હનુમાનજી, વાનરોમાં શ્રેષ્ઠ એવા, દૃઢ નિશ્ચય સાથે બોલ્યા: “અથવા તો હું આખી લંકાને રાવણ સહિત ઉખેડી લાવી શકું.” એમ કહી તેઓ એકાગ્ર મનથી અતિઝડપે આગળ વધ્યા. એ વાનરપુંગવ પોતાને ગરુડ સમાન કલ્પી, પર્વત પરથી શક્તિશાળી ઉછાળો મારતાં, આસપાસના વૃક્ષો આખા ડાળપાન ખેંચી ઉછળી પડ્યા. હનુમાન સાથે અનેક ફૂલોથી ભરેલા વૃક્ષો અને મધમસ્ત પક્ષીઓ ઉડીને, તેઓ આકાશમાં ઝૂમી રહ્યા હતા. તેમના જાંઘોની ગર્જનાથી ઉખડેલા વૃક્ષો થોડો સમય માટે એવા લાગ્યા જાણે કોઈ સંબંધીને લાંબી મુસાફરીએ રવાના થતો જોઈને પાછળ-પાછળ ચાલતા હોય. એ મહાન વૃક્ષો વાનરપુત્રને એમ અનુસરી રહ્યા હતા જેમ સૈન્ય પોતાના રાજાને અનુસરે. હનુમાનજી, પરવત સમાન રૂપ ધારણ કરીને, અનેક ફૂલોવાળા વૃક્ષોથી ઘેરાયેલા, અદ્ભુત દૃશ્યરૂપ બની ગયા. પછી એ મજબૂત મૂળવાળા વૃક્ષો, જાણે મહેન્દ્ર પર્વતના ખડકો વરુણના ગૃહમાં ડૂબી જાય એમ, ખારા પાણીમાં ડૂબી ગયા. હનુમાનજી વિવિધ પ્રકારના ફૂલો અને કૂમળા કળીઓથી છવાઈને, આકાશમાં જ્યોતિર્મય વાદળ જેવાં તેજસ્વી લાગતા. તે જડપથી છોડાયેલા વૃક્ષોના ફૂલોએ પાણી પર વિખેરાઈ, જાણે મિત્રો મુલાકાત પછી વિદાય લઈ રહ્યા હોય. વૃક્ષોના એ અદભુત રંગબેરંગી ફૂલોના ગોઠાણાં, વાનરપુત્રના પવનથી હળવે દરિયામાં પડી, મહાસાગરને તારાવાળા આકાશ જેવો ઝગમગતો બનાવી દીધો. સુગંધિત અને રંગીન ફૂલોની વર્ષાથી હનુમાન, વીજળીના ગોઠાણાંથી શોભતા ઉગતા વાદળ જેવાં તેજસ્વી લાગ્યા. પાણી પર ફૂલોના વિખેરાયેલા ગુચ્છો તારાઓ કે આકાશમાં દીવડાંની જેમ ઝગમગતા. આકાશમાં વિસ્તરેલા તેમના હાથ એવા લાગ્યા જાણે કોઈ પર્વત ચોટી પરથી બે પાંચમુંહાં વાળા અજગર નીકળી આવ્યા હોય. એ મહાન વાનર એવા લાગ્યા કે જાણે તેઓ તરંગોવાળા વિશાળ સાગરને પી જતાં હોય અને આકાશ માટે તરસ્યા હોય. હનુમાનજીના વીજળી સમાન તેજસ્વી દૃષ્ટિ પવનના માર્ગે આગળ વધી, જાણે પર્વત પર અગ્નિ પ્રગટે છે તેમ ચમકી ઉઠી. વાનરપુત્રના વિશાળ, ગોળ, પીળા નેત્ર ચંદ્ર અને સૂર્ય સમાન સ્થિર અને તેજસ્વી હતા. તેમના લાલચટ્ટાં નાકવાળું મુખ સાંજના સૂર્યમંડળ જેવી લાલિમા ધરાવતું હતું. ઉછાળે ઉઠેલી તેમની પૂંછ આકાશમાં ઈન્દ્રના ધ્વજ સમાન તેજસ્વી હતી. પવનપુત્ર હનુમાન, વલયરૂપે વળેલી પૂંછ અને ઝગમગતા દાંત સાથે, સૂર્યની પ્રભા