வித்யுல்லதாகஷாகாதத்ரஸ்தைரிவ கநைர்கநம் । நாதாபூரிததிக்சக்ரைர்தாராஸாரமபாத்யத
மின்னல் ஒளியில் பயந்த மேகங்கள், இடியால் எல்லா திசைகளும் முழங்க, பெரும் நீர்வழிச்சாரல் பொழிந்தது.
அம்தகாரீக்ரு'தே லோகே வர்ஷத்பிரநிஶம் கநைஃ । அதஶ்சோர்த்வம் ச திர்யக் ச ஜகதாப்யமிவாபவத்
அந்த மேகங்கள் இடைவிடாமல் பொழிந்ததால், உலகம் முழுவதும் இருள் சூழ்ந்தது; மேலும் கீழும் எல்லா பக்கமும் தண்ணீரில் மூழ்கியது போல் ஆனது.
காவஸ்து தேந பததா வர்ஷவாதேந வேகிநா । தூதாஃ ப்ராணாஞ்ஜஹுஸ்ஸந்நத்ரிகஸக்திஶிரோதராஃ
அந்த வேகமான மழையும் காற்றும் மாடுகளைத் தள்ளி, அவற்றின் முதுகு, தொடை, தலை, கழுத்து பலவீனமடைந்து, உயிர் பிரிந்தன.
க்ரோடேந வத்ஸாநாக்ரம்ய தஸ்துரந்யா மஹாமுநே । காவோ விவத்ஸாஶ்ச க்ரு'தா வாரிபூரேண சாபராஃ
சில மாடுகள் தங்கள் கன்றுகளை அணைத்தபடி நிலைத்து நின்றன, பெரிய முனிவரே; மற்றவை, கன்றுகளை விட்டு பிரிந்து, வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்டன.
வத்ஸாஶ்ச தீநவதநா வாதகம்பிதகம்தராஃ । த்ராஹித்ராஹீத்யல்பஶப்தாஃ க்ரு'ஷ்ணமூசுரிவாதுராஃ
கன்றுகள், முகத்தில் துயரம் தெரிந்தும், காற்றால் கழுத்து நடுங்கியும், மெதுவாக "காப்பாற்று, காப்பாற்று" என்று கிருஷ்ணனை அழைத்தன.
ததஸ்தத்கோகுலம் ஸர்வம் கோகோபீகோபஸம்குலம் । அதீவார்த்தம் ஹரிர்த்ரு'ஷ்ட்வா மைத்ரேயாசிம்தயத்ததா
அந்த கோகுலத்தில், மாடுகளும், மேய்ப்பர்களும், மேய்ப்பர் பெண்களும் மிகுந்த துயரத்தில் இருப்பதை பார்த்து, ஹரி ஆழமாக யோசித்தான், மைத்ரேயா.
ஏதத்க்ரு'தம் மஹேம்த்ரே ண மகபம்கவிரோதிநா । ததேததகிலம் கோஷ்டம் த்ராதவ்யமதுநா மயா
இந்திரன் தான், யாகம் முறிந்ததற்கு எதிராக இதை செய்தான்; இப்போது இந்த மேய்ச்சல் நிலத்தை நான் காப்பாற்ற வேண்டும்.
இமமத்ரி மஹம் தைர்யாதுத்பாட்யோருஶிகாகநம் । தாரயிஷ்யாமி கோஷ்டஸ்ய ப்ரு'துச்சத்ரமிவோபரி
நான் துணிச்சலுடன் இந்த பெரிய மலையை அதன் அடர்ந்த சிகரங்களுடன் பிடித்து, மேய்ச்சல் நிலத்திற்கு ஒரு பெரிய குடைபோல் மேலே தூக்கி நிறுத்துவேன்.
ஶ்ரீபராஶர உவாச। இதி க்ரு'த்வாமதிம் க்ரு'ஷ்ணோ கோவர்த்தநமஹீதரம் । உத்பாட்யைககரேணைவ தாரயாமாஸ லீலயா
பராசரர் சொன்னார்: இப்படிச் தீர்மானித்து, கிருஷ்ணன் கோவர்த்தன மலையை ஒரு கையால் எளிதாக பிடித்து, விளையாட்டாக மேலே தூக்கி வைத்தான்.
கோபாம்ஶ்சாஹ ஹஸஞ்சௌரிஸ்ஸமுத்பாடிதபூதரஃ । விஶத்வமத்ரத்வரிதாஃ க்ரு'தம் வர்ஷநிவாரணம்
மலையை பிடித்து எழுப்பிய கிருஷ்ணன், சிரித்தபடி மேய்ப்பர்களிடம், "உடனே உள்ளே வாருங்கள்; இப்போது மழை நிறுத்தப்பட்டுள்ளது," என்று சொன்னான்.
