తస్య చ పుత్రపౌత్రదౌహిత్రాః పృష్ఠతోఽగ్రతః పార్శ్వయోః పక్షపుచ్ఛశిరసాం చోపరి భ్రమంతస్తేనైవ సదాహర్నిశమతినిర్వృత్తా రేమిరే
ఆయన కుమారులు, మనవులు, పరమానవులు ఆయన వెనుక, ముందు, పక్కల్లో, రెక్కలు, తోక, తలపై ఎల్లప్పుడూ తిరుగుతూ, రాత్రింబవళ్ళు ఆయనతో కలిసి ఆడుకుంటూ ఆనందించారు.
స చాపత్యస్పర్శోపచీయమానప్రహర్షప్రకర్షో బహుప్రకారం తస్య ఋషేః పశ్యతస్తైరాత్మజపుత్రపౌత్రదౌహిత్రాదిభిః సహానుదినం సుతరాం రేమే
తన సంతానాన్ని తాకిన ఆనందంతో ఆ ఋషికి హర్షం మరింత పెరిగింది. కుమారులు, మనవులు, పరమానవులతో పాటు ప్రతిరోజూ ఆయనతో కలిసి ఉండటంలో ఆయన మరింత సంతోషించాడు.
అథాంతర్జలావస్థితస్సౌభరిరేకాగ్రతస్సమాధిమపహాయానుదినం తస్య సత్స్యస్యాత్మజపుత్రపౌత్రదౌహిత్రాదిభిస్సహాతిరమణీయతామవేక్ష్యాచింతయత్
ఆ తర్వాత జలంలో నివసిస్తూ ధ్యానంలో లీనమైన సౌభరి, తన సమాధిని విడిచిపెట్టి, ప్రతిరోజూ సత్స్యుడు తన కుమారులు, మనవులతో కలసి పొందుతున్న అపారమైన ఆనందాన్ని చూస్తూ ఆలోచించసాగాడు.
అహో ధన్యోయమీదృశమనభిమతం యోన్యంతరమవాప్యైభిరాత్మజపుత్రపౌత్రదౌహిత్రాదిభిస్సహ రమమాణోతీవాస్మాకం స్పృహాముత్పాదయతి
అయ్యో! ఎంత అదృష్టవంతుడు ఈయన. తాను కోరుకోని మరో జన్మను పొంది, కుమారులు, మనవులు, పరమానవులతో కలిసి సుఖంగా జీవిస్తూ, మనలో కూడా ఇలాంటి కోరికను కలిగిస్తున్నాడు.
వయమప్యేవం పుత్రాదిభిస్సహ లలితం రమిష్యామ ఇత్యేవమభికాంక్షన్ స తస్మాదంతర్జలాన్నిష్క్రమ్య సంతానాయ నివేష్టుకామః కన్యార్థం మాంధాతారం రాజానమగచ్ఛత్
మనమూ ఇలానే కుమారులు మొదలైన వారితో కలిసి ఆనందంగా జీవించాలి అని ఆశిస్తూ, సౌభరి ఆ జలాన్ని విడిచి వెలుపలికి వచ్చి, సంతానం కోసం రాజు మాంధాతను కన్యా కోసం వెతికాడు.
ఆగమనశ్రవణసమనన్తరం చోత్థాయ తేన రాజ్ఞా సమ్యగర్ఘ్యాదినా సంపూజితః కృతాసనపరిగ్రహః సౌభరిరువాచ రాజానమ్
సౌభరి రాకను విన్న వెంటనే రాజు లేచి, అర్ఘ్యాదులతో యథావిధిగా అతన్ని సత్కరించి, ఆసనాన్ని ఇచ్చి కూర్చోబెట్టి, సౌభరి రాజును ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
సౌభరిరువాచ। నివేష్టుకామోఽస్మి నరేన్ద్ర కన్యాం ప్రయచ్ఛ మే మా ప్రణయం విభాంక్షీః । న హ్యర్థినః కార్యవశాదుపేతాః కకుత్స్థవంశో! విముఖాః ప్రయాంతి
సౌభరి ఇలా అన్నాడు: రాజా! నాకు ఇంటి వ్యవస్థను ఏర్పరచుకోవాలనే కోరిక ఉంది. నాకు ఒక కన్యను ఇవ్వండి. నా మనసును నిరాకరించకండి. ఎందుకంటే, ఎవరైనా ఆశతో వచ్చినవారిని, కకుత్థ వంశీయులు ఖాళీ చేతులతో పంపించరు.