અને મંડળથી ઘેરાયેલા જેવાં ઝગમગતા લાગ્યા. તેમના લાલચટ્ટાં પીઠના ભાગે, તેઓ જાણે લાલ ગેરુથી રંગાયેલા ફાટેલા પર્વત સમાન દેખાયા. જેમ વાનરપુત્ર સાગર પર ઝંપલાવ્યા, તેમ તેમની બાજુઓ વચ્ચે વહેતા પવન મેઘના ગર્જનાને પછાડતો ધ્વનિ ઉત્પન્ન કરતો હતો. ઉત્તર આકાશમાંથી પડતો ધૂમકેતુ જેવો તેમનો ઝંપલો દેખાતો હતો. લાલ પ્રકાશથી ઝગમગતો આ વાનર, જાણે કોઈ વિશાળ વાઘમાસી દોરીથી બંધાયેલો હાથી આકાશમાં ઉડી રહ્યો હોય તેમ લાગતો. તેમના શરીર અને તેની ઊંડી છાંયાએ, વાનરપુત્ર પવનચલિત નૌકા જેવો સાગરમાં તરતો દેખાતો હતો. જે જે ભાગમાં વાનરપુત્ર પહોંચ્યા, એ સાગર જાણે તેમના અંગબળથી ઉશ્કેરાઈ ગયો હોય તેમ લાગતો. મહાબલી હનુમાન, પર્વત જેવાં ઊંચા તરંગો ઉપરથી ઝંપલાવતાં, અતિઝડપે આગળ વધ્યા. વૃક્ષપુત્ર હનુમાન અને મેઘપવન બંનેની ગતિએ સાગર ધ્રુજતો અને ભયાનક ગર્જના કરતા હતો. વાનરપુત્ર મહાબલી, મીઠા પાણીમાં તરંગોના વિશાળ જાળ ખેંચતાં, જાણે આકાશ અને ધરતીને વિખેરી રહ્યા હોય તેમ લાગ્યા. તેઓ મહાસાગરના મેરુ અને મંદર પર્વત જેવાં ઊંચા તરંગો પાર કરતા, જાણે તેમને ગણતાં હોય તેમ ઝડપથી આગળ વધ્યા. એ સમયે, મેઘોથી ભરાયેલી અને તેમના બળથી ગુંજતી પાણી, આકાશમાં શરદઋતુના વાદળો જેવી ઝગમગતી હતી. ત્યાં ખુલ્લા પડેલા શાર્ક, મગર, માછલીઓ અને કાચબાઓ નજરે પડતા, જાણે તેમની ત્વચા ઊપડી રહી હોય તેમ. પછી, તેમને આવતાં જોઈને, સાગરમાં વસતા સાપોએ એ વાનરપુત્રને આકાશમાં ઉડતા ગરુડ સમાન માની લીધા. ઝડપથી દોડતા એ વાનરપુત્રની છાંયાં દસ યોજન પહોળી અને ત્રીસ યોજન લાંબી એવી સુંદર લાગી. પવનપુત્રના અનુસરી રહેલી એ છાંયાં મીઠા પાણી પર ઘન, સફેદ વાદળોની રેખા જેવી ઝગમગતી. એ મહાન, તેજસ્વી, વિશાળકાય વાનર પવનના માર્ગે આધાર વિના પાંખધારી પર્વત સમાન પ્રકાશિત થયા. શક્તિશાળી વાનર-ગજ ઝડપથી આગળ વધતાં, તેમનાં માર્ગે મહાસાગર જાણે એક તળાવ બની ગયો હોય તેમ લાગતો. તેઓ પંખીઓના ઝુંડમાંથી પસાર થતા, પક્ષીરાજ સમાન, વાદળોના ગુચ્છોને પવનની જેમ વિખેરી નાખતા. વિશાળ, સફેદ, લાલ, વાદળી અને કુમકુમ રંગનાં મેઘો વાનરપુત્ર સાથે ખેંચાતા ઝગમગતા. વૃક્ષોના વાદળમાંથી વારંવાર પ્રવેશતા અને બહાર આવતા હનુમાન, ક્યારેક છુપાયેલા અને ક્યારેક દર્શન આપતા, ચંદ્રમાની જેમ દેખાતા.