ஸ சாப்யசிம்தயதஹோஸ்ய ராஜ்ஞோ தௌஶ்ஶீல்யம் யேநைதந்மாம்ஸமஸ்மாகம் ப்ரயச்சதி கிமேதத்த்ர வ்யஜாதமிதி த்யாநபரோபவத்
வசிஷ்டர், 'அரசருக்கு இப்படிப்பட்ட தீமை எப்படி வந்தது? எதற்காக இந்த மாம்சத்தை நமக்கு அளிக்கிறார்? இது என்ன பொருள்?' என்று எண்ணி, தியானத்தில் மூழ்கினார்.
அபஶ்யச்ச தந்மாம்ஸம்மாநுஷம்
அப்போது அவர், அது மனித மாம்சம் என்பதை அறிந்தார்.
அதஃ க்ரோதகலுஷீக்ரு'தசேதா ராஜநி ஸாபமுத்ஸஸர்ஜ
அப்போது, கோபத்தால் மனம் மங்கிய முனிவர் அந்த அரசனை சாபம் கூறினார்.
யஸ்மாதபோஜ்யமேததஸ்மத்விதாநாம் தபஸ்விநாமவகச்சந்நபி பவாந்மஹ்யம் ததாதி தஸ்மாத்தவைவாத்ர லோலுபதா பவிஷ்யதீதி
எங்களைப் போன்ற தவமிருக்கும் மக்களுக்கு இது உண்ணத்தகாதது என்று தெரிந்தும், நீயே எனக்கு இதை அளித்தாய். அதனால், இந்த ஆசையில் நீயே சிக்கிக்கொள்வாய்.
அநம்தரம் ச தேநாபி பகவதைவாபிஹிதோஸ்மீத்யுக்தே கிம் கிம் மயாபஹிதமிதி முநிஃ புநரபி ஸமாதௌ தஸ்தௌ
உடனே, 'இதைச் செய்யுமாறு இறைவன் தான் சொன்னார்' என்று அரசன் கூறியதும், 'நான் என்ன தவறு செய்தேன்?' என்று எண்ணி, அந்த முனிவர் மீண்டும் தியானத்தில் அமர்ந்தார்.
ஸமாதிவிஜ்ஞாநாவகதார்தஶ்சாநுக்ரஹம் தஸ்மை சகார நாத்யம்திகமேதத்த்வாதஶாப்தம் தவ போஜநம் பவிஷ்யதீதி
தியானத்தால் உண்மையை அறிந்த முனிவர், அரசனுக்கு ஒரு அருள் செய்தார்: 'இந்த உண்ணும் தடையால் நீ எப்போதும் பாதிக்கப்படமாட்டாய்; இது பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் மட்டுமே நீடிக்கும்.'
அஸாவபி ப்ரதிக்ரு'ஹ்யோதகாம்ஜலிம் முநிஶாபப்ரதாநாயோத்யதோ பகவந்நயமஸ்மத்குருர்நார்ஹஸ்யேநம் குலதேவதாபூதமாசார்யம் ஶப்துமிதி மதயம்த்யா ஸ்வபத்ந்யா ப்ரஸாதிதஸ்ஸஸ்யாம்புதரக்ஷணார்தம் தச்சாபாம்வு நோர்வ்யாம் ந சாகாஶே சிக்ஷேப கிம் து தேநைவ ஸ்வபதௌ ஸிஷேச
அரசனும் தன் கையில் நீர் ஏற்று, முனிவருக்கு சாபம் இட தயாரானபோது, அவரது மனைவி மதயந்தி, அவரை சமாதானப்படுத்தி, குடும்ப ஆசாரியராகவும் தெய்வமாகவும் இருப்பவரை சாபமிட வேண்டாம் என்று தடுத்தாள். மேகத்தை காக்கும் பொருட்டு, அந்த நீரை நிலத்திலும் ஆகாயத்திலும் விடாமல், தன் கால்களில் ஊற்றினார்.
தேந ச க்வோதாஶ்ரிதேநாம்புநா தக்தச்சாயௌ தத்பாதௌ கல்மாஷதாமுபகதௌ ததஸ்ஸ கல்மாஷபாதஸம்ஜ்ஞாமவாப
அந்த நீர் எங்கும் செல்ல இடமில்லாமல், அரசனின் கால்களை எரித்து, அவை கருப்பாகின. அதனால் அவர் 'கல்மாசபாதன்' என்று அழைக்கப்பட்டார்.
