ஶதக்ரதுரபீந்த்ரத்வம் தகார । ஸ்வர்யாதே ச ரஜௌ நாரதர்ஷிசோதிதா ராஜஸூதாஃ ஶதக்ரதுமாத்மபித்ரு'புத்ரமாசாராதூ ராஜ்யம் யாசிதவந்தஃ ।। ௪-௯-
ஐந்திரன் அந்த பதவியில் இருந்தான்; ஆனால் ராஜி சொர்க்கத்திற்கு சென்றபோது, நாரத முனிவரால் தூண்டப்பட்டு, ராஜியின் மகன்கள், பழக்கப்படி, தங்கள் தந்தையின் நண்பனும் மகனுமான இந்திரனிடம் அரசை வேண்டினர்.
அப்ரதாநே சாவஜித்யேந்த்ரமதிபலிநஃ ஸ்வயமிந்த்ரத்வம் சக்ரஃ । ததஶ்வ பஹுதிதே காலே வ்யதீதே ப்ரு'ஹஸ்பதிமேகாந்தே த்ரு'ஷ்ட்வாபஹ்டதத்ரைலோக்யயஜ்ஞபாகஃ ஶதக்ரதுராஹ ।। ௪-௯-
இந்திரன் அரசை வழங்கவில்லை; அதனால் ராஜியின் மகன்கள், வலிமை மிகுந்தவர்கள் என்பதால், இந்திரனை வென்று தாமே இந்திர பதவியை எடுத்துக்கொண்டார்கள். பல நாட்கள் கழிந்தபோது, பிருஹஸ்பதி, தனியாக இருந்த இந்திரனைப் பார்த்து, அவன் யாகப் பாகம் இழந்ததை உணர்ந்து, அவனிடம் பேசினார்.
வதரீபலமாத்ரமப்யர்ஹஸி மம ஆப்யாயநாய புரோ டாஶகணடம் தாதுமித்யுக்தோ ப்ரு'ஹஸ்பதிரூசே, --யத்யவம் பூர்வமேவ த்வயாஹம் சோதிதஃ ஸ்யாம், தந்மயா த்வதர்தம் கிமகர்த்தவ்யமிதி ।। ௪-௯-
இந்திரன், “எனக்கு ஒரு வதரி பழம் அளவாவது யாகப் பிரசாதம் தந்து என் உடலை வளர்க்க வேண்டும்,” என்றான். அதற்கு பிருஹஸ்பதி, “நீ முன்பே என்னிடம் கேட்டிருந்தால், உனக்காக என்ன செய்யாமல் இருப்பேன்?” என்று பதிலளித்தார்.
யதி-யயாதி-ஸம்யாதி-அயாதி-வியதி-க்ரு'திஸம்ஜ்ஞா நஹுஷஸ்ய ஷட் புத்ரா மஹாபல பராக்ரமா பபூவுஃ । யதிஸ்து ராஜ்யம் நைச்சத் । யயாதிஸ்து பூப்ரு'தபவத், உஶநஸஶ்வ துஹிதரம் தேவயாநீம் ஶர்ம்மிஷ்டாஞ்ச வார்ஷபர்வ்வணீமுபயேமே ।। ௪-௧௦ -
நஹுஷனுக்கு யதி, யயாதி, சம்யாதி, அயாதி, வியாதி, க்ருதி என்று ஆறு வலிமை மிகுந்த மகன்கள் பிறந்தனர். யதி அரசை விரும்பவில்லை; யயாதி அரசன் ஆனான்; உஷனஸின் மகள் தேவயானியையும், வார்ஷபர்வனின் மகள் சர்மிஷ்டையையும் மணந்தான்.
காவ்யஶாபாச்ச அகாலேநைவ யயாதிர்ஜராமவாப ।। ௪-௧௦-
காவ்யனின் சாபத்தால், யயாதிக்கு காலத்துக்கு முன்னரே முதுமை வந்தது.
