હનુમાન લંકા પ્રવેશ કરતાં પહેલાં, તેમના મનમાં અનેક પ્રશ્નો ઉઠે છે: કેવી રીતે કાર્ય નિષ્ફળ ન થાય, કેવી રીતે ભય અને નિરાશા ન આવે, અને કેવી રીતે સમુદ્ર પાર કરવું વ્યર્થ ન બને? તેઓ વિચારે છે કે જો હું રાક્ષસો દ્વારા જોવાઈ જાઉં, તો રાવણ જે દુશ્મન છે, અને રામ જે પોતાનું સ્વરૂપ જાણે છે, બંને માટે આ દૂત કાર્ય વ્યર્થ થઈ જશે. રાક્ષસો વચ્ચે, રાક્ષસ સ્વરૂપમાં પણ, કોઈ જગ્યાએ છુપાઈ રહેવું અશક્ય છે—અન્ય સ્વરૂપમાં તો બહુ જ અશક્ય. હનુમાનને લાગે છે કે અહીં તો પવન પણ અદૃશ્ય રહી શકતો નથી; કારણ કે આ ભયંકર કર્મો કરનારા રાક્ષસો માટે કંઈ પણ અજાણ નથી. તેઓ નિશ્ચય કરે છે કે જો હું મારા સ્વરૂપમાં છુપાઈ રહીશ, તો વિનાશ થઈ જશે અને મારા સ્વામીનું કાર્ય પણ નિષ્ફળ થઈ જશે. તેથી, રાઘવના કાર્યની સિદ્ધિ માટે, હું રાત્રે લંકામાં પ્રવેશ કરીશ, અને એક નાનકડી, સુક્ષ્મ કાયામાં રૂપ ધારણ કરીશ. રાત્રે, રાવણના શહેરમાં, જે પહોંચવું અત્યંત મુશ્કેલ છે, હું દરેક મહેલમાં જઈશ અને જનકની પુત્રી, વૈદેહી,ને જોઈશ. આ રીતે નક્કી કરીને, હનુમાન, જે વાનર છે અને વૈદેહીને જોવા માટે ઉત્સુક છે, સૂર્યાસ્તની રાહ જુએ છે. સૂર્ય ડૂબી જાય છે, રાત્રિ આવે છે, અને પવનપુત્ર હનુમાન પોતાનું શરીર સંકોચીને બિલાડી જેટલું નાનું કરી લે છે—તે દેખાવમાં અદભૂત લાગે છે. સંધ્યા સમયે, હનુમાન ઉત્સાહથી ભરپور, ઝડપથી ઝંપલાવે છે અને સુંદર શહેરમાં પ્રવેશ કરે છે, જ્યાં મહાન માર્ગો સ્પષ્ટ રીતે વહેંચાયેલા છે. લંકા શહેર, મહેલોની પંક્તિઓથી શોભિત, સોનાની જેમ ચમકતા સ્તંભો, અને શુદ્ધ સોનાની જેમ દેખાતા જાળીઓથી સજ્જ છે; શહેર ગંધર્વોના શહેર જેવી લાગે છે. હનુમાન એ મહાન શહેરમાં સાત અને આઠ માળાવાળા મહેલો જોઈ છે, જેની ફલોર ક્રિસ્ટલથી જડિત અને સોનાથી સુશોભિત છે. બેરિલ રત્નોની જટિલ ડિઝાઇન અને મુક્તાની માળાઓથી મહેલો અનેક રીતે ચમકે છે. રાક્ષસોના અદભૂત સોનાના દ્વારોએ લંકાને ચારે બાજુથી પ્રકાશિત કરી છે. હનુમાન, જે મહાન વાનર છે, લંકાની અદભૂત અને અવિચલિત રચના જોઈને, વૈદેહીને જોવા માટે ઉત્સુક, એક તરફ ઉદાસ અને બીજી તરફ આનંદિત થાય છે. તેઓ શહેર જોઈ છે, જ્યાં સફેદ ટાવરવાળા મહેલો છે, કિંમતી સોનાના દ્વારો છે, જે પ્રસિદ્ધ છે, રાવણના બાહુઓ દ્વારા સુરક્ષિત છે, અને રાત્રે ફરતા ભયંકર શક્તિશાળી રાક્ષસો દ્વારા રક્ષિત છે. ત્યાં ચાંદ્ર પણ તારાઓ વચ્ચે ઝળહળતો દેખાય છે, તેના અનેક હજાર કિરણો સાથે, જગત પર ચાંદનીની ચાદર પાથરી રહ્યો છે. હનુમાન ચાંદ્રને જોઈ છે, જે શંખની જેમ ચમકતો, દૂધ જેવા સફેદ, કમળના રેશમની જેમ, ઉગતો અને ઝળહળતો, જેમ હંસ તળાવમાંથી ઉડી જાય. હવે, હનુમાન, પવનપુત્ર, જ્ઞાનવાન, સુક્ષ્મ રૂપ ધારણ કરે છે અને એક ઊંચા શિખર પર ઊભા છે, જે વરસાદના વાદળ જેવા ઊંચા છે. એ મહાન વાનર, રાત્રે, રાવણના રાજ્ય, લંકામાં પ્રવેશ કરે છે—જે સુંદર ઉદ્યાનો અને જળથી ભરપૂર છે. તેઓ શહેર જોઈ છે, જે સારી રીતે રક્ષિત છે, શક્તિથી ભરપૂર, પાંદડાવાળા વૃક્ષો, સુંદર દ્વારો અને સફેદ દરવાજા, કમાનીઓથી શોભિત છે. શહેર અજગરોના શહેર જેવી, રાક્ષસોની રક્ષાએ, વાદળોથી ઘેરાયેલી, વીજળી ચમકતી, અને તારાઓથી ભરેલી છે. ઉગ્ર પવનના ગર્જનાથી ગુંજતી, અમરાવતી જેવી, સોનાની ચમકતી દિવાલથી ઘેરાયેલી છે. ધ્વજોથી અને નાના ઘંટીઓની ઝણઝણાટથી શોભિત, હનુમાન આનંદથી, ઝડપથીRampart ઉપરથી ઝંપલાવે છે. શહેરના સોનાના દ્વારો અને બિલાડી આંખના રત્નોથી બનેલા પ્લેટફોર્મો જોઈ, હનુમાનના મનમાં અદભૂત ભાવ થાય છે. ફલોર પર હીરા, ક્રિસ્ટલ અને મુક્તાની શોભા છે, શुद्ध સોનાના કૉરિડોર અને ચમકતા ચાંદીથી સજ્જ છે. બિલાડી આંખના રત્નોથી બનેલા સડસડાટ સીડીઓ, ક્રિસ્ટલની ધૂળથી ભરેલી, અને આકાશમાં ઉડતી લાગે તેવી સુંદર ચાલીઓ છે. શહેરમાં સર્વત્ર વાંદરાઓ, મોર, રાજહંસોની કૂક અને સંગીત, આભૂષણોની અવાજથી ગુંજતી છે. દેવોના ધનથી સ્પર્ધા કરતી, લંકા શહેર જોઈ, હનુમાન આનંદથી ભરાય છે—લંકા જાણે આકાશમાં ઊગી છે. રાક્ષસ રાજા રાવણના શહેર, લંકા, જે અદ્વિતીય અને સમૃદ્ધ છે, તેને જોઈ, હનુમાન મનમાં વિચારે છે: કોઈ પણ આ શહેરને બળપૂર્વક જીતવા શકતો નથી, કારણ કે રાવણના સૈનિકો, હથિયારોથી સજ્જ, રક્ષાએ તૈયાર છે. આ ભૂમિ માત્ર કુમુદ, અંગદ, મહાન વાનર સુશેન, પ્રસિદ્ધ માઇંદ અને દ્વિવિદ માટે જ પ્રસિદ્ધ બની શકે છે. અથવા વિવસ્વતના પુત્ર, હરિનો પુત્ર કુશપર્વન, રિક્ષા વાનરમુખ્ય, અથવા મારા માટે યશના માર્ગ બની શકે છે. રામના મહાન બાહુઓ અને લક્ષ્મણના પરાક્રમને જોઈને, હનુમાન આનંદથી ભરાય છે. તેઓ એક સ્ત્રીને જોઈ છે, જે રત્નોથી શોભિત વસ્ત્રોમાં, ગૌશાળા ચિહ્નથી શોભિત, સ્તન પર સુગંધિત લપ્સણ લગાડેલી, શોભિત સ્ત્રી જેવી છે. હનુમાન, મહાન વાનર, રાક્ષસોના રાજા રાવણના શહેરની અંધકાર lamps અને મહાન ગ્રહોની તેજથી દૂર થઈ રહી છે. ત્યારે, લંકા શહેર, પોતાનું સ્વરૂપ ધારણ કરીને, વાનરોમાં શ્રેષ્ઠ, પવનપુત્ર હનુમાનને પ્રવેશતા જોઈ છે. રાવણશાસિત લંકા, હનુમાનને જોઈ, પોતે ત્યાં ઊભી રહી, ભયાનક મુખ દર્શાવે છે. તે લંકા, પવનપુત્ર હનુમાન સામે, મહાન ગર્જના કરે છે અને હનુમાનને સંબોધન કરે છે.