வஸிஷ்டஶாபாச்ச ஷஷ்டேஷஷ்டே காலே ராக்ஷஸஸ்வபாவமேத்யாடவ்யாம் பர்யடந்நநேகஶோ மாநுஷாநபக்ஷயத்
வசிஷ்டர் சாபத்தால், ஆறாவது காலம் முடிந்ததும், அவர் ராட்சதனாகி காட்டில் சுற்றி பல மனிதர்களை உண்டார்.
ஏகதா து கம்சிந்முநிம்ரு'துகாலே பார்யாஸம்கதம் ததர்ஶ
ஒரு நாள், ஒரு முனிவர் தன் மனைவியுடன் சேர்ந்து இருந்த சமயத்தில், அவரை அரசன் பார்த்தான்.
தயோஶ்ச தமதிபீஷணம் ராக்ஷஸஸ்வரூபமவலோக்ய த்ராஸாத்தம்பத்யோஃ ப்ரதாவிதயோர்ப்ரஹ்மணம் ஜக்ராஹ
அரசனின் பயங்கரமான ராட்சத உருவத்தை பார்த்து, அந்த தம்பதிகள் பயந்து ஓடினர்; ஆனால் அவர் அந்த பிராமணனைப் பிடித்தார்.
ததஸ்ஸா ப்ராஹ்மணீ பஹுஶஸ்தமபியாசிதவதீ
பின்னர், அந்த பிராமணியின் மனைவி பலமுறை அரசனை வேண்டினார்.
ப்ரஸீதேக்ஷ்வாகுகுலதிலகபூதஸ்த்வம் மஹாராஜோ மித்ரஸஹோ ந ராக்ஷஸஃ
'இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் முத்து, பெரிய அரசே, மித்ரசஹா, நீ ராட்சதன் அல்ல; தயவு செய்!' என்று அவள் கூறினாள்.
நார்ஹஸி ஸ்த்ரீதர்மஸுகாபிஜ்ஞோ மய்யக்ரு'தார்தாயாமஸ்மத்பர்த்தாரம் ஹம்துமித்யேவம் பஹுப்ரகாரம் தஸ்யாம் விலபம்த்யாம் வ்யாக்ரஃ பஶுமிவாऽரண்யேऽபிமதம் தம் ப்ராஹ்மணமபக்ஷயத்
'பெண்களின் வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியை அறிந்தவரே, நான் இன்னும் பூர்த்தி பெறாதிருக்க, என் கணவரை கொல்ல வேண்டாம்' என்று பலவிதமாக அழுதாள். இருந்தும், அந்த அரசன் காட்டில் புலி போல அந்த பிராமணனைப் பிடித்து உண்டான்.
ததஶ்சாதிகோபஸமந்விதா ப்ராஹ்மணீ தம் ராஜாநம் ஶஶாப
அதன்பின், மிகுந்த கோபத்துடன் அந்த பிராமணியின் மனைவி அரசனை சாபம் கூறினாள்.
யஸ்மாதேவம் மய்யத்ரு'ஷப்தாயாம் த்வயாயம் மத்பதிர்பக்ஷிதஃ தஸ்மாத்த்வமபி காமோபபோகப்ரவ்ரு'த்தௐதம் ப்ராப்ஸ்யஸீதி
'நான் இன்னும் பூர்த்தி பெறாதபோது என் கணவரை நீ உண்டதால், நீயும் இன்ப ஆசையில் மூழ்குவாய்' என்று சாபம் கூறினாள்.
ஶப்த்வா சைவ ஸாக்நிம் ப்ரவிவேஶ
சாபம் கூறியவுடன், அவள் நெருப்பில் சென்று விழுந்தாள்.
ததஸ்தஸ்ய த்வாதஶாப்தபர்யயே விமுக்தஶாபஸ்ய ஸ்த்ரீவிஷயாபிலாஷிணோ மதயம்தீ தம் ஸ்மாரயாமாஸ
பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கழிந்து சாபம் நீங்கியதும், பெண்களை நாடும் ஆசை ஏற்பட்ட அரசனுக்கு, மதயந்தி அதை நினைவூட்டினாள்.
