యస్యావతారరూపాణి సమర్చన్తి దివౌకసః । అపశ్యన్తః పరం రూపం నమస్తస్మై మహాత్మనే
దేవతలు పూజించే అవతారరూపాలు ఉన్నవాడైన, కానీ ఎవ్వరూ ఆయన పరమరూపాన్ని చూడలేని ఆ మహాత్మునికి నా వందనాలు.
యోన్తస్తిష్ఠన్నశేషస్య పశ్యతీశః శుభాశుభమ్ । తం సర్వసాక్షిణం విశ్వం నమస్యే పరమేశ్వరమ్
అందరిలో ఉండి, శుభాశుభాలను చూసే, సర్వసాక్షిగా ఉన్న విశ్వస్వరూపుడైన పరమేశ్వరుడికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
నమోస్తు విష్ణవే తస్మై యస్యా భిన్నమిదం జగత్ । ధ్యేయః స జగతామాద్యః స ప్రసీదతు మేఽవ్యయః
ఈ జగత్తు ఆయన వల్లే వేర్వేరుగా కనిపిస్తుంది. ధ్యానం చేయదగినవాడు, జగత్తుకు ఆదియైన, నశించని విష్ణువుకు నా నమస్కారాలు. ఆయన నాకు దయచేయాలి.
యత్రోతమేతత్ప్రోతం చ విశ్వమక్షరమవ్యయమ్ । ఆధారభూతః సర్వస్య స ప్రసీదతు మే హరిః
ఈ అక్షరమైన, నశించని విశ్వం ఆయనలోనే కలిసిపోయి, ఆయన వల్లే నిలిచిఉంది. అందరికీ ఆధారమైన హరిదేవుడు నాకు అనుగ్రహించాలి.
ఓం నమో విష్ణవే తస్మై నమస్తస్మై పునః పునః । యత్ర సర్వం యతః సర్వం యః సర్వసంశ్రయః
ఓం, ఆ విష్ణువుకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం. అందులోనే అన్నీ ఉన్నాయి, అన్నీ ఆయన నుండే ఉద్భవించాయి, అందరికీ ఆశ్రయమైనవాడు ఆయన.
సర్వగత్వాదనన్తస్య స ఏవాహమవస్థితః । మత్తః సర్వమహం సర్వం మయి సర్వం సనాతనే
అనంతుడైన పరిపూర్ణుడి వ్యాప్తితో నేనే స్థిరంగా ఉన్నాను. అన్నీ నన్నుంచి వచ్చాయి, నేనే అన్నీ, అన్నీ నిత్యమైన నాలోనే ఉన్నాయి.
అహమేవాక్షయో నిత్యః పరమాత్మాత్మసంశ్రయః । బ్రహ్మసంజ్ఞోఽహమేవాగ్రే తథాన్తే చ పరః పుమాన్
నేనే నశించని, నిత్యమైన, పరమాత్మ, ఆత్మకు ఆశ్రయమైనవాడిని. ఆది కాలంలో బ్రహ్మ అని, అంత్యంలో పరమపురుషుడని పిలవబడే వాడిని.
ఏవం సఞ్చిన్తయన్ విష్ణుమభోదేనాత్మనో ద్రిజ । త్మయత్వమవాప్యాగ్రయ మేనే చాత్మానమచ్యుతమ్
శుద్ధమైన మనసుతో విష్ణువును ధ్యానిస్తూ, ఆయనతో ఏకత్వాన్ని పొందాడు. తనను తానే అచ్యుతునిగా భావించాడు.
విసస్మార తథాత్మానం నాన్యత్ కిఞ్చిదజానత । అహమేవావ్యయోఽనన్తః పరమాత్మేత్యచిన్తయత్
తన వ్యక్తిగత స్వరూపాన్ని మరచిపోయి, వేరే ఏదీ తెలియలేదు. 'నేనే నశించని, అనంతమైన, పరమాత్మ' అని ఆలోచించాడు.
తస్య తదభావనాయోగాత్ క్షీణాపాపస్య వే క్రమాత్ । శుద్ధ ఽన్తః కరణో విష్ణుస్తస్థౌ జ్ఞానమయేఽచ్యుతః
అలాంటి ధ్యానాభ్యాసంతో, పాపాలు తగ్గిపోవడంతో, అతని అంతఃకరణం శుద్ధమైంది. అప్పుడు అచ్యుతుడైన విష్ణువు జ్ఞానస్వరూపుడిగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
యోగప్రభావాత్ ప్రహ్లాది జాతే విష్ణుమయేఽసురే । చలత్యురగబన్ధైస్తైర్మ్మైత్రయ త్రటితం క్షణాత్
యోగశక్తితో, ప్రహ్లాదుడు విష్ణుమయుడిగా మారినప్పుడు, పాము బంధాలు ఒక్కసారిగా తెరచుకున్నాయి, మైత్రేయా.
