తస్యామస్య వజ్రో జజ్ఞే ॥ ౪,౧౫.
ఆమెకు వజ్రుడు జన్మించాడు.
వజ్రస్య ప్రతిబాహుః తస్యాపి సుచారుః ॥ ౪,౧౫.
వజ్రునికి ప్రతిబాహు, అతనికి సుచారు జన్మించారు.
ఏవమనేకశతసహస్౬ ఉషసంఖ్యస్య యదుకులస్య పుత్రసంఖ్యా వర్షశతైరపి వక్తుం న శక్యతే ॥ ౪,౧౫.
ఇలా యదు వంశంలో వందలాది, వేలాది మంది కుమారుల సంఖ్యను వందేళ్ళు చెప్పినా పూర్తిగా వివరించలేము.
యతో హి శ్లోకావిమావత్ర చరితార్థౌ ॥ ౪,౧౫.
కాబట్టి ఇక్కడ చెప్పిన శ్లోకాలు తమ ప్రయోజనాన్ని నెరవేర్చాయి.
తిస్త్రః కోట్యఃసహస్రాణామష్టాశీతి శతాని చ । కుమారాణాం కృహాచార్యాశ్చాపయోగేషు యే రతాః ॥ ౪,౧౫.
మూడు కోట్ల ఎనిమిది వేల మంది యువరాజులు, గృహాచార్యులు ఆయుధ విద్యలో నిపుణులు ఉండేవారు.
సంఖ్యానం యాదవానాం కః కరిష్యతి మహాత్మనామ్ । యత్రాయుతానామయుతలక్షేణాస్తే సదాహుకః ॥ ౪,౧౫.
ఎవరైనా యాదవుల సంఖ్యను లెక్కించగలరా? ఎందుకంటే అక్కడ ఎప్పుడూ లక్షల్లో, పదివేలల్లో గొప్పవారు ఉండేవారు.
దేవాసురే హతా యే తు దైతేయాస్సుమహాబలా:। ఉత్పన్నాస్తే మనుష్యేషు జనోపద్రవకారిణ:।।౪,౧౫,
దేవాసుర సంగ్రామంలో చనిపోయిన మహాబలశాలి దైత్యులు, మానవలోకంలో జన్మించి ప్రజలకు కష్టాలు కలిగించేవారు.
తేషాముత్సాదనార్థాయ భువిదేవా యదో:కులే। అవతీర్ణా:కులశతం యత్రైకాభ్యధికం ద్విజ:॥ ౪,౧౫,
వారిని నాశనం చేయడానికి భూమిపై దేవతలు యదు వంశంలో అవతరించారు. అక్కడ వంద కుటుంబాలు, వాటికంటే ఒకటి ఎక్కువగా ఉండేవి, ఓ ద్విజ.
ఉత్పన్నాస్తే మనుష్యేషు ప్రమాణే చ ప్రభుత్వే చ వ్యవస్థితః। నిదేశస్థాయినస్తస్య వవృధుః సర్వయాదవాః ॥ ౪,౧౫.
వారు మానవలోకంలో జన్మించి, పరిమితి, అధికారంలో స్థిరంగా ఉండి, అందరు యాదవులు ఆయన ఆజ్ఞకు లోబడి అభివృద్ధి చెందారు.
ఇతి ప్రసూతిం వృష్ణీనాం యశ్ర్శృణోతి నరః సదా । స సర్వైః పాతకైర్ముక్తో విష్ణులోకం ప్రపద్యతే ॥ ౪,౧౫.
ఎవరైనా వృష్ణుల వంశోత్పత్తి కథను ఎప్పుడూ వినితే, వారు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొంది విష్ణు లోకాన్ని చేరుతారు.
పరాశర ఉవాచ । ఇత్యేష సమాసతస్తే కథితః, తూర్వ్వసోర్వశమవధారయ ।। ౪-౧౬-
పరాశరుడు ఇలా అన్నాడు: ఈ విధంగా ఈ సంగ్రహం నీకు చెప్పాను. ఇప్పుడు తుర్వసుని వంశాన్ని తెలుసుకో.
తుర్వ్వసోర్వహ్రిరాత్మజః, వహ్రర్గోభానుః త్రైశామ్బః, తస్మాజ్వ కరన్ధమః, తస్మాదపి తతశ్వ మరుత్తః, సోఽనపత్యోఽభవత్ । తతశ్వ పౌరవం దుష్మన్త పుత్రమకల్పయత్ । ఏవం యయాతిశాపాత్ తద్వంశః పౌరవం వంశమాశ్రితవాన్ ।। ౪-౧౬-
తుర్వసునికి వహ్ని కుమారుడు, వహ్నికి గోభాను, గోభానుకు త్రైశాంబుడు, అతనికి కరంధముడు, కరంధమునికి మరుత్తుడు. మరుత్తుడు సంతానం లేకపోయెను. అందువల్ల అతడు పౌరవుని కుమారుడు అయిన దుశ్యంతుని తన స్థానంలో నియమించాడు. ఇలా యయాతి శాపం వల్ల ఆ వంశం పౌరవ వంశంలో కలిసిపోయింది.
శ్రీపరాశర ఉవాచ ద్రుహ్యోస్తు తనయో బభ్రుః ॥ ౪,౧౭.
శ్రీపరాశరుడు ఇలా చెప్పాడు — ద్రుహ్యువు కుమారుడు బభ్రువు.
