தம் ததர்ஶ ஹரிர்த்தூராதுதாரஸ்யந்தநே ஸ்திதம் । சக்ரஹஸ்தம் கதாகஃட² கபாஹு பாணிகதாம்புஜம் ।। ௫-௩௪-
அரியான், அந்த வீரனை தூரத்தில் இருந்து பார்த்தான்; அவன் ஒளிரும் ரதத்தில் அமர்ந்திருந்தான், சக்கரம், கோல் ஆகியவற்றை கையில் பிடித்திருந்தான், வலுவான தோள்கள், ஒரு கையில் தாமரை பூ வைத்திருந்தான்.
ஸ்த்ரக்தரம் த்ரு'தஶாங்கஞ்ச ஸுபர்ணாரசிதத்வஜம் । வக்ஷஃஸ்தலே க்ரு'தஞ்சாஸ்ய ஶ்ரீவத்ஸம் தத்ரு'ஶே ஹிரஃ ।। ௫-௩௪-
அவன் மாலையணிந்திருந்தான், சங்கையும் எடுத்திருந்தான், கருடன் அலங்கரித்த கொடியும் வைத்திருந்தான்; அவன் மார்பில் ஒளிவீசும் ஸ்ரீவத்சம் தென்பட்டது.
கிரீடகூணடலதரம் பீதவாஸஃஸமந்விதம் । த்ரு'ஷ்ட்வா தம் பாவகம்பரம் ஜஹாஸ கருடத்வஜஃ ।। ௫-௩௪-
அவன் கிரீடமும் குண்டலமும் அணிந்திருந்தான், மஞ்சள் vasthiram உடுத்திருந்தான்; அவனைப் பார்த்த கருடக்கொடியைத் தாங்கும் வண்ணன், அவன் ஆழ்ந்த மனப்பாங்கைக் கண்டு சிரித்தான்.
யுயுத ச பலேநாஸ்ய ஹஸ்த்யஶ்வபஹலிநா த்ரிஜ ! நிஸ்த்ரிம்ஶர்ஷ்டிகதாஶூலஶக்திகார்ம்முகஶாலிநா ।। ௫-௩௪-
அவன் தன் படையுடன், யானைகள் குதிரைகள் நிறைந்த படைமுழுவதும் கொண்டு, வாள், வேல், கோல், முத்திரை, சுழி, வில் ஆகிய ஆயுதங்களை ஏந்தி போரிட்டான்.
க்ஷணேந ஶார்ஹ்கநிர்ம்முக்தைஃ ஶரைரிஷுவிதாரணைஃ । கதாசக்ரநிபாதைஶ்வ ஸூதயாமாஸ ததூபலம் ।। ௫-௩௪-
ஒரு கணத்தில், ஷார்ங்க விலில் இருந்து விடப்பட்ட அம்புகளாலும், கோல் சக்கரத்தால் தாக்கியும், எதிரியின் படையை முற்றிலும் அழித்தான்.
காஶிராஜபலஞ்சைவ க்ஷர்யம் நித்வா ஜநார்த்தநஃ । உவாச பௌண்ட்ரகம் மூத़மாத்மசிஹ்நோபலக்ஷ்ணம் ।। ௫-௩௪-
காசி அரசனின் படையை அழித்த பிறகு ஜனார்த்தனன், தன் அடையாளங்களை எடுத்திருந்த அவ்வெழுமையுள்ள பாண்ட்ரகனிடம் பேசினான்.
பௌண்ட்ரகோக்தம் த்வயா யத்து தூதவக்தூணே மாம் ப்ரதி । ஸமுதூஸ்ரு'ஜேதி சிஹ்நாநி தத்தே ஸம்பாதயாம்யஹம ।।௫-௩௪-
நீ தூதரால் என்னிடம் சொன்னாய், 'இந்த அடையாளங்களை நீ விட்டு விடு' என்று; அதை இப்போது உனக்காக நிறைவேற்றுகிறேன்.
