శోభావిని వివాహే తు తాం కన్యాం హ్టతవాన్ హరిః । విపక్షభారమాసజ్య రామాద్య ష్వథ బన్ధుషు ।। ౫-౨౬-
ఆ శోభాయమానమైన పెళ్లిలో, హరి ఆ కన్యను పట్టుకున్నాడు. ఎదురుదాడి బాధను రాముడు, ఇతర బంధువులపై వదిలాడు.
తతశ్వ పౌణ్డ్రకః శ్రీమాన్ దన్తవక్రో విదూరథః । శిశుపాల-జరాసన్ధ-శాల్వాద్యాశ్వ మహీభృతః ।। ౫-౨౬-
అప్పుడే, పౌండ్రకుడు, దంతవక్రుడు, విదూరథుడు, శిశుపాలుడు, జరాసంధుడు, శాల్వుడు మరియు ఇతర రాజులు అక్కడ చేరారు.
కుపితాస్తే హరిం హన్తుం చక్రు రుదూయోగముత్తమమ్ । నిర్జ్జితాశ్వ సమాగమ్య రామాద్యర్యదుపుఙ్గవైః ।। ౫-౨౬-
వారు కోపంతో హరిని చంపాలని గొప్ప యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యారు. కానీ రాముడు, యాదవులలో శ్రేష్ఠులు వారితో కలసి, వారు ఓడిపోయారు.
కుణిడనం న ప్రవేక్ష్యామి అహత్వా యుధి కేశవమ్ । కృత్వా ప్రతిజ్ఞాం రుకమీ చ హన్తుం కృష్ణమభిద్రుతః ।। ౫-౨౬-
రుక్మి ఇలా ప్రమాణం చేశాడు: 'కేశవుని యుద్ధంలో చంపకపోతే నేను కుండినపురంలో అడుగు పెట్టను.' అని చెప్పి, కృష్ణుణ్ని చంపడానికి దూసుకెళ్లాడు.
హత్వా బలం సనాగాశ్వ-పత్తి-స్యన్దనసఙ్కులమ్ । నిర్జితః పాతితశ్వోర్వ్వ్యాం లీలయైవ స చకిణా।। ౫-౨౬-
ఏనుగులు, కుదిరాళ్లు, పాదసేన, రథాలతో కూడిన బలరాముని సైన్యాన్ని చంపిన తరువాత, రుక్మిని కృష్ణుడు సులభంగా ఓడించి, నేలపై పడేశాడు.
హన్తు కృతమతిః కృష్ణో రుక్మిణాం యుద్ధదుర్మ్మదమ్ । ప్రణమ్య యాచితో బ్రహ్మన్ రువిమణ్యా మగవాన హరిః ।। ౫-౨౬-
యుద్ధంలో గర్వంగా ఉన్న రుక్మిని చంపాలని కృష్ణుడు ఉద్దేశించాడు. కానీ రుక్మిణి ప్రార్థించడంతో, హరి అతన్ని విడిచిపెట్టాడు.
ఏక ఏవ మమ భ్రాతా న హన్తవ్యస్త్వయాధునా । కోపం నియమ్య దేవేశ!భ్రాతృభిక్షా ప్రదీయతామ్ ।। ౫-౨౬-
నా ఒక్క తమ్ముడు మాత్రమే ఉన్నాడు. దేవతల అధినాయకుడా! ఇప్పుడు నీవు అతన్ని చంపకూడదు. కోపాన్ని అదుపులో పెట్టుకొని, నా తమ్ముడికి ప్రాణం కాపాడి ఇవ్వు.
ఇత్యుక్తేన పరిత్యక్తః కృష్ణేనాక్లిష్టకర్మ్మణా । రుక్మీ భోజకటం నామ పురం కుత్వావసత్ తదా ।। ౫-౨౬-
కృష్ణుడు, పవిత్రమైన కార్యాలు చేసే వాడు, ఇలా చెప్పిన తరువాత రుక్మిని వదిలేసి, రుక్మి అనే వాడు భోజకట అనే పట్టణంలో నివసించసాగాడు.
నిర్జిత్య రుక్మిణం సమ్యగుపయేమే స రుక్మిణీమ్ । రాక్షసేన వివాహేన సమ్ప్రప్తాం మధుసూదనః ।। ౫-౨౬-
రుక్మిని పూర్తిగా ఓడించిన తరువాత, మధుసూదనుడు రాక్షసవివాహం ద్వారా రుక్మిణిని పెళ్లి చేసుకున్నాడు.
తస్యాం జజ్ఞ ఽథ ప్రద్యుమ్రో మదనాంశ- స వీర్య్యవాన్ । జహార శమ్బరో యం వై యో జఘాన చ శమ్బరమ్ ।। ౫-౨౬-
ఆమెకు మదనుని అంసంగా, పరాక్రమశాలి ప్రద్యుమ్నుడు జన్మించాడు. శంబరుడు అతన్ని అపహరించాడు. ఆ ప్రద్యుమ్నుడు శంబరుణ్ణే చంపాడు.
