમાનએ મનમાં વિચાર્યું: “આ સીતા હશે!”—તેના સૌંદર્ય, યુવા અને કળાથી, આનંદથી ભરાઈ, હનુમાન ખૂબ ખુશ થયો. તેણે તાળી વગાડી, પૂંછને ચુંબન કરી, આનંદ કર્યો, રમ્યો, ગીત ગાયો, કૂદ્યો, સ્તંભ પર ચડ્યો, જમીન પર પડ્યો—વાંરરોની સ્વભાવ બતાવ્યો. પછી, વાલ્મીકિ રામાયણના સુંદરકાંડના ગૌરવમય અધ્યાયના અગિયારમા અધ્યાયનું વર્ણન આવે છે. હનુમાન, એ વિચાર છોડી, ત્યાં જ રહ્યો અને સીતા અંગે ફરીથી વિચાર કરવા લાગ્યો. તેણે વિચાર્યું કે, રામથી વિભાજિત તે તેજસ્વી સ્ત્રી, સુવું, ભોજન કરવું, શણગારવું કે પીવું—કશું ઇચ્છતી નથી. તે કોઈ બીજા પુરુષને, દેવોમાં પણ, નજીક જવાનું ઇચ્છતી નથી; કારણ કે અમર લોકોમાં પણ રામની સમાન કોઈ નથી. હનુમાનએ નિશ્ચય કર્યો: “આ બીજી છે,” અને સીતા માટે આતુર, પીણાંના મહેલમાં આગળ શોધવા લાગ્યો. ત્યાં, કેટલીક સ્ત્રીઓ રમતમાં થાકી, કેટલીક ગીતમાં, કેટલીક નૃત્યમાં, અને કેટલીક પીવામાં overcome થઈ, સૂતી હતી.