காவஸ்த்வத்தஃ ஸமுத்பூதாஸ்த்வ த்தோஜா அவயோ ம்ரு'காஃ । த்வமந்முகாத்ப்ராஹ்மணா பாஹ்வோஸ்த்வத்தோ க்ஷத்ரமஜாயத ॥ ௧,௧௨.
உன்னிலிருந்து பசுக்கள், பலம், பறவைகள், காட்டுயிர்கள் எல்லாம் தோன்றின; உன் வாயிலிருந்து பிராமணர்கள், உன் தோள்களில் இருந்து க்ஷத்திரியர்கள் பிறந்தார்கள்.
வைஶ்வாஸ்தவோருஜாஃ ஶூத்ராஸ்தவ பத்ப்யாம் ஸமுத்கதாஃ । ஆக்ஷ்ணோஃ ஸூர்யோऽநிலஃ ப்ராணாச்சந்த்ரமா மநஸஸ்தவ ॥ ௧,௧௨.
உன் தொடைகளிலிருந்து வைசியர்கள், உன் கால்களில் இருந்து சுத்ரர்கள் தோன்றினார்கள்; உன் கண்களில் இருந்து சூரியன், உன் மூச்சிலிருந்து காற்று, உன் மனதில் இருந்து சந்திரன் பிறந்தது.
ப்ராணோந்தஃ முஷிராஜ்ஜாதோ முகாதக்நிரஜாயத । நாபிதோ ககநம் த்யௌஶ்ச ஶிரஸஃ ஸமவர்தத ॥ ௧,௧௨.
உன் மூச்சிலிருந்து உயிர்வாயு தோன்றியது; உன் வாயிலிருந்து அக்னி பிறந்தான்; உன் தொப்புளிலிருந்து ஆகாயம், உன் தலையிலிருந்து வானம் உருவானது.
திஶஃ ஶ்ரோத்ராத்க்ஷிதிஃ பத்ப்யாம் த்வத்தஃ ஸர்வமபூதிதிம் ॥ ௧,௧௨.
உன் செவிகளிலிருந்து திசைகள் தோன்றின; உன் கால்களில் இருந்து பூமி உருவானது; உன்னிலிருந்து எல்லாம் பிறந்தது.
ந்யக்ரோதஃ ஸுமஹாநல்பே யதா பீஜே வ்யவஸ்திதஃ । ஸம்யமே விஸ்வமகிலம் பீஜபூதே ததாத்வாயி ॥ ௧,௧௨.
பெரிய ஆலமரம் சிறிய விதையில் இருப்பது போல, இந்த முழு பிரபஞ்சமும் அதன் விதையாக உன்னுள் அடங்கியுள்ளது.
பீஜாதங்குரஸம்பூதே ந்யக்ரோதஸ்து ஸமுத்திதஃ । விஸ்தாரம் ச யதா யாதி த்வத்தஃ ஸ்ரு'ஷ்டௌ ததா ஜகத் ॥ ௧,௧௨.
விதையிலிருந்து முளை எழுந்து, அதிலிருந்து ஆலமரம் வளர்ந்து பரவுவது போல், உன்னிலிருந்து படைப்பு நேரத்தில் உலகம் விரிந்து பரவுகிறது.
யதா ஹி கதலீ நாந்யா த்வக்பத்ராதபி த்ரு'ஸ்யதே । ஏவம் விஶ்வஸ்ய நாந்யஸ்த்வம் த்வஸ்தயீஶ்வர த்ரு'ஶ்யேத ॥ ௧,௧௨.
வாழை மரத்தில் தோல், இலை தவிர வேறு எதுவும் தனியாக தெரியாதது போல, நிலையான இறையா, இந்த உலகில் நீயல்லாமல் வேறு எதுவும் தெரியவில்லை.
ஹ்லாதிநீ ஸம்திநீ ஸம்வித்த்வய்யேகா ஸர்வஸம்ஸ்திதௌ । ஹ்லாததாபகரீ மிஶ்ரா த்வயி நோ குணவர்ஜிதே ॥ ௧,௧௨.
மகிழ்ச்சி, ஒன்றிணைவு, அறிவு ஆகிய சக்திகள் அனைத்தும் உன்னில் ஒன்றாக இருக்கின்றன; இன்பமும் துன்பமும் அவற்றின் கலவையும், எல்லா குணங்களும் நீங்கிய உன்னில் இருக்கின்றன.
ப்ரு'தக்பூதைகபூதாய பூதபூதாய தே நமஃ । ப்ரபூதபூதபூதாய துப்யம் பூதாத்மநே நமஃ ॥ ௧,௧௨.
தனித்தனியாகவும் ஒன்றாகவும் இருப்பவரே, எல்லா உயிர்களின் ஆதாரமே, உமக்கு வணக்கம்; எல்லாவற்றின் ஆத்மாவாகவும், எல்லா உயிர்களின் பெரும் மூலமாகவும் இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.
வ்யக்தம் ப்ரதாநபுருஷௌ விராட்ஸம்ராட்ஸ்வராட்ததா । விபாவ்யதேந்தஃகரணே புருஷேஷ்வக்ஷயோ பவாந் ॥ ௧,௧௨.
வெளிப்பட்டதும், முதன்மை பொருளும், ஆன்மாவும், விராட், சம்ராட், ஸ்வராட் ஆகியோரும் உள்ளுணர்வில் தெரிகின்றன; ஆனால் நீ எல்லா உயிர்களிலும் அழியாதவனாக இருக்கிறாய்.
ஸர்வஸ்மிந்ஸர்வபூதஸ்த்வம் ஸர்வஃ ஸர்வஸ்வரூபத்ரு'க் । ஸர்வம் த்வத்தஸ்ததஶ்ச த்வம் நமஃ ஸர்வாத்மநேऽஸ்து தே ॥ ௧,௧௨.
நீ எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன், எல்லா உயிர்களின் சாரமும், எல்லா வடிவங்களையும் தரித்தவன்; எல்லாம் உன்னிலிருந்து தோன்றி, உன்னிடமே திரும்புகிறது—எல்லாரின் ஆன்மாவாகிய உமக்கு வணக்கம்.
ஸர்வாத்மகோஸி ஸர்வேஶ ஸர்வபூதஸ்திதோ யதஃ । கதயாமி ததஃ கிம் தே ஸர்வம் வேத்ஸி ஹ்ரு'தி ஸ்திதம் ॥ ௧,௧௨.
நீ எல்லாவற்றின் ஆத்மா, எல்லாவற்றின் இறைவன், எல்லா உயிர்களிலும் உறைவவன்; இதற்கு மேல் நான் என்ன சொல்ல வேண்டும்? உன்னுள் உள்ள எல்லாவற்றையும் நீ அறிவாய்.
ஸர்வாத்மந்ஸர்வபூதேஶ ஸர்வஸத்த்வஸமுத்பவ । ஸர்வபூதோ பவாந்வேத்தி ஸர்வஸத்த்வமநோரதம் ॥ ௧,௧௨.
எல்லா உயிர்களின் ஆத்மாவும், எல்லா உயிர்களின் ஆண்டவரும், எல்லா உயிர்களின் தோற்றத்திற்கும் காரணமானவரும் நீயே. எல்லா உயிர்களிலும் நீயே உறைகிறாய்; அவரவர் மனதில் எழும் ஆசைகளை நீ அறிந்திருக்கிறாய்.
யோ மே மநோரதோ நாத ஸபலஃ ஸ த்வயா க்ரு'தஃ । தபஶ்ச தப்தம் ஸபலம் யத்த்ரு'ஷ்டோऽஸி ஜகத்பதே ॥ ௧,௧௨.
ஓ ஆண்டவரே, என் மனதில் இருந்த ஆசையை நீ நிறைவேற்றினாய்; நான் செய்த தவம் பலித்தது, ஏனெனில் உலகத்திற்குத் தலைவனான உன்னை நான் கண்டுள்ளேன்.