భ్రాన్తగ్రాహగణః సోర్మ్మర్యయౌ క్షోభ మహార్ణవః । చచాల చ మహీ సర్వా సశౌలవనకాననా
అప్పుడా మహాసముద్రం అలలు కలకలలతో ఉప్పొంగింది. పర్వతాలు, అడవులు, వనాలు సహా భూమంతా కంపించిపోయింది.
స చ తం శేలమమ్పాతం దైత్యైర్న్యస్తమథోపరి । ప్రక్షిప్య తస్మాత్ సలిలాన్నిశ్చక్రామ మహామతిః
దానితో, దానవులు వేసిన పెద్ద రాయిని పక్కన పెట్టి, ఆ మహామతి నీటిలోనుంచి బయటకు వచ్చాడు.
దృష్ట్వా చ స జగదూ భూయో గగనాద్యు పలక్షణమ్ । ప్రహ్లదోఽస్మీతి సస్మార పునరాత్మానమాత్మనా
మళ్లీ లోకాన్ని, ఆకాశాన్ని చూసి, ప్రహ్లాదుడు తానే తాను గుర్తు చేసుకున్నాడు.
తుష్టావ చ పునర్ధీమాననాదిం పురుషోత్తమమ్ । ఏకాగ్రమతిరవ్యగ్రో యతవాక్కాయమానసః
ఆ తెలివైనవాడు మళ్లీ, ఏకాగ్రతతో, మనస్సు, మాట, శరీరం నియంత్రణతో, ఆదిపురుషుడైన ఉత్తముని స్తుతించాడు.
ఊఁ నమః పరమార్థార్థ స్థూలసూక్ష్మక్షరాక్షర । వ్యక్తావ్యక్త కలాతీత సకలేశ నిరంఞ్జన
ఓం, పరమార్థమైన, స్థూలసూక్ష్మమైన, నశించేదీ, నశించనిదీ, వ్యక్తమూ, అవ్యక్తమూ, విభాగాలకు అతీతుడూ, సమస్తానికి అధిపతియైన నిష్కలంకుడా, నీకు నమస్కారం.
గుణాఞ్జన గుణాధార నిర్గుణాత్మన్ గుణస్థిర । మూర్త్తామూర్త్త మహామూర్త్తే సూక్ష్మమూర్త్తే స్ఫుటాస్ఫుట
గుణాలకు ఆధారమైనవాడా, గుణాల పరమాధారమా, గుణాలకు అతీతుడా, గుణాలలో స్థిరుడా, రూపమున్నవాడా, రూపం లేనివాడా, మహారూపుడా, సూక్ష్మరూపుడా, స్పష్టమైనవాడా, అస్పష్టుడా.
కరాలసౌమ్యరూపాత్మన్ విద్యావిద్యాలయాచ్యుత । సదసద్రూప సద్భావ సదసద్భావభావన
కఠినమైన రూపమూ, సౌమ్యమైన రూపమూ కలవాడా, జ్ఞానానికి, అజ్ఞానానికి నివాసమైన అచ్యుతుడా, సత్, అసత్ రూపుడా, నిజమైన స్వరూపుడా, సత్, అసత్ భావాలను సృష్టించేవాడా.
నిత్యానిత్యప్రపఞ్జాత్మన్ నిష్ప్రపఞ్చామాలశ్రిత । ఏకానిక నమస్తుభ్యం వాసుదేవాదికారణ
శాశ్వతమైనదీ, అశాశ్వతమైనదీ అయిన ఈ సృష్టికి నీవే మూలకారణం, మాయకు అతీతుడవు, నిర్మలుడవు, ఒక్కడివే, వాసుదేవా! నీకు నా నమస్సులు.
యః స్థూలసూక్ష్మః ప్రకటః ప్రకాశో యఃసర్వ్భూతో న చ సర్వ్వభూతః । విశ్వం యతశ్చైతదవిశ్వహేతో ర్నమోఽస్తు తస్మై పురుషోత్తమాయ
స్థూలమైనవాడవు, సూక్ష్మమైనవాడవు, స్పష్టంగా కనిపించేవాడవు, వెలుగునివ్వేవాడవు, సమస్త జీవులలో నీవే ఉన్నావు, అయినా వాటిలో లేవు. ఈ విశ్వం నీ నుండి పుట్టింది, విశ్వానికి కారణమైన పరమాత్మా! నీకు నమస్సులు.