ஸுநிவாதேஷு தேஶ்ஷோஉ! யதா ஜோஷமிஹாஸ்யதாம் । ப்ரவிஶ்யதாம் ந பேதவ்யம் கிரிபாதாச்ச நிர்பயைஃ
இந்த பாதுகாப்பான இடங்களில் நீங்கள் விரும்பும் போல் அமைதியாக இருங்கள்; பயமின்றி உள்ளே செல்லுங்கள், மலையிலிருந்து கீழே விழும் பயம் எதுவும் இல்லை.
இத்யுக்தாஸ்தேந தே கோபா விவிஶுர்கோதநைஸ்ஸஹ । ஶகடாரோபிதைர்பாம்டைர்கோப்யஶ்சாஸாரபீடிதாஃ
அவர் இப்படிச் சொன்னபின், அந்த இடரிலிருந்து, ஆடுகளும், மாடுகளும், சக்கர வண்டிகளில் பொருட்களை ஏற்றி, களைப்புடன் இருந்த பெண்களும், எல்லோரும் சேர்ந்து உள்ளே சென்றார்கள்.
க்ரு'ஷ்ணோபி தம் ததாரைவ ஶைலமத்யம்தநிஶ்சலம் । வ்ரஜௌகவாஸிபிர்ஹர்ஷவிஸ்மிதாக்ஷைர்நிரீக்ஷிதஃ
கிருஷ்ணனும் அந்த மலைக்கையை அசையாமல் தூக்கி வைத்தான்; வ்ரஜவாசிகள் மகிழ்ச்சியுடனும் ஆச்சரியத்துடனும் அவனை பார்த்தார்கள்.
கோபகோபீஜநைர்ஹ்ரு'ஷ்டைஃ ப்ரீதிவிஸ்தாரிதேக்ஷணைஃ । ஸம்ஸ்தூயமாநசரிதஃ க்ரு'ஷ்ணஶ்ஶைலமதாரயத்
ஆட்காரரும், பெண்களும் மகிழ்ச்சியுடன், அன்பு நிறைந்த பார்வையால் கிருஷ்ணனின் செயல்களைப் புகழ்ந்தார்கள்; கிருஷ்ணன் அந்த மலையைத் தாங்கி நின்றான்.
ஸப்தராத்ரம் மஹாமேகா வவர்ஷுர்நம்தகோகுலே । இம்த்ரே ண சோதிதா விப்ர கோபாநாம் நாஶகாரிணா
ஏழு இரவுகள், பெரிய மேகங்கள் நந்தகோகுலத்தில் மழை பொழிந்தன; இந்திரன் தூண்டியதால், கோபர்களை அழிக்கவே அவை வந்தன.
ததோ த்ரு'தே மஹாஶைலே பரித்ராதே ச கோகுலே । மித்யாப்ரதிஜ்ஞோ பலபித்வாரயாமாஸ தாந்கநாந்
பெரிய மலையைத் தூக்கி, கோகுலத்தைப் பாதுகாத்தபின், வலிமையை அழிப்பவன் அந்த பொய்யான மேகங்களைத் தடுத்தான்.
வ்யப்ரே நபஸி தேவேம்த்ரே விததாத்மவசஸ்யத । நிஷ்க்ரம்ய கோகுலம் ஹ்ரு'ஷ்டம் ஸ்வஸ்தாநம் புநராகமத்
வானம் தெளிந்தபோது, இந்திரன் சொன்னது வீணாகிவிட்டதை உணர்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த கோகுலத்தைப் பார்த்து, தன் இடத்திற்கு மீண்டும் சென்றான்.
முமோச க்ரு'ஷ்ணோபி ததா கோவர்த்தநமஹாசலம் । ஸ்வஸ்தாநே விஸ்மிதமுகைர்த்ரு'ஷ்டஸ்தைஸ்து வ்ரஜௌகஸைஃ
அப்போது கிருஷ்ணன் அந்த பெரிய கோவர்த்தன மலையை மீண்டும் அதே இடத்தில் வைத்து விட்டான்; வ்ரஜவாசிகள் ஆச்சரியமுடன் பார்த்தார்கள்.
ஶ்ரீபராஶர உவாச। த்ரு'தே கோவர்த்தநே ஶைலே பரித்ராதே ச கோகுலே । ரோசயாமாஸ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய தர்ஶநம் பாகஶாஸநஃ
ஸ்ரீ பராசரர் சொன்னார்: கோவர்த்தன மலையைத் தூக்கி, கோகுலத்தைப் பாதுகாத்தபோது, யாகத்தின் தலைவன் இந்திரன் கிருஷ்ணனைப் பார்க்க விரும்பினான்.
ஸோऽதிருஹ்ய மஹாநாகமைராவதமமித்ரஜித் । கோவர்த்தநகிரௌ க்ரு'ஷ்ணம் ததர்ஶ த்ரிதஶ்ஶ்வோரஃ
அவன் பெரிய ஐராவதம் என்னும் யானை மீது ஏறி, கோவர்த்தன மலையில் கிருஷ்ணனை, தேவர்களின் தலைவனை, எதிரிகளை வென்றவனைப் பார்த்தான்.
