న మాయాభిర్న చైవోచ్చాత్పాతితో న చ దిగ్గజైః । బాలోతిదుష్టచిత్తోయం నానేనార్థోస్తి జీవతా
మాయలు కూడా అతడిని మోసం చేయలేవు, దిక్కుల ఏనుగులు అదుపులోకి తేవలేవు. ఈ చిన్నవాడు, చాలా చెడ్డ మనస్సుతో ఉన్నాడు; ఇతను బ్రతికుండటం వలన మాకు ఉపయోగం లేదు.
తదేష తోయమధ్యే తు సమాక్రాన్తో మహీధరైః । తిష్ఠత్వబ్దసహస్రాన్తం ప్రాణాన్హాస్యతి దుర్మతిః
కాబట్టి, ఇతడు పర్వతాలతో చుట్టుముట్టబడి, నీటిలో వేల సంవత్సరాలు ఉండి, చివరకు ప్రాణాలు కోల్పోతాడు.
తతో దైత్యాదానవాశ్చ పర్వతైస్తం మహోదధౌః । ఆక్రమ్య చయనం చక్రుర్యోజనాని సహస్రశః
ఆ తర్వాత దైత్యులు, దానవులు పెద్ద పెద్ద కొండలపైకి ఎక్కి, ఆ విశాలమైన సముద్రంలో వేల యోజనాల పొడవున ఒక గొప్ప మట్టికట్టను నిర్మించారు.
స చితః పర్వతైరన్తః సముద్ర స్య మహామతిః । తుష్టావాహ్నికవేలాయామేకాగ్రమతిరచ్యుతమ్
ఆ మట్టికట్టను, సముద్రంలో కొండలతో నిర్మించిన దాన్ని, మహామతి గలవాడు, రోజువారీ పూజా సమయంలో, ఏకాగ్రతతో అచ్యుతుడిని స్తుతించాడు.
ప్రహ్లాద ఉవాచ । నమస్తే పుణ్డరీకాక్ష నమస్తే పురుషోత్తమ । నమస్తే సర్వలోకాత్మన్నమస్తే తిగ్మచక్రిణే
ప్రహ్లాదుడు ఇలా అన్నాడు — కమలలోచనుడా, నీకు నమస్కారం; పరమపురుషుడా, నీకు నమస్కారం; అన్ని లోకాల ఆత్మా, నీకు నమస్కారం; పదునైన చక్రాన్ని ధరించినవాడా, నీకు నమస్కారం.
నమో బ్రహ్మణ్యదేవాయ గోబ్రాహ్మణహితాయ చ । జగద్ధితాయ కృష్ణాయ గోవిన్దాయ నమోనమః
వేదదేవుడా, గోవులతో బ్రాహ్మణులకు హితమైనవాడా, జగత్తుకు మేలు చేసే కృష్ణుడా, గోవిందుడా, నీకు పునఃపునః నమస్కారం.
బ్రహ్మత్వే సృజతే విశ్వం స్థితౌ పాలయతే పునః । రుద్ర రూపాయ కల్పాన్తే నమస్తుభ్యం త్రిమూర్తయే
బ్రహ్మరూపంలో ఈ సృష్టిని సృష్టించేవాడవు, విష్ణురూపంలో కాపాడేవాడవు, రుద్రరూపంలో యుగాంతంలో లయంచేసేవాడవు; మూడు రూపాలవాడా, నీకు నమస్కారం.
దేవా యక్షాః సురాః సిద్ధా నాగా గన్ధర్వకిన్నరాః । పిశాచా రాక్షసాశ్చైవ మనుష్యాః పశవస్తథా
దేవతలు, యక్షులు, సురులు, సిద్ధులు, నాగులు, గంధర్వులు, కిన్నరులు, పిశాచులు, రాక్షసులు, మనుష్యులు, అలాగే జంతువులు —
పక్షిణస్థావరాశ్చైవ పిపీలికసరీసృపాః । భూమ్యాపోగ్నిర్నభోవాయుః శబ్దః స్పర్శస్తథా రసః
పక్షులు, స్థావరజంతువులు, చీమలు, సరీసృపాలు, భూమి, నీరు, అగ్ని, ఆకాశం, గాలి, శబ్దం, స్పర్శ, అలాగే రుచి —
రూపం గన్ధో మనో బుద్ధిరాత్మా కాలస్తథా గుణాః । ఏతేషాం పరమార్థశ్చ సర్వమేతత్త్వమచ్యుత
రూపం, వాసన, మనస్సు, బుద్ధి, ఆత్మ, కాలం, గుణాలు — ఇవన్నీ, వాటి పరమార్థం కూడా, అచ్యుతుడా, నువ్వే.
