ఏవం సంస్తూయమానా సా దేవైర్దైవమధారయత్ । గర్భేణ పుణ్డరీకాక్షం జగతస్త్రాణకారణమ్ ।। ౫-౩-
దేవతలు ఇలా స్తుతించినప్పుడు, ఆమె తన గర్భంలో పద్మనేత్రుడైన జగత్తు రక్షణకర్తను ధరించింది.
తతోఽఖిలజగత్పద్మబోధాయాచ్యుతభాన్నా । దేవకీపూర్వ్వసన్ధ్యాయామావిర్భూతం మహాత్మనా ।। ౫-౩-
అంతట, సమస్త లోకానికి జ్ఞానం కలిగించేందుకు, దేవకీ ముందుగా ఉదయించే వేళలో, ఆ మహాత్ముడైన అచ్యుతుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
తజ్జన్మదినమత్యర్థమాహ్లాద్యమలదిఙూముఖమ్ । బభూవ సర్వలోకస్య కౌముదీ శశినో యథా ।। ౫-౩-
ఆయన జన్మదినం, అన్ని దిక్కులకూ అపూర్వమైన ఆనందాన్ని, ఉల్లాసాన్ని తీసుకొచ్చింది; అది చంద్రుని కాంతిలా లోకాన్ని హర్షపరిచింది.
సన్తః సన్తోషమధికం ప్రశమం చణ్డమారుతః । ప్రసాదం నిమ్రగా యాతా జాయమానే జనార్దృనే ।। ౫-౩-
ధర్మవంతులు మరింత సంతోషాన్ని పొందారు; గాలులు శాంతించాయి; అడవి జంతువులు కూడా మృదువుగా మారాయి, జనార్దనుడు జన్మించినప్పుడు.
సిన్ధవో నిజశబ్దేన వాద్య చక్త ర్మనోహరమ్ । జగుర్గన్ధర్వ్వపతయో ననృతుశ్వాప్సరోగణాః ।। ౫-౩-
నదులు తమ స్వరంతో మధురంగా ప్రవహించాయి; గంధర్వాధిపతులు పాడారు, అప్సరసలు నాట్యం చేశారు.
ససృజుః పుష్పవర్షాణి దేవా భువ్యన్తరీక్షగాః । జజ్వలుశ్వాగ్రయః శాన్తా జాయమానే జనార్ద్దనే ।। ౫-౩-
భూమిపై, ఆకాశంలో ఉన్న దేవతలు పుష్పవర్షం కురిపించారు; శాంతమైన అగ్నులు ప్రకాశంగా వెలిగాయి, జనార్దనుడు జన్మించిన వేళ.
మధ్యరాత్రేఽఖిలాధారే జాయమానే జనార్దనే । మన్ద్ర జగర్జ్జుర్జలదాః పూష్పచవృష్టిచో ద్రిచ ।। ౫-౩-
మధ్యరాత్రి, సమస్త జగత్తుకు ఆధారమైన జనార్దనుడు జన్మించినప్పుడు, మేఘాలు మృదువుగా గర్జించాయి, పుష్పవర్షం కురిపించాయి.
ఫుల్లేన్దీవరపత్రాభం చతుర్బీహుముదీక్ష్య తమ్ । శ్రీవత్సవక్షసం జాతం తుష్టావానకదున్దుభిః ।। ౫-౩-
పుష్పించిన నీలకమలదళంలా ప్రకాశించే, నాలుగు చేతులతో, శ్రీవత్సం వక్షస్స్పై ఉన్న ఆ బాలుడిని చూసి వసుదేవుడు సంతోషంగా స్తుతించాడు.
అభిష్టూయ చ తం వాగభిః ప్రసన్నప్తభిర్మహామతిః । విజ్ఞాపయామాస తదా కంసాద్భీతో ద్రిజోత్తమ ।। ౫-౩-
ఆయనను మధురమైన మాటలతో, హర్షభరితమైన మనసుతో స్తుతించిన వసుదేవుడు, కంసుడి భయంతో, ఓ బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠా, ఆయనతో ఇలా చెప్పాడు.
జ్ఞాతోఽసి దేవదేవేశ । శచఙ్ఖ-చక్ర-గదాధర । దివ్యరూపమిదం దేవ ప్రసాదేనోపసంహర ।। ౫-౩-
దేవతల దేవా, శంఖం, చక్రం, గదను ధరించినవాడా, నిన్ను నేను తెలుసుకున్నాను. ఈ దివ్యరూపాన్ని నీ కృపతో ఉపసంహరించు.