అన్యేపి సంత్యేవ నృపాః పృథివ్యాం మాంధాతరేషాం తనయాః ప్రసూతాః । కిం త్వర్థినామర్థితదానదీక్షాకృతవ్రతశ్లాఘ్యమిదం కులం తే
మాంధాతా! భూమిపై ఎన్నో రాజులకు కుమార్తెలు ఉన్నారు. కానీ, అడిగినవారికి ఇవ్వడం మీ వంశానికి గొప్ప పేరు తెచ్చింది. అందుకే, మీ కుటుంబ పరంపరే ప్రశంసనీయం.
శతార్ధసంఖ్యాస్తవ సంతి కన్యాస్తాసాం మమైకాం నృపతే ప్రయచ్ఛ । యత్ప్రార్థనాభంగభయాద్బిభేమి తస్మాదహం రాజవరాతిదుఃఖాత్
రాజా! మీకు నూరు యాభై మంది కుమార్తెలు ఉన్నారు. వాటిలో ఒకరిని నాకు ఇవ్వండి. నేను నిరాకరణ బాధను భయపడుతున్నాను. రాజు వద్ద నుండి తిరస్కరణ కలిగే దుఃఖం వల్ల నాకు భయం కలుగుతోంది.
శ్రీపరాశర ఉవాచ । ఇతి ఋషివచనమాకర్ణ్య స రాజా జరాజర్జరితదేహమృషిమాలోక్య ప్రత్యాఖ్యానకాతరస్తస్మాచ్చ శాపభీతో బిభ్యత్కించిదధోముఖశ్చిరం దధ్యౌ చ
శ్రీ పరాశరుడు ఇలా అన్నాడు: ఋషి మాటలు విని, అతని వృద్ధమైన, క్షీణించిన శరీరాన్ని చూసిన రాజు, తిరస్కరణ వల్ల శాపభయం కలిగి, తలవంచి, చాలా సేపు ఆలోచనలో మునిగిపోయాడు.
సౌభరిరువాచ । నరేంద్ర కస్మాత్సముపైషి చింతామసహ్యముక్తం న మయాత్ర కించిత్ ।। యావశ్యదేయా తనయా తయైవ కృతార్థతా నో యది కిం న లబ్ధా
సౌభరి ఇలా అన్నాడు: రాజా! ఎందుకు అంతగా ఆందోళన చెందుతున్నారు? నేను ఇక్కడ ఏమీ అనలేదు. ఏదైనా కుమార్తె ఇవ్వదలచుకుంటే, ఆమె ద్వారా నా కోరిక నెరవేరుతుంది. లేకపోతే, నాకు ఎందుకు దక్కదు?
శ్రీపరాశర ఉవాచ । అథ తస్య భగవతశ్శాపభీతస్సప్రశ్రయస్తమువాచాసౌ రాజా
శ్రీ పరాశరుడు ఇలా అన్నాడు: అప్పుడు ఆ ఋషి శాపాన్ని భయపడి, వినయంతో రాజు అతనితో మాట్లాడాడు.
రాజోవాచ । భగవన్ అస్మత్కులస్థితిరియం య ఏవ కన్యాభిరుచితోఽభిజనవాన్వరస్తస్మై కన్యా ప్రదీయతే భగవద్యాచ్ఞా చాస్మన్మనోరథానామప్యతిగోచరవర్త్తినీ కథమప్యేషా సంజాతా తదేవముపస్థితే న విద్మః కిం కుర్మ ఇత్యేతన్మయాఽచింత్యత ఇత్యభిహితే చ తేన భూభుజా మునిరచింతయత్
రాజు ఇలా అన్నాడు: భగవన్! మా కుటుంబంలో అలాంటి సంప్రదాయం ఉంది. ఏ కుమార్తెకు ఇష్టమైన వరుడు ఉంటే, ఆమెకు అతడిని ఇస్తాం. భగవంతుడా! మీరు అడిగినది మా మనసుకు అందని కోరిక. ఈ పరిస్థితి ఎలా వచ్చిందో నాకు తెలియదు. అందుకే నేను ఆలోచించి ఇలా చెప్పాను. రాజు ఇలా చెప్పగా, ఋషి ఆలోచించాడు.
అయమన్యోఽస్మత్ప్రత్యాఖ్యానోపాయో వృద్ధోయమనభిమతః స్త్రీణాం కిమత కన్యాకానామిత్యమునా సంచింత్యైతదభిహితమేవమస్తు తథా కరిష్యామీతి సంచింత్య మాంధాతారమువాచ
ఇదే మరొక తిరస్కరణ మార్గం: నేను వృద్ధుడిని, స్త్రీలకు ఇష్టపడేవాడిని కాదు. కన్యలు నన్ను ఎలాగూ ఎంచుకోరు. ఇలా ఆలోచించి, 'అలాగే జరుగుతుంది, నేను అలాగే చేస్తాను' అని నిశ్చయించి, మాంధాతను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
యద్యేవం తదాదిశ్యతామస్మాకం ప్రవేశాయ । కంన్యాంతఃపురం వర్షవరో యది కన్యైవ కాచిన్మామభిలషతి తదాహం దారసంగ్రహం కరిష్యామి అన్యథా చేత్తదలమస్మాకమేతేనాతీతకాలారంభణేనేత్యుక్త్వా విరరామ
అలా అయితే, నాకు కన్యా అంతఃపురంలో ప్రవేశానికి అనుమతి ఇవ్వండి. ఏదైనా కన్య నాకు ఇష్టపడితే, ఆమెను భార్యగా స్వీకరిస్తాను. లేకపోతే, ఈ విషయం ఇక్కడితో ముగిసిపోనివ్వండి. మళ్లీ పాత విషయాన్ని తవ్వాల్సిన అవసరం లేదు. ఇలా చెప్పి మౌనంగా ఉన్నాడు.
తతశ్చ మాంధాత్రా మునిశాపశంకితేన కన్యాంతఃపురవర్షధరస్సమాజ్ఞప్తః
అంతటితో మాంధాత రాజు, ఋషి శాపాన్ని భయపడి, కన్యా అంతఃపుర సేవకుడికి ఆదేశించాడు.
తేన సహ కన్యాంతఃపురం ప్రవిశన్నేవ భగవానఖిలసిద్ధగంధర్వేభ్యోతిశయేన కమనీయం రూపమకరోత్
ఆ సేవకుడితో కలిసి అంతఃపురంలోకి ప్రవేశించిన సౌభరి, గంధర్వులను మించిపోయేలా అద్భుతమైన అందాన్ని సంతరించుకున్నాడు.
ప్రవేశ్య చ తమృషిమంతఃపురే వర్షధరస్తాః కన్యాః ప్రాహ
ఋషిని అంతఃపురంలోకి తీసుకెళ్లి, ఆ సేవకుడు అక్కడ ఉన్న కన్యలకు ఇలా చెప్పాడు.
భవతీనాం జనయితా మహారాజస్సమాజ్ఞాపయతి
మీ తండ్రి మహారాజు ఇలా ఆజ్ఞాపించారు.
అయమస్మాన్ బ్రహ్మర్షిః కన్యార్థం సమభ్యాగతః
ఈ బ్రాహ్మణ ఋషి మన దగ్గర కుమార్తె కోసం వచ్చారు.
మయా చాస్య ప్రతిజ్ఞాతం యద్యస్మత్కన్యా యా కాచిద్భగవంతం వరయతి తత్కన్యాచ్ఛందే నాహం పరిపంథానం కరిష్యామీత్యాకర్ణ్య సర్వా ఏవ తాః కన్యాః సానురాగాః సప్రమదాః కరేణవ ఇవ మృగయూథపతిం తమృషిమహమహమికయా వరయాంబభూవురూచుశ్చ
ఆయనకు నేను మాటిచ్చాను: మన కుమార్తెల్లో ఎవరు ఈ మహానుభావుడిని ఎంచుకుంటే, ఆమెను నేను అడ్డుకోను. ఇది విని, అందరు కుమార్తెలు ప్రేమతో, ఆనందంతో, ఏనుగుల గుంపులో నాయకుణ్ని చూసిన ఆడ ఏనుగుల్లా, ఆ ఋషిని ఎంచుకోవాలని ఉత్సాహంగా ముందుకొచ్చి, మాట్లాడారు.
అలం భగిన్యోహమిమం వృణోమి వృణోమ్యహం నైష తవానురూపః । మమైష భర్త్తా విధినైవ సృష్టస్సృష్టాహమస్యోపశమం ప్రయాహి
చాలు అక్కా, నేను ఇతనిని ఎంచుకుంటున్నాను, ఎంచుకుంటున్నాను! ఇతను నీకు తగినవాడు కాదు. ఇతను నా భర్త, విధి వల్ల నాకు కలిసాడు, నేను కూడా ఇతనికే సృష్టించబడ్డాను. నువ్వు నిశ్చింతగా ఉండి పో.
