సింహాసనగతః శక్రః సమ్ప్రాప్య త్రిదివం పునః । దేవరాజ్యే స్థితో దేవీం తుష్టావాబ్జకరాం తతః
సింహాసనంపై కూర్చున్న ఇంద్రుడు తిరిగి స్వర్గాన్ని పొందాడు. దేవరాజ్యాన్ని అధికరించి, కమలాన్ని చేతిలో పట్టుకున్న దేవిని స్తుతించాడు.
నమస్యే సర్వ్వభూతాంనాం జననీమబ్జసమ్భవామ్ । శ్రియమున్నద్రపహ్మాక్షీ విష్ణోర్వక్షః స్థలస్థితామ్
అన్ని భూతాల తల్లిగా, కమలంలో జన్మించినదిగా, వికసించిన కమలపువ్వులాంటి కళ్లతో, విష్ణువు వక్షస్స్థలంపై నివసించువారైన శ్రీదేవిని నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
త్వం సిద్ధిస్త్వం సుధా స్వాహా స్వధా త్వం లోకపావని । సన్ధాయ రాత్రిః ప్రభా భూతిర్మేధా శ్రద్ధా సరస్వతీ
నీవే సిద్ధి, నీవే అమృతం, స్వాహా, స్వధా, నీవే లోకాల్ని పవిత్రం చేసేవారు. నీవే రాత్రి, వెలుగు కలిసిన రూపం, ఐశ్వర్యం, జ్ఞానం, విశ్వాసం, సరస్వతిగా వెలుగుతావు.
యజ్ఞవిద్యా మహావిద్యా గుహ్మవిద్యా చ శోభనే । ఆత్మవిద్యా చ దేవి త్వం విముక్తిఫలదాయినీ
యజ్ఞ జ్ఞానం, మహా జ్ఞానం, రహస్య జ్ఞానం, అందులోనూ ఆందాల దేవీ, నీవే ఆత్మ జ్ఞానం, విముక్తి ఫలాన్ని ప్రసాదించేవారు.
ఆన్వీక్షికీ త్రయీ వార్త్తా దణ్డనీతిస్త్వమేవ చ । సౌమ్యాసౌమ్యైర్జ్జగద్రూ పైస్త్వయైతద్ద వి పూరితమ్
నీవే విచారణ, మూడు వేదాలు, వాణిజ్యం, పాలన విద్య కూడా. మృదువైన, ఉగ్రమైన రూపాలతో ఈ జగత్తంతా నీవే నింపినది.
కా త్వన్యా త్వామృతే దేవి సర్వ్వయజ్ఞమయం వపుః । అధ్యాస్తే దేవదేవస్య యోగిచిన్త్యం గదాభృతః
దేవీ! నిన్ను తప్ప మరెవరు అన్ని యజ్ఞాలతో కూడిన రూపాన్ని కలిగి, మేసం ధరించిన దేవదేవుని హృదయంలో, యోగులు ధ్యానం చేసే స్థలంలో నివసించగలరు?
త్వయా దేవి పరిత్యక్తం సకలం భువనత్రయమ్ । వినష్టప్రాయమభవత్ త్వయేదానీం సమేధితమ్
దేవీ! నువ్వు వదిలినప్పుడు మూడు లోకాలు నాశనానికి చేరుకున్నాయి. ఇప్పుడు నీ వల్ల అవి మళ్లీ వికసించాయి.
దారాః పుత్రాస్తథాగారం సుహ్టదూ ధాన్యధనాదికమ్ । భవత్యేతన్మహాభాగే నిత్యం త్వదూవీక్షణాన్నృణామ్
భార్యలు, కుమారులు, ఇల్లు, స్నేహితులు, ధాన్యం, ధనం మొదలైనవి, మహాభాగ్యవంతురాలైనవాడా, నీ దృష్టితోనే మనుషులకు లభిస్తాయి.
శరీరారోగ్యమైశ్వర్య్యమరిపక్షక్షయః సుఖమ్ । దేవి త్వదూదృష్టిదృష్టానాం పురుషాణాం దుర్ల్ల భమ్
దేహ ఆరోగ్యం, ఐశ్వర్యం, శత్రువుల నాశనం, సుఖం — ఇవన్నీ నీ దృష్టి లేకుండా మనుషులకు దొరకడం చాలా కష్టం, దేవీ.
త్వం మాతా సర్వ్వభూతానాం దేవదవో హరిః పితా । త్వయైతద విష్ణునా చాద్య జగదూవ్యాప్తం చరాచరమ్
నీవే సమస్త భూతాలకి తల్లి, హరి దేవదేవుడు తండ్రి. నీవు, విష్ణువు కలిసి ఈ జగత్తు, చరాచరమూ నేడు నింపబడ్డాయి.