ததஃ பரமஸௌ ஸ்த்ரீபோகம் தத்யாஜ
அதற்குப் பிறகு, அவர் பெண்களுடன் சேர்வதை விட்டு விட்டார்.
வஸிஷ்டஶ்சாபுத்ரேண ராஜ்ஞா புத்ரார்தமப்யர்திதோ மதயம்த்யாம் கர்பாதாநம் சகார
குழந்தை இல்லாத அரசன் ஒரு மகனுக்காக வேண்டியபோது, வசிஷ்டர் மதயந்தியுடன் கருவை ஏற்படுத்தும் கிரியை செய்தார்.
யதா ச ஸப்தவர்ஷாண்யஸௌ கர்பேண ஜஜ்ஞே ததஸ்தம் கர்பமஶ்மநா ஸா தேவீ ஜகாந
அந்த பெண் ஏழு ஆண்டுகள் கர்ப்பமாக இருந்தபோது, தன் வயிற்றை ஒரு கல்லால் அடித்தாள்.
புத்ரஶ்சாஜாயத
அப்பொழுது ஒரு மகன் பிறந்தான்.
தஸ்ய சாஶ்மக இத்யேவ நாமாபவத்
அவனுக்கு அஷ்மகன் என்ற பெயர் வந்தது.
அஶ்மஸ்ய மூலகோ நாம புத்ரோऽபவத்
அஷ்மகனுக்கு மூலகன் என்ற மகன் பிறந்தான்.
யோஸௌ நிஃக்ஷத்ரே க்ஷ்மாதலேஸ்மிந் க்ரியமாணே ஸ்த்ரீபிர்விவஸ்த்ராபிஃ பரிவார்ய ரக்ஷிதஃ ததஸ்தம் நாரீகவசமுதாஹரம்தி
இந்த பூமியில் க்ஷத்திரியர் வம்சம் அழிக்கப்படும்போது, அவனை பெண்கள் துணி இல்லாமல் சூழ்ந்து பாதுகாத்தனர். அதனால் அவனை 'பெண்கள் கவசம்' என்று அழைக்கின்றனர்.
மூலகாத்தஶரதஸ்தஸ்மாதிலிவிலஸ்ததஶ்ச விஶ்வஸஹஃ
மூலகனிடமிருந்து தசரதன், அவனிடமிருந்து இலிவிலன், பின்னர் விஷ்வசஹன் பிறந்தார்கள்.
தஸ்மாச்ச கட்வாம்கஃ யோஸௌ தேவாஸுரஸம்க்ராமே தேவைரப்யர்திதோऽஸுராஞ்ஜகாந
அவனிடமிருந்து கட்டுவாங்கன் பிறந்தான். தேவாசுரப் போரில், தேவர்கள் வேண்டியபோது, அவன் அசுரர்களை அழித்தான்.
ஸ்வர்கே ச க்ரு'தப்ரியைர்தேவைர்வரக்ரஹணாய சோதிதஃ ப்ராஹ
வானுலகில், அவன் செய்த செயல்களில் மகிழ்ந்த தேவர்கள், அவனை ஒரு வரம் தேர்ந்தெடுக்குமாறு கேட்டார்கள்.
யத்யவஶ்யம் வரோ க்ராஹ்யஃ தந்மமாயுஃ கத்யதாமிதி
அவன், 'வரம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியதுதான் என்றால், என் ஆயுள் எவ்வளவு என்று சொல்லுங்கள்' என்றான்.
அநம்தரம் ச தைருக்தம் முஹூர்த்தமேகம் ப்ரமாணம் தவாயுரித்யுக்தோதாஸ்கலிதகதிநா விமாநேந லகிமாதிகுணோ மர்த்யலோகமாகம்யேதமாஹ
உடனே அவர்கள், 'உனக்கு இன்னும் ஒரு கணம் மட்டுமே வாழ்நாள் உள்ளது' என்றார்கள். உடனே, தடுமாறாத நடை கொண்டு, வானரதத்தில் இலகுவாக மனிதுலகிற்கு வந்து, இதைச் சொன்னான்.