శ్రీపరాశర ఉవాచ ఇత్యుక్తఃస ప్రహస్యైనాం పారిజాతం గరుత్మతి । ఆరోపయామాస హరిస్తమూచుర్వనరక్షిణః ॥ ౫,౩౦.
శ్రీ పరాశరుడు ఇలా అన్నాడు: ఆమె ఇలా అడిగినప్పుడు, హరి చిరునవ్వుతో పారిజాత వృక్షాన్ని గరుత్మంతుని మీద ఉంచాడు. అప్పుడు తోటను కాపాడే దేవతలు ఇలా అన్నారు.
భో శచీ దేవరాజస్య మహిషీ తత్పరీగ్రహమ్ । పారిజాతం న గోవిన్ద హర్తుమర్హసి పాదపమ్ ॥ ౫,౩౦.
'ఓ గోవిందా, ఈ పారిజాత వృక్షం దేవేంద్రుని భార్య శచీదేవికి ఎంతో ప్రీతిపాత్రమైనది. నీవు దీన్ని తీసుకుపోవడం యోగ్యం కాదు.'
ఉత్పన్నో దేవరాజాయ దత్తఃసోఽపి దదౌ పునః । మహిష్యై సుమహాభాగ దేవ్యై శచ్యై కుతూహలాత్ ॥ ౫,౩౦.
'ఈ వృక్షం దేవేంద్రునికోసం పుట్టింది. ఆయన దానిని తన సౌభాగ్యశాలినైన భార్య శచీదేవికి ఆసక్తితో ఇచ్చాడు.'
శచీవిభూషణార్థాయ దేవైరమృతమన్థనే । ఉత్పాదితోఽయం న క్షేమీ గృహీత్వైనం గమిష్యసి ॥ ౫,౩౦.
'శచీ అలంకారానికి, దేవతలు అమృతాన్ని మథించినప్పుడు ఈ వృక్షాన్ని సృష్టించారు. దీన్ని తీసుకుపోతే మేలు జరగదు; నీవు శుభాన్ని పొందవు.'
దేవరాజో ముఖప్రేక్షీ యస్యాస్తస్యాః పరిగ్రహమ్ । మైఢ్యాత్ప్రార్థయసే క్షేమీ గృహీత్వైనం హి కో వ్రజేత్ ॥ ౫,౩౦.
'దేవేంద్రుడు ఎప్పుడూ తన భార్య ముఖాన్ని చూస్తూ ఉంటాడు. ఆమె కోసం ఈ వృక్షాన్ని సంపాదించాడు. ఎవరు తమ మేలుకోసం దీన్ని తీసుకెళ్లగలరు?'
అవశ్యమస్య దేవేన్ద్రో నిష్కృతిం కృష్ణ యాస్యతి । వజ్రోద్యతకరం శక్రమనుయాస్యన్తి చామరాః ॥ ౫,౩౦.
'నిశ్చయంగా, కృష్ణా, ఇంద్రుడు దీనికి ప్రతీకారం తీసుకుంటాడు. వజ్రాయుధాన్ని ఎత్తిన శక్రునితో పాటు మరుత్గణులు వస్తారు.'
తదలం సకలైర్దేవైర్విగ్రహేణ తవాచ్యుత । విపాకకటు యత్కర్మ తన్న శంసంతి పణ్డితాః ॥ ౫,౩౦.
'కాబట్టి, అచ్యుతా, అన్ని దేవతలతో కలహం అవసరం లేదు. ఫలితాలు చేదుగా ఉండే పనులను జ్ఞానులు ప్రశంసించరు.'
శ్రీపరాశర ఉవాచ ఇత్యుక్తే తైరువాచైతాన్ సత్యభామాతికోపినీ । కా శచీ పారిజాతస్య కో వా శక్రఃసురాధిపః ॥ ౫,౩౦.
శ్రీ పరాశరుడు ఇలా అన్నాడు: వారు ఇలా చెప్పినప్పుడు, సత్యభామా కోపంతో ఇలా అన్నది: 'పారిజాతానికి శచీ ఎవరు? దేవతాధిపతి శక్రుడు ఎవరు?'
సామాన్యఃసర్వలోకస్య యద్యేషోఽమృతమన్థనే । సముత్పన్నస్తరుః కస్మాదోకో గృహ్ణాతి వాసవః ॥ ౫,౩౦.
'ఈ వృక్షం అమృతాన్ని మథించినప్పుడు అన్ని లోకాలకూ సర్వసాధారణంగా పుట్టిందని అయితే, ఎందుకు వాసవుడు మాత్రమే దీనిని స్వాధీనం చేసుకున్నాడు?'
యథా సురా యథైవేన్దుర్యథా శ్రీర్వనరక్షిణః । సామాన్యఃసర్వలోకస్య పారిజాతస్తథా ద్రుమః ॥ ౫,౩౦.
