తదాకర్ణ్య రాజా మాం నగ్నం దేవీ వీక్ష్యతీతి న యయౌ
ఆ మాటలు విని, రాజు 'రాణి నన్ను నగ్నంగా చూస్తుంది' అని భావించి, అక్కడికి వెళ్లలేదు.
అథాన్యమప్యురణకమాదాయ గంధర్వా యయుః
తర్వాత గంధర్వులు ఇంకొక మృదంగాన్ని తీసుకుని అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు.
తస్యాప్యపహ్రియమాణస్యాకర్ణ్య శబ్దమాకాశో! పునరప్యనాథాస్మ్యహమభర్తృకా కాపురుషా శ్రయేత్యార్త్తరావిణీ బభూవ
ఆకాశా! మరొకరిని కూడా తీసుకుపోతుండగా, ఆ శబ్దాన్ని విని, ఆమె మళ్లీ 'నేను ఎవరి సహాయం లేని వాడిని, భర్త లేని వాడిని, నీచుల దగ్గర ఆశ్రయం కోరుతున్నాను' అని మరింత బాధతో అరవడం ప్రారంభించింది.
రాజాప్యమర్షవశాదంధకారమేతదితి ఖడ్గమాదాయ దుష్టదుష్ట హతోసీతి వ్యాహరన్నభ్యధావత్
రాజు కోపంతో 'ఇది చీకటి' అని అనుకుని, ఖడ్గాన్ని తీసుకుని, 'దుష్టుడు! దుష్టుడు! నీవు చనిపోయేవాడివి!' అని అరుస్తూ పరుగెత్తాడు.
తావచ్చ గంధర్వైరప్యతీవోజ్జ్వలా విద్యుజ్జనితా
అంతలోనే గంధర్వులు మెరుపులా ప్రకాశిస్తూ కనిపించారు.
తత్ప్రభయా చోర్వశీ రాజానమపగతాంబరం దృష్ట్వాపవృత్తసమయా తత్క్షణాదేవాపక్రాన్తా
ఆ ప్రకాశంతో ఊర్వశి రాజును వస్త్రాలు లేకుండా చూసింది. సమయం దాటి పోయిందని గ్రహించి, వెంటనే అదృశ్యమైంది.
పరిత్యజ్య తావప్యురణకౌ గంధర్వాస్సురలోకముపగతాః
ఆ ఇద్దరు మృదంగాలను అక్కడే వదిలేసి, గంధర్వులు దేవలోకానికి వెళ్లిపోయారు.
రాజాపి చ తౌ మేషావాదాయాతిహృష్టమనాః స్వశయనమాయాతో నోర్వశీం దదర్శ
రాజు ఆ రెండు మేక పిల్లలను తీసుకుని, ఆనందంతో తన మంచిమీదకు వచ్చాడు. కానీ ఊర్వశిని చూడలేకపోయాడు.
తాం చాపశ్యన్ వ్యపగతాంబర ఏవోన్మత్తరూపో బభ్రామ
ఆమెను కూడా వస్త్రాలు లేకుండా చూసి, పిచ్చివాడిలా తిరుగుతూ ఉండిపోయాడు.
కురుక్షేత్రే చాంభోజసరస్యన్యాభిశ్చతసృభిరప్సరోభిస్సమవేతాముర్వశీం దదర్శ
కురుక్షేత్రంలో, కమలాలతో నిండిన సరస్సు వద్ద, ఊర్వశిని మరో నలుగురు అప్సరసలతో కలిసి చూశాడు.
తతశ్చోన్మత్తరూపో జాయే హే తిష్ఠ మనసి ఘోరే తిష్ఠ వచసి కపటికే తిష్ఠేత్యేవమనేకప్రకారం సూక్తమవోచత్
అప్పుడు, తన పిచ్చితనంలో, 'భార్యా! నిల్చో! నీ భయంకరమైన మనసులో నిల్చో! నీ మోసపూరితమైన మాటల్లో నిల్చో!' అని ఎన్నో విధాలుగా పలికాడు.
మహారాజాలమనేనావివేకచేష్టితేన
మహారాజు వివేకం లేకుండా చేసిన పనులతో అయోమయంగా ఉన్నాడు.
అంతర్వత్న్యహమబ్దాంతే భవతాఽత్రాగంతవ్యం కుమారస్తే భబిష్యతి ఏకాం చ నిశామహం త్వయా సహ వత్స్యామీత్యుక్తః ప్రహృష్టస్స్వపురం జగామ
ఆమె, 'ఒక సంవత్సరం పూర్తయ్యాక, నీవు నా అంతఃపురానికి రావాలి. నీకు కుమారుడు జన్మిస్తాడు. ఒక రాత్రి నేను నీతో గడుపుతాను' అని చెప్పింది. అలా చెప్పిన తరువాత, అతడు ఆనందంతో తన పట్టణానికి వెళ్లిపోయాడు.
తాసాం చాప్సరసామూర్వశీ కథయామాస
అప్సరసల మధ్య ఊర్వశి మాటలు చెప్పింది.
అయం స పురుషోత్కృష్టో యేనాహమేతావంతం కాలమనురాగాకృష్టమానసా సహోషితేతి
'ఇతడే ఆ గొప్ప పురుషుడు. ఇతడితోనే నేను ప్రేమతో ఆకర్షితమై ఇంతకాలం కలిసి జీవించాను.'
ఏవముక్తాస్తాశ్చాప్సరస ఊచుః
అలా ఊర్వశి చెప్పగానే, అప్సరసలు సమాధానం చెప్పారు.
