વાંરાઓએ સમુદ્રોમાંથી શુદ્ધ જળ લાવીને, સુવર્ણ પાત્રોમાં મૂકી દીધું. તેઓએ શુભ શૃંગ ધરાવતી બળદની સુંડવાળી કળશો અને સુવર્ણ ઘડાઓમાં, મહાન ઋષિઓ દ્વારા નિર્દિષ્ટ શાસ્ત્રોક્ત પદ્ધતિ પ્રમાણે, જળ ભરી તૈયાર કર્યું. ગજા, ગવક્ષ, ગવય, શરભ, ગંધમાદન, મૈંદ, દ્વિવિદ, હનુમાન અને જાંબવંત—આ સર્વે વાંરાઓએ સુગ્રીવને સુગંધિત, સુમધુર જળથી અભિષેક કર્યો, જેમ વસુઓએ હજારો આંખો ધરાવનાર ઇન્દ્રનો અભિષેક કર્યો હતો. સુગ્રીવના અભિષેક પછી, સર્વે મહાન વાંરાઓ, આનંદથી અને ઉલ્લાસ સાથે, હજારોથી વધુ અવાજે જયઘોષ કર્યો. સુગ્રીવ, રામની આજ્ઞા અનુસાર, અંગદને ગળે લગાવ્યો અને તેને યુવરાજ તરીકે અભિષેક કર્યો. અંગદના અભિષેક પછી, દયાળુ વાંરાઓએ સુગ્રીવની પ્રશંસા કરી—"સાબાસ, સાબાસ!"—અને તેને માન આપ્યો. એ સભામાં, સર્વે વાંરાઓ વારંવાર રામ અને લક્ષ્મણની પણ જોરદાર પ્રશંસા કરતા રહ્યા. કિશ્કિંધાની આનંદમય અને સમૃદ્ધ જનતા, ધ્વજ-પતાકાઓથી શોભિત, પર્વતગહ્વર વચ્ચે વસેલી delightful nagari, ખુશીથી ભરાઈ ગઈ. પછી, વાંરાઓના મુખ્ય સુગ્રીવે રામને મહાન અભિષેકની જાણ કરી; પોતાની પત્ની રૂમાને પાછી મેળવી, દેવતાના રાજા જેવો રાજ્ય પ્રાપ્ત કર્યો. આપણે હવે વાલ્મીકિ રામાયણના કિશ્કિંધા કાંડના સાતાવીસમા સર્ગાની વાત સાંભળીએ. જ્યારે સુગ્રીવ અભિષેક પામી અને વાંરાઓ ગહ્વર માં પ્રવેશ્યા, ત્યારે રામ અને લક્ષ્મણ પૃસ્રવણ પર્વત તરફ ગયા. એ પર્વત વાઘ અને હરણના અવાજોથી ગૂંજતો, સિંહોની ગર્જનાથી ઘેરાયેલો, વિવિધ ઝાડ અને વેલીઓથી છુપાયેલો, અનેક વૃક્ષોથી ભરપૂર હતો. એ પર્વત પર ભાલુઓ, પૂંછવાળા વાંરાઓ અને બિલાડીઓ ફરતા; પર્વત ઘનઘોર વાદળ સમાન, હંમેશા શુદ્ધ અને શુભ હતો. એ પર્વતની ટોચ પર, રામ અને સૌમિત્રિએ વિશાળ ગહ્વરમાં નિવાસ કર્યો. સુગ્રીવ સાથે કરાર કર્યા પછી, રામે લક્ષ્મણને યોગ્ય અને મહત્વપૂર્ણ વાત કહી—"ભાઈ, લક્ષ્મણ, આ પર્વતગહ્વર આનંદદાયક, વિશાળ અને હવા ભરપૂર છે. અહીં, સૌમિત્રિ, શત્રુઓને દમન કરનાર, આપણે ચોમાસું વિતાવશું; આ સુંદર પર્વત શિખર ઉત્તમ છે, રાજકુમાર." "સફેદ, કાળા અને તાંબાં રંગના પથ્થરોથી શોભિત, વિવિધ ખનિજોથી ભરપૂર, નદીઓ અને દેડકાઓ સાથે. વિવિધ વૃક્ષોના સમૂહો, સુંદર અને રંગીન વેલીઓથી ગુંથાયેલા, અનેક પક્ષીઓના ટોળા, મયૂરના અવાજથી ગૂંજતા. જાસ્મીન, કુંદ, સિંદુવર, શિરીષ, કદંબ, અર્જુન અને સરજા વૃક્ષોથી શોભિત." "આ સુંદર કમળપાંખડીયું તળાવ, ખીલે કમળોથી શોભિત, આપણા ગહ્વરથી દૂર નથી, રાજકુમાર. પૂર્વ દિશામાં, પાણી તરફ ઢળતું, ગહ્વર યોગ્ય છે; પશ્ચિમમાં, સૌમિત્રિ, ઊંચું અને સુરક્ષિત છે. ગહ્વરના પ્રવેશદ્વારે, સૌમિત્રિ, એક ચપટો, શુભ, કાળો અને લાંબો પથ્થર છે, જે કાજલની ઢગલ સમાન છે." "પિતાજી, ઉત્તર દિશામાં એ પર્વત શિખર જુઓ, સુંદર, કાલા કાજલના ઢગલ સમાન, વરસાદી વાદળ જેવું ઊંચું. દક્ષિણમાં, આકાશ જેવું સફેદ, કૈલાસની ટોચ જેવું તેજસ્વી, વિવિધ ખનિજોથી ઝળહળતું. ગહ્વરથી આગળ, ત્રિકૂટ પર, એ પ્રાચીન વહેતી નદી જુઓ, જમણવી જેવી કાદવથી ભરપૂર." "સંદલ, તિલક, સાલ, તમાલ, અતિમુક્તક, કમળ, સરલ અને અશોક વૃક્ષોથી શોભિત. વાનિર, તિમિદ, બકુલ, કેતક, હિંતાલ, તિનિશ, નીપ અને વેતસ વૃક્ષોની વણીઓથી શોભિત. નદીના કાંઠે અનેક વૃક્ષો, સ્ત્રીની આભૂષણ સમાન શોભિત." "સૈંકડો પક્ષીઓના ટોળા, દરેક સમૂહ ભક્તિભાવથી, ચક્રવાક પક્ષીઓથી શોભિત. હંસ અને કાગડાની ટોળીઓથી શોભિત રેતાળ કાંઠો, અનેક રત્નોથી ઝળહળતું. ક્યાંક નીલકમળ, ક્યાંક લાલ કમળ, ક્યાંક સફેદ દૈવી કુમુદની કળીઓથી શોભિત." "સૈંકડો તરતી પક્ષીઓ, મયૂર અને કાગડાની અવાજથી ગૂંજતી, આ સુંદર નદી, સૌમિત્રિ, ઋષિઓના સમૂહોની પ્રિય છે. sandalwood treesની પંક્તિ, ગોઠવેલી જેવું શોભિત, શિખરો સાથે, મનથી ઊભા થયાં હોય એમ લાગે છે." "ક્યાંક, શત્રુવિનાશક, આ સ્થાન કેટલું આનંદદાયક છે! નિશ્ચયે, સૌમિત્રિ, આપણે અહીં આનંદથી નિવાસ કરીશું. અહીંથી કિશ્કિંધા નજીક છે, અદ્ભુત વન; સુગ્રીવની સુંદર nagari, રાજકુમાર, તારી છે." "પત્ની રૂમાને પાછી મેળવી, મિત્રોથી ઘેરાયેલું, રાજ્ય પ્રાપ્ત કરી, સુગ્રીવ નિશ્ચિતપણે મહાન સુખ અને ભાગ્ય પામ્યો છે." આ રીતે બોલી, રાઘવ અને લક્ષ્મણ એ પર્વત પર, અનેક ગહ્વરો અને ઝરણાઓ સાથે, નિવાસ કરવા લાગ્યા. પર્વત આનંદદાયક અને સંસાધનોથી સમૃદ્ધ હોવા છતાં, રામને ત્યાં રહેતાં પણ મનમાં આનંદ ઓછો હતો.