యోగప్రభావాత్ ప్రహ్లాది జాతే విష్ణుమయేఽసురే । చలత్యురగబన్ధైస్తైర్మ్మైత్రయ త్రటితం క్షణాత్
యోగశక్తితో, ప్రహ్లాదుడు విష్ణుమయుడిగా మారినప్పుడు, పాము బంధాలు ఒక్కసారిగా తెరచుకున్నాయి, మైత్రేయా.
భ్రాన్తగ్రాహగణః సోర్మ్మర్యయౌ క్షోభ మహార్ణవః । చచాల చ మహీ సర్వా సశౌలవనకాననా
అప్పుడా మహాసముద్రం అలలు కలకలలతో ఉప్పొంగింది. పర్వతాలు, అడవులు, వనాలు సహా భూమంతా కంపించిపోయింది.
స చ తం శేలమమ్పాతం దైత్యైర్న్యస్తమథోపరి । ప్రక్షిప్య తస్మాత్ సలిలాన్నిశ్చక్రామ మహామతిః
దానితో, దానవులు వేసిన పెద్ద రాయిని పక్కన పెట్టి, ఆ మహామతి నీటిలోనుంచి బయటకు వచ్చాడు.
దృష్ట్వా చ స జగదూ భూయో గగనాద్యు పలక్షణమ్ । ప్రహ్లదోఽస్మీతి సస్మార పునరాత్మానమాత్మనా
మళ్లీ లోకాన్ని, ఆకాశాన్ని చూసి, ప్రహ్లాదుడు తానే తాను గుర్తు చేసుకున్నాడు.
తుష్టావ చ పునర్ధీమాననాదిం పురుషోత్తమమ్ । ఏకాగ్రమతిరవ్యగ్రో యతవాక్కాయమానసః
ఆ తెలివైనవాడు మళ్లీ, ఏకాగ్రతతో, మనస్సు, మాట, శరీరం నియంత్రణతో, ఆదిపురుషుడైన ఉత్తముని స్తుతించాడు.
ఊఁ నమః పరమార్థార్థ స్థూలసూక్ష్మక్షరాక్షర । వ్యక్తావ్యక్త కలాతీత సకలేశ నిరంఞ్జన
ఓం, పరమార్థమైన, స్థూలసూక్ష్మమైన, నశించేదీ, నశించనిదీ, వ్యక్తమూ, అవ్యక్తమూ, విభాగాలకు అతీతుడూ, సమస్తానికి అధిపతియైన నిష్కలంకుడా, నీకు నమస్కారం.
గుణాఞ్జన గుణాధార నిర్గుణాత్మన్ గుణస్థిర । మూర్త్తామూర్త్త మహామూర్త్తే సూక్ష్మమూర్త్తే స్ఫుటాస్ఫుట
గుణాలకు ఆధారమైనవాడా, గుణాల పరమాధారమా, గుణాలకు అతీతుడా, గుణాలలో స్థిరుడా, రూపమున్నవాడా, రూపం లేనివాడా, మహారూపుడా, సూక్ష్మరూపుడా, స్పష్టమైనవాడా, అస్పష్టుడా.
కరాలసౌమ్యరూపాత్మన్ విద్యావిద్యాలయాచ్యుత । సదసద్రూప సద్భావ సదసద్భావభావన
కఠినమైన రూపమూ, సౌమ్యమైన రూపమూ కలవాడా, జ్ఞానానికి, అజ్ఞానానికి నివాసమైన అచ్యుతుడా, సత్, అసత్ రూపుడా, నిజమైన స్వరూపుడా, సత్, అసత్ భావాలను సృష్టించేవాడా.
నిత్యానిత్యప్రపఞ్జాత్మన్ నిష్ప్రపఞ్చామాలశ్రిత । ఏకానిక నమస్తుభ్యం వాసుదేవాదికారణ
శాశ్వతమైనదీ, అశాశ్వతమైనదీ అయిన ఈ సృష్టికి నీవే మూలకారణం, మాయకు అతీతుడవు, నిర్మలుడవు, ఒక్కడివే, వాసుదేవా! నీకు నా నమస్సులు.
