వర్షత్రయాంతే చ బభ్రూగ్రసేనప్రభృతిభిర్యాదవైర్న తద్ర త్నం కృష్ణేనాఽపహృతమితి కృతావగతిభిర్విదేహనగరీం గత్వా బలదేవస్సంప్రత్యాయ్య ద్వారకామానీతః
మూడు సంవత్సరాల తరువాత, ఉగ్రసేనుడు మరియు ఇతర యాదవులు బభ్రూవుతో కలిసి, ఆ మణిని కృష్ణుడు తీసుకుపోలేదని తెలుసుకుని, విదేహనగరానికి వెళ్లి, బలరాముని నమ్మించి, అతడిని తిరిగి ద్వారకకు తీసుకువచ్చారు.
అక్రూరోప్యుత్తమమణిసముద్భూతసువర్ణేన భగవద్ధ్యానపరోఽనవరతం యజ్ఞానియాజ
అక్రూరుడు భగవంతుని ధ్యానంలో లీనమై, ఆ ఉత్తమ మణి నుండి వచ్చిన బంగారంతో ఎప్పటికప్పుడు యజ్ఞాలు నిర్వహించేవాడు.
సవనగతౌ హి క్షత్రియవైశ్యౌ నిఘ్నన్బ్రహ్మహా భవతీత్యేవంప్రకారం దీక్షాకవచం ప్రవిష్ట ఏవ తస్థౌ
యజ్ఞస్థలానికి క్షత్రియులు, వైశ్యులు వచ్చినప్పుడు, బ్రాహ్మణహంతకుడు నశించేవాడు. అందుకే, ఆ దీక్ష రక్షణతో అక్కడే ఉండిపోయాడు.
ద్విషష్టివర్షాణ్యేవం తన్మణిప్రభావాత్తత్రోపసర్గదుర్భిక్షమారికామరణాదికం నాభూత్
ఆ మణి ప్రభావంతో అక్కడ అరవై రెండు సంవత్సరాలు ఎలాంటి అపాయాలు, కరువు, వ్యాధులు, మరణాలు ఏమి సంభవించలేదు.
అథాక్రూరపక్షీయైర్భోజైశ్శత్రుఘ్నే సాత్వతస్య ప్రపౌత్రే వ్యాపాదితే భోజైస్సహాక్రూరో ద్వారకామపహాయాపక్రాన్తః
తర్వాత, సాత్వతుని మనుమడు శత్రుఘ్నుడు అక్రూరుని వర్గానికి చెందిన భోజుల చేతిలో చనిపోయినప్పుడు, అక్రూరుడు భోజులతో కలిసి ద్వారకను వదిలి వెళ్లిపోయాడు.
తదపక్రాంతిదినాదారభ్య తత్రోపసర్గదుర్భిక్షవ్యాలానావృష్టిమారికాద్యుపద్ర వా బభూవుః
ఆ రోజు నుండి అక్కడ అపాయాలు, కరువు, క్రూరమృగాలు, వర్షాభావం, వ్యాధులు మొదలైన కష్టాలు కలిగాయి.
అథ యాదవా బలభద్రో గ్రసేనసమవేతా మంత్రమమంత్రయన్
అప్పుడు యాదవులు, బలరాముడు, ఉగ్రసేనుడు కలిసి సమావేశమై ఆపదపై చర్చించారు.
భగవానురగారికేతనః కిమిదమేకదైవ ప్రచురోపద్ర వాగమనమేతదాలోచ్యతామిత్యుక్తేంధకనామా యదువృద్ధః ప్రాహ
ప్రియమైన భగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఇది ఏమిటి? ఒక్కసారిగా ఇన్ని కష్టాలు ఎందుకు వచ్చాయి? దీన్ని పరిశీలించాలి.' అప్పుడు ఆంధ్రకుడు అనే యాదవ వృద్ధుడు మాట్లాడాడు.
అస్యాక్రూరస్య పితృశ్వఫల్కో యత్ర యత్రాభూత్తత్రతత్ర దుర్భిక్షమారికానావృష్ట్యాదికం నాభూత్
ఈ అక్రూరుని తండ్రి శ్వఫల్కుడు ఎక్కడ ఉన్నా, అక్కడ ఎప్పుడూ కరువు, వ్యాధులు, వర్షాభావం లాంటి కష్టాలు ఉండవు.
కాశీరాజస్య విషయే త్వనావృష్ట్యా చ శ్వఫల్కో నీతః తతశ్చ తత్క్షణాద్దేవో వవర్ష
కాశీరాజు దేశంలో వర్షాభావం వచ్చినప్పుడు, శ్వఫల్కుని అక్కడికి తీసుకెళ్లగా, వెంటనే దేవతలు వర్షం కురిపించారు.
కాశీరాజపత్న్యాశ్చ గర్భే కన్యారత్నం పూర్వమాసీత్
అలాగే, కాశీరాజు భార్య గర్భంలో ఒక విలువైన కుమార్తెను కలిగి ఉండేది.
సా చ కన్యా పూర్ణేపి ప్రసూతికాలే నైవ నిశ్చక్రామ
ఆమె ప్రసవకాలం పూర్తయినా, ఆ కుమార్తె బయటకు రాలేదు.
ఏవం చ తస్య గర్భస్య ద్వాదశవర్షాణ్యనిష్క్రామతో యయుః
అలా, ఆ బిడ్డ పన్నెండు సంవత్సరాలు గర్భంలోనే ఉండిపోయింది.
కాశీరాజశ్చ తామాత్మజాం గర్భస్థామాహ
అప్పుడు కాశీరాజు తన గర్భస్థ కుమార్తెతో ఇలా అన్నాడు.