ப்ரஸந்நஶுக்ரவசநாஜ்வ ஜராம் ஸம்காமயிதும் ஜ்யேஷ்டம் புத்ரம் யதுமுவாச,--த்வந்மாதா மஹஶாபாதியமகாலேநைவ ஜரா மாமுபஸ்திதா । தாநஹம் தஸ்யைவாநுக்ரஹாதூ பவதஃ ஸஞ்ச ராயாம்யேகம் வர்ஷஸஹஸ்த்ரம், த த்ரு'ப்தோऽஸ்மி விஷயேஷு, த்வதூயஸா விஷயாநஹ போக்துமிச்சாமி ।। ௪-௧௦-
சுக்ரனின் அருளால், யயாதி முதுமையை மாற்ற விரும்பி, தனது மூத்த மகன் யதுவிடம், “உன் தாயின் பெரிய சாபத்தால் எனக்கு முன்பே முதுமை வந்துவிட்டது; அவளின் அனுகிரகத்தால், இந்த முதுமையை உனக்கு மாற்றி, ஆயிரம் ஆண்டுகள் இளமையில் இன்பங்களை அனுபவிக்க விரும்புகிறேன்,” என்றான்.
நாத்ர பவதா ப்ரத்யாக்யாநம் கர்த்தவ்யமித்யுக்தஃ ஸ நைச்சத் தாம் ஜராமாதாதும । தஞ்சபி பிதா ஶஶாப,--த்வத ப்ரஸூதிர்ந ராஜ்யார்ஹா பவிஷ்யதீதி ।। ௪-௧௦-
“நீ மறுக்கக் கூடாது” என்று கூறப்பட்டும், யது அந்த முதுமையை ஏற்க விரும்பவில்லை. அதனால் அவன் தந்தை, “உன்னால் உன் சந்ததி அரசை பெறமாட்டார்கள்,” என்று சாபம் இடினார்.
விஶ்வாச்யா ஸஹோபபோகம் புக்த்வா காமாநாமந்த மவாப்ஸ்யாமீத்யநுதிநம் தந்மநஸ்கோ பபூவ ।। ௪-௧௦-
விஷ்வாசியுடன் சேர்ந்து இன்பங்களை அனுபவித்தபோது, 'நான் இச்சைகளின் முடிவை அடைவேன்' என்ற எண்ணத்தில் அவன் மனம் தினமும் முழுமையாக மூழ்கியது.
அநுதிநஞ்ச உபபோகதஶ்வ காமாநதீவ ரம்யாந் மேநே ।। ௪-௧௦-
அவன் தினமும் இன்பங்களை அனுபவித்து, அவை மிகுந்த இனிமையானவை என்று எண்ணினான்.
ந ஜாது காமஃ காமாநாமுபபோகேந ஶாம்யதி । ஹவிஷா க்ரு'ஷ்ணவர்த்மேவ பூய ஏவாபிவர்த்ததே ।। ௪-௧௦-
இச்சை பொருள்களை அனுபவித்தாலும் ஒருபோதும் குறையாது; நெய் ஊற்றும் நெருப்பைப் போல அது மேலும் மேலும் பெருகும்.
யத் ப்ரு'திவ்யாம் வ்ரீஹியவம் ஹிரண்யம் பஶவஃ ஸ்த்ரியஃ । ஏகஸ்யாபி ந பர்ய்யாப்தம் ததித்யதித்ரு'ஷம் த்யஜேத் ।। ௪-௧௦-
இந்த பூமியில் உள்ள அரிசி, யவம், பொன், மாடுகள், பெண்கள் அனைத்தும் கூட ஒருவருக்கு போதுமானதாக இருக்காது; எனவே அதிகமான ஆசையை விட்டுவிட வேண்டும்.
யதா ந குருதே பாவம் ஸர்வ்வபூதேஷு பாபகம் । ஸமத்ரு'ஷ்டேஸ்ததா புஸஃ ஸர்வ்வா ஏவ ஸுகா திஶஃ ।। ௪-௧௦-
யாரும் எந்த உயிரிலும் தீய எண்ணம் கொள்ளாமல், அனைவரையும் சமமாகப் பார்க்கும்போது, அவனுக்கு எல்லா திசைகளும் இனிமையாகும்.