ஶ்ரீபகவாநுவாச தபஸஸ்தத்பலம் யத்த்ரு'ஷ்டோऽஹம் த்வயா த்ருவ । மத்ரு'ர்ஶநம் ஹி விபலம் ராஜபுத்ர ந ஜாயதே ॥ ௧,௧௨.
பெருமான் பேசுகிறார்: துருவா, நீ செய்த தவத்தின் பலன் என்னவென்றால், நீ என்னை கண்டுள்ளாய். ராஜகுமாரா, என்னை காண்பது ஒருபோதும் வீணாகாது.
வரம் வரய தஸ்மாத்த்வம் யதாபிமதமாத்மநஃ । ஸர்வம் ஸம்பத்யதே பும்ஸாம் மயி த்ரு'ஷ்டிபதம் கதே ॥ ௧,௧௨.
ஆகையால், உன் மனம் விரும்பும் வரத்தைத் தேர்ந்தெடு. ஒருவரை நான் பார்த்தபோது, அவருக்கு எல்லாம் சாத்தியமாகிவிடும்.
த்ருவ உவாச பகவந்பூதபவ்யேஶ ஸர்வஸ்யாஸ்தே பவாந் ஹ்ரு'தி । கிமஜ்ஞாதம் தவ ப்ரஹ்மந்மநஸா யந்மயேக்ஷிதம் ॥ ௧,௧௨.
துருவன் கூறுகிறான்: கடந்த காலத்துக்கும் வருங்காலத்துக்கும் ஆண்டவரே, எல்லோருடைய உள்ளத்திலும் நீயே உறைகிறாய். என் மனதில் என்ன நினைத்தேன் என்பதை உனக்குத் தெரியாதது ஏது?
ததாபி துப்யம் தேவேஶ கதயிஷ்யாமி யந்மயா । ப்ரார்த்யதே துர்விநீதேந ஹ்ரு'தயேநாதிதுர்லபம் ॥ ௧,௧௨.
இருப்பினும், தேவர்களின் தலைவனே, என் மனம் முற்றிலும் தவறாகவும், மிக அரிதாகக் கிடைக்கக்கூடியதாகவும் விரும்பும் ஒன்றை உனிடம் சொல்கிறேன்.
கிம் வா ஸர்வஜகத்ஸ்த்ரஷ்டஃ ப்ரஸந்நே த்வயி துர்லபம் । த்வத்ப்ரஸாதபலம் புங்க்தே த்ரைலோக்யம் மக வாநபி ॥ ௧,௧௨.
உலகங்களை எல்லாம் படைத்தவரே, நீ மகிழ்ந்திருக்கும்போது எது அரிதாக இருக்க முடியும்? தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனும் கூட, உன் அருளால் கிடைக்கும் பலனை அனுபவிக்கிறான்.
நைதத்ராஜாஸநம் யோக்யமஜாதஸ்ய மமோதராத் । இதி கர்வதவோசந்மாம் ஸபத்நீமாதுருச்சகைஃ ॥ ௧,௧௨.
என் வயிற்றில் பிறக்காதவருக்கு இந்த அரச ஆசனம் உரியதல்ல என்று என் இரண்டாம் தாயார் பெருமையாகவும், கூச்சலிட்டு எனக்கு சொன்னாள்.
ஆதாரபூதம் ஜகதஃ ஸர்வேஷாமுத்தமோத்தமம் । ப்ரார்தயாமி ப்ரபோ ஸ்தாநம் த்வத்ப்ரஸாதாததோவ்யயம் ॥ ௧,௧௨.
அதனால், பிரபுவே, உலகத்திற்கும் எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதாரமாகவும், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்ததாகவும், அழியாத இடத்தை உன் அருளால் நான் வேண்டுகிறேன்.
ஶ்ரீபகவாநுவாச யத்த்வயா ப்ரார்த்யதே ஸ்தாநமேதத்ப்ராப்ஸ்யதி வை பவாந் । த்வயாஹம் தோஷிதஃ பூர்வமந்யஜந்மநி வாலக ॥ ௧,௧௨.
