હનુમાનજી પોતાના સાથી વાનરોને કહ્યું, “હે વાનરો, બધાં જીવો મને પડતા જોઈ શકશે, અને તમે મને મહાન મેરુ પર્વત જેવો દેખશો. હું જ્યારે આકાશમાં જઇશ, ત્યારે જાણે આકાશને ગળી જાઉં તેમ લાગશે, વાદળોને વિખેરી દઈશ, પર્વતોને હલાવી દઈશ, અને દૃઢ નિશ્ચયથી ઉછળીને સમુદ્રને પણ સુકવી દઈશ. ગરુડ રાજા કે શક્તિશાળી પવન સિવાય બીજું કોઈ પણ જીવ મને અનુસરી શકે તેમ નથી. એક પળમાં, આંખ ઝપકતાં જ, હું આધાર વિનાના આકાશમાંથી વીજળી જેમ નીચે પડીશ. જ્યારે હું સમુદ્ર પાર કરીશ, ત્યારે મારું રૂપ જાણે ભગવાન વિષ્ણુએ ત્રણ પગલાં લીધાં હોય એવું લાગે. મારા બુદ્ધિથી હું આ બધું જોઈ રહ્યો છું અને મનથી નિશ્ચય કરી લીધો છે—હું વૈદેહી (સીતા માતા)ને જોઈશ—હે વાનરો, આનંદ કરો! હું ઝડપમાં પવન સમાન છું, ગરુડ જેટલો ઝડપી છું; મારું નિશ્ચય છે કે દસ હજાર યોજનાનો અંતર પણ પાર કરી શકું. ઈન્દ્ર—even thunderbolt-bearing, અથવા સ્વયંભૂ બ્રહ્મા—even they, if they held અમૃત, તો પણ હું તે તેમના હાથમાંથી છીનવી શકું. મારું નિશ્ચય છે કે હું લંકાને પણ ઉંચકી લઈ જઈ શકું; આવી દહાડ સાથે, અનંત તેજવાળા શ્રેષ્ઠ વાનરે વાત કરી. આ સાંભળીને બધા વાનરો આનંદથી અને આશ્ચર્યથી હનુમાનજી તરફ જોતા રહ્યા; તેમના વચનો સાંભળતાં જ, જે તેમના કુળના દુ:ખને દૂર કરતા હતા, જાંબવંત—વાનરોના પ્રભુ—ખૂબ પ્રસન્ન થઈને બોલ્યા, “હે કેશરીપુત્ર, પવનપુત્ર, વીર! તું તારા કુળના બધાં દુ:ખ દૂર કરી દીધાં છે; શ્રેષ્ઠ વાનરો, શુભતામાં તેજસ્વી, તારા માટે ભેગા થયા છે. તેઓ અભિપ્રેત કાર્ય સિદ્ધ કરવા શુભ કાર્ય કરશે; ઋષિઓની કૃપા અને વડીલ વાનરોની સલાહથી. વડીલોના આશીર્વાદથી તારે આ વિશાળ સમુદ્ર પાર કરવો જ છે; અને અમે બધા એક પગે ઊભા રહીશું, જ્યાં સુધી તું પાછો ના આવો. જંગલવાસી બધાં જીવનો જીવ તારા આગમન પર નિર્ભર છે.” પછી વાનરોમાં વાઘ સમાન હનુમાનજી જંગલવાસીઓને બોલ્યા: “મારી ઝડપને વિશ્વમાં કોઈ રોકી શકે તેમ નથી; અહીંના પર્વતો, પથ્થરો અને શિલાઓથી ભરેલા છે, મહેન્દ્ર પર્વતના સ્થિર અને મહાન શિખરો, હું ત્યાં મારી ઝડપથી દોડું છું. વિવિધ વૃક્ષો અને ધાતુઓથી ઝગમગતા આ મહાન શિખરો મારી ઝડપ સહન કરશે. હું જ્યારે ઉછળું, ત્યારે આ મહાન શિખરો અહીંથી એકસો યોજન સુધી મારી ઝડપ સહન કરશે.” પછી પવનપુત્ર, પવન સમાન વાનર, દુશ્મનોના સંહારક, શ્રેષ્ઠ પર્વત મહેન્દ્ર પર ચઢ્યા. એ પર્વત વિવિધ ફૂલોથી ઢંકાયેલો, હરણોથી ભરેલો, લતાવૃક્ષો અને ફૂલો ઝગમગતા, અને વૃક્ષો સદા ફળ-ફૂલથી ભરપૂર હતા. સિંહ અને વાઘો