బభ్రోఃసేతుః ॥ ౪,౧౭.
బభ్రువు కుమారుడు సేతువు.
సేతుపుత్ర ఆరబ్ధనామా ॥ ౪,౧౭.
సేతువు కుమారుడు ఆరబ్ధుడు.
ఆరబ్ధస్యాత్మజో గాన్ధారః గాన్ధారస్య ధర్మః ధర్మాత్ఘృతః ఘృతాత్దుర్దమః తతః ప్రచేతాః ॥ ౪,౧౭.
ఆరబ్ధునికి కుమారుడు గాంధారుడు. గాంధారునికి ధర్ముడు. ధర్ముని నుంచి ఘృతుడు, ఘృతుని నుంచి దుర్దముడు, దుర్దముని నుంచి ప్రచేతుడు పుట్టారు.
ప్రచేతసః పుత్రః శతధర్మః బహులానాం మ్లేఛానాముదీచ్యానామాధిపత్యమకరోత్ ॥ ౪,౧౭.
ప్రచేతునికి కుమారుడు శతధర్ముడు. అతడు ఉత్తర దిశలోని అనేక మ్లేచ్ఛ జాతులపై పాలించాడు.
శ్రీపరాశర ఉవాచ । పూరోర్జనమేజయస్తస్యాపి ప్రచిన్వాన్ ప్రచిన్వతః ప్రవీరః ప్రవీరాన్మనస్యుర్మనస్యోశ్చాభయదః తస్యాపి సుద్యుస్సుద్యో ర్బహుగతః తస్యాపి సంయాతిస్సంయాతేరహంయాతిః తతో రౌద్రా శ్వః
శ్రీపరాశరుడు ఇలా చెప్పాడు — పూరువు కుమారుడు జనమేజయుడు. జనమేజయునికి కుమారుడు ప్రాచిన్వాన్. ప్రాచిన్వానుకు కుమారుడు ప్రవీరుడు. ప్రవీరునికి మనస్యుడు, మనస్యునికి అభయదుడు, అభయదునికి సుద్యుమ్నుడు, సుద్యుమ్నునికి బహుగతుడు, బహుగతునికి సంయాతి, సంయాతికి అహంయాతి, అహంయాతికి రౌద్రాశ్వుడు పుట్టారు.
ఋతేషుకక్షేషుస్థండిలేషుకృతేషుజలేషుధర్మేషుధృతేషుస్థలేషుసన్నతేషువనేషునామానో రౌద్రా శ్వస్య దశ పుత్రా బభూవుః
రౌద్రాశ్వునికి పది మంది కుమారులు పుట్టారు. వారి పేర్లు — ఋతేషు, కక్షేషు, స్థండిలేషు, కృతేషు, జలేషు, ధర్మేషు, ధృతేషు, తలేషు, సన్నతేషు, వనేషు.
ఋతేషోరంతినారః పుత్రోఽభూత్
ఋతేషుకు కుమారుడు అమ్తినారుడు.
సుమతిమప్రతిరథం ధ్రువం చాప్యంతినారః పుత్రానవాప
అమ్తినారునికి కుమారులు — సుమతి, అప్రతిరథుడు, ధ్రువుడు.
అప్రతిరథస్య కణ్వః పుత్రోఽభూత్
అప్రతిరథునికి కుమారుడు కణ్వుడు.
తస్యాపి మేధాతిథిః
కణ్వునికి కుమారుడు మేధాతిథి.
యతః కణ్వాయనా ద్విజా బభూవుః
అతని వంశంలో కణ్వాయన బ్రాహ్మణులు పుట్టారు.
అప్రతిరథస్యాపరః పుత్రోఽభూదైలీనః
అప్రతిరథునికి ఇంకొక కుమారుడు ఐలీనుడు.
ఐలీనస్య దుష్యంతాద్యాశ్చత్వారః పుత్రా బభూవుః
ఐలీనునికి నలుగురు కుమారులు పుట్టారు. వారిలో మొదటివాడు దుశ్యంతుడు.
దుష్యంతాచ్చక్రవర్త్తీ భరతోఽభూత్
దుశ్యంతుడుจัก్రవర్తి అయ్యాడు. అతని కుమారుడు భరతుడు.
యన్నామహేతుర్దేవైశ్శ్లోకో గీయతే
భరతుని వల్ల దేవతలు ఒక శ్లోకాన్ని పాడుతారు.
మాతా భస్త్ర పితుః పుత్రో యేన జాతః స ఏవ సః । భరస్వ పుత్రం దుష్యంతమావమంస్థాశ్శకుంతలామ్
తల్లి బెల్లోస్ వంటిది, తండ్రి సంతానదాత. తండ్రి నుంచి పుట్టిన కుమారుడే నిజమైన కుమారుడు. "నీ కుమారుడు దుశ్యంతుని అంగీకరించు; శకుంతలను తక్కువగా చూడవద్దు" అని అన్నారు.
రేతోధాః పుత్రో నయతి నరదేవ యమక్షయాత్ । త్వం చాస్య ధాతా గర్భస్య సత్యమాహ శకుంతలా
తండ్రి వీర్యంతో పుట్టిన కుమారుడు రాజును యమలోకంలో నుంచి బయటకు తీసుకువస్తాడు. నీవే ఆ గర్భానికి దాతవు. శకుంతల నిజమే చెప్పింది.