யா துஸ்த்யஜா துர்ம்மதிபிர்யா ந ஜீர்ய்யதி ஜீர்ய்யதஃ । தாம் த்ரு'ஷ்ணாம் ஸந்த்யஜந் ப்ராஜ்ஞஃ ஸுகேநைவாபிபூர்ய்யதே ।। ௪-௧௦-
தவறான மனம் கொண்டவர்களுக்கு விட முடியாத, உடல் முதிர்ந்தாலும் முதிராத அந்த ஆசையை விட்டு விடும் அறிவாளர் எளிதாக நிறைவடைவான்.
ஜீர்ய்யந்தி ஜீர்ய்யதஃ கேஶா தந்தா ஜீர்ய்யந்தி ஜீர்ய்யதஃ । தநாஶா ஜீவிதாஶா ச ஜீர்ய்யதோऽபி ந ஜீர்ய்யதி ।। ௪-௧௦-
ஒருவன் முதிர்ந்தபோது அவனது முடியும் பல்லும் முதிரும்; ஆனால் செல்வ ஆசையும் உயிர் ஆசையும் அவன் முதிர்ந்தாலும் முதியாது.
பூர்ணாம் வர்ஷஸஹஸ்த்ரம் மே விஷயாஸக்தசேதஸஃ । ததாப்யநுதிநம் த்ரு'ஷ்ணா மமைதேஷ்வேவ ஜாயதே ।। ௪-௧௦-
நூறு ஆண்டுகள் இன்பங்களில் மனம் மூழ்கி இருந்தாலும், எனக்கு இவை மீதான ஆசை தினமும் அதிகமாகிறது.
தஸ்மதிதாமஹம் த்யக்த்வா ப்ரஹ்மண்யாதாய மாநஸம் । நிர்த்ரந்த்ரோ நிர்ம்மமோ பூத்வா சரிஷ்யாமி ம்ரு'கைஃ ஸஹ ।। ௪-௧௦-
ஆகவே இந்த ஆசையை விட்டுவிட்டு, மனதை பரமனில் நிலைநிறுத்தி, பற்றும் எனது என்பதும் இல்லாமல், மான்களுடன் வனத்தில் சஞ்சரிக்கப் போகிறேன்.
பூரோஃ ஸகாஶாதாதாய ஜராம் தத்த்வா ச யௌவநம் । ராஜ்யேऽபிஷிச்ய பூருஞ்ச ப்ரயயௌ தபஸே வநம் ।। ௪-௧௦-
பூருவிடம் முதுமையை வாங்கி, அவனுக்கு இளமையை கொடுத்து, பூருவை அரசனாக ஆட்சி செய்து, தானாக வனத்திற்கு தவம் செய்யப் புறப்பட்டான்.
திஶி தக்ஷிணபூர்வ்வம்ஸ்யாம் துர்வ்வஸும் ப்ரத்யதாதிஶத் । ப்ரதீச்யாஞ்ச ததா த்ரு ஹ்யு தக்ஷிணாபததோ யதும் ।। ௪-௧௦-
தென் கிழக்கு திசையில் துர்வசுவை, மேற்கு திசையில் த்ருஹ்யுவை, தெற்கு பாதையில் யதுவை நியமித்தான்.
உதீச்யாஞ்ச ததைவாநும் க்ரு'த்வா மணடலிநோ ந்ரு'பாந் । ஸர்வ்வப்ரு'த்வீபதிம் பூரு ஸோऽபிஷிச்ய வநம் யயௌ ।। ௪-௧௦-
வடக்கு திசையில் அனுவையும் நியமித்து, அவர்களை எல்லாம் ஒரு ஒரு பகுதியின் அரசர்களாக வைத்தான்; பூருவை பூமியின் முழு அரசனாக ஆசி செய்து, தானும் வனத்திற்கு சென்றான்.
ஶ்ரீபராஶர உவாச க்ரோஷ்டோஸ்து யதுபுத்ரஸ்யாத்மஜோ த்வஜிநீவாந் ॥ ௪,௧௨.
ஸ்ரீ பராசரர் சொன்னார்: யதுவின் மகன் க்ரோஷ்டுவுக்கு த்வஜினீவன் என்ற மகன் பிறந்தான்.
ததஶ்ச ஸ்வாதிஃ ததோ ருஶங்குஃ ருஶங்கோஶ்சித்ரரதஃ ॥ ௪,௧௨.
