த்ரு'ஷ்டஸ்தே பகவந் ஸுமஹாநேஷ ஸித்திப்ரபாவோ நைவம்விதமந்யஸ்ய கஸ்யசிதஸ்மாபிர்விபூதிபிர்விலஸிதமுபலக்ஷிதம் யதேதத்பகவதஸ்தபஸஃ பலமித்யபிபூஜ்ய தம்ரு'ஷிம் தத்ரைவ தேந ரு'ஷிவர்யேண ஸஹ கிம்சித்காலமபிமதோபபோகாந் புபுஜே ஸ்வபுரம் ச ஜகாம
பெரியவரே, உங்களுடைய மகத்தான சித்தி சக்தியை நான் பார்த்தேன்; இதுபோன்ற வளம் வேறு எவரிடமும் நான் காணவில்லை. இது உங்கள் தவத்தின் பலன் என்று நான் உணர்கிறேன். அந்த முனிவரை மதித்து, அவர் உடன் சில காலம் விரும்பிய இன்பங்களை அனுபவித்து, பிறகு தன் நகரத்திற்கு திரும்பினார்.
காலேந கச்சதா தஸ்ய தாஸு ராஜதநயாஸு புத்ரஶதம் ஸார்தமபவத்
காலம் கடந்தபோது, அந்த அரசர் மகள்களுடன் அவருக்கு நூறு மகன்கள் பிறந்தார்கள்.
அநுதிநாநுரூடஸ்நேஹப்ரஸரஶ்ச ஸ தத்ராதீவமமதாக்ரு'ஷ்டஹ்ரு'தயோऽபவத்
ஒவ்வொரு நாளும் அவருடைய பாசம் அதிகமாக வளர்ந்தது; அவருடைய மனம் மிகுந்த பாசத்தில் கட்டுப்பட்டது.
அஹோ மே மோஹஸ்யாதிவிஸ்தாரஃ
அய்யோ, என் மாயை எவ்வளவு பெரிதாகப் பரவியுள்ளது!
மநோரதாநாம் ந ஸமாப்திரஸ்தி வர்ஷாயுதேநாப்யத வாபி லக்ஷைஃ । பூர்ணேஷுபூர்ணேஷு மநோரதாநாமுத்பத்தயஸ்ஸம்தி புநர்நவாநாம்
ஆசைகளுக்கு முடிவு கிடையாது; பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் இருந்தாலும், இலட்சக் கணக்கில் இருந்தாலும் கூட. சில ஆசைகள் நிறைவேறினாலும், புதுப் புதுக் ஆசைகள் மீண்டும் தோன்றும்.
பத்ப்யாம் கதா யௌவநிநஶ்ச ஜாதா தாரைஶ்ச ஸம்யோகமிதாஃ ப்ரஸூதாஃ । த்ரு'ஷ்டாஃ ஸுதாஸ்தத்தநயப்ரஸூதிம் த்ரஷ்டும் புநர்வாம்ச்சதி மேம்ऽதராத்மா
அவர்கள் தாங்கள் நடக்க ஆரம்பித்தாலும், இளமை அடைந்தாலும், மணம் செய்து குழந்தைகள் பெற்றாலும், என் மனம் இன்னும் அவர்களது பிள்ளைகள் பிறப்பதைப் பார்க்க ஆசைப்படுகிறது.
த்ரக்ஷ்யாமி தேஷாமிதி சேத்ப்ரஸூதிம் மநோரதோ மே பவிதா ததோந்யஃ । பூர்ணேபி தத்ராப்யபரஸ்ய ஜந்ம நிவார்யதே கேந மநோரதஸ்ய
‘நான் அவர்களது பிள்ளைகள் பிறப்பதைப் பார்ப்பேன்’ என்று நினைத்தால், அதற்குப் பிறகு இன்னொரு ஆசை வரும்; அது நிறைவேறினாலும், இன்னும் புதிய ஆசை பிறக்கும். இந்த ஆசைகளின் தோற்றத்தை யார் தடுக்க முடியும்?
ஆம்ரு'த்யுதோ நைவ மநோரதாநாமம்தோஸ்தி விஜ்ஞாதமிதம் மயாத்ய । மநோரதாஸக்திபரஸ்ய சித்தம் ந ஜாயதே வை பரமார்தஸம்கி
இப்போது எனக்கு தெரிந்தது; ஆசைகள் மரணத்திலும் முடிவடையாது. ஆசையில் மனம் பிணைந்திருப்பவர்களுக்கு உண்மையான ஞானம் கிடையாது.
ஸ மே ஸமாதிர்ஜலவாஸமித்ரமத்ஸ்யஸ்ய ஸம்காத்ஸஹஸைவ நஷ்டஃ । பரிக்ரஹஸ்ஸம்கக்ரு'தோ மயாயம் பரிக்ரஹோத்தா ச மமாதிலிப்ஸா
நான் நீரில் வாழும் மீன்களுடன் இருந்தபோது பெற்ற சமாதி, இப்போது திடீரென்று அழிந்துவிட்டது. இந்த பாசத்தை நான் உருவாக்கினேன்; அதிலிருந்து எனக்கு அளவுக்கு மீறிய ஆசை வந்தது.
துஃகம் யதைவைகஶரீரஜந்ம ஶதார்த்தஸம்க்யாகமிதம் ப்ரஸூதம் । பரிக்ரஹேண க்ஷிதிபாத்மஜாநாம் ஸுதைரநேகைர்பஹுலீக்ரு'தம் தத
ஒரு உடலில் பிறந்த துக்கம், இப்போது நூறு மகன்கள் பிறந்ததால், அரசர் மகள்களை மணந்த பாசத்தாலும், பல மகன்கள் பிறந்ததாலும், பல மடங்கு அதிகமாகிவிட்டது.
ஸுதாத்மஜைஸ்தத்தநயைஶ்ச பூயோ பூயஶ்ச தேஷாம் பரிக்ரஹேண । விஸ்தாரமேஷ்யத்யதிதுஃகஹேதுஃ பரிக்ரஹோ வை மமதாபிதாநஃ
மகன்கள், பேரர்கள், அவர்களது பிள்ளைகள் என்று பாசம் மேலும் மேலும் பெருகும்; அவர்களிடம் ஏற்படும் பாசத்தால் இந்த 'எனது' என்ற உணர்வு அதிகமாகி, அது மிகப் பெரிய துக்கத்துக்குக் காரணமாகும்.
சீர்ணம் தபோ யத்து ஜலாஶ்ரயேண தஸ்யார்த்திரேஷா தபஸோம்தராயஃ । மத்ஸ்யஸ்ய ஸம்காதபவச்ச யோ மே ஸுதாதிராகோ முஷிதோஸ்மி தேந
நீரில் இருந்து செய்த தவம் முழுமையாக நிறைவேறவில்லை; இந்த பாசம் என் தவத்திற்கு இடையூறாகி விட்டது. மீன்களுடன் பழகியதால் எனக்கு மகன் முதலியவர்களில் ஆசை வந்தது; அதனால் நான் எல்லாவற்றையும் இழந்துவிட்டேன்.
நிஸ்ஸம்கதா முக்திபதம் யதீநாம் ஸம்காதஶேஷாஃ ப்ரபவம்தி தோஷாஃ । ஆரூடயோகோ விநிபாத்யதேதஸ்ஸம்கேந யோகீ கