తస్య రేవతీనామ కన్యాభవత్
ఆ రైవతునికి రేవతి అనే కుమార్తె పుట్టింది.
స తామాదాయ కస్యోయమర్హతీతి భగవంతమబ్జయోనిం ప్రష్టుం బ్రహ్మలోకం జగామ
ఆమెను తీసుకొని, ఎవరు ఆమెకు అర్హుడో తెలుసుకోవడానికి, రైవతుడు పద్మయోనియైన బ్రహ్మను అడగడానికి బ్రహ్మలోకానికి వెళ్ళాడు.
తావచ్చ బ్రహ్మణఓంతికే హాహాహూహూసంజ్ఞాభ్యాం గంధర్వాభ్యామతితానం నామ దివ్యం గాంధర్వమగీయత
అప్పటికి బ్రహ్మ సమక్షంలో హాహా, హూహూ అనే గంధర్వులు అతితాన అనే దివ్య గంధర్వగీతాన్ని పాడారు.
తచ్చ త్రిమార్గపరివృత్తైరనేకయుగపరివృత్తిం తిష్ఠన్నపి రైవతశ్శృణ్వన్ముహూర్త్తమివ మేనే
ఆ పాట పాడుతుండగా, మూడు మార్గాలు తిరుగుతూ ఎన్నో యుగాలు గడిచిపోయినా, రైవతుడు వినుతూ అది క్షణమంత మాత్రమే అనిపించింది.
గీతావసానే చ భగవంతమబ్జయోనిం ప్రణమ్య రైవతః కన్యాయోగ్యం వరమపృచ్ఛత్
ఆ పాట పూర్తయ్యాక, రైవతుడు పద్మయోనిని నమస్కరించి, తన కుమార్తెకు యోగ్యుడైన వరుడిని అడిగాడు.
తతశ్చాసౌ భగవానకథయత్కథయ యోభిమతస్తే వర ఇతి
అప్పుడు ఆ భగవంతుడు, 'నీకు ఎవరు ఇష్టమో చెప్పు,' అని అన్నాడు.
పునశ్చ ప్రణమ్య భగవతే తస్మై యథాభిమతానాత్మనస్స వరాన్ కథయామాస । క ఏషాం భగవతోభిమత ఇతి యస్మై కన్యామిమాం ప్రయచ్ఛామీతి
మళ్ళీ భగవంతుడిని నమస్కరించి, తనకు అనుకూలమైన వరులను వివరించి, 'ఈ వారిలో ఎవరు మీకు ఇష్టమో, వారిలో ఎవరికీ నేను ఈ కుమార్తెను ఇవ్వాలా?' అని అడిగాడు.
తతః కించిదవనతశిరాస్సస్మితం భగవానబ్జయోనిరాహ
అప్పుడు పద్మయోని భగవంతుడు కొంచెం తల వంచి, చిరునవ్వుతో మాట్లాడాడు.
య ఏతే భవతోభిమతా నైతేషాం సాంప్రతం పుత్రపౌత్రాపత్యాపత్యసంతతిరస్త్యవనీతలే
నీకు ఇష్టమైన వారిలో ఎవరికీ ఇప్పుడు భూమిపై కుమారులు, మనవళ్లు, వారి సంతానం ఎవ్వరూ లేరు.
బహూని తవాత్రైవ గాంధర్వం శృణ్వతశ్చతుర్యగాన్యతీతాని సాంప్రతం
నీవు ఇక్కడ గంధర్వగీతాన్ని వింటూ ఉండగానే, ఎన్నో యుగాలు గడిచిపోయాయి.
మహీతలేష్టావింశతితమమనోశ్చతుర్యుగమతీతప్రాయం వర్తతే
భూమిపై ఇరవై ఎనిమిదవ మనువు యొక్క చతుర్యుగాలు దాదాపు ముగిసిపోయాయి.
ఆసన్నో హి కలిః
ఇప్పుడు కలియుగం సమీపంలో ఉంది.
అన్యస్మై కన్యారత్నమిదం భవతైకాకినాభిమతాయ దేయమ్
ఈ కన్యారత్నాన్ని మీరు ఒక్కడే, మీకు ఇష్టమైన మరియు యోగ్యుడైన వాడికి ఇవ్వాలి.