శమ్బరేణ హ్టతో వీరః ప్రద్యు మ్రః స కథం మునే ! శమ్బరశ్వ మహావీర్య్యః ప్రద్యు మ్నేన కథం హతః ।। ౫-౨౭-
మహర్షీ! శూరుడైన ప్రద్యుమ్నుడు శంబరుని చేతిలో ఎలా పట్టుబడ్డాడు? ప్రద్యుమ్నుడు మహాపరాక్రమవంతుడైన శంబరుణ్ణి ఎలా చంపాడు?
పరాశర ఉవాచ । షష్ఠేఽహ్ని జాతమాత్రన్తు ప్రద్యుమ్ర సూతికాగృహాత్ । మమైష హన్తేతి మునే! హ్టతవాన్ కాలశమ్బరః ।। ౫-౨౭-
పరాశరుడు ఇలా అన్నాడు: ప్రద్యుమ్నుడు జన్మించిన ఆరవ రోజునే, 'ఇతన్ని నేను చంపాలి' అని భావించిన కాలశంబరుడు, సూతికాగృహం నుండి అతన్ని తీసుకెళ్లాడు.
హ్టత్వా చిక్షేప చైవైనం గ్రాహోగ్ర లవణార్ణావే । కల్లోలజనితావర్త్తే సుఘోరే మకరాలయే ।। ౫-౨౭-
అతన్ని పట్టుకుని, ఉగ్రమైన ఉప్పు సముద్రంలో, భయంకరమైన అలలు తుఫానులు సృష్టించే మకరాల నివాసంలో పడవేశాడు.
పతితం తత్ర చైవైకో మత్స్యో జగ్రాహ బాలకమ్ । న మమార చ తస్యాపి జఠరేఽనలదీపితః ।। ౫-౨౭-
అక్కడ పడిపోయిన ఆ బాలుడిని ఒక చేప మింగేసింది. అయినా ఆ చేప కడుపులో, అగ్ని వేడి ఉన్నా, అతను చనిపోలేదు.
మతూస్యబన్ధశ్వ మత్స్యోఽసౌ మత్స్యైరన్యైః సహ ద్రిజ ! ఘాతితోఽసురవర్య్యాయ శమ్బరాయ నివేదితః ।। ౫-౨౭-
ఆ చేపను ఇతర చేపలతో పాటు మత్స్యకారులు పట్టుకున్నారు. ఆ చేపను చంపి, అసురులలో శ్రేష్ఠుడైన శంబరుని వద్దకు తీసుకెళ్లారు.
తస్య మాయావతీ నామ పత్రీ సర్వ్వగృహేశ్వరీ । కారయామాస సూదానామాధిపత్యమనిన్దితా ।। ౫-౨౭-
శంబరుని ఇంట్లో మాయావతి అనే ఒక స్త్రీ ఉండేది. ఆమె అన్నింటికీ అధిపతిగా, వంటగదులన్నింటిని పర్యవేక్షిస్తూ, వంటవారిని నడిపేది.
దారితే మత్స్యజఠరే సా దదర్శాతిశోభనమ్ । కుమారం మన్మథతరోర్దగ్ధస్య ప్రథమాఙ్కురమ్ ।। ౫-౨౭-
ఆ చేప కడుపు చీల్చినప్పుడు, మాయావతి అక్కడ అద్భుతంగా అందమైన బాలుడిని చూసింది. అతడు మునుపు దగ్ధమైన మన్మథుని మొట్టమొదటి మొగ్గవంటి వాడు.
కోఽయం కథమయం మత్స్యజఠరం సముపాగతః । ఇత్యేవం కౌతుకావిష్టాం తాం తన్వీం ప్రాహ నారాదః ।। ౫-౨౭-
'ఇతడు ఎవరు? ఈ చేప కడుపులోకి ఎలా వచ్చాడు?' అని ఆశ్చర్యంతో మాయావతి ఆలోచించగా, ఆ సన్నని స్త్రీతో నారదుడు మాట్లాడాడు.
అయం సమస్తజగతః సూతిసంహారకారిణా । శమ్బరేణ హ్టతః కృష్ణృ-తనయః సూతికాగృహాత్ ।। ౫-౨౭-
ఇతడు కృష్ణుని కుమారుడు. సమస్త లోకాలలో పిల్లలను నాశనం చేసే శంబరుడు ఇతన్ని సూతికాగృహం నుండి తీసుకెళ్లాడు.
క్షిప్తః సముద్ర మత్స్యేన నిగీర్ణాస్తే వశం గతః । నరరత్రమిదం సుభ్రూ విస్త్రబ్ధా పరిపాలయ ।। ౫-౨౭-
సముద్రంలో పడేసి, చేప మింగిన తరువాత, ఇతడు నీ సంరక్షణలోకి వచ్చాడు. సుందరమైన కనుబొమ్మలవాలిదీ! నీవు ధైర్యంగా ఈ బాలుడిని కాపాడు.
