પવનપુત્ર હનુમાન જ્યારે લંકાના દ્વાર પાસે પહોંચ્યા, ત્યારે એક ભયાનક અવાજ સાથે એક સ્ત્રી સ્વરૂપે ઉભેલી લંકાએ તેની સામે ઊભા રહીને ગર્જના કરી અને હનુમાનને પૂછ્યું: "કેવું વાનર, તું કોણ છે અને અહીં કયા હેતુથી આવ્યો છે? જ્યાર સુધી તારા શ્વાસ બાકી છે, ત્યાર સુધી સાચું બોલ." લંકાએ વધુ કહ્યું: "આ લંકા શહેર ચારે બાજુથી રાવણની સેના દ્વારા રક્ષિત છે, અને તું અહીં પ્રવેશી શકે તેમ નથી." તેના પર હનુમાન, જે પરાક્રમી અને ધીર હતા, શાંતિથી જવાબ આપ્યો: "જે પ્રશ્ન તું પૂછ્યો છે, તેનું સાચું ઉત્તર હું તને આપીશ. પણ તું કોણ છે, આટલી વિકૃત આંખોવાળી, શહેરના દ્વારે ઊભી રહીને મને ગુસ્સામાં કેમ ધિક્કારે છે?" હનુમાનના આ શબ્દો સાંભળીને, સ્વેચ્છાએ રૂપ ધારણ કરી શકતી લંકા ગુસ્સામાં ફરીથી કઠોર વાણી બોલી: "હું આ અજય લંકા શહેરની રક્ષા કરનારી છું, મહારાવણના આદેશની રાહ જોઈ રહી છું. મારી અવગણના કરીને આ શહેરમાં પ્રવેશ શક્ય નથી. આજે હું તને મારી નાખીશ અને તું અહીં જ પડીશ. હે વાનર, હું લંકા સ્વયં છું, ચારે બાજુથી રક્ષા કરું છું—એવું મેં તને કહ્યું." લંકાના આ વચનોએ પવનપુત્ર હનુમાનને અડગ કરી દીધા, અને તે પર્વત સમાન સ્થિર ઊભા રહ્યા. સ્ત્રી સ્વરૂપે વિકૃત દેખાતી લંકાને જોઈને, ધીર અને બુદ્ધિશાળી હનુમાન બોલ્યા: "હું લંકા શહેર, તેની પ્રાચીરો, ભીંતો અને દ્વારો જોવા માટે આવ્યો છું. મને મોટી જિજ્ઞાસા છે. હું અહીંના વન, ઉપવન, બગીચા અને મુખ્ય મકાનો જોઈશ." હનુમાનના આ શબ્દો સાંભળીને, લંકાએ ફરી ગુસ્સામાં કહ્યું: "હે નીચ વાનર, રાક્ષસાધિપતિ રાવણ દ્વારા રક્ષિત આ શહેર તું મારા પર વિજય મેળવ્યા વિના જોઈ શકતો નથી." તે સમયે, વાનરોમાં શ્રેષ્ઠ એવા હનુમાન એ રાત્રિમાં ફરતી લંકાને કહ્યું: "હે શુભે, હું આ શહેર જોઈને પાછો જઈશ." લંકા, ભયાનક રૂપ ધારણ કરીને, ગર્જના કરી અને ઝડપથી આગળ વધીને હનુમાનને પોતાના હાથે જોરથી માર મારી. પવનપુત્ર હનુમાન, જે શક્તિશાળી અને પરાક્રમી હતા, એ આ ઘા સહન કરીને પણ જોરથી દહાડ્યા. પછી હનુમાને ડાબા હાથની આંગળીઓ મોડી અને મજબૂત મુક્કો લંકાને માર્યો. પણ એ વિચારીને કે, 'આ સ્ત્રી છે,' હનુમાને અતિક્રોધ કર્યો નહીં. તેમ છતાં, હનુમાનના ઘા થી લંકા નબળી પડી, તેના અંગો ધ્રુજી ઉઠ્યા અને તે જમીન પર ઢળી