అద్యవై దేవ । కంసోఽయం కురుతే మమ ఘాతనమ్ । అవతీర్ణ ఇతి జ్ఞాత్వా త్వమస్మిన మమ మన్దిరే ।। ౫-౩-
ఈ రోజు, ఓ దేవా, నీవు అవతరించావని తెలిసిన కంసుడు నన్ను చంపాలని ఉద్దేశిస్తున్నాడు; నీవు నా ఇంట్లో ఉన్నావు.
యోఽనన్తరూపోఽఖిలవిశరూపో గర్భేషు లోకాన్ వపుషా బిభర్త్తి । ప్రసీదతామేష స దేవదేవః స్వమాయయావుష్కృతబాలరూపః ।। ౫-౩-
అనంతమైన రూపాలున్నవాడు, సమస్త విశ్వాన్ని తన రూపంలో ధరించేవాడు, గర్భాలలో లోకాలను మోసేవాడు, ఆ దేవతల దేవుడు తన మాయతో బాలరూపంలో ప్రత్యక్షమై, దయ చూపించాలి.
ఉపసహర సర్వ్వాత్మన్ । రూపమేజ్వతుర్భుజమ్ । జానాతు మావతారం తే కంసోఽయం దితిజాధమః ।। ౫-౩-
సర్వాంతర్యామీ, ఈ నాలుగు చేతుల రూపాన్ని ఉపసంహరించు; లేదంటే, దుర్మార్గుడైన కంసుడు నీ అవతారాన్ని తెలుసుకుంటాడు.
తతోఽహం యత్ త్వయా పూర్వ్వం పుత్రార్థిన్యా తదద్య తే । సఫలం దేవి। సఞ్జాతం జాతోఽహం యత్ తవోదరాత్ ।। ౫-౩-
కాబట్టి, నీవు కొడుకు కోసం కోరినప్పుడు నాకు ఇచ్చిన వాగ్దానం నేడు ఫలించింది, ఓ దేవీ; నేను నీ గర్భం నుండి జన్మించాను.
ఇత్యుక్త్వా భగవాంస్తూష్ణీం బభూవ మునిసత్తమ । వసుదేవోఽపి తం రాత్రావాదాయ ప్రయయౌ బహిః ।। ౫-౩-
అలా చెప్పి భగవంతుడు మౌనంగా నిలిచాడు, మునిశ్రేష్ఠా. ఆ రాత్రి వసుదేవుడు ఆ శిశువును తీసుకుని బయటికి వెళ్లాడు.
మోహితాశ్వాభవంస్తత్ర రక్షిణో యోగనిద్రయా । మథురాద్రారపాలాశ్వ బ్రజత్యానకదున్దుభౌ ।। ౫-౩-
అక్కడ ఉన్న రక్షకుల గుర్రాలు యోగమాయా నిద్ర వల్ల మాయలో పడిపోయి, మథుర నుండి అనకదుండు భి బయటకు వెళ్తున్నాడని గమనించలేదు.
వర్షతాం జలదానాఞ్చ తోయమత్యుల్వణం నిశి । సంఛాద్యానుయయౌ శేషః ఫణేనానకదున్దుభిమ్ ।। ౫-౩-
ఆ రాత్రి మేఘాలు భయంకరమైన వర్షం కురిపిస్తున్నప్పుడు, శేషుడు తన ఫణాలతో అనకదుండు భిని కప్పి, అతని వెంట నడిచాడు.
యమునాం చాతిగమ్భీరాం నానావర్త్తసమాకులామ్ । వసుదేవో వహన్ విష్ణు జానుమాత్రబహాం యయౌ ।। ౫-౩-
వసుదేవుడు విష్ణువును మోస్తూ, గాఢమైన ప్రవాహాలతో నిండిన యమునను దాటి, మోకాళ్ల వరకు నీటిలో నడుచుకుంటూ వెళ్లాడు.
కంసస్య కరమాదాయ తత్రేవాభ్యాగతాంస్తటే । నన్దాదీన్ గోపవృన్దాంశ్వ యమునాయా దదర్శ సః ।। ౫-౩-
అక్కడ తీరంలో, కంసునికి పన్ను చెల్లించిన తరువాత, వసుదేవుడు మథుర నుండి వచ్చిన నందుడు మరియు ఇతర గోపులను చూశాడు.
తస్మిన్ కాలే యశోదాపి మోహితా యోగనిద్రయా । తామేవ కన్యాం మైత్రేయ । ప్రసూతా మోహితే జనే ।। ౫-౩-
ఆ సమయంలో, యశోద కూడా యోగమాయా నిద్ర వల్ల మాయలో పడిపోయి, అందరూ మాయలో ఉన్నప్పుడు, ఆzelfde అమ్మాయిని ప్రసవించింది, మైత్రేయా.