சாரயம்தம் மஹாவீர்யம் காஸ்து கோபவபுர்தரம் । க்ரு'த்ஸ்நஸ்ய ஜகதோ கோபம் வ்ரு'தம் கோபகுமாரகைஃ
அவன் பெரிய வலிமையுடைய கிருஷ்ணன், கோபர் வடிவில் மாடுகளை மேய்த்து, உலகத்தையே காப்பாற்றும் ஒருவனாக, கோபர் பிள்ளைகளால் சூழப்பட்டிருந்ததைப் பார்த்தான்.
கருடம் ச ததர்ஶோச்சைரம்தர்த்தாநகதம் த்விஜ । க்ரு'தச்சாயம் ஹரேர்மூர்த்நி பக்ஷாப்யாம் பக்ஷிபும்கவம்
மேலும், பறவைகளின் அரசன் கருடன், தன் சக்தியால் மறைந்தபடி, ஹரியின் தலையில் தனது இறக்கைகளால் நிழல் வீசிக் கொண்டிருந்ததை அவன் பார்த்தான்.
அவருஹ்ய ஸ நாகேம்த்ரா தேகாம்தே மதுஸூதநம் । ஶக்ரஸ்ஸஸ்மிதமாஹேதம் ப்ரீதிவிஸ்தாரிதேக்ஷணஃ
அந்த யானையிலிருந்து இறங்கி, சற்று தூரத்தில் நின்று, இந்திரன் மகிழ்ச்சியுடன், பெரிதும் சிரித்த முகத்துடன் மதுசூதனனை நோக்கி பேசினான்.
இம்த்ர உவாச। க்ரு'ஷ்ணக்ரு'ஷ்ண ஶ்ரு'ணுஷ்வேதம் யதர்த மஹாமாகதஃ । த்வத்ஸமீபம் மஹாபாஹோ நைதச்சிம்த்யம் த்வயாऽந்யதா
இந்திரன் சொன்னான்: கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, நான் எதற்காக வந்தேன் என்பதை நீ கேள்; பெரும் புயலே, இதை வேறு விதமாக நினைக்க வேண்டாம்.
பாராவதாரணார்தாய ப்ரு'திவ்யாஃ ப்ரு'திவீதலே । அவதீர்ணோऽகிலாதார த்வமேவ பரமேஶ்வர
உலகின் பாரத்தைத் தாங்குவதற்காக, பூமியில் நீயே இறங்கி வந்தாய்; எல்லாவற்றையும் தாங்கும் பரம ஈச்வரா, நீயே அதற்காக வந்தாய்.
மகபம்கவிரோதேந மயா கோகுலநாஶகாஃ । ஸமாதிஷ்டா மஹாமேகாஸ்தைஶ்சேதம் கதநம் க்ரு'தம்
யாகத்திற்கு எதிராக நான் பெரிய மேகங்களை கோகுலத்தை அழிக்க அனுப்பினேன்; அவை இந்த அழிவை ஏற்படுத்தின.
த்ராதாஸ்தாஶ்ச த்வயா காவஸ்ஸமுத்பாட்ய மஹீதரம் । தேநாऽஹம் தோஷிதோ வீரகர்மணாऽத்யத்புதேந தே
ஆனால், நீ மாடுகளை அந்த மலையை தூக்கி காப்பாற்றினாய்; அதனால், உன் வீரத்தையும், அதிசயமான செயலையும் பார்த்து நான் திருப்தியடைந்தேன்.
ஸாதிதம் க்ரு'ஷ்ண தேவாநாமஹம் மந்யே ப்ரயோஜநம் । த்வயாயமத்ரி ப்ரவரஃ கரேணைகேந யத்த்ரு'தஃ
கிருஷ்ணா, நீ ஒரு கையால் இந்த சிறந்த மலையைத் தூக்கி வைத்ததால், தேவர்களின் நோக்கம் நிறைவேறியுள்ளது என்று நான் நம்புகிறேன்.
கோபிஶ்ச சோதிதஃ க்ரு'ஷ்ண த்வத்ஸகாஶமிஹாகதஃ । த்வயா த்ராதாபிரத்யர்தம் யுஷ்மத்ஸத்காரகாரணாத்
கிருஷ்ணா, பசுக்களின் வேண்டுகோளால் நான் உன்னிடம் வந்துள்ளேன்; நீ எங்களை மிகுந்த பாதுகாப்பால் காத்தாய், உன்னை மதிப்பதற்காகவே இது நடந்தது.
ஸ த்வாம் க்ரு'ஷ்ணாபிஷேக்ஷ்யாமி கவாம் வாக்யப்ரசோதிதஃ । உபேம்த்ர த்வே கவாமிம்த்ரோ கோவிம்தஸ்த்வம் பவிஷ்யஸி
அதனால் கிருஷ்ணா, பசுக்களின் வார்த்தையால் உன்னை அபிஷேகம் செய்யப்போகிறேன்; உபேந்திரா, இனிமேல் நீ பசுக்களின் தலைவனாக 'கோவிந்தன்' என அழைக்கப்படுவாய்.