నారదేనైవముక్తా సా పాలయామాస తం శిశుమ్ । బాల్యాదేవాతిరాగేణ రూపాతిశయమోహితా ।। ౫-౨౭-
నారదుడు చెప్పిన ప్రకారం, ఆమె ఆ శిశువును పెంచింది. చిన్నప్పటినుంచి అతని అపూర్వమైన అందంతో ఆమె మోహితురాలైంది.
స యదా యౌవనాభోగ-భూషితోఽభూన్మహామతే! సాభిలాషా తదా సాతి బభూవ గజగామినీ ।। ౫-౨౭-
మహామతివంతుడా! అతడు యవ్వనంలోకి అడుగుపెట్టినప్పుడు, ఆ గజగామిని మాయావతి అతనిపై కోరికతో నిండిపోయింది.
మాయావతీ దదౌ తస్మ మాయాః సర్వ్వా మహామున ! ప్రద్యు మ్రాయాతిరాగాన్ధా తన్నయస్తహ్టదయేక్షణా ।। ౫-౨౭-
ప్రద్యుమ్నునిపై తీవ్రమైన ఆకర్షణతో మాయావతి, తన所有 మాయలను అతనికి నేర్పింది. ఆమె చూపు పూర్తిగా అతనిపైనే నిలిచిపోయింది.
ప్రసజ్జన్తీన్తు తామాహ స కార్ష్ణిః కమలేక్షణామ్ । మాతృభావమపాహాయ కిమేవం వర్త్తసేఽన్యథా ।। ౫-౨౭-
ఆమె అతనిపై మమకారం పెంచుకున్నప్పుడు, కమలనేత్రుడైన కృష్ణుని కుమారుడు, 'నీవు తల్లి భావాన్ని వదిలేసి ఇలా ఎందుకు ప్రవర్తిస్తున్నావు?' అని అడిగాడు.
సా చాస్మై కథయామాస న పుత్రస్త్వం మమేతి వై । తనయం త్వామయం విష్ణోహ్ట తవాన్ కాలశమ్బరః ।। ౫-౨౭-
ఆమె అతనితో ఇలా చెప్పింది: 'నువ్వు నా కుమారుడు కావు; నువ్వు విష్ణువు కుమారుడివి. ఈ కాలశంబరుడు నీ శత్రువు.'
క్షిప్తః సముద్ర మత్స్యస్య సమ్ప్రాప్తో జఠరాన్మయా । సా తు రోదితి తే మాతా కాన్తాద్యాప్యతివత్సలా ।। ౫-౨౭-
నిన్ను సముద్రంలో పడవేసినప్పుడు, ఒక చేప నిన్ను మింగింది. ఆ చేప పొట్టలోంచి నిన్ను నేను దొరకపట్టుకున్నాను. అయినా నీ తల్లి, ఎంతో ప్రేమతో, ఇప్పటికీ నీ కోసం ఏడుస్తూనే ఉంది.
ఇత్యుక్తః శమ్బరం యుద్ధే ప్రద్యు మ్రః స సమాహ్వయత్ । క్రోధాకులీకృతమనా యుయుధే చ మహాబలః ।। ౫-౨౭-
ఇలా విని, ప్రద్యుమ్నుడు కోపంతో ఉప్పొంగి, శంబరుని యుద్ధానికి పిలిచి, గొప్ప బలంతో పోరాడాడు.
హత్వా సైన్యమశేషన్తు తస్య దైత్యస్య మాధవిః । సప్త మాయా వ్యతిక్రమ్య మాయాం ప్రయుయుజేఽశష్టమీమ్ ।। ౫-౨౭-
ఆ దైత్యుని సైన్యాన్ని పూర్తిగా సంహరించిన తర్వాత, మాధవుడు ఏడూ మాయలను జయించి, ఎనిమిదవ మాయను ప్రయోగించాడు.
తయా జఘాన తం దైత్యం మాయయా కాలశమ్బరమ్ । ఉత్పత్య చ తయా సార్ద్ధమాజగామ పితుర్గృహమ్ ।। ౫-౨౭-
ఆ మాయతో, అతడు కాలశంబరుడనే దైత్యుని సంహరించాడు. ఆ తరువాత ఆమెతో కలిసి తన తండ్రి ఇంటికి వెళ్లాడు.
అన్తః పరే నిపతితం మాయావత్యా సమన్వితమ్ । తం దృష్ట్వా కృష్ణసంకల్పా బభూవుః కృష్ణయోషితః ।। ౫-౨౭-
మాయావతితో కలిసి అంతఃపురంలోకి వచ్చిన అతన్ని చూసి, కృష్ణుని భార్యలు అందరూ కృష్ణుని సంకల్పంతో పరవశించిపోయారు.