యః స్థూలసూక్ష్మః ప్రకటః ప్రకాశో యఃసర్వ్భూతో న చ సర్వ్వభూతః । విశ్వం యతశ్చైతదవిశ్వహేతో ర్నమోఽస్తు తస్మై పురుషోత్తమాయ
స్థూలమైనవాడవు, సూక్ష్మమైనవాడవు, స్పష్టంగా కనిపించేవాడవు, వెలుగునివ్వేవాడవు, సమస్త జీవులలో నీవే ఉన్నావు, అయినా వాటిలో లేవు. ఈ విశ్వం నీ నుండి పుట్టింది, విశ్వానికి కారణమైన పరమాత్మా! నీకు నమస్సులు.
తస్య తచ్చేతసో దేవః స్తుతిమిత్థం ప్రకూర్వతః । ఆవిర్బభూవ భగవాన్ పీతామ్బరధరో హరిః
అతడు ఆ విధంగా మనసుతో స్తుతిస్తూ ఉండగా, పీతాంబరధారి అయిన భగవంతుడు హరి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
ససమ్భ్రమస్తమాలోక్య సముత్థాయాకులాక్షరమ్ । నమోఽస్తు విష్ణవేత్యతద వ్యాజహారాసకృద ద్రిజ
ఆయనను చూసి, సంభ్రమంతో లేచి, కళ్ళు తడబడుతూ, 'విష్ణవే నమస్సు' అని పదే పదే పలికాడు.
దేవ ప్రపన్నార్త్తిహర ప్రసాదం కురు కేశవ । అవలోకనదానేన భూయో మాం పావయాచ్యత
ప్రభూ! శరణు వచ్చినవారి బాధలు తొలగించేవాడవు, కేశవా! నీ దయ చూపించు, నీ దర్శనాన్ని మళ్ళీ ప్రసాదించి నన్ను పవిత్రుడిని చేయు.
కుర్వ్వతస్తే ప్రసన్నోఽహం భక్తిమవ్యభిచారిణీమ్ । యథాభిలషితో మత్తః ప్రహ్లాద వ్రియతాం వరః
నీవు ఇలా ప్రవర్తించడంతో నేను సంతోషించాను. నీ భక్తి ఎప్పుడూ మారదు. ప్రహ్లాదా! నీవు కోరిన వరాన్ని అడుగు.
నాథ యోనిసహస్త్రేషు యేషు యేషు వ్రజామ్యహమ్ । తేషు తేష్వచ్యుతా భక్తిరచ్యుతాస్తు సదా త్వయి
ప్రభూ! నేను ఏ జన్మలో, ఏ యోనిలో పుట్టినా, నీవైపు నా భక్తి ఎప్పుడూ మారకుండా ఉండాలి, అచ్యుతా!
యా ప్రీతిరవివేకానాం విషయేష్వనపాయినీ । త్వామనుస్మరతః సా మే హ్టదయాన్మాఽపసర్పతు
ప్రభూ! వివేకం లేని వాళ్లకు విషయాలలో ఉండే మమకారం, నేను నిన్ను స్మరించేటప్పుడు నా హృదయం నుండి తొలగిపోవాలి.
మయి భక్తిస్తవాస్త్యేవ భూయోఽప్యేవం భవిష్యతి । వరస్తు మత్తః ప్రహ్లాద వ్రియతాం యస్తవేప్సితః
నాపై నీకు ఇప్పటికే భక్తి ఉంది, భవిష్యత్తులో కూడా అలాగే ఉంటుంది. అయినా, ప్రహ్లాదా! నీవు కోరిన వరాన్ని అడుగు.
మయి ద్ర షానుబన్ధోఽభూత్ సంస్తూతావుద్యతే తవ । మతూపితుస్తత్కృతం పాపం దేవ తస్య ప్రణశ్యతు
ప్రభూ! నీవు నన్ను అనుగ్రహించావు కాబట్టి, నేను నిన్ను స్తుతించగలిగాను. నా తండ్రి చేసిన పాపం నశించిపోవాలి.
శస్త్రాణి పాతితాన్యఙ్గ క్షిప్తో యజ్వాగ్రిసంహతౌ । దంశితశ్చోరగైర్దృత్తం యద్రిషం మమ భోజనే
నా మీద ఆయుధాలు వేసారు, యజ్ఞాగ్నిలో పడవేశారు, పాములతో కాటువేశారు, నా భోజనంలో విషం కలిపారు.
బద్ధ్వా సముద్ర యత్ క్షిప్తో యజ్వితోఽస్మి శలోచ్చయాః । అన్యాని చాప్యసాధూని యాని యాని కృతాని మే
నన్ను కట్టేసి సముద్రంలో పడవేశారు, పర్వతాలపై నుండి తోసివేశారు, ఇంకా ఎన్నో దుష్టకార్యాలు నాపై చేశారు.