భవతోపి పుత్రమిత్త్రకలత్రమంత్రిభృత్యబంధుబలకోశాదయస్సమస్తాః కాలేనైతేనాత్యంతమతీతాః
మీ కుమారులు, స్నేహితులు, భార్యలు, మంత్రి, సేవకులు, బంధువులు, సైన్యం, ధనాదులు—all ఇవన్నీ కాలక్రమంలో పూర్తిగా పోయాయి.
తతః పునరప్యుత్పన్నసాధ్వసో రాజా భగవంతం ప్రణమ్య పప్రచ్ఛ
ఆ తరువాత మళ్ళీ భయంతో నిండిన రాజు, భగవంతుణ్ణి నమస్కరించి అడిగాడు.
భగవన్నేవమవస్థితే మ యేయం కస్మై దేయేతి
భగవంతుడా, ఈ పరిస్థితిలో ఈమెను ఎవరికీ ఇవ్వకూడదో చెప్పండి.
తతస్స భగవాన్ కించిదవనమ్రకంధరః కృతాంజలిర్భూత్వా సర్వలోకగురురంభోజయోనిరాహ
అప్పుడు భగవంతుడు, పద్మంలో జన్మించినవాడు, సమస్త లోకాలకు గురువు, తల కొంత వంచి, చేతులు జోడించి ఇలా అన్నాడు.
బ్రహ్మోవాచ । న హ్యాదిమధ్యాంతమజస్య యస్య విద్మో వయం సర్వమయస్య ధాతుః । న చ స్వరూపం న పరం స్వభావం న చైవ సారం పరమేశ్వరస్య
బ్రహ్మా ఇలా అన్నాడు: "అజన్ముడైన, సమస్తానికి మూలమైన, అన్నిటిలోనూ ఉన్న పరమేశ్వరుని ఆది, మధ్య, అంతం మనకు తెలియదు. ఆయన స్వరూపం, పరమ స్వభావం, అసలు తత్వం కూడా మనకు తెలియదు."
కలాముహూర్త్తాదిమయశ్చ కాలో న యద్విభూతేః పరిణామహేతుః । అజన్మనాశస్య సదైకమూర్త్తేరనామరూపస్య సనాతనస్య
క్షణాలు, ముహూర్తాలు కలిగిన కాలం కూడా, జననమూ మరణమూ లేని, ఎప్పుడూ ఒకే రూపంలో ఉన్న, నామరూప రహితమైన, శాశ్వతమైన ఆయన మహిమకు మార్పుకు కారణం కాదు.
యస్య ప్రసాదాదహమచ్యుతస్య మూర్త్తిః ప్రజాసృష్టికరఓంతకారీ । క్రోధాచ్చ రుద్ర ః! స్థితిహేతుభూతో యస్మాచ్చ మధ్యే పురుషః పరస్మాత్
అచ్యుతుని అనుగ్రహంతో నేనే సృష్టికర్తగా ప్రాణులను సృష్టించి, అంతం చేస్తాను; ఆయన కోపంతోనే రుద్రుడు ఉద్భవించి, లయానికి కారణమవుతాడు; అలాగే మధ్యలో పరముని నుండి వేరుగా పురుషుడు ఉద్భవిస్తాడు.
తద్రూ పమాస్థాయ సృజత్య జోయః స్థితౌ చ యోఽసౌ పురుషస్వరూపీ । రుద్ర స్వరూపేణ చ యోత్తి విశ్వం ధత్తే తథానంతవపుస్సమస్తమ్
ఆయన ఆ స్వరూపాన్ని ధరించి సృష్టిస్తాడు; పురుషునిగా స్థితిని కాపాడుతాడు; రుద్రుని రూపంలో విశ్వాన్ని భరిస్తాడు; అలా అనంతరూపుడైన ఆయన అన్నిటినీ ఆవరించుకున్నాడు.
పాకాయ యోగ్నిత్వముపైతి లోకాన్బిభర్త్తి పృథ్వీవపుఖ్యయాత్మా । శక్రాదిరూపీ పరిపాతి విశ్వమర్కేందురూపశ్చ తమో హినస్తి
పండించడానికి అగ్నిగా మారతాడు; భూమిరూపంగా లోకాలను మోయతాడు; ఇంద్రుడు మొదలైనవారిగా విశ్వాన్ని కాపాడతాడు; సూర్యుడు, చంద్రుడు రూపాల్లో చీకటిని తొలగిస్తాడు.
