అధమోత్తమౌ న తేష్వాస్తాం న వధ్యవధకౌ ద్విజ । నేర్ష్యాసూయా భయం ద్వేషో దోషో లోభాదికో న చ ॥ ౨,౪.
అక్కడ ఎవరూ తక్కువవారు లేదా గొప్పవారు ఉండరు; హత్య చేసే వారు, హత్య చేయబడే వారు లేరు; అసూయ, ద్వేషం, భయం, లోభం, తప్పులు లాంటివి అక్కడ లేవు.
మహాపీతంబహిర్వర్షం ధాతకీఖణ్డమన్తతః । మానసోత్తరశౌలస్య దేవదైత్యాదిసేవితమ్ ॥ ౨,౪.
మానస సరస్సుకు ఉత్తరంగా ఉన్న ధాతకీఖండం అనే గొప్ప భూమి బయట ఉంది; అక్కడ దేవతలు, దానవులు మొదలైనవారు ఆ ప్రాంతాన్ని గౌరవిస్తారు.
సత్యానృతేన తత్రాస్తాం ద్వీపే పుష్కరసంజ్ఞితే । న తత్ర నద్యః శైలా వా ద్వీపే వర్షద్వయాన్వితే ॥ ౨,౪.
పుష్కర అనే ద్వీపంలో నిజం, అబద్ధం రెండూ కలిసి ఉంటాయి; ఆ ద్వీపంలో రెండు ప్రాంతాలున్నా, నదులు గానీ, కొండలు గానీ లేవు.
తుల్యపేషాస్తు మనుజా దేవాస్తత్రైకరూపిణః ॥ ౨,౪.
అక్కడ మనుషులు, దేవతలు అందరూ ఒకేలా కనిపిస్తారు.
వర్ణాశ్రమాచారహీనం ధర్మాచరణవర్జితమ్ । త్రయీవార్తాదణ్డనీతిశుశ్రూషారహితఞ్చ యత్ ॥ ౨,౪.
అక్కడ జనులకు వర్ణాశ్రమాచారాలు లేవు; ధర్మాచరణ ఉండదు; మూడు వేదాలు, శిక్ష, సేవ లాంటివి కూడా ఉండవు.
వర్షద్వయం తు మైత్రేయ భౌమః స్వర్గోయముత్తమః । సర్వర్తుసుఖదః కాలో జరారోగాదివర్జితః । ధాతకీఖణ్డసంజ్ఞేఽథ మహావీరే చ వై మునే ॥ ౨,౪.
మైత్రేయా, ఆ రెండు ప్రాంతాలు భూమిపై ఉన్న ఉత్తమమైన స్వర్గాలు; అన్ని ఋతువుల్లో సుఖదాయకంగా ఉంటాయి; అక్కడ ముదుసలి, వ్యాధి లాంటివి లేవు; అవి ధాతకీఖండం, మహావీర అనే పేర్లతో ప్రసిద్ధి చెందాయి.
న్యగ్రోధః పుష్కరద్వీపే బ్రహ్మణః స్థానముత్తమమ్ । తస్మిన్నవసతి బ్రహ్మా పూజ్యమానః సురాసురైః ॥ ౨,౪.
పుష్కర ద్వీపంలో బ్రహ్మకు అత్యుత్తమమైన స్థానం అయిన పెద్ద న్యగ్రోధ వృక్షం ఉంది; అక్కడ బ్రహ్మ దేవతలు, దానవులు పూజిస్తూ నివసిస్తాడు.
స్వాదూదకేనోదధినా పుష్కరః పరివేష్టితః । సమేన పుష్కరస్యైవ విస్తారాన్మణ్డలం తథా ॥ ౨,౪.
పుష్కర ద్వీపాన్ని తీపి నీటి సముద్రం చుట్టుముట్టి ఉంది; ఆ ప్రాంతం వృత్తాకారంగా, పుష్కర ద్వీపానికి సమానంగా విస్తరించి ఉంటుంది.
ఏవం ద్వీపాః సముద్రైశ్చ సప్తసప్తభిరావృతాః । ద్వీపశ్చైవ సముద్రశ్చ సమానో ద్విగుణౌ పరౌ ॥ ౨,౪.
ఈ విధంగా ద్వీపాలు, సముద్రాలు ఏడు చొప్పున ఉంటాయి; ప్రతి ద్వీపం, సముద్రం ఒకదానికొకటి సమానంగా ఉంటాయి; తరువాతి జంట ముందువాటికి రెట్టింపు పరిమాణంలో ఉంటాయి.
పయాంసి సర్వదా సర్వసముద్రేషు సమాని వై । న్యూనాతిరిక్తతా తేషాం కదాచిన్నైవ జాయతే ॥ ౨,౪.