'వనరక్షకులారా, అమృతంలా, చంద్రుడిలా, శ్రీదేవిలా, ఈ పారిజాత వృక్షం కూడా అన్ని లోకాలకూ సర్వసాధారణమైనదే.'
భర్తృ బహుమహాగర్వాద్రుణద్ధ్యేనమథో శచీ । తత్కథ్యతామలం క్షాన్త్యా సత్వా హారయతి ద్రుమమ్ ॥ ౫,౩౦.
భర్త మనసులో గొప్ప గర్వంతో ఉన్నందున శచీ అతన్ని ఆపుతోంది. ఇక సహనం చాలును, ఈ చెట్టును బలవంతంగా తీసుకెళ్లాలి.
కథ్యతాం చ ద్రుతం గత్వా పౌలోమ్యా వచనం మమ । సత్యభామా వదత్యేతదితిగర్వోద్ధతాక్షరమ్ ॥ ౫,౩౦.
వేగంగా వెళ్లి నా మాటలను పాలోమికి చెప్పు: 'సత్యభామ ఇలా ధైర్యంగా, గర్వంగా మాట్లాడుతోంది' అని చెప్పు.
యది త్వం దయితా భర్తుర్యది వశ్యః పతిస్తవ । మద్భర్తుర్హరతో వృక్షం తత్కారయ నివారణమ్ ॥ ౫,౩౦.
నీ భర్త నిన్ను ఎంతగానో ప్రేమిస్తే, లేదా నువ్వు అతనిని నీ మాటకు వినిపించేలా చేస్తే, నా భర్త ఈ చెట్టును తీసుకెళ్లకుండా ఆపించు.
జానామి తే పతిం శక్రం జానామి త్రిదశేశ్వరమ్ । పారిజాతం తథాప్యేనం మానుషీ హారయామి తే ॥ ౫,౩౦.
నీ భర్త శక్రుడు, దేవతల అధిపతి అని నాకు తెలుసు. అయినా, నువ్వు దేవత అయినా, నేను మానవ స్త్రీ అయినా, ఈ పారిజాతాన్ని నీ నుండి తీసుకుపోతాను.
శ్రీపరాశర ఉవాచ ఇత్యుక్తా రక్షిణో గత్వా శచ్యాః ప్రోచుర్యథోదితమ్ । శ్రుత్వా చోత్సాహయామాస శచీ చక్రం సురాధిపమ్ ॥ ౫,౩౦.
శ్రీ పరాశరుడు ఇలా అన్నాడు: అలా ఆజ్ఞాపించబడిన రక్షకులు వెళ్లి శచీకి చెప్పినట్లు చెప్పారు. ఆ మాటలు విని, శచీ చక్రాయుధుడైన దేవేంద్రుని యుద్ధానికి ప్రేరేపించింది.
తతఃసమస్తదేవానాం సైన్యైః పరివృతో హరిమ్ । ప్రయయౌ పారిజాతార్థమిన్ద్రోయోద్ధుం ద్విజోత్తమ ॥ ౫,౩౦.
అంతటా దేవతల సైన్యాలతో చుట్టుముట్టబడి, దేవేంద్రుడు, ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా, పారిజాతాన్ని కోసం హరివైపు యుద్ధానికి బయలుదేరాడు.
తతః పరిఘనిస్త్రింశగదాశూలవరాయుధాః । బభూవుస్త్రిదసాఃసజ్జాః శక్రే వజ్రకరే స్థితే ॥ ౫,౩౦.
ఆ సమయంలో, ఇనుప గదలు, ఖడ్గాలు, ముసల్లు, శూలాలు, ఇతర శస్త్రాస్త్రాలతో దేవతలు సిద్ధంగా నిలబడ్డారు. శక్రుడు వజ్రాయుధంతో ఉన్నాడు.
తతో నిరిక్ష్య గోవిన్దో నాగరాజోపరి స్థితమ్ । శక్రం దేవపరివారం యుద్ధాయ సముపస్థితమ్ ॥ ౫,౩౦.
ఆ సమయంలో, నాగరాజుపై నిలబడి ఉన్న గోవిందుడు, యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్న శక్రుని మరియు దేవతల సమూహాన్ని చూసాడు.
చకార శఙ్ఖనిర్ఘోషం దిశః శబ్దేన పూరయన్ । ముమోచ శరసంఘాతాన్ సహస్రాయుతశః శితాన్ ॥ ౫,౩౦.
ఆయన శంఖాన్ని ఊదగా, దిక్కులన్నీ శబ్దంతో నిండిపోయాయి. వెంటనే వేలాది, లక్షల కొద్దీ పదునైన బాణాలను వదిలాడు.
తతో దిశో నభశ్చైవ దృష్ట్వా శరశతైశ్చితమ్ । ముముచుస్త్రిదశాఃసర్వే హ్యస్త్రశస్త్రామ్యనేకశః ॥ ౫,౩౦.
