રાવણના મહેલની આસપાસ ચાર દાંતવાળા અને ત્રણ દાંતવાળા, અપ્રતિબંધિત અને શક્તિશાળી શસ્ત્રો ધરાવતા યુદ્ધવીરો દ્વારા રક્ષિત હાથીઓનો ઘેરો હતો. મહેલ અંદર રાવણની પત્નીઓ, રાક્ષસી સ્ત્રીઓ અને જોરજબરદસ્તી લાવવામાં આવેલી રાજકુમારીઓથી ભરેલો હતો. ત્યાંનું વાતાવરણ, જે મગર અને ઘડિયાળથી ભરીને, વિશાળ અને ભયાનક માછલીઓથી ગૂંથાયેલું હતું, પવનના ઝોકથી ઉથલપાથલ થતું, એ જાણે સર્પોથી ભરેલા સમુદ્ર જેવું લાગતું હતું. જયે વૈશ્વરવણ, ચંદ્ર અને ગરુડ પાસે છે એવી અવિનાશી ઐશ્વર્ય અને તેજ, એ રાવણના ઘરમંડપમાં હંમેશા આનંદપૂર્વક વસતું હતું. એ મહેલના મધ્યમાં, પવનપુત્ર હનુમાને એક સુંદર અને અનેક દ્વારોથી સજ્જ વિશાળ મકાન જોયું. એ જ મકાન, વિશ્વકર્માએ બ્રહ્મા માટે બનાવેલું, અને જે પુષ્પક નામનું દિવ્ય વિમાન હતું, દરેક પ્રકારના રત્નોથી શોભિત, ત્યાં હાજર હતું. કુબેરે કઠોર તપસ્યા દ્વારા એ વિમાન બ્રહ્માથી મેળવ્યું હતું, અને પછી રાવણે પોતાની શક્તિથી કુબેરને જીતીને એ પુષ્પક વિમાન મેળવ્યું. એ વિમાન શુદ્ધ સોનાં અને ચાંદીના પાયાથી સજ્જ, વિવિધ મુદ્રામાં હરણનાં ચિત્રો વાળું, અને તેજથી દહદાહતી જેમ ઝળહળતું હતું. ચારેય તરફથી એ ભવ્ય મંડપોથી શોભિત, જાણે મેરુ અને મંદર પર્વત જેવું, અને આકાશને સ્પર્શતું હતું. વિશ્વકર્માએ બનાવેલું, એ વિમાન અગ્નિ અને સૂર્યની જેમ ઝળહળતું, સોનાની સીડીઓ અને સુંદર, શ્રેષ્ઠ બલિભૂમિથી સજ્જ હતું. એમાં સોનાં અને ક્રિસ્ટલનાં જાળાવાળાં બારણાં, નીલમ અને વિશાળ વજ્રનાં બલિભૂમિ, અને અદભુત મોતી, મૂલ્યવાન રત્નો, અને લાલ મણિથી શોભિત, દરેક જગ્યાએ હાથની પાંખ જેવું તેજ હતું. લાલ ચંદન અને સુવર્ણ રંગની ધૂપથી સુગંધિત, શુભ સુગંધથી મહેલ જાણે કિશોર સૂર્ય જેવું તેજમય લાગતું હતું. અનેક ભવ્ય મંડપોથી શોભિત, મહાન વાનર હનુમાન એ દિવ્ય પુષ્પક વિમાને ચડીને, દરેક દિશામાં પીણાં, ભોજન અને અર્પણની સુગંધ અનુભવી. એ સુગંધ, જાણે સુંદર પવનની જેમ, હનુમાનને ગમતી હતી; એ સુગંધની શક્તિ એવી હતી, જાણે એક મિત્ર બીજા મિત્રને મળે. “આ તરફ આવો,” એમ કહી, હનુમાન રાવણ જ્યાં હતો એ સ્થળે ગયો; ત્યાં, એક મહાન અને શુભ સભા જોયી. એ સભા રાવણની હતી, સુંદર સ્ત્રી જેવી ભવ્ય, રત્નોથી બનેલ પગથિયાં અને સોનાં જાળાવાળા બારણાંથી શોભિત. તેના મેદાન ક્રિસ્ટલથી આવરાયેલાં, જાણે દાંત વચ્ચેની જગ્યા, અને મોતી, હીરા, લાલ મણિ, ચાંદી અને સોનાથી સજ્જ. અનેક રત્નસ્તંભોથી શોભિત, અનેક ઊંચા અને સરખા, સુંદર રીતે શણગારેલા પાયાંથી ઘેરાયેલું