విద్యావిద్యే భవాన్సత్యమసత్యం త్వం విషామృతే । ప్రవృత్తం చ నివృత్తం చ కర్మ వేదోదితం భవాన్
విద్య, అవిద్య, సత్యం, అసత్యం, విషం, అమృతం, క్రియ, విరతి, వేదాల్లో చెప్పిన కర్మ — ఇవన్నీ నువ్వే.
సమస్తకర్మభోక్తా చ కర్మోపకరణాని చ । త్వమేవ విష్ణో సర్వాణి సర్వకర్మఫలం చ యత్
విష్ణువా, అన్ని కర్మలకు అనుభవించేవాడూ, కర్మలకు ఉపకరణాలూ నువ్వే; అన్ని కర్మలకు ఫలం కూడా నువ్వే.
మయ్యన్యత్ర తథాన్యేషు భూతేషు భువనేషు చ । తవైవావ్యాప్తిరైశ్వర్యగుణసంసూచికీ ప్రభో
నాలో, ఇతరుల్లో, అన్ని భూతాల్లో, అన్ని లోకాలలో, ప్రభూ, నీ ఐశ్వర్యగుణాల వల్లే నీ వ్యాప్తి కనిపిస్తుంది.
త్వాం యోగినశ్చింతయన్తి త్వాం యజంతి చ యాజకాః । హవ్యకవ్యభుగేకస్త్వం పితృదేవస్వరూపధృక్
యోగులు నిన్ను ధ్యానిస్తారు, యజ్ఞకారులు నిన్ను పూజిస్తారు; దేవతలకు, పితృదేవతలకు నీవే హవిస్సు స్వీకరించేవాడవు, ఆ రూపాలన్నింటినీ ధరించేవాడవు.
రూపం మహత్తే స్థితమత్ర విశ్వం తతశ్చ సూక్ష్మం జగదేతదీశ । రూపామి సర్వాణి చ భూతభేదాస్తేష్వన్తరాత్మాఖ్యమతీవ సూక్ష్మమ్
ప్రభూ, నీ మహత్తర రూపమే ఈ విశ్వంగా స్థిరంగా ఉంది; ఆపై, సూత్ష్మంగా ఈ జగత్తు ఉంది; అన్ని రూపాలు, భూతాల వైవిధ్యాలు నీవే; వాటిలో అంతర్లీనంగా ఉన్న ఆత్మ కూడా నీవే, అది అత్యంత సూత్ష్మం.
తస్మాచ్చ సూక్ష్మాదివిశ్షోణానామగోచరే యత్పరమాత్మరూపమ్ । కిమప్యచిన్త్యం తవ రూపమస్తి తస్మై నమస్తే పురుషోత్తమాయ
ఆ సూత్ష్మతను దాటి, ఇంద్రియాలకు అందని దానిలో, నీ పరమాత్మరూపం ఉంది; ఓ పరమపురుషుడా, ఆ అచింత్యమైన రూపానికి నమస్కారం.
సర్వభూతేషు సర్వాత్మన్యా శక్తిరపరా తవ । గుణాశ్రయా నమస్తస్యై శాశ్వతాయై సురేశ్వర
ప్రభూ, అన్ని భూతాల్లో, అన్ని ఆత్మల్లో, నీ శక్తి శాశ్వతమైనది, గుణాలపై ఆధారపడినది; ఆ శక్తికి నమస్కారం.
యాతీతగోచరా వాచాం మనసాం చావిశ్షోణా । జ్ఞానిజ్ఞానపరిచ్ఛేద్యా తాం వన్దే స్వేశ్వరీం పరామ్
విష్ణువా, ఆ శక్తి మాటలకు, మనస్సుకు అందనిది; జ్ఞానం, అజ్ఞానంతో గ్రహించలేనిది; ఆ పరాశక్తికి నమస్కారం.
ఓం నమో వాసుదేవాయ తస్మై భగవతే సదా । వ్యతిరిక్తం న యస్యాస్తి వ్యతిరిక్తోఖిలస్య యః
ఓం, ఎప్పుడూ ఆ భగవంతుడైన వాసుదేవుడికి నమస్కారం; ఆయనకు ఏదీ వేరుగా లేదు, ఏదీ ఆయన నుండి వేరుగా లేదు.
నమస్తస్మై నమస్తస్మై నమస్తస్మై మహాత్మనే । నామ రూపం న యస్యైకో యోస్తిత్వేనోపలభ్యతే
ఆ మహాత్ముడికి మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం; ఆయన పేరు, రూపం, ఏకత్వంగా ఎప్పుడూ గ్రహించబడేవాడు కాదు.