అన్ని సముద్రాల్లో నీరు ఎప్పుడూ సమానంగా ఉంటుంది; వాటిలో ఎప్పుడూ తక్కువ లేదా ఎక్కువ ఉండదు.
స్థాలీస్థమగ్నీసంయోగాదుద్రేకిసలిలే యథ । తథేన్దువృద్ధౌ సలిలమంభోధౌ మునిసత్తమ ॥ ౨,౪.
పాత్రలోని నీటికి అగ్ని వేస్తే అది పెరిగినట్లు, చంద్రుడు పెరిగే సమయంలో సముద్రంలో నీరు కూడా పెరుగుతుంది, మునిశ్రేష్ఠా!
అన్యూనానతిరిక్తాశ్చ వర్ధన్త్యాపో హ్రసంతి చ । ఉదయాస్తమనేష్విన్దోః పక్షయోః శుక్లకృష్ణయోః ॥ ౨,౪.
నీరు ఎప్పుడూ తక్కువగానీ, ఎక్కువగానీ ఉండదు; చంద్రుడు ఉదయాస్తమయాల సమయంలో, శుక్లపక్షం, కృష్ణపక్షంలో పెరుగుతూ తగ్గుతూ ఉంటుంది.
దశోత్తరాణి పఞ్చైవ హ్యఙ్గులానాం శతాని వై । అపాం వృద్ధిక్షణో దృష్టౌ సాముద్రీణాం మహామునే ॥ ౨,౪.
మహామునీ, సముద్రపు నీరు పెరిగే సమయం ఐదు వందల పదిహేను అంగుళాలుగా కనిపిస్తుంది.
భోజనం పుష్కరద్వీపే తత్ర స్వయముపస్థితమ్ । షడ్రసం భుఞ్జతే విప్ర ప్రజాః సర్వాః సదైవ హి ॥ ౨,౪.
పుష్కర ద్వీపంలో భోజనం తానే తానే సిద్ధంగా ఉంటుంది; బ్రాహ్మణా, అక్కడ ప్రజలు ఎప్పుడూ ఆరు రుచుల ఆహారం తింటారు.
స్వాదూదకస్య పరితో దృస్యతే లోకసంస్థితిః । ద్విగుణా కాఞ్చనీ భూమిః సర్వజన్తువివర్జితా ॥ ౨,౪.
తీపి నీటి సముద్రం దాటి, రెండింతలు పెద్దదిగా, బంగారు వర్ణంతో, జీవులు లేని లోకస్థితి అనే భూమి కనిపిస్తుంది.
లోకాలోకస్తతః శైలో జోజనాయుతవిస్తృతః । ఉచ్ఛ్రాయేణాపి తావన్తి సహస్రాణ్యచలో హి సః ॥ ౨,౪.
అదిని దాటి, లోకాలోక అనే పర్వతం ఉంది; అది పది వేల యోజనాల వెడల్పుతో, అంతే ఎత్తుతో ఉంటుంది.
తతస్తమః సమావృత్య తం శౌలం సర్వతః స్థితమ్ । తమశ్చాణ్డకటాహేన సమన్తాత్పరివేష్టితమ్ ॥ ౨,౪.
ఆ గుడ్డను చుట్టూ చీకటి పూర్తిగా కప్పేసింది. ఆ చీకటిని కూడా భయంకరమైన అండపు పొర అన్ని వైపులా చుట్టుకుంది.
పఞ్చశత్కోటివిస్తారా సేయముర్వ మహామునే । సహైవాణ్డకటాహేన సద్వీపాబ్ధిమహీధరా ॥ ౨,౪.
మహామునీ! ఈ భూమి, అండపు పొరతో పాటు, ద్వీపాలు, సముద్రాలు, గొప్ప పర్వతాలు కలిపి, ఐదు వందల కోట్ల యోజనాల మేర విస్తరించి ఉంది.
సేయం ధాత్రీ విధాత్రీ చ సర్వభూతగుణాధికా । ఆధారభూ౬ ఆ సర్వేషాం మైత్రేయ జగతామితి ॥ ౨,౪.
ఈ భూమి అన్ని ప్రాణులకు ఆధారంగా నిలిచి, వాటన్నింటికంటే గొప్ప గుణాలు కలిగి, జగత్తుకు ఆధారంగా నిలుస్తుంది, మైత్రేయా!
పరాశర ఉవాచ తతశ్చ నరకా విప్ర భువోధః సలిలస్య చ । పాపినో యేషు పాత్యన్తే తాఞ్ఛృణుష్వమహామునే ॥ ౨,౬.