అప్పుడు, దిక్కులు, ఆకాశం అన్నీ బాణాలతో నిండిపోయినదాన్ని చూసి, అన్ని దేవతలు అనేక రకాల ఆయుధాలను, శస్త్రాలను వదిలారు.
ఏకైకమస్త్రం శస్త్రం చ దైవైర్ముక్తం సహస్రశః । చిచ్ఛేద లీలయైవేశో జగతాం మధుసూదనః ॥ ౫,౩౦.
దేవతలు వదిలిన వేలాది ఆయుధాలను, శస్త్రాలను మధుసూదనుడు ఆటగా సులభంగా కోసేసాడు.
పాశం సలిలరాజస్య సమాకృష్యీరగాత్పునః । చకార ఖణ్డశశ్చఞ్చ్వా బాలపన్నగదేహవత్ ॥ ౫,౩౦.
సముద్రాధిపతి వదిలిన పాశాన్ని పట్టుకుని విసిరేశాడు. చిన్న పాము లాగా తన ముక్కుతో దాన్ని ముక్కలు చేశాడు.
యమేన ప్రహితం దణ్డం గదావిక్షేపఖణ్డితమ్ । పృథివ్యాం పాతయామాస భగవాన్ దేవకీసుతః ॥ ౫,౩౦.
యముడు పంపిన దండాన్ని, గదా ప్రహారంతో విరగగొట్టి, దాన్ని భూమిపై పడేసాడు దేవకీ కుమారుడు.
శిబికాం చ ధనేశస్య చక్రేణ తిలశో విభుః । చకార శౌరిరర్కం చ దృషృదృష్టహతౌజసమ్ ॥ ౫,౩౦.
శౌరి తన చక్రంతో ధనాధిపతి శిబికను ధూళి చేసాడు. సూర్యుడిని కొట్టి, అతని తేజస్సును తగ్గించాడు.
నీతోఽగ్నిః శీతతాం బాణైర్ద్రావితా వసవో దిశః । చక్రవిచ్ఛిన్నశులాగ్రా రుద్రా భువి నిపాతితాః ॥ ౫,౩౦.
అగ్ని బాణాలతో చల్లబడిపోయాడు. వసువులు దిక్కులవైపు పారిపోయారు. రుద్రులు చక్రంతో వారి శూలాగ్రాలు తెగిపోగా, భూమిపై పడిపోయారు.
సాధ్యా విశ్వేఽథ మరుతో గన్ధర్వాశ్చైవ సా యకైః । శార్ఙ్గిణా ప్రేరితైరస్తా వ్యోమ్ని శాల్మలితూలవత్ ॥ ౫,౩౦.
సాధ్యులు, విశ్వులు, మరుతులు, గంధర్వులు, యక్షులతో కలిసి, శారంగాన్ని ధరించినవాడి బాణాలతో ఆకాశంలో శాల్మలి పత్తిలా ఎగిరిపోయారు.
గరుత్మానపి తుణ్డేన పక్షాభ్యాం చ నఖాఙ్కురైః । భక్షయంస్తాడయన్ దేవాన్ దారయంశ్చ చచార వై ॥ ౫,౩౦.
గరుత్మంతుడు తన ముక్కుతో, రెక్కలతో, నఖాలతో దేవతలను కొట్టాడు, చీల్చాడు, తినేశాడు.
తతః శతసహస్రేణ దేవేన్ద్రమధుసూదనౌ । పరస్పరం వవర్షాతే ధారాభిరివ తోయదౌ ॥ ౫,౩౦.
అంతట, మధుసూదనుడు మరియు దేవేంద్రుడు వందలాది, వేలాది ప్రహారాలతో ఒకరిపై ఒకరు వర్షంలా కురిపించారు.
ఐరావతేన గరుడో యుయుధే తత్ర సంకులే । దేవైః సమస్తైర్యుయుధే శక్రేణ చ జనార్దనః ॥ ౫,౩౦.
ఆ ఘోరమైన యుద్ధంలో గరుడుడు ఐరావతంతో పోరాడాడు, జనార్దనుడు శక్రుడితో పాటు అందరు దేవతలతో సమరంలో పాల్గొన్నాడు.
భిన్నేష్వశేషబాణేషు శస్త్రేష్వస్త్రేషు చ త్వరన్ । జగ్రాహ వాసవో వజ్రం కృష్ణశ్చక్రం సుదర్శనమ్ ॥ ౫,౩౦.
అక్కడ బాణాలు, ఆయుధాలు, అస్త్రాలు అన్నీ అయిపోవడంతో, వాయువేగంతో వాసవుడు వజ్రాయుధాన్ని తీసుకున్నాడు, కృష్ణుడు సుదర్శన చక్రాన్ని పట్టుకున్నాడు.