பெருமான் பேசுகிறார்: நீ வேண்டிய அந்த இடத்தை நீ கண்டிப்பாகப் பெறுவாய். சிறுவனே, நீ முன்பு பிறவியில் என்னை மகிழ்வித்தாய்.
த்வமாஸீர்ப்ரஹ்மணஃ பூர்வம் மய்யேகாக்ரமதிஃ ஸதா । மாதாபித்ரோஶ்ச ஶுஶ்ரஷுர்நிஜதர்மாநுபாலகஃ ॥ ௧,௧௨.
நீ முன்பு பிரம்மாவின் மகனாக இருந்தாய்; எப்போதும் என் மீது ஒருமனதாக இருந்தாய்; உன் தாய் தந்தையைப் பணிந்து, உன் கடமையைப் பூர்த்தி செய்தாய்.
காலேந கச்சதா மித்ரம் ராஜபுத்ரஸ்தவாபவத் । யோவநேகிலபோகாட்யோ தர்ஶநீயோஜ்ஜ்வலாக்ரு'திஃ ॥ ௧,௧௨.
காலம் சென்றபோது, ஒரு இளவரசன் உன் நண்பனானான். அவன் இளமையில் எல்லா இன்பங்களையும் அனுபவித்து, அழகாகவும் பிரகாசமாகவும் இருந்தான்.
தத்ஸங்காத்தஸ்ய தாம்ரு'த்திமவலோக்யாதிதுர்லபாம் । பவேயம் ராஜபுத்ரோஹமிதி வாஞ்சா த்வயா க்ரு'தா ॥ ௧,௧௨.
அவனுடன் பழகியும், அவன் பெற்ற அந்த அரிதான செல்வத்தைப் பார்த்தும், 'நானும் இளவரசனாக வேண்டும்' என்று நீ விரும்பினாய்.
ததோ யதாபிலஷிதா ப்ராப்தா தே ராஜபுத்ரதா । உத்தாநபாதஸ்ய க்ரு'ஹே ஜாதோஸி த்ருவ துர்லபே ॥ ௧,௧௨.
அப்படியே, நீ விரும்பியது போல இளவரசனாகப் பிறந்தாய்; அரிதாகக் கிடைக்கும் இந்த பிறப்பை உத்தானபாதனின் வீட்டில் பெற்றாய், துருவா.
அந்யேஷாம் துர்லபம் ஸ்தாநம் குலே ஸ்வாயம்புவஸ்ய யத் ॥ ௧,௧௨.
சுவாயம்புவன் வம்சத்தில் நீ பெற்ற அந்த நிலை, மற்றவர்களுக்கு மிக அரிதாகக் கிடைக்கும்.
தஸ்யைததபரம் பால யேநாஹம் பரிதோஷிதஃ । மாமாராத்ய நரோ முக்திமவாப்நோத்யவிலம்பிதாம் ॥ ௧,௧௨.
மேலும், அந்த பிறவியில் எனக்கு திருப்தி அளித்த அந்த சிறுவனாக நீ இருந்தாய். யார் எனை ஆராதிக்கிறார்களோ, அவர்கள் தாமதமின்றி விடுதலை பெறுவார்கள்.
மய்யர்பிதமநா பால கிமு ஸ்வர்காதிகம் பதம் ॥ ௧,௧௨.
சிறுவனே, மனதை என்மீது அர்ப்பணித்தவருக்கு சொர்க்கம் போன்ற இடங்கள் எதற்காக?
த்ரைலோக்யாததிகே ஸ்தாநே ஸர்வதாராக்ரஹாஶ்ரயஃ । பவிஷ்யதி ந ஸம்தேஹோ மத்ப்ரஸாதாத்பாவந்த்ருவ ॥ ௧,௧௨.
என் அருளால், மூன்று உலகங்களுக்கும் மேலான இடத்தை, எல்லா நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும் இருக்கும் இடத்தை நீ பெறுவாய், துருவா. இதில் சந்தேகம் இல்லை.