మా నః కోశం తథా గోష్ఠం మా గృహం మా పరిచ్దమ్ । మా శరీరం కలత్రఞ్చ త్యజేథాః సర్వ్వపావని
సర్వపావనియైనవాడా, మా ధనాన్ని, పశువులను, ఇల్లు, సేవకులను, శరీరాన్ని, భార్యలను వదలకురాదు.
మా పుత్త్రాన్ మా సుహ్టదూవర్గ మా పశూన్ మా విభూషణమ్ । త్యజేథా మమ దేవస్య విష్ణోర్వ్వక్షఃస్థలాలయే
మా ప్రభువు విష్ణువు హృదయస్థలంలో ఉండి, మా కుమారులను, స్నేహితులను, పశువులను, అలంకారాలను వదలకురాదు.
సత్త్వైన సత్యశౌచాభ్యాం తథా శీలాదిభిర్గుణైః । త్యజ్యన్తే తే నరాః సద్యః సన్త్యక్తా యే త్వయామలే
నీవు వదిలిన మనుషులను, అమలమైనవాడా, సద్గుణాలు, సత్యం, పవిత్రత, మంచి ప్రవర్తన వెంటనే వదిలిపోతాయి.
త్వయావలోకితాః ముహ్మన్తే పురుషా నిర్గుణా అపి
నీవు దయతో చూసినప్పుడు, గుణాలు లేని మనుషులూ ఒక్క క్షణంలో మారిపోతారు.
స శ్లాధ్యః స గుణీ ధన్యః స కులీనః స బుద్ధిమాన్ । స శూరః స చ విక్రాన్తో యస్త్వయా దేవి వీక్షితః
దేవీ! నీవు దృష్టి వేసిన వాడే ప్రశంసనీయుడు, గుణవంతుడు, భాగ్యశాలి, మంచి వంశస్థుడు, జ్ఞానవంతుడు, వీరుడు, ధైర్యవంతుడు.
సద్యో వైగుణ్యమాయాన్తి శీలాద్యాః సకలా గుణాః । పరాఙూముఖీ జగద్ధాత్రి యస్య త్వం విష్ణువల్లభే
విష్ణువల్లభా! జగత్తుని పోషించేవాడా! నీవు ఎవరి మీద దృష్టిని తిప్పితే, ఆ మనిషిలోని మంచి లక్షణాలన్నీ వెంటనే దోషాలుగా మారిపోతాయి.
న తే వర్ణాయితుం శక్తా గుణాన్ జిహ్వాపి వేధసః । ప్రసీద దేవి పహ్మాక్షి మాస్మాంస్త్యాక్షీః కదాచన
నీ గుణాలను బ్రహ్మదేవుడి నాలుక కూడా వివరించలేను. పద్మాక్షి! దేవీ! దయచూపు, ఎప్పుడూ మమ్మల్ని వదలకురాదు.
ఏవం శ్రీః సంస్తుతా సమ్యక్ ప్రాహ దేవీ శతక్రతుమ్ । శ్వృణ్వతాం సర్వదేవానాం సర్వ్వభూతస్థితా ద్రిజ
ఇలా శ్రీదేవిని సరిగ్గా స్తుతించినప్పుడు, ఆమె అందరు దేవతలు వినగా, సమస్త భూతాల్లో నివసించే ఆమె, ఇంద్రునితో మాట్లాడింది.
పరితుష్టాస్మి దేవేశ స్త్రోత్రేణానేన తే హరే । వరం వృణీష్వ యస్త్విష్టో వరదాహం తవాగతా
దేవతల అధిపతీ! హరి! నీ ఈ స్తోత్రం విని నేను సంతోషించాను. నీవు కోరిన వరాన్ని అడుగు, నేను వరదానమిచ్చేందుకు వచ్చాను.
వరదా యది మే దేవి వరార్హో యది వాప్యహమ్ । త్రైలోక్యం న త్వయా త్యాజ్యమేష మేఽస్తు వరః పరః
దేవీ! నువ్వు నాకు వరాలు ఇచ్చే వాడివైతే, నేను వరానికి అర్హుడనైతే, మూడు లోకాలను నీవు ఎప్పుడూ వదలకూడదు — ఇదే నాకు పరమ వరంగా ఇవ్వు.