వసుదేవోఽపి విన్యస్య బాలమాదాయ దారికామ్ । యసోదాశాయనే తుర్ణమాజగామామితద్యు తిః ।। ౫-౩-
వసుదేవుడు బిడ్డను అక్కడ ఉంచి, ఆ అమ్మాయిని తీసుకుని, ఆ రాత్రే త్వరగా యశోద పడకగదికి వెళ్లాడు.
దదృశే చ ప్రబుద్ధా సా యశోదా జాతమాత్మజమ్ । నీలోతూపలదలశ్యామం తతోఽత్యర్థం ముదం యయౌ ।। ౫-౩-
యశోద మేలుకుని, తనకొత్తగా పుట్టిన కుమారుని చూచి, అతను నీలకమలదళంలా నలుపుగా ఉండటాన్ని చూసి, అపారమైన ఆనందంతో నిండిపోయింది.
ఆదాయ వసుదేవోఽపి దారికాం నిజమన్దిరమ్ । దేవకీశయనే న్యస్య యథాపూర్వ్వమతిష్ఠత ।। ౫-౩-
వసుదేవుడు ఆ అమ్మాయిని తీసుకుని, తన ఇంటికి తిరిగి వచ్చి, దేవకీ పడకపై ఆమెను ముందులా ఉంచాడు.
తతో బాలధ్వనిం శ్రుత్వా రక్షిణః సహసోత్థితాః । కంసాయావేదయామాసుర్దేవకీప్రసవం ద్రిజ ।। ౫-౩-
తర్వాత, శిశువు ఏడుపు వినగానే, రక్షకులు ఒక్కసారిగా లేచి, దేవకీ ప్రసవాన్ని కంసునికి తెలియజేశారు, ద్విజా.
కంసస్తూర్ణముపేత్యైనాం తతో జగ్రాహ బాలికామ్ । ముఞ్చ ముఞ్చతి దేవక్యా సన్నకణ్ఠయా నివారితః ।। ౫-౩-
కంసుడు వెంటనే వచ్చి ఆ అమ్మాయిని పట్టుకున్నాడు. కానీ దేవకీ, గొంతు బిగుసుకుని, 'వదలండి, వదలండి' అని వేడుకున్నప్పుడు, అతను కొంతకాలం ఆగిపోయాడు.
చిక్షేప చ శిలాపృష్ఠే సా క్షిప్తా వియతి స్థితిమ్ । అవాప రూపఞ్చ మహత్ సాయుధాష్టమహాభుజమ్ ।। ౫-౩-
ఆమెను రాయిమీదకు విసిరేసినా, ఆ అమ్మాయి గాల్లోనే నిలిచి, ఎనిమిది బలమైన భుజాలతో, ఆయుధాలతో కూడిన మహారూపాన్ని ధరించింది.
ప్రజహాస తథైవోచ్చైః కంసఞ్చ రుషితాబ్రవీత్ । కిం మయా క్షిప్తయా మూढ़!జాతో యస్తవాం వధిష్యతి ।। ౫-౩-
ఆమె ఉచ్చంగా నవ్వి, కోపంతో కంసుని చూచి, 'నీవు నన్ను విసిరేసి ఏమి లాభం? నిన్ను సంహరించబోయే వాడు ఇప్పటికే జన్మించాడు, మూర్ఖా!' అని చెప్పింది.
సర్వ్వస్వభూతో దేవానామాసీన్మృత్యుః పురా స తే । తదేతత్ సమ్ప్రధార్య్యాశు క్రియతాం హితమాత్మనః ।। ౫-౩-
'ఇంతకుముందు దేవతలందరికీ మరణమైన వాడు, ఇప్పుడు నీకు మరణంగా మారాడు. దీన్ని బాగా ఆలోచించి, త్వరగా నీకు మేలు జరిగేలా చూడు.'
ఇత్యుక్త్వా ప్రయయౌ దేవీ దింవ్యస్త్రగూ-గన్ధ-భూషణా । పశ్యతో భోజరాజస్య స్తుతా సిద్ధైర్విహాయసి ।। ౫-౩-
అలా చెప్పి, ఆ దేవి దివ్యాయుధాలు, పరిమళాలు, అలంకారాలతో అలంకరించబడి, సిద్ధులు స్తుతిస్తూ, భోజరాజు చూస్తుండగానే ఆకాశంలో కలిసిపోయింది.
కంసస్తతోద్రిగ్రమనాః ప్రాహ సవ్వీన మహాసురాన్ । ప్రలమ్బకేశిప్రముఖానాహూయాసురపుఙ్గవాన్ ।। ౫-౪-
అంతట కంసుడు భయంతో మనసు కలవరపడి, ప్రలంబుడు, కేశి మొదలైన మహాసురులను పిలిపించి, అసురులలో శ్రేష్ఠులను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.