వృతో మయాయం ప్రథమం మయాయం గృహం విశన్నేవ విహన్యసే కిమ్ । మయా మయోతిక్షితిపాత్మజానాం తదర్థమత్యర్థకలిర్బభూవ
నేనే ముందుగా ఇతనిని ఎంచుకున్నాను, నేనే ఎంచుకున్నాను! ఇతను నా ఇంట్లోకి అడుగుపెడుతుంటే నువ్వు ఎందుకు అడ్డుకుంటున్నావు? నేనే, నేనే అని రాజకుమార్తెల మధ్య ఆ విషయంలో పెద్ద గొడవ వచ్చింది.
యదా మునిస్తాభిరతీవహార్దాద్వృతస్స కన్యాభిరనింద్యకీర్తిః । తదా స కన్యాధికృతో నృపాయ యథావదాచష్ట వినమ్రమూర్త్తిః
ఆ ఋషి, అపవాదం లేని కీర్తి కలవాడు, ఆ అమ్మాయిలు ఎంతో ప్రేమతో తనను ఎంచుకున్నప్పుడు, కుమార్తెల విషయాన్ని వినయంగా రాజుకు చెప్పాడు.
శ్రీపరాశర ఉవాచ । తదవగమాత్కింకిమేతత్కథమేతత్కిం కిం కరోమి కిం మయాభిహితమిత్యాకులమతిరనిచ్ఛన్నపి కథమపి రాజానుమేనే
శ్రీ పరాశరుడు ఇలా అన్నాడు: ఇది తెలిసిన వెంటనే, 'ఇది ఏమిటి? ఎలా జరిగింది? నేను ఏమి చేయాలి? ఏమని చెప్పాలి?' అని అయోమయంగా, ఇష్టంలేని మనసుతో రాజు ఎలాగోలా ఒప్పుకున్నాడు.
కృతానురూపవివాహశ్చ మహర్షిస్సకలా ఏవ తాః కన్యాస్స్వమాశ్రమమనయత్
ఆ మహర్షి, ప్రతి కుమార్తెకు తగిన విధంగా పెళ్లి చేసి, వారందరినీ తన ఆశ్రమానికి తీసుకెళ్లాడు.
తత్ర చాఽశేషశిల్పకల్పప్రణేతారం ధాతారమివాన్యం విశ్వకర్మాణమాహూయ సకలకన్యానామేకైకస్యాః ప్రోత్ఫుల్లపంకజాః కూజత్కలహంసకారండవాదివిహంగమాభిరామజలాశయాస్సోపధానాః । సావకాశాస్సాధుశయ్యాపరిచ్ఛదాః ప్రాసాదాః క్రియంతామిత్యాదిదేశ
అక్కడ, అన్ని కళలకు ఆద్యుడు అయిన మరో విశ్వకర్మను పిలిపించి, ప్రతి కుమార్తెకు వేర్వేరు భవంతులు, మెత్తటి మంచాలు, పూలకుండలు, హంసలు, నెమళ్ళు, ఇతర పక్షులతో అలంకరించిన సరస్సులు, అందమైన పరిసరాలు, మంచి సౌకర్యాలు కలిగిన మందిరాలు నిర్మించమని ఆదేశించాడు.
తచ్చ తథైవానుష్ఠితమశ్షోశిల్పవిశేషాచార్యస్త్వష్టా దర్శితవాన్
అది అలాగే జరిగింది; ప్రత్యేక కళల్లో నిపుణుడైన త్వష్టా తన నైపుణ్యాన్ని చూపించాడు.
తతః పరమర్షిణా సౌభరిణాజ్ఞప్తస్తేషు గృహేష్వనివార్యానందకుందమహానిధిరాసాంచక్రే
తర్వాత, పరమ ఋషి సౌభరి ఆజ్ఞతో ఆ ఇళ్లలో ఎప్పటికీ తరుగని ఆనందాన్ని ఏర్పరిచాడు.
తతోఽనవరతేన భక్ష్యభోజ్యలేహ్యాద్యుపభోగైరాగతానుగతభృత్యాదీనహర్నిశమశ్షోగృహేషు తాః క్షితీశదుహితరో భోజయామాసుః
ఆ తర్వాత, ఆ అద్భుతమైన ఇళ్లలో, రాజకుమార్తెలు, వారి సేవకులతో కలిసి, రాత్రింబవళ్ళూ ఎప్పటికప్పుడు రకరకాల తినుబండారాలు, వంటకాలు, మిఠాయిలు, ఇతర సుఖాలు ఆస్వాదిస్తూ ఉండేవారు.