હતું. પાયાં જાણે પાંખની જેમ ઊંચા ઉડતા, આકાશ સુધી પહોંચતા, અને વિશાળ કંપલથી આવરાયેલ, પૃથ્વીના ચિહ્નોથી શોભિત. એ સભા પૃથ્વી જેટલી વિશાળ, ઘરો અને વિસ્તારોથી ભરેલી, મસ્ત પક્ષીઓના અવાજથી ગૂંજી, દિવ્ય સુગંધથી મહેકતી હતી. મહાન રાક્ષસ રાજા દ્વારા સેવા આપતી, શુદ્ધ અને હંસ જેવી સફેદ, ધૂમ્ર અગરની સુગંધથી મહેકતી, પાન અને ફૂલોની અર્પણથી ઝળહળતી, રંગોમાં આનંદ અને ઇન્દ્રિયોને પ્રસન્ન કરતી. એ દિવ્ય સભા દુઃખ દૂર કરતી અને સમૃદ્ધિ લાવતી, પાંચે ઇન્દ્રિયોને શ્રેષ્ઠ ભોગથી સંતોષતી. પછી, રાવણ દ્વારા રક્ષિત, એ જાણે માતા જેમ પોષતી; “આ તો સ્વર્ગ, દેવલોક, કદાચ ઇન્દ્રની નગરી કે સર્વોચ્ચ સિદ્ધિ છે,” એમ હનુમાન વિચારતા. હનુમાન વિચારતો દેખાયો, અને ત્યાં સોનાની દીવો જોયા; જાણે ખેલમાં એક ચતુરને બીજાથી હરાવ્યા હોય. દીવો, રાવણના તેજ અને ઝળહળતાં આભૂષણોથી, એ સભા જાણે અગ્નિથી દહદાહતી દેખાતી હતી. પછી, હનુમાને જોઈ, અનેક રંગની વસ્ત્રો અને વાળાં, વિવિધ શણગારવાળી, હજાર રજત સ્ત્રીઓ ગુડાં પર બેઠેલી હતી. મધ્યરાત્રીએ, રાત્રિ અડધી પસાર થઈ, પીણાં અને ઊંઘથી overcome, રમતાં રમતાં, એ સ્ત્રીઓ ઊંઘમાં મસ્ત હતી. એ sleeping group, શાંતિથી શણગારેલી, જાણે હંસ અને મધમાખી કમળના વિશાળ તળાવમાં શાંત હોય. હનુમાને તેમના મુખ જોયાં, જે કમળ જેવી સુગંધ ધરાવતાં, બંધ દાંત અને આંખો સાથે, સુંદર સ્ત્રીઓના હતા. રાત્રિ પૂરી થતી, તેમના મુખ blooming lotuses જેવા દેખાતા; પછી, પાંદડા બંધ થતાં, ફરી રાત્રિ જેવી સ્થિતિ થઈ. આ કમળ જેવા મુખ intoxicated bees દ્વારા વારંવાર શોધાતા, જાણે blooming lotuses માટે મોહ હોય. એ રીતે, મહાન અને પ્રસિદ્ધ વાનર, વિચાર કરીને, તેમને જળમાં જન્મેલી સ્ત્રીઓ જેવી ગુણવાળી ગણ્યા. એ સભા, સ્ત્રીઓથી શોભિત, autumn skyમાં તારાઓથી શોભાયેલી જેમ, હનુમાન માટે ઝળહળતી હતી. તેના આસપાસ, રાવણ રાક્ષસ રાજા, જાણે તારાઓથી ઘેરાયેલા તેજસ્વી ચંદ્ર જેવા, તેજથી ઝળહળતો હતો. હનુમાને વિચાર્યું: “આ લોકો, અહીં ભેગા, જાણે meritથી ઘેરાયેલા, આકાશમાંથી પડેલા તારાઓ જેવા છે.” જેમ મહાન, શુભ તારાઓનો પ્રકાશ, રંગ અને તેજ સ્પષ્ટ જોવા મળે, એ રીતે એ સ્ત્રીઓનો તેજ અને સૌંદર્ય ત્યાં ઝળહળતું હતું. છૂટેલા વાળ અને હાર, વિખેરાયેલા રત્નો, પીણાં અને રમતાં ઊંઘમાં મસ્ત, એ સ્ત્રીઓ ત્યાં પડેલી હતી. કેટલાંક સ્ત્રીઓના મસ્તકના ચિહ્નો ફેંકાઈ ગયા હતા, કેટલીકનાં પાયલ ખસેડાઈ, અને શ્રેષ્ઠ સ્ત્રીઓનાં હાર બાજુએ સરકાઈ ગયાં હતાં.