స్త్రోత్రణే యస్తథేతేన త్వాం స్తోష్యత్యబ్ధిసమ్భవే । స త్వయా న పరిత్యాజ్యో ద్రితీయోఽస్తు వరో మమ
సముద్రంలో పుట్టినవాడా, ఈ స్తోత్రంతో నిన్ను ఎవడు నిజంగా స్తుతిస్తాడో, అతడిని నువ్వు ఎప్పుడూ వదిలిపెట్టకూడదు — ఇదే నాకు రెండవ వరంగా ఇవ్వు.
త్రైలోక్యం త్రిదశశ్రష్ఠే న సత్యక్ష్యామి వాసవ । దత్తో వరో మయా యస్తే స్తోత్రారాధనతుష్టయా
దేవేంద్రుడా, దేవతలకు అధిపతివా, ఎవరికైనా నేను ఈ స్తోత్రారాధనతో సంతుష్టుడై వరమిచ్చినపుడు, ఆ వరాన్ని వెనక్కి తీసుకోను; మూడు లోకాలను కూడా కాదు.
యశ్చ సాయం తథా ప్రాతః స్తోత్రేణానోన మానవః । మాం స్తోష్యతి న తస్యాహం భవిష్యామి పరాఙూముఖీ
ఈ స్తోత్రంతో సాయంత్రం, అలాగే ఉదయం నన్ను ఎవడు స్తుతిస్తాడో, అతడిని నేను ఎప్పుడూ దూరం చేయను.
ఏవం వరం దదౌ దేవీ దేవరాజాయ వై పురా । మేత్రేయ శ్రీర్మహాభాగా స్తోత్రారాధనతోషితా
మైత్రేయా, ఈ విధంగా మహాభాగ్యవంతురాలైన శ్రీదేవి, స్తోత్రారాధనతో సంతోషించి, పూర్వంలో దేవేంద్రునికి ఈ వరాన్ని ఇచ్చింది.
భృగోః ఖ్యాత్యాం సముతూపన్నా శ్రీః పూర్వ్వముదధేః పునః । దేవ-దానవయత్నేన ప్రసూతామృతమన్థనే
భృగువు కుమార్తె ఖ్యాతి నుండి శ్రీదేవి తొలిసారిగా జన్మించింది; ఆ తరువాత దేవతలు, దానవులు సముద్రాన్ని మథించి అమృతాన్ని పొందినప్పుడు, మళ్ళీ ఆ సముద్రం నుండే జన్మించింది.
ఏవం యథా జగత్స్వామీ దేవదేవో జనార్ద్దనః । అవతారం కరోత్యేష కరోత్యేష తథా శ్రీస్తత్సహాయినీ
ఎలాగైతే జగత్తు అధిపతి జనార్దనుడు అవతారాలు తీసుకుంటాడో, అలాగే ఆయనతో పాటు శ్రీదేవి కూడా అవతారాలు ఎత్తుతుంది.
పునశ్వ పహ్మాదుదూభూతా ఆదిత్యోఽభూద్ యదా హరిః । యదా తు భార్గవో రామస్తదాభూద్ ధరణీ త్వియమ్
హరిదేవుడు ఆదితి కుమారుడిగా జన్మించినప్పుడు, ఆమె మళ్ళీ పద్మం నుండి పుట్టింది; భార్గవ రాముడిగా జన్మించినప్పుడు, ఈ భూమి ఆయన భార్యగా మారింది.
రాఘవత్వేఽభవత్ సీతా రుక్మిణో కృష్ణజన్మని । అన్యేషు చావతారేషు విష్ణోరేషా సహాయినీ
రాఘవుని అవతారంలో సీతగా, కృష్ణుని జన్మలో రుక్మిణిగా, అలాగే విష్ణువు ఇతర అవతారాలలో కూడా ఆమె ఎప్పుడూ ఆయనతో పాటు ఉంటుంది.
దేవత్వే దేవదేహేయ మనుష్యత్వే చ మానుషీ । విష్ణోర్దేహానురూపాం వై కరోత్యేషాత్మనస్తనుమ్
దేవతగా ఉన్నప్పుడు దైవీ శరీరాన్ని, మనిషిగా ఉన్నప్పుడు మానవ శరీరాన్ని ఎత్తుకుంటుంది; విష్ణువు అవతారానికి తగిన రూపాన్ని ఎప్పుడూ తీసుకుంటుంది.
యశ్చైతచ్ఛణుయాజ్జన్మ లక్ష్మ్యా యశ్వ పఠేన్నరః । శ్వియో న విచ్యుతిస్తస్య గృహే యావత్ కులత్రయమ్
ఈ లక్ష్మీ జన్మకథను ఎవడు వినినా, చదువినా, అతని ఇంట్లో మూడు తరాలు వరకూ ఐశ్వర్యం ఎప్పుడూ ఉండి పోతుంది.