அவருக்கு ஸ்வாதி என்ற மகன்; ஸ்வாதிக்கு ருஷங்கு; ருஷங்குவுக்கு சித்ரரதன் பிறந்தான்.
தத்தநயஃ ஶஶிபிந்துஃ சதுர்தஶமஹாரத்நேஶஶ்சக்ரவர்த்யபவத் ॥ ௪,௧௨.
அவரது மகன் சசிபிந்து; அவர் பதினான்கு பெரிய நிதிகளுக்கு அதிபதியாக, சக்ரவர்த்தியாக ஆனார்.
தஸ்ய ச ஶதஸஹஸ்ரம் பத்நீ நாமபவத் ॥ ௪,௧௨.
அவருக்கு ஒரு இலட்சம் மனைவிகள் இருந்தனர்.
தஶலக்ஷஸம்க்யாஶ்ச புத்ராஃ ॥ ௪,௧௨.
அவரது மகன்கள் பத்து இலட்சம் பேர்.
தேஷாம் ச ப்ரு'துஶ்ரவாஃ ப்ரு'துகர்மா ப்ரு'துகீர்திஃ ப்ரு'துயஶாஃ ப்ரு'துஜயஃ ப்ரு'துதாநஃ ஷட்புத்ராஃ ப்ரதாநாஃ ॥ ௪,௧௨.
அவர்களில், பிருதுஷ்ரவா, பிருதுகர்மா, பிருதுகீர்த்தி, பிருதுயசா, பிருதுஜயா, பிருதுதானா என்ற ஆறு பேரும் முக்கியமான மக்களாக இருந்தார்கள்.
ப்ரு'துஶ்ரவஸஶ்ச புத்ரஃ ப்ரு'துதமஃ ॥ ௪,௧௨.
பிருதுஷ்ரவாவின் மகன் பிருதுதமன் என்பவராக இருந்தார்.
தஸ்மாதுஶநா யோ வாஜிமேதாநாம் ஶதமாஜஹார ॥ ௪,௧௨.
அவரிடமிருந்து உசனா என்பவர் பிறந்தார்; அவர் நூறு அசுவமேத யாகங்களை நடத்தினார்.
தஸ்ய ச ஶிதபுர்நாம புத்ரோऽபவத் ॥ ௪,௧௨.
உசனாவின் மகன் சிதபூர்ணன் என்று பெயருடையவராக இருந்தார்.
ஸ்வல்பைரேவாஹோபிஸ்த்வாம் நிஜம் பதம் ப்ராபயிஷ்யாமி இத்யபிதாய தேஷாமநு திநாபிசாரிகம் புத்திமோஹாய ஶக்ரஸ்ய ச தேஜோவ்ரு'த்தயே ஜுஹாவ । தே சாபி தேந புத்திமோஹேநாபிபூயமாநா ப்ரஹ்மத்ரிஷோ தர்ம்மத்யாகிநோ வேதவாதபராஙூமுகா பபூவுஃ ததஶ்வ தாநபேததர்ம்மா சாராந் இந்த்ரோ ஜகாந புரோஹிதாப்யாயிததேஜாஶ்வ த்ரிதிவமாக்ராமத் । ஏததிந்த்ரஸ்ய ஸ்வபதச்யவநாரோஹணாம் ஶ்ருத்வா புருஷஃ ஸ்வபதப்ரஶம் தௌராத்ம்யம் வா ந சாப்நோதி । ரம்பஸ்த்வநபத்யோऽபவத் । க்ஷத்ரவ்ரு'த்தஸுதஃ ப்ரதிக்ஷத்த்ரஃ, ததூபுத்ரஃ ஸஞ்ஜயஃ, ததஶ்வ விஜயஃ, தஸ்மாஜ்வ யஜ்ஞக்ரு'த், தஸ்ய ஹர்ஷவர்த்தநஃ, ஹர்ஷவர்த்தநஸுதஃ ஸஹதேவஃ, தஸ்மாததீநஃ, தஸ்ய ஜயஸேநஃ, ததஶ்வ ஸம்ஹுதிஃ, தத புத்ரஃ, க்ஷம்த்ரதர்ம்மாஃ, இத்யேதே க்ஷத்ரவ்ரு'த்தஸ்ய । அதோ நஹுஷவம்ஶம் வக்ஷ்யாமி இதி ।। ௪-௯-