పరాశరుడు ఇలా అన్నాడు— మహామునీ! భూమికి దిగువన, నీటిలో పాపులు పడే నరకాలను ఇప్పుడు విను.
రౌరవః సూకరో రోధస్తాలో విశసనస్తథా । మహాజ్వాలస్తప్తకుమ్భో లవణేథ విలోహితః ॥ ౨,౬.
రౌరవం, సూకరం, రోధం, తాళం, విశసనం, మహాజ్వాల, తప్తకుంభం, లవణం, విలోహితం—
రుధిరామ్భో వైతరణిః క్రిమిశః క్రిమిభోజనః । అసిపత్రవనం కృష్ణో లాలాభక్షశ్చ దారుణః ॥ ౨,౬.
రుధిరాంభం, వైతరణి, కృమిశం, కృమిభోజనం, అసిపత్రవనం, కృష్ణం, భయంకరమైన లాలాభక్షం—
తథా పూయవహః పాపో వహ్నిజ్వాలో హ్యధః శిరాః । సందంశః కాలసూత్రశ్చ తమశ్చావీచిరేవ చ ॥ ౨,౬.
అలాగే పూయవహం, పాపం, వహ్నిజ్వాల, అధఃశిరా, సందంశం, కాలసూత్రం, చీకటి, అవీచి కూడా ఉన్నాయి—
శ్వభోజనోథాప్రతిష్ఠశ్చాప్రచిశ్చ తథా పరః । ఇత్యేవమాదయశ్చాన్యే నరకా భృశదారుణాః ॥ ౨,౬.
శ్వభోజనం, అథాప్రతిష్ఠ, ఆప్రచి మరియు మరికొన్ని— ఇలా ఇంకా ఎన్నో భయంకరమైన నరకాలు ఉన్నాయి.
యమస్య విషయే ఘోరాః శస్త్రాగ్నిభయదాయినః । పతన్తి యేషు పురుషాః పాపకర్మరతాస్తు యే ॥ ౨,౬.
యముని లోకంలో ఇవి భయంకరమైనవి, ఆయుధాలు, అగ్ని భయాన్ని కలిగిస్తాయి. పాపకార్యాలలో మునిగిపోయిన వారు వీటిలో పడతారు.
కూటసాక్షీ తథాసమ్యక్పక్షపాతేన యో వదేత్ । యశ్చాన్యదనృతం వక్తి స నరో యాతి రౌరవమ్ ॥ ౨,౬.
తప్పుడు సాక్ష్యం చెప్పేవాడు, పక్షపాతం చూపేవాడు, అబద్ధాలు మాట్లాడేవాడు— అలాంటి మనిషి రౌరవ నరకానికి వెళ్తాడు.
భ్రూణహా పురహన్తా చ గౌఘ్నశ్చ మునిసత్తమ । యాన్తి తే నరకం రోధం యశ్చోచ్ఛ్వాసనిరోధకః ॥ ౨,౬.
గర్భాన్ని హత్యచేసేవాడు, ఊరిని నాశనం చేసేవాడు, పశువులను చంపేవాడు, ఇతరుల ఊపిరిని ఆపేవాడు— వీరందరూ రోధ నరకానికి వెళ్తారు, మునిశ్రేష్ఠా!
సురాపో బ్రహ్మహా హర్తా సువర్ణస్య చ సూకరే । ప్రయాన్తి నరకే యశ్చ తైః సంసర్గముపైతి వై ॥ ౨,౬.
మద్యం తాగేవాడు, బ్రాహ్మణ హంతకుడు, బంగారం దొంగిలించేవాడు, అలాంటి వారితో కలిసిపోవేవాడు— వీరు సూకర నరకంలో పడతారు.
రాజన్యవైశ్యహన్తా చ తథైవ గురుతల్పగః । తప్తకుణ్డేస్వసృగామీ హన్తి రాజభటాంశ్చ యః ॥ ౨,౬.
క్షత్రియుడిని లేదా వైశ్యుడిని హత్యచేసేవాడు, గురుపత్నిని అపహరించేవాడు, వేడి పాత్రల్లో రక్తాన్ని కార్చేవాడు, రాజభటులను చంపేవాడు— వీరు నరకంలో పడతారు.
సాధ్వీవిక్రయకృద్బన్ధపాలః కేసరివిక్రయీ । తప్తలోహే పతన్త్యేతే యశ్చ చ భక్తం పరిత్యజేత్ ॥ ౨,౬.
ధర్మపత్నిని అమ్మేవాడు, జైలు అధికారి, సింహపు జుట్టు అమ్మేవాడు, భక్తుడిని వదిలిపెట్టేవాడు— వీరందరూ వేడి ఇనుపలో పడతారు.