తథాభిధ్యాయతస్తస్య సత్యాభిధ్యాయినస్తతః । ప్రాదుర్బభూవ చావ్యక్తాదర్వాక్స్రోతాస్తు సాధకః
అలా ఆయన నిజమైన సంకల్పంతో ధ్యానం చేస్తుండగా, అవ్యక్తం నుండి క్రిందికి ప్రవహించే, ఫలితాన్ని ఇచ్చే సృష్టి ఉద్భవించింది.
యస్మాదర్వాగ్వ్యవర్త్తన్త తతోర్వాక్స్రోతసస్తు తే । తే చ ప్రకాశబహులాస్తమోద్రి క్తా రజోధికాః
ఎందుకంటే వారు పైకి పోయే ప్రవాహాన్ని వదిలేసి, మాటల ప్రవాహాన్ని తమదిగా చేసుకున్నారు. అవి వెలుగు ఎక్కువగా ఉన్నప్పటికీ, చీకటి వల్ల కలుషితమై, రజోగుణం ఎక్కువగా ఉన్నాయి.
తస్మాత్తే దుఃఖబహులా భూయోభూయశ్చ కారిణః । ప్రకాశా బహిరన్తశ్చ మనుష్యాః సాధకాస్తు తే
అందువల్ల వారు బాధలతో నిండిపోయి, మళ్లీ మళ్లీ కర్మల్లో నిమగ్నమవుతారు. మనుషులు బయటపట్టునూ, లోపలపట్టునూ వెలుగుతో కనిపిస్తూ, సాధనచేసేవారు.
ఇత్యేతే కథితాః సర్గాః షడత్ర మునిసత్తమ । ప్రథమో మహతః సర్గో విజ్ఞేయో బ్రహ్మణస్తు సః
మహర్షీ, ఇక్కడ ఆరు సృష్టులు వివరించబడ్డాయి. వాటిలో మొదటిది మహత్ అనే సృష్టి, అది బ్రహ్మకు చెందింది.