சக்ரமேதத் ஸமுத்ஸ்ரு'ஷ்டம் கதேயம் தே விஸர்ஜிதா । கருத்மாநேஷ நிர்த்திஷ்டஃ ஸமாரோஹது தே த்வஜம் ।। ௫-௩௪-
இந்த சக்கரம் இப்போது உனக்காக வீசப்பட்டது; இந்த கோலும் உனக்காக விடப்பட்டது; கருடன் உன் கொடியில் ஏறட்டும்.
இத்யுஜ்வார்ய்ய விமுக்தேந சக்ரணோஸௌ விதாரிதஃ । போதிதோ கதயா பக்ரோ கருத்மாஶ்வ கருத்மதா ।। ௫-௩௪-
இவ்வாறு கூறி, அவனை சக்கரத்தால் வெட்டினான், கோலால் சாய்த்தான், கருடன் அவனுடைய கொடியை முற்றிலும் உடைத்தான்.
ததோ ஹாஹாக்ரு'தே லோகே காஶிபுர்ய்யதிபோ பலீ । யுயுதே வாஸுதேவேந மித்ரஸ்யாபசிதௌ ஸ்திதஃ ।। ௫-௩௪-
அப்போது உலகம் முழுவதும் அழுகை எழுந்தது; அப்பொழுது வலிமைமிக்க காசி அரசன், தன் நண்பருக்காக கௌரவமாக நின்று வாசுதேவனுடன் போரிட்டான்.
ததஃ ஶார்ங்கதநுர்முக்தைஶ்சித்த்வா தஸ்ய ஶரைஃ ஶிரஃ । காஶிபுர்ய்யாஞ்ச சிக்ஷேப குர்வ்வந் ஸோகஸ்ய விஸ்மயம் ।। ௫-௩௪-
பிறகு, ஷார்ங்க விலில் இருந்து விடப்பட்ட அம்புகளால் அவன் தலையை வெட்டினான்; அதை காசி நகரத்தில் எறிந்தான்; துக்கத்தில் இருந்த மக்கள் அதனைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டார்கள்.
ஹத்வா ச பௌணட்ரகம் ஶௌரிஃ காகிராஜஞ்ச ஸாநுகம் । புநர்த்ராரவதீம் ப்ராப்தோ ரேமே ஸ்வர்ககதோ யதா ।। ௫-௩௪-
பாண்ட்ரகனையும், காசி அரசனை அவன் உடன்பிறப்புகளுடன் கொன்ற பிறகு, சௌரி திரும்பத் துவாரகைக்கு சென்று, விண்ணுலகம் அடைந்தவன் போல் மகிழ்ந்தான்.
தச்சிரஃ பதிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தத்ர காஶிபதேஃ புரே । ஜநஃ கிமேததித்யாஹ கேநத்யத்யந்தவிஸ்மிதஃ ।। ௫-௩௪-
அங்கு காசி அரசனின் நகரத்தில் அந்தத் தலை விழுந்ததை மக்கள் பார்த்து, மிகுந்த ஆச்சரியத்துடன் 'இது என்ன?' என்று கேட்டார்கள்.
ஜ்ஞாத்வா தம் வாஸுதேவேந ஹதம் தஸ்ய ஸுதஸ்ததஃ । புரோஹிதேந ஸஹிதஸ்தோ।யாமாஸ ஶங்கரம் ।। ௫-௩௪-
அதை வாசுதேவன் கொன்றதை அறிந்ததும், அவனுடைய மகன், குருவுடன் சேர்ந்து சங்கரனை நாடினான்.
அவிமுக்தே மஹாக்ஷேத்ரே தோஷிதஸ்தந ஶங்கரஃ । வரம் வ்ரு'ணீஷ்வேதி ததா தம் ப்ரோவாச ந்ரு'பாத்மஜம் ।। ௫-௩௪-
அவிமுக்தம் என்ற புனித இடத்தில், சங்கரன் மகிழ்ச்சியுடன், 'ஒரு வரம் கேள்' என்று அந்த அரசகுமாரனிடம் சொன்னான்.