పుత్రి కస్మాన్న జాయసే నిష్క్రమ్య తామాస్యం తే ద్ర ష్టుమిచ్ఛామి ఏతాం చ మాతరం కిమితి చిరం క్లేశయిష్యసీత్యుక్తా గర్భస్థైవ వ్యాజహార
'కుమార్తె, నువ్వు ఎందుకు బయటకు రాకుండా ఉన్నావు? నీ ముఖం చూడాలని ఉంది. నీ తల్లిని ఇంతకాలం ఎందుకు బాధ పెడుతున్నావు?' అని అడిగినప్పుడు, ఆ బిడ్డ గర్భంలో నుంచే మాట్లాడింది.
తాత యద్యేకైకాం గాం దినేదినే బ్రాహ్మణాయ ప్రయచ్ఛసి తదహమన్యైస్త్రిభిర్వర్షైరస్మాద్గర్భాత్తతోఽవశ్యం నిష్క్రమిష్యామీత్యేద్వచనమాకర్ణ్య రాజా దినేదినే బ్రాహ్మణాయ గాం ప్రాదాత్
'తండ్రీ, మీరు ప్రతి రోజు ఒక గోవును బ్రాహ్మణునికి ఇస్తే, ఇంక మూడు సంవత్సరాల్లో నేను తప్పకుండా ఈ గర్భం నుండి బయటకు వస్తాను' అని చెప్పింది. ఆ మాట విని, రాజు ప్రతి రోజు ఒక గోవును బ్రాహ్మణునికి ఇచ్చాడు.
సాపి తావతా కాలేన జాతా
అలా, ఆ కాలంలో ఆమె జన్మించింది.
తతస్తస్యాః పితా గాందినీతి నామ చకార
తర్వాత, ఆమె తండ్రి ఆమెకు 'గాండినీ' అనే పేరు పెట్టాడు.
తాం చ గాందినీం కన్యాం శ్వఫల్కాయోపకారిణే గృహమాగతాయార్ఘ్యభూతాం ప్రాదాత్
ఆ గాందినీ అనే కన్యను, శ్వఫల్కుడు వారి ఇంటికి వచ్చి సహాయం చేసినందుకు, అతనికి ఆతిథ్యంగా ఇచ్చారు.
తస్యామయమక్రూరః శ్వఫల్కాజ్జజ్ఞే
ఆ గాందినీ, శ్వఫల్కుల నుండి అకూరుడు జన్మించాడు.
తస్యైవంగుణమిథునాదుత్పత్తిః
వారి కలయిక వల్ల సంతానం పుట్టింది.
తత్కథమస్మిన్నపక్రాన్తే అత్ర దుర్భిక్షమారికాద్యుపద్ర వా న భవిష్యంతి
ఇది సరిచేయకపోతే, ఇక్కడ కరువు, వ్యాధులు వంటి కష్టాలు ఎలా రాకుండా ఉంటాయి?
తదయమత్రానీయతామలమతిగుణవత్యపరాధాన్వేషణేనేతి యదువృద్ధస్యాంధకస్యైతద్వచనమాకర్ణ్య కేశవోగ్రసేనబలభద్ర పురోగమైర్యదుభిః కృతాపరాధతితిక్షుభిరభయం దత్త్వా శ్వఫల్కపుత్రః స్వపురమానీతః
యదు వృద్ధుడు ఆంధకుడు ఇలా చెప్పిన మాటలు విని, కేశవుడు, ఉగ్రసేనుడు, బలరాముడు, ఇతర యాదవులు చేసిన తప్పులను సహించి భయమేమీ లేకుండా చేసి, శ్వఫల్కుని కుమారుడిని తిరిగి అతని ఊరికి తీసుకువచ్చారు.
తత్ర చాగతమాత్ర ఏవ తస్య స్యమంతకమణేః ప్రభావాదనావృష్టిమారికాదుర్భిక్షవ్యాలాద్యుపద్ర వోపశమా బభూవుః
అతడు అక్కడికి వచ్చిన వెంటనే, స్యమంతక మణి ప్రభావంతో వర్షాభావం, వ్యాధులు, కరువు, అడవి జంతువుల భయాలు అన్నీ శాంతించాయి.
కృష్ణశ్చింతయామాస
కృష్ణుడు ఆలోచించసాగాడు.
స్వల్పమేతత్కారణం యదయం గాందిన్యాం శ్వఫల్కేనాక్రూరో జనితః
శ్వఫల్కుడు గాందినీతో కలసి అకూరుడిని కనడం చిన్న కారణమే.
సుమహాంశ్చాయమనావృష్టిదుర్భిక్షమారికాద్యుపద్ర వాప్రతిషేధకారీ ప్రభావః
కానీ కరువు, వ్యాధి, కష్టాలు వంటి అపాయాలను నివారించే ఇది గొప్ప శక్తి.
తన్నూనమస్య సకాశో! స మహామణిః స్యమంతకాఖ్యస్తిష్ఠతి
అందువల్ల, ఆ మహామణి అయిన స్యమంతకము అతని వద్దే ఉందని నిశ్చయంగా భావించాలి.
తస్య హ్యేవంవిధాః ప్రభావాః శ్రూయన్తే
దానికి ఇలాంటి మహిమలు ఉన్నాయని అందరూ చెబుతారు.
అయమపి చ యజ్ఞాదనంతరమన్యత్క్రత్వంతరం తస్యానంతరమన్యద్యజ్ఞాంతరం చాజస్రమవిచ్ఛిన్నం యజతీతి
అతడు ఒక యజ్ఞం పూర్తయిన వెంటనే మరొకటి, దాని తరువాత ఇంకొకటి, ఇలా నిరంతరం ఆగకుండా యజ్ఞాలు చేస్తూ ఉంటాడు.