తస్య తచ్చేతసో దేవః స్తుతిమిత్థం ప్రకూర్వతః । ఆవిర్బభూవ భగవాన్ పీతామ్బరధరో హరిః
అతడు ఆ విధంగా మనసుతో స్తుతిస్తూ ఉండగా, పీతాంబరధారి అయిన భగవంతుడు హరి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
ససమ్భ్రమస్తమాలోక్య సముత్థాయాకులాక్షరమ్ । నమోఽస్తు విష్ణవేత్యతద వ్యాజహారాసకృద ద్రిజ
ఆయనను చూసి, సంభ్రమంతో లేచి, కళ్ళు తడబడుతూ, 'విష్ణవే నమస్సు' అని పదే పదే పలికాడు.
దేవ ప్రపన్నార్త్తిహర ప్రసాదం కురు కేశవ । అవలోకనదానేన భూయో మాం పావయాచ్యత
ప్రభూ! శరణు వచ్చినవారి బాధలు తొలగించేవాడవు, కేశవా! నీ దయ చూపించు, నీ దర్శనాన్ని మళ్ళీ ప్రసాదించి నన్ను పవిత్రుడిని చేయు.
కుర్వ్వతస్తే ప్రసన్నోఽహం భక్తిమవ్యభిచారిణీమ్ । యథాభిలషితో మత్తః ప్రహ్లాద వ్రియతాం వరః
నీవు ఇలా ప్రవర్తించడంతో నేను సంతోషించాను. నీ భక్తి ఎప్పుడూ మారదు. ప్రహ్లాదా! నీవు కోరిన వరాన్ని అడుగు.
నాథ యోనిసహస్త్రేషు యేషు యేషు వ్రజామ్యహమ్ । తేషు తేష్వచ్యుతా భక్తిరచ్యుతాస్తు సదా త్వయి
ప్రభూ! నేను ఏ జన్మలో, ఏ యోనిలో పుట్టినా, నీవైపు నా భక్తి ఎప్పుడూ మారకుండా ఉండాలి, అచ్యుతా!
యా ప్రీతిరవివేకానాం విషయేష్వనపాయినీ । త్వామనుస్మరతః సా మే హ్టదయాన్మాఽపసర్పతు
ప్రభూ! వివేకం లేని వాళ్లకు విషయాలలో ఉండే మమకారం, నేను నిన్ను స్మరించేటప్పుడు నా హృదయం నుండి తొలగిపోవాలి.
మయి భక్తిస్తవాస్త్యేవ భూయోఽప్యేవం భవిష్యతి । వరస్తు మత్తః ప్రహ్లాద వ్రియతాం యస్తవేప్సితః
నాపై నీకు ఇప్పటికే భక్తి ఉంది, భవిష్యత్తులో కూడా అలాగే ఉంటుంది. అయినా, ప్రహ్లాదా! నీవు కోరిన వరాన్ని అడుగు.
మయి ద్ర షానుబన్ధోఽభూత్ సంస్తూతావుద్యతే తవ । మతూపితుస్తత్కృతం పాపం దేవ తస్య ప్రణశ్యతు
ప్రభూ! నీవు నన్ను అనుగ్రహించావు కాబట్టి, నేను నిన్ను స్తుతించగలిగాను. నా తండ్రి చేసిన పాపం నశించిపోవాలి.
శస్త్రాణి పాతితాన్యఙ్గ క్షిప్తో యజ్వాగ్రిసంహతౌ । దంశితశ్చోరగైర్దృత్తం యద్రిషం మమ భోజనే
నా మీద ఆయుధాలు వేసారు, యజ్ఞాగ్నిలో పడవేశారు, పాములతో కాటువేశారు, నా భోజనంలో విషం కలిపారు.
బద్ధ్వా సముద్ర యత్ క్షిప్తో యజ్వితోఽస్మి శలోచ్చయాః । అన్యాని చాప్యసాధూని యాని యాని కృతాని మే
నన్ను కట్టేసి సముద్రంలో పడవేశారు, పర్వతాలపై నుండి తోసివేశారు, ఇంకా ఎన్నో దుష్టకార్యాలు నాపై చేశారు.