ஸ வப்ர பகவாந் க்ரு'த்யா பித்ரு'ஹந்துர்வதாய மே । ஸமுத்திஷ்டது க்ரு'ஷ்ணஸ்ய த்வத்ப்ரஸாதாந்மஹேஶ்வர ।। ௫-௩௪-
அவன், 'என் தந்தையை கொன்ற கிருஷ்ணனை அழிக்க ஒரு மாயவளை உன் அருளால் எழச் செய்' என்று வேண்டினான்.
ஏவம் பவிஷ்யதீத்யுக்தே தக்ஷிணாக்நேரநந்தரம் । மஹாக்ரு'த்யா ஸமுத்தஸ்தௌ தஸ்யைவாக்நேர்விந்மஶிநீ ।। ௫-௩௪-
'அப்படியே ஆகும்' என்று சங்கரன் கூறியதும், தெற்குத் தீயிலிருந்து ஒரு பெரிய மாயவள் உடனே எழுந்தாள்.
ததோ ஜ்வாலாகராலாஸ்யா ஜ்வலத்கேஶகலாபிகா । க்ரு'ஷ்ண க்ரு'ஷ்ணேதி குபிதா க்ரு'த்யா த்ராரவதீம் யயௌ ।। ௫-௩௪-
பின்னர், தீயைப் போல கொடுமையான வாயும், எரியும் கூந்தலும் கொண்ட அந்தக் கோபமான மாயவள், 'கிருஷ்ணா! கிருஷ்ணா!' என்று கூவி, துவாரகையை நோக்கி சென்றாள்.
தாமவேக்ஷ்ய ஜநஸ்த்ராஸவிசல்லோசநோ முநே! யயௌ ஶரண்யம் ஜகதாம் ஶரணம் மதுஸூதநம் ।। ௫-௩௪-
அவளைப் பார்த்த மக்கள், பயத்தில் கண்கள் அலைந்து, முனிவரே, உலகத்துக்கெல்லாம் தஞ்சமான மதுசூதனிடம் பாதுகாப்புக்காக ஓடினர்.
காஶிராஜஸுதேநேயமாராத்ய வ்ரு'ஷபத்வஜம் । உத்பாதிதா மஹாக்ரு'த்யேத்யவகம்யாத சக்ரிணா ।। ௫-௩௪-
இந்தப் பெரும் கிருத்யை, காசி மன்னரின் மகள், காளையின் கொடியைத் துதித்து உருவாக்கினாள் என்று சக்ரதாரி புரிந்துகொண்டான்.
ஜஹி க்ரு'த்யாமிமாமுக்ராம் வஹ்நிஜ்வாலாஜடாலகாம் । சக்ரமுத்ஸ்ரு'ஷ்டமக்ஷேஷு க்ரீஃட²ாஸக்தேந லீலயா ।। ௫-௩௪-
தீப்பொதிந்த கூந்தலுடன் கொடிய இந்த கிருத்யையை, தீயவர்களை அழிக்க விளையாட்டாக வீசும் உன் சக்கரத்தால் அழித்து விடு.
ததக்ரிமாலாஜடிலஜ்வாலோதூகாராதிபீஷணாம் । க்ரு'த்யாமநுஜகாமாஶு விஷ்ணுசக்ர ஸுதர்ஶநம் ।। ௫-௩௪-
தீக்கவசம் சூடிய கூந்தலும், தீக்கொடி மாலையுமுடன் பயங்கரமாக இருந்த அந்த கிருத்யையை, விஷ்ணுவின் சுதர்சன சக்கரம் விரைவாகத் தொடர்ந்து சென்றது.
சக்ரகதாபவித்வஸ்தா க்ரு'த்யா மாஹேஶ்வரீ ததா । நநாஶ வேகிநீ வேகாத் ததப்யநுஜகாம தாம் ।। ௫-௩௪-
சக்கரத்தால் தாக்கப்பட்ட அந்த மஹேஸ்வர கிருத்யை சிதறியது; ஆனாலும் அவள் வேகத்தில் ஓடிக்கொண்டே இருந்தாள், சக்கரமும் அவளைத் தொடர்ந்து சென்றது.
க்ரு'த்.யா வாராணஸீமேவ ப்ரவிவேஶ த்வராந்விதா । விஷ்ணசக்ரப்ரதிஹதப்ரபாவா முநிஸத்தம ।। ௫-௩௪-
அந்த கிருத்யை, அவசரத்தில், விஷ்ணு சக்கரத்தால் சக்தி குறைந்து, வாராணசிக்கு நேராக நுழைந்தாள், முனிவர்களில் சிறந்தவரே.
ததஃ காஶிபலம் பூரி ப்மதாநாம் ததா பலம் । ஸமஸ்தஶஸ்த்ரஸ்த்ரயுதம் சக்ரஸ்யாபிமுகம் யயௌ ।। ௫-௩௪-
பின்னர், காசியின் பெரும் படையும், பிசாசர்களின் படையும், ஆயுதங்களோடும், அம்புகளோடும் முழுவதும் சக்கரத்தை எதிர்த்து வந்தன.
ஶஸ்த்ரஸ்த்ரமோக்ஷசதுரம் தக்த்வா ததூபலமோஜஸா । க்ரு'த்யாகர்பாமஶேஷாம் தாம் தக்த்வா வாராணஸீம் புரீம் ।। ௫-௩௪-
ஆயுதங்களை வீசும் திறமை கொண்ட அந்த சக்கரம், தன் சக்தியால் அந்தப் படையையெல்லாம் எரித்து, கிருத்யையையும், வாராணசிப் பட்டணத்தையும் முழுவதும் அழித்தது.
ஸபூப்ரு'தூப்ரு'த்யபௌராந்து ஸாஶ்வமாதங்கமாநவாம் । அஶேஷகோஷகோஷ்டாம் தாம் துநிம்ரீக்ஷ்யாம் ஸுரைரபி ।। ௫-௩௪-
அந்த நகரம், அரசனும், ஊழியர்களும், குடிமக்களும், குதிரைகளும், யானைகளும், மனிதர்களும், எல்லா பொருளும், களஞ்சியங்களும் சேர்ந்து, தேவர்களுக்கே பார்க்க முடியாத அளவுக்கு ஆனது.
ஜ்வாலாபரிப்லுதாஶேஷ-க்ரு'ஹ்ரு'-ப்ராகாரசத்வராம் । ததாஹ தத்தரேஶ்வக்ரம் ஸகலாமேவ தாம் புரீம் ।। ௫-௩௪-
அந்த நகரத்தின் வீடுகளும், மதில்களும், முற்றங்களும் முழுவதும் தீயில் மூழ்கி, ஹரியின் சக்கரம் அந்த நகரத்தை முழுமையாக எரித்தது.
அக்ஷீணாமர்ஷமத்யுக்ரஸாத்யஸாதநஸஸ்ப்ரு'ஹம் । தஜ்வக்ர ப்ரஸ்புரத்தீப்தி விஷ்ணோரப்யாயயௌ கரம் ।। ௫-௩௪-
அழிவும் குறையாத, மிகக் கோபமும், கடினமான காரியங்களைச் செய்யும் விருப்பமும், பிரகாசமான ஒளியுடன் அந்த சக்கரம் மீண்டும் விஷ்ணுவின் கையிலே வந்து சேர்ந்தது.
மைத்ரேய உவாச । பூய ஏவாஹமிச்சாமி பலபத்ரஸ்ய தீமதஃ । ஶ்ரோது பராக்ரமம் ப்ரஹ்மந் ! தந்மமாக்யாதுமர்ஹஸி ।। ௫-௩௫-
மைத்ரேயர் கூறினார்: ப்ரஹ்மனே! புத்திசாலியான பலபத்ரனின் வீரச் செயல்களை மீண்டும் கேட்க விரும்புகிறேன்; தயவு செய்து அவற்றை எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.