પડી, મુખ વિકૃત થઈ ગયું. પછી હનુમાને તેને પડીેલી જોઈ, સ્ત્રી સમજી દયા આવી. એ સમયે, લંકા ખૂબ વ્યાકુળ થઈ, ધીમા અવાજે, ગર્વપૂર્વક હનુમાનને કહ્યું: "મારે કૃપા કર, હે બલશાળી વાનર, મારી રક્ષા કર. બલવાન અને ધર્મનિષ્ઠ હંમેશા મર્યાદા પાળે છે." લંકાએ આગળ કહ્યું: "હું લંકા શહેર સ્વયં છું, અને તારા પરાક્રમથી આજે તારા હાથમાં આવી ગઈ છું. હવે, હે વાનરરાજ, એક સત્ય સાંભળ: મને સ્વયંભૂ બ્રહ્માજીએ વરદાન આપ્યું હતું કે જ્યારે ક્યારેય કોઈ વાનર પોતાની શક્તિથી મને વશ કરી લેશે, ત્યારે રાક્ષસો પર સંકટ આવી પહોંચશે." "હે સૌમ્ય, આજે તારા આવવાથી એ શરત પૂર્ણ થઈ છે. એ બ્રહ્માજીનું વચન સત્ય અને અવિચલ છે. સીતાના કારણે અને દુષ્ટમનસી રાવણના કારણે હવે બધા રાક્ષસોનો વિનાશ આવતો રહ્યો છે." "એથી, હે શ્રેષ્ઠ વાનર, રાવણ દ્વારા રક્ષિત આ શહેરમાં પ્રવેશ અને અહીં તારે જે કાર્ય કરવું હોય તે પૂર્ણ કર." "આ પુણ્યશાળી શહેરમાં પ્રવેશ, રાક્ષસોમાં શ્રેષ્ઠ દ્વારા રક્ષિત છે—even જો તને શાપ લાગ્યો હોય—અને તું જ્ઞાતિજનકની પુત્રી સીતાની શોધ જ્યાં ઇચ્છે ત્યાં કરીશ." આ પ્રમાણે, પવનપુત્ર હનુમાને પોતાના પરાક્રમથી લંકા અને તેના રૂપધારી રક્ષકને જીત્યા. પછી, મહાપ્રભુ હનુમાન, રાત્રિના સમયે વિશાળ દીવાલ કૂદીને, દ્વારનો ઉપયોગ કર્યા વિના, લંકા શહેરમાં પ્રવેશ્યા. હનુમાને વાનરરાજ સુગ્રીવના હિત માટે લંકા શહેરમાં પ્રવેશ કર્યો અને પોતાના ડાબા પગથી શત્રુઓના મસ્તક પર પગ મૂક્યો. ત્યારબાદ, તે સુંદર લંકા શહેરની નજીક પહોંચ્યા, જ્યાં હાસ્યના ગર્જના અને સંગીતના મીઠા અવાજો સંભળાતા હતા. લંકા શહેરના મહેલો વીજળી જેવી જાળી અને હીરાના જાળથી શોભિત, આકાશમાં વાદળ સમાન દેખાતા હતા. રાક્ષસોની સુંદર અট্টાળિકાઓ, કમળ અને સ્વસ્તિક ચિહ્નોથી શોભિત, વાદળ સમાન ધવળતા સાથે ચમકી રહી હતી. શહેરના ઘરો સતત વધતા, ચારે બાજુથી સુંદર રીતે શણગારીને, વિવિધ માળા અને આભૂષણોથી અલંકૃત હોય, હનુમાનના દ્રષ્ટિગોચર થયા. રાઘવના હિત માટે ફરતા હનુમાન મહેલેથી મહેલે જઈને આનંદ અનુભવી રહ્યા હતા. તેમણે વિવિધ આકાર અને માળાવાળા મહેલો જોયા અને અનેક સ્થળોએ ત્રિવિધ સ્વરોવાળા મીઠા ગીતો સાંભળ્યા. આમ, પવનપુત્ર હનુમાન લંકા શહેરમાં પ્રવેશી, પોતાના કાર્ય માટે સર્વત્ર દૃઢતાથી સંચાલન કર્યા.