સાથે, મસ્ત હાથીઓની ગજગર્જના, ચકિત પક્ષીઓની ટોળીઓ, અને પાણીના ઝરણાંથી ગૂંજી રહ્યો હતો. એ મહેન્દ્ર પર્વત, ઊંચા શિખરોવાળો, મહાન વાનર હનુમાનજી, મહેન્દ્ર સમાન પરાક્રમી, ત્યાં ફર્યા. જ્યારે હનુમાનજીના પગથી પર્વત દબાયો, ત્યારે એ મહાન પર્વત સિંહોના ઘા અને મસ્ત હાથીની જેમ ગર્જના કરી ઉઠ્યો. પર્વતમાંથી ઝરણાં વહેવા લાગ્યાં, પથ્થરો છૂટા પડ્યાં; હરણ અને હાથીઓ ભયથી દોડ્યા, મહાન વૃક્ષો હલાઈ ગયા. ત્યાં વિવિધ ગંધર્વ યુગલો, પીણાંના મસ્તીથી ઉગ્ર, પક્ષીઓ ઉડી ગયા, અને વિદ્યાાધર ટોળીઓ પણ દૂર થઈ ગઈ. પર્વતની વિશાળ સમતલ ભૂમિ ખાલી થઈ ગઈ, મહાન સાપો છુપાઈ ગયા, શિખરો અને પથ્થરો ઉખડી પડ્યાં. એ સાપો અડધા બહાર આવીને શ્વાસ છોડતા, પર્વત જાણે ધ્વજોથી શોભાયમાન લાગતો હતો. ભયભીત ઋષિઓએ પર્વત છોડી દીધો, પથ્થરો પડી ગયા, અને પર્વત જાણે કારવાન વગરના મુસાફર જેવો જંગલમાં ડૂબી ગયો. એ ઝડપથી ભરેલા, શૂરવીર, દુશ્મનવિનાશક, મહાન આત્માવાળા હનુમાનજી, મનથી લંકા તરફ પ્રયાણ કરવા તૈયાર થયા. પછી, શ્રીમદ્ વાલ્મીકિ રામાયણના સુંદરકાંડના પ્રથમ સર્ગનો આરંભ થાય છે. અદ્વિતીય અને અતિ કઠિન કાર્ય સિદ્ધ કરવાની ઈચ્છાથી વાનર હનુમાનજી પોતાનું માથું અને ગળું ઊંચું રાખીને ઉભા રહ્યા, જાણે પશુઓના રાજા હોય. પછી એ મહાન અને દૃઢનિશ્ચય વાનર લીલા-છાયા વનમેદાનોમાં ફર્યા, જે બિલાડીની આંખ જેવા રત્ન જેવાં ચમકતા અને જળ સમાન દેખાતા હતા. હનુમાનજીએ પક્ષીઓને ઉડાડી દીધાં, છાતીથી વૃક્ષોને તોડ્યાં, અનેક પ્રાણીઓને નીચે ફેંકી દીધાં, અને સિંહ જેવો દૃઢપણે ચાલ્યા. પર્વત શુદ્ધ અને કુદરતી નીલ, લાલ, મંજિષ્ઠા, કમળ જેવા રંગોના, સફેદ-કાળા ધાતુઓથી શોભિત હતો. ત્યાં સતત રૂપાંતરધારી યક્ષ, કિનર, ગંધર્વ, દેવતુલ્ય જીવ અને મહાન સાપો પોતાના પરિવાર સાથે વસતા હતા. એ શ્રેષ્ઠ પર્વતના પાયે, મહાન સાપોથી ઘેરાયેલા, શ્રેષ્ઠ વાનર હનુમાનજી ઊભા રહ્યા, જાણે કુંડમાં સાપ હોય તેમ. હનુમાનજીએ હાથ જોડીને સૂર્ય, ઈન્દ્ર, પવન, સ્વયંભૂ (બ્રહ્મા) અને પંચમહાભૂતને નમન કર્યું અને મનથી પ્રયાણનો નિશ્ચય કર્યો. પૂર્વ દિશા તરફ મોં કરીને, પવન અને બ્રહ્માને પ્રણામ કરીને, પછી દક્ષિણ દિશા તરફ પ્રયાણ માટે તૈયાર થયા. શ્રેષ્ઠ વાનરો દ્વારા જોવામાં આવતા, ઉછલવાનો નિશ્ચય કરીને, હનુમાનજી રામના કાર્ય માટે જાણે સમુદ્રમાં જ્વાર આવે તેમ પોતાનું રૂપ વિશાળ બનાવ્યું. તેમનું શરીર અપરિમિત થયું, એક જ ઉછળમાં સમુદ્ર પાર કરવાનો મનમાં નિશ્ચય કરીને, તેમણે પોતાના હાથ અને પગથી પર્વતને દબાવી દીધો.