కరోతి చేష్టాశ్శ్వసనస్వరూపీ లోకస్య తృప్తిం చ జలాన్నరూపీ । దదాతి విశ్వస్థితిసంస్థితస్తు సర్వావకాశం చ నభస్స్వరూపీ
శ్వాసగా ప్రాణులకు క్రియలు చేయిస్తాడు; నీరు, అన్నంగా లోకాన్ని తృప్తిపరుస్తాడు; విశ్వస్థితిలో నిలిచి, ఆకాశరూపంగా అన్నిటికీ స్థలం ఇస్తాడు.
యస్సృజ్యతే సర్గకృదాత్మనైవ యః పాల్యతే పాలయితా చ దేవః । విశ్వాత్మకస్సంహృయతేంతకారీ పృథక్ త్రయస్యాస్య చ యోవ్యయాత్మా
తానే తన వల్ల సృష్టిని సృష్టించేవాడు, కాపాడేవాడు, దేవతల రక్షకుడు; విశ్వానికి ఆత్మ, లయానికి కారణుడు; ఈ మూడింటికీ అవినాశి తత్వం ఆయనే.
యస్మిఞ్జగద్యో జగదేతదాద్యో యం చాశ్రితోస్మిఞ్జగతి స్వయంభూః । స సర్వభూతప్రభవో ధరిత్ర్! యాం స్వాంశ్నో పుష్ణుర్నృప తేఽవతీర్ణః
ఈ జగత్తు, మొదటి లోకం, ఆయనలోనే ఉంది; స్వయంభువుడు కూడా ఆయనను ఆశ్రయించాడు; భూమిదేవీ, సమస్త భూతాలకు మూలమైన ఆయన, రాజా, నిన్ను పోషించేందుకు తన భాగంగా ఇక్కడ అవతరించాడు.
కుశస్థలీ యా తవ భూప రమ్యా పురీ పురాభూదమరావతీవ । సా ద్వారకా సంప్రతి తత్ర చాస్తే స కేశవాంశో బలదేవనామా
రాజా, నీకు ఎంతో ఇష్టమైన కుశస్థళి నగరం, ఒకప్పుడు అమరావతిలా ఉండేది; ఇప్పుడు అదే ద్వారకగా ఉంది. అక్కడ కేశవుని భాగమైన బలరాముడు నివసిస్తున్నాడు.
తస్మై త్వమేనాం తనయాం నరేంద్ర ప్రయచ్ఛ మాయామనుజాయ జాయామ్ । శ్లాఘ్యో వేరోసౌ తనయా తవేయం స్త్రీరత్నభూతా సదృశో హి యోగః
రాజా, నీ శత్రువు కుమారుడైన, ప్రశంసకు పాత్రుడైన వాడికి ఈ కుమార్తెను భార్యగా ఇవ్వు. ఈమె స్త్రీలలో మణిగా, అతనికి సముచితమైన జోడిగా ఉంటుంది.
శ్రీపరాశర ఉవాచ । ఇతీరితోసౌ కమలోద్భవేన భువం సమాసాద్య పతిః ప్రజానామ్ । దదర్శ హ్రస్వాన్ పురుషాన్ విరూపానల్పౌజసస్స్వల్పవివేకవీర్యాన్
శ్రీ పరాశరుడు ఇలా అన్నాడు: పద్మంలో జన్మించినవాడు చెప్పినట్టు, ప్రజల పాలకుడు భూమిని చేరి, అక్కడ చిన్నగా, వికలాంగంగా, తక్కువ బలంతో, తక్కువ వివేకంతో ఉన్న మనుష్యులను చూశాడు.
కుశస్థలీం తాం చ పురీముపేత్య దృష్ట్వాన్యరూపాం ప్రదదౌ స కన్యామ్ । సీరాయుధాయ స్ఫటికాచలాభవక్షస్థలాయాతులధీర్నరేంద్ర ః!
ఆ రాజు కుశస్థలీ అనే పట్టణానికి చేరుకుని, అది మారిపోయినదిగా చూసి, తన కుమార్తెను — ఆమె వక్షస్సు స్ఫటిక పర్వతంలా మెరిసేది — శీరాయుధునికి ఇచ్చాడు.
ఉచ్చప్రమాణామితి తామవేక్ష్య స్వలాంగలాగ్రేణ చ తాలకేతుః । వినమ్రయామాస తతశ్చ సాపి బభూవ సద్యో వనితా యథాన్యా
ఆమెను ఎంతో పొడవుగా ఉన్నదిగా తాలకేతువు గమనించి, తన వంగిన దున్నపోతు ముందుతో తాకాడు. వెంటనే ఆమె సాధారణ స్త్రీలా మారిపోయింది.