సాధుసాధ్వస్య రూపమప్యనేన సహాస్మాకమపి సర్వకాలమాస్యా భవేదితి
ధర్మమూ సాహసమూ కలిసిన ఈ రూపం మనందరికీ ఎప్పుడూ ఉండాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాము.
అబ్దే చ పూర్ణే స రాజా తత్రాజగామ
ఒక సంవత్సరం పూర్తయ్యాక, ఆ రాజు అక్కడికి వచ్చాడు.
కుమారం చాయుషమస్మై చోర్వశీ దదౌ
అప్పుడు ఊర్వశి అతనికి కుమారుడిని, దీర్ఘాయువును ఇచ్చింది.
దత్త్వా చైకాం నిశాం తేన రాజ్ఞా సహోషిత్వా పంచ పుత్రోత్పత్తయే గర్భమవాప
ఒక రాత్రిని ఇచ్చి, ఆ రాజుతో కలసి ఉండి, ఐదు మంది కుమారుల పుట్టుకకు గర్భం ధరించింది.
ఉవాచ చైనం రాజానమస్మత్ప్రీత్యా మహారాజాయ సర్వ ఏవ గంధర్వా వరదాస్సంవృత్తాః వ్రియతాం చ వర ఇతి
ఆమె రాజుతో ఇలా చెప్పింది: 'నన్ను సంతోషపెట్టినందుకు గాను, మహారాజా! అందరు గంధర్వులు నీకు వరాలిచ్చే వారు అయ్యారు. కావలసిన వరాన్ని కోరుకో.'
విజితసకలారాతిరవిహతేంద్రి యసామర్థ్యో బంధుమానమితబలకోశోఽస్మి నాన్యదస్మాకముర్వశీసాలోక్యాత్ప్రాప్తవ్యమస్తితదహమనయా సహోర్వశ్యా కాలం నేతుమభిలషామీత్యుక్తే గంధర్వా రాజ్ఞేఽగ్నిస్థాలీం దదుః
నాకు శత్రువులందరినీ జయించి, ఇంద్రియాలు అడ్డంకిలేకుండా ఉండి, బంధువులు, అపారమైన బలమూ ధనమూ ఉన్నవాడిని. ఊర్వశి లోకంలో ఆమెతో కలిసి కాలం గడపడం తప్ప నాకు ఇంకేమీ కావాలి అనిపించదు' అని చెప్పగానే, గంధర్వులు రాజుకు అగ్నిస్థాలిని ఇచ్చారు.
ఊచుశ్చైనమగ్నిమామ్నాయానుసారీ భూత్వా త్రిధా కృత్వోర్వశీ సలోకతామనోరథముద్దిశ్య సమ్యగ్యజేథాః తతోఽవశ్యమభిలషితమవాప్స్యతీత్యుక్తస్తామగ్నిస్థాలీమాదాయ జగామ
అప్పుడు వారు ఇలా అన్నారు: 'వేదోక్త విధానాన్ని అనుసరించి, ఈ అగ్నిస్థాలిని మూడు భాగాలుగా చేసి, ఊర్వశి లోకంలో ఆమెతో కలిసే కోరికతో యజ్ఞం చేయు. అప్పుడు నీవు కోరినది తప్పక సిద్ధిస్తుంది.' అని చెప్పగా, రాజు ఆ అగ్నిస్థాలిని తీసుకుని వెళ్లిపోయాడు.
అంతరటవ్యామచింతయత్ అహో మేఽతీవ మూఢతా కిమహమకరవమ్
అటవిలో నడుస్తూ, 'అయ్యో! ఎంత మూర్ఖుడినయ్యాను! నేను ఏమి చేసాను?' అని ఆలోచించాడు.
వహ్నిస్థాలీ మయైషానీతా నోర్వశీతి
'నేను ఊర్వశిని తీసుకురాలేకుండా, కేవలం అగ్నిస్థాలినే తెచ్చాను.' అని బాధపడ్డాడు.
అథైనామటవ్యామేవాగ్నిస్థాలీం తత్యాజ స్వపురం చ జగామ
అప్పుడే అక్కడే ఆ అగ్నిస్థాలిని వదిలేసి, తన నగరానికి తిరిగి వెళ్లిపోయాడు.
వ్యతీతేఽర్ద్ధరాత్రే వినిద్రశ్చాచింతయత్
అర్ధరాత్రి దాటి, నిద్రపోకుండా ఆలోచించసాగాడు.
మమోర్వశీసాలోక్యప్రాప్త్యర్థమగ్నిస్థాలీ గంధర్వైర్దత్తా సా చ మయాటవ్యాం పరిత్యక్తా
'ఊర్వశి లోకాన్ని పొందాలని గంధర్వులు నాకు అగ్నిస్థాలిని ఇచ్చారు. కానీ నేను దాన్ని అటవిలో వదిలేశాను.' అని బాధపడ్డాడు.
తదహం తత్ర తదాహరణాయ యాస్యామీత్యుత్థాయ తత్రాప్యుపగతో నాగ్నిస్థాలీమపశ్యత్
'అందుకే, దాన్ని తీసుకురావడానికి అక్కడికి వెళ్లాలి' అని అనుకుని, లేచి అక్కడికి వెళ్లాడు. కానీ అక్కడ అగ్నిస్థాలిని కనుగొనలేకపోయాడు.
శమీగర్భం చాశ్వత్థమగ్నిస్థాలీస్థానే దృష్ట్వాఽచింతయత్
అక్కడ అగ్నిస్థాలి స్థానంలో శమీ చెట్టు, అశ్వత్థ వృక్షాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.