యస్యావతారరూపాణి సమర్చన్తి దివౌకసః । అపశ్యన్తః పరం రూపం నమస్తస్మై మహాత్మనే
దేవతలు పూజించే అవతారరూపాలు ఉన్నవాడైన, కానీ ఎవ్వరూ ఆయన పరమరూపాన్ని చూడలేని ఆ మహాత్మునికి నా వందనాలు.
యోన్తస్తిష్ఠన్నశేషస్య పశ్యతీశః శుభాశుభమ్ । తం సర్వసాక్షిణం విశ్వం నమస్యే పరమేశ్వరమ్
అందరిలో ఉండి, శుభాశుభాలను చూసే, సర్వసాక్షిగా ఉన్న విశ్వస్వరూపుడైన పరమేశ్వరుడికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
నమోస్తు విష్ణవే తస్మై యస్యా భిన్నమిదం జగత్ । ధ్యేయః స జగతామాద్యః స ప్రసీదతు మేఽవ్యయః
ఈ జగత్తు ఆయన వల్లే వేర్వేరుగా కనిపిస్తుంది. ధ్యానం చేయదగినవాడు, జగత్తుకు ఆదియైన, నశించని విష్ణువుకు నా నమస్కారాలు. ఆయన నాకు దయచేయాలి.
యత్రోతమేతత్ప్రోతం చ విశ్వమక్షరమవ్యయమ్ । ఆధారభూతః సర్వస్య స ప్రసీదతు మే హరిః
ఈ అక్షరమైన, నశించని విశ్వం ఆయనలోనే కలిసిపోయి, ఆయన వల్లే నిలిచిఉంది. అందరికీ ఆధారమైన హరిదేవుడు నాకు అనుగ్రహించాలి.
ఓం నమో విష్ణవే తస్మై నమస్తస్మై పునః పునః । యత్ర సర్వం యతః సర్వం యః సర్వసంశ్రయః
ఓం, ఆ విష్ణువుకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం. అందులోనే అన్నీ ఉన్నాయి, అన్నీ ఆయన నుండే ఉద్భవించాయి, అందరికీ ఆశ్రయమైనవాడు ఆయన.
సర్వగత్వాదనన్తస్య స ఏవాహమవస్థితః । మత్తః సర్వమహం సర్వం మయి సర్వం సనాతనే
అనంతుడైన పరిపూర్ణుడి వ్యాప్తితో నేనే స్థిరంగా ఉన్నాను. అన్నీ నన్నుంచి వచ్చాయి, నేనే అన్నీ, అన్నీ నిత్యమైన నాలోనే ఉన్నాయి.
అహమేవాక్షయో నిత్యః పరమాత్మాత్మసంశ్రయః । బ్రహ్మసంజ్ఞోఽహమేవాగ్రే తథాన్తే చ పరః పుమాన్
నేనే నశించని, నిత్యమైన, పరమాత్మ, ఆత్మకు ఆశ్రయమైనవాడిని. ఆది కాలంలో బ్రహ్మ అని, అంత్యంలో పరమపురుషుడని పిలవబడే వాడిని.
ఏవం సఞ్చిన్తయన్ విష్ణుమభోదేనాత్మనో ద్రిజ । త్మయత్వమవాప్యాగ్రయ మేనే చాత్మానమచ్యుతమ్
శుద్ధమైన మనసుతో విష్ణువును ధ్యానిస్తూ, ఆయనతో ఏకత్వాన్ని పొందాడు. తనను తానే అచ్యుతునిగా భావించాడు.
విసస్మార తథాత్మానం నాన్యత్ కిఞ్చిదజానత । అహమేవావ్యయోఽనన్తః పరమాత్మేత్యచిన్తయత్
తన వ్యక్తిగత స్వరూపాన్ని మరచిపోయి, వేరే ఏదీ తెలియలేదు. 'నేనే నశించని, అనంతమైన, పరమాత్మ' అని ఆలోచించాడు.
తస్య తదభావనాయోగాత్ క్షీణాపాపస్య వే క్రమాత్ । శుద్ధ ఽన్తః కరణో విష్ణుస్తస్థౌ జ్ఞానమయేఽచ్యుతః
అలాంటి ధ్యానాభ్యాసంతో, పాపాలు తగ్గిపోవడంతో, అతని అంతఃకరణం శుద్ధమైంది. అప్పుడు అచ్యుతుడైన విష్ణువు జ్ఞానస్వరూపుడిగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.