“சில நாள்களில் உன்னை மீண்டும் உன் இடத்திற்கு கொண்டுபோய் வைப்பேன்,” என்று கூறி, அவர்கள் மனதை குழப்பவும் இந்திரனுக்கு வலிமை சேர்க்கவும் பிருஹஸ்பதி ஹோமம் செய்தார். அந்த மாயையில் அகப்பட்ட ராஜியின் மகன்கள் தர்மத்தை விட்டுவிட்டு, வேதங்களைத் திரும்பிப் பார்க்காமல், இந்திரனால் அழிக்கப்பட்டார்கள். இந்திரன், ஆசாரியனால் வலிமை பெற்றவுடன் மீண்டும் சொர்க்கத்தை அடைந்தான். இந்திரன் பதவியில் இருந்து விழுந்து மீண்டும் ஏறியதை கேட்டால், மனிதனுக்கு துன்பம் அல்லது தீமை ஏற்படாது. ரம்பா பிள்ளை இல்லாதவள்; க்ஷத்ரவிருத்தனின் மகன் பிரதிக்ஷத்ரன், அவனுடைய மகன் சஞ்சயன், பின்னர் விஜயன், அவனிடமிருந்து யஜ்ஞக்ருத், அவனுடைய மகன் ஹர்ஷவர்த்தனன், ஹர்ஷவர்த்தனனுக்கு சகதேவன், அவனிடமிருந்து அதீனன், அதீனனுக்கு ஜயசேனன், பின்னர் சம்ஹுதி, அவனுடைய மகன் க்ஷத்ரதர்மா—இவர்கள் எல்லாம் க்ஷத்ரவிருத்த வம்சத்தினர். இப்போது நஹுஷ வம்சத்தைச் சொல்கிறேன்.
அநந்தரஞ்ச த்ரஹ்யு துர்வஸுமநுஞ்ச ப்ரு'திவீபதிர்ஜரா க்ரஹணார்தம் ஸ்வயௌவநப்ரதாநாய ச சோதயாமாஸ । தைரப்யேககைஶ்யேந ப்ரத்யாக்யாதஸ்தாம்ஶ்வ ஶஶாப । அத ஶம்மிஷ்டாதநய மஶேஷகநீயாம்ஸம் பூரு ததைவாஹ, ஸ வாதிப்ரவண மதிஃ ப்ரணம்ய பிதரம் ஸபஹுமாநோ மஹாந் ப்ரஸாதோऽயமஸ்மாகமித்யுதாரமபிதாய ஜராம் ப்ரதிஜக்ராஹ । ஸ்வகீயஞ்ச யௌவநம் பித்ரே ததௌ । ஸோऽபி ச நவம் யௌவந மாஸாத்ய தர்ம்மாவிரோதேந யதாகாமம் யதாகாலோபபந்ந யதோதூஸாஹம் விஷயம் சசார । ஸம்யக ப்ரஜாபாலந மகரோத் ।। ௪-௧௦-
பிருதிவியின் அரசன் த்ரஹ்யு, துர்வசு, அனு ஆகியவர்களை, தன் இளமையை அவர்களுக்கு கொடுத்து, தானே முதுமையை ஏற்க வேண்டும் என்று கேட்டான். ஆனால் அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் மறுத்ததால், அவர்களை அவர் சபித்தான். பிறகு, ஷம்மிஷ்டாவின் இளைய மகன் பூருவை அவர் அதேபோல் அழைத்தார். பூரு, தந்தையை மிகுந்த மரியாதையுடன் வணங்கி, 'இது எங்களுக்கு பெரிய அருள்' என்று கூறி, முதுமையை ஒப்புக்கொண்டான். தன் இளமையை தந்தைக்கு கொடுத்தான். தந்தை புதிய இளமை பெற்றவுடன், தர்மத்திற்கும் காலத்திற்கும் தகுந்தபடி, தன் சக்திக்கேற்ப இன்பங்களை அனுபவித்து, رعசியை நன்றாக நடத்தினார்.