હનુમાનને સંદેશ આપ્યા પછી, રામે સુગ્રીવને સંબોધિત કરીને કહ્યું: “વીર સુગ્રીવ, તું નિયમ મુજબ શહેરમાં પ્રવેશ કરીને ઝડપથી રાજ્યાભિષેક કરાવ.” પછી રામે ઉમેર્યું: “સુગ્રીવ, તું જે ધર્મને જાણે છે, સારા આચારવાળો છે, તારા બળ અને પરાક્રમમાં ઊંચો છે—આવી ગુણો ધરાવતો અંગદ પણ રાજકુમારપદ માટે યોગ્ય છે. અંગદ વાલીનો પુત્ર છે, વંશમાં જ્યેષ્ઠ પુત્ર છે અને પરાક્રમમાં સમાન છે, આત્મબળમાં અડગ છે—એટલે તેને પણ યુવરાજપદે અભિષેક કર.” રામે આગળ સમજાવ્યું: “આ શ્રાવણ માસ છે, વરસાદ શરૂ થયો છે, ચાર મહિનાની ચોમાસાની ઋતુ આવી છે, અને આ સમય કોઈ કાર્ય માટે યોગ્ય નથી. તું શુભ કિષ્કિંધા નગરીમાં પ્રવેશ કર; હું અને લક્ષ્મણ અહીં પર્વત પર રહીશું. આ પહાડની વિશાળ ગુફા આનંદદાયક છે, અહીં મલકતી પવન, ભરપૂર પાણી, અને ઘણા કમળ-કુમુદ咲શે છે. કાર્તિક માસ આવે ત્યારે, રાવણના વિધ્વંસ માટે, આપણા વચ્ચે જે સંમતિ થઈ છે તે પ્રમાણે, તું તારા રાજ્યમાં પ્રવેશ કર અને રાજ્યાભિષેકથી તારા મિત્રો અને સ્વજનોને આનંદિત કર.” રામના આ આશીર્વાદથી સુગ્રીવ, વાનરોએ ઘેરાયેલો, કિષ્કિંધા નગરીમાં ભવ્ય પ્રવેશ કર્યો—જે અગાઉ વાલીનું રાજ્ય હતું. હજારો વાનરો પોતાના સ્વામીના પીછેહઠે શહેરમાં પ્રવેશ્યા. બધા વાનરમુખ્યો સુગ્રીવને જોઈ, શ્રદ્ધાથી માથું ઝુકાવી જમીન પર પડ્યા; સુગ્રીવે તેમને ઉઠાડ્યા અને સૌને સન્માન આપ્યું. પછી સુગ્રીવ પોતાના ભાઈના સુંદર આંતરમહેલમાં પ્રવેશ્યો. સુગ્રીવના મિત્રો અને વાનરોમુખ્યો એના રાજ્યાભિષેક માટે એકઠા થયા, જેમ દેવતાઓએ ઇન્દ્રનું અભિષેક કર્યું હોય એમ. સુગ્રીવ માટે સોનેરી કાંઠાવાળી સફેદ છત્રી, ચમકતા ચામર, રત્નો, ઔષધીના બીજ, દુધાળાં વૃક્ષોના ફૂલ-પાંદડા, શુદ્ધ ધોળા વસ્ત્રો અને સુગંધિત લેપ લાવ્યા. ઉપરાંત, અખંડિત ચોખા, સોનું, સુગંધિત પ્રિયંગુ, ઘીમાં મિશ્રિત મધ, દહીં, વાઘની ખાલ અને બે કિંમતી પાદુકા પણ લાવવામાં આવી. વિધિ માટે યજ્ઞસૂત્ર, પીળો રંગ અને મન:શિલા પણ લાવવામાં આવી; આનંદિત સોળ કન્યાઓ પણ હાજર રહી. પછી, પરંપરા મુજબ, શ્રેષ્ઠ વાનરો અને બ્રાહ્મણોને રત્ન, વસ્ત્ર અને ભોજનથી સંતોષ્યા પછી, યજ્ઞકુંડમાં અગ્નિ પ્રગટાવી, મંત્રોચ્ચાર સાથે હવન કરવામાં આવ્યો. એક સુંદર મહેલના શિખરે, સુખદ પથારીથી ઓઢાયેલા સોનાના મંચ પર, પૂર્વ દિશા તરફ સુગ્રીવને વિધિપૂર્વક બેસાડવામાં આવ્યો. આસપાસના નદીઓ, સરોવરો અને સમુદ્રોમાંથી પવિત્ર પાણી લાવવામાં આવ્યું, અને સોનાના પાત્રો તથા વાછરડાવાળા કલશોમાં તેનું સંગ્રહ કર્યું. ગજા, ગવક્ષ, ગવય, શરભ, ગંધમાદન, મેઇંદ, દ્વિવિદ, હનુમાન અને જાંબવાને મળીને સુગ્રીવ પર મંત્રોચ્ચાર સાથે સુગંધિત પવિત્ર જળથી અભિષેક કર્યું, જેમ વસુઓએ ઇન્દ્રનું અભિષેક કર્યું હોય તેમ. રાજ્યાભિષેક પૂર્ણ થતાં, હજારો વાનરો આનંદથી જયઘોષ કરવા લાગ્યા. પછી સુગ્રીવે રામની આજ્ઞા અનુસાર અંગદને હૃદયપૂર્વક ભેટી, તેને યુવરાજપદે અભિષેક કર્યો. અંગદના અભિષેક પછી બધા વાનરો અને મહાન આત્માઓએ સુગ્રીવને “શાબાશ, શાબાશ!” કહી સન્માન આપ્યો. એ પ્રસંગે સૌએ રામ અને લક્ષ્મણની પણ વારંવાર સ્તુતિ કરી. કિષ્કિંધા નગરી આનંદથી ઉભરાઈ ગઈ—શહેર ધ્વજ-પતાકાઓથી શોભિત બની, લોકો સમૃદ્ધિ અને આનંદમાં ઝૂમી ઉઠ્યા. પછી સુગ્રીવે રાજાભિષેકનું સમાચાર રામને પહોંચાડ્યા; પોતે પત્ની રૂમાને મેળવી, દેવરાજ જેવા રાજ્યમાં સ્થિર થયો. આટલી વાત પછી, કિષ્કિંધા કાંડના સત્તાવીસમા સર્ગમાં વર્ણવાય છે: જ્યારે સુગ્રીવનું અભિષેક થયું અને વાનરો ગુફામાં પ્રવેશ્યા, ત્યારે રામ અને લક્ષ્મણ પ્રસ્રવણ પર્વત તરફ ગયા. એ પર્વત વાઘ, હરણ અને ભયાનક સિંહોના ગર્જનથી ગુંજતો હતો, વિવિધ વનસ્પતિ અને લતાવલીઓથી છવાયેલો હતો, અનેક વૃક્ષોથી ભરપૂર હતો. ત્યાં ભાલુ, લંબપૂંછ વાનરો અને બિલાડીઓ રહેતા; એ પર્વત મેઘસમૂહ જેવો ભાસતો, હંમેશા પવિત્ર અને શુભ હતો. એ પર્વતની ચોટી પર રામ અને લક્ષ્મણ વિશાળ ગુફામાં નિવાસે સ્થાયી થયા. સુગ્રીવ સાથે કરેલી સંમતિ પ્રમાણે, રામે લક્ષ્મણને કહ્યું: “ભાઈ, લક્ષ્મણ, આ પર્વત ગુફા વિશાળ, આનંદદાયક અને હવામાં ઠંડક છે. અહીં આપણે ચોમાસું વિતાવશું; આ સુંદર પર્વતશિખર ઉત્તમ છે.” એ પર્વત સફેદ, કાળો અને તાંબુવર્ણ પથ્થરો, વિવિધ ખનિજ, નદીઓ અને બગલાઓથી શોભિત હતો. આ રીતે રામ, લક્ષ્મણ, સુગ્રીવ અને વાનરોના જીવનમાં રાજ્યાભિષેક અને ચોમાસાની આરામદાયક શરૂઆત થઈ.