త్వయి భక్తిమతో ద్రేషాదఘం తత్సమ్భవఞ్చ యత్ । త్వతూప్రసాదాత్ ప్రభో సద్యస్తేన ముచ్యేత మేపితా
ప్రభూ! నీ భక్తులపై ద్వేషంతో నా తండ్రి చేసిన పాపం, నీ కృపతో వెంటనే తొలగిపోవాలి.
ప్రహ్లాద సర్వ్వమేతత్ తే మత్ప్రసాదాదూ భవిష్యతి । అన్యఞ్చ తే వరం దహ్మి వ్రియతామసురాత్మజ
ప్రహ్లాదా! ఇవన్నీ నా కృపతో నీకు జరుగుతాయి. అసురపుత్రుడా! ఇంకో వరం కోరుకో.
కృతకృత్యోఽస్మి భగవన్ వరేణానేన యత్ త్వయి । భవిత్రీ త్వత్ప్రసాదేన భక్తిరవ్యభిచారిణీ
భగవంతుడా! నీపై నా భక్తి ఎప్పుడూ నిలిచిపోతుంది కాబట్టి, ఈ వరంతో నేను సంతృప్తుడిని.
ధర్మ్మర్థకామైః కిం తస్య ముక్తిస్తస్య కరో స్థితా । సమస్తజగతాం మూలే యస్య భక్తిః స్థిరా త్వయి
ప్రభూ! నీపై స్థిరమైన భక్తి ఉన్నవాడికి ధర్మం, అర్థం, కామం అవసరం ఏమిటి? ముక్తి అతనికి సులభంగా లభిస్తుంది.
యథా తే నిశ్చలం చేతో మయి భక్తిసమన్వితమ । తథా త్వం మత్ప్రసాదేన నివ్వాణా పరమాప్స్యసి
నీపై నా మనసు స్థిరంగా, భక్తితో నిండినట్లే, నా కృపతో నీవు పరమ మోక్షాన్ని పొందుతావు.
ఇత్యుక్త్వాన్తర్దృ ధే విష్ణుస్తస్య మైత్రేయ ! పశ్యతః । స చాపి పునరాగమ్య వవన్దే చరణౌ పితుః
ఇలా చెప్పి, మైత్రేయుడు చూస్తుండగానే విష్ణువు అంతర్ధానమయ్యాడు. ఆ తరువాత అతడు తిరిగి వచ్చి తన తండ్రి పాదాలకు నమస్కరించాడు.
తం పితా మూద్ధ న్యుపాఘ్రాయ పరిష్వజ్య చ పీడితామ్ । జీవసీత్యాహ వత్సేతి బాష్పార్ద్ర నయనో ద్రిజ
తండ్రి భావోద్వేగంతో బాధపడుతూ తన కుమారుణ్ని ఆలింగనం చేసి ముద్దాడాడు. కన్నీళ్లు తడిసిన కళ్లతో, 'బాలా! నీవు బతికే వాడివి' అని అన్నాడు.
ప్రీతిమాంస్వాభవత్ తస్మిన్ననుతాపీ మహాసురః । గురుపిత్రోశ్వకారైవం శుశ్వూషాం సోఽపి ధర్మ్మవిత్
అతని పట్ల మహాసురుడు, బాధ అనుభవించినప్పటికీ, ఆనందాన్ని పొందాడు. ధర్మాన్ని తెలిసినవాడిగా, గురువు, తండ్రి ఇద్దరినీ సేవించాడు.
పితర్య్యుపరతిం నీతే నరసింహస్వరూపిణా । విష్ణునా సోఽపిదైత్యానాం మైత్రయాభూత్ పరిస్తతః
తండ్రిని నరసింహ స్వరూపుడైన విష్ణువు తీసుకెళ్లిన తర్వాత, అతడూ చుట్టూ ఉన్న దైత్యులతో స్నేహంగా ఉండేవాడయ్యాడు.
తతో రాజ్యద్యు తిం ప్రాప్య కర్మ్మశుద్ధికరీం ద్రిజ । పుత్రపౌత్రాంశ్వ సుబహునవాప్యైశ్వయ్యేమేవ చ
తర్వాత, పుణ్యమైన కార్యాల వల్ల రాజ్యాన్ని పొందాడు. అనేక మంది కుమారులు, మనవళ్లు, గొప్ప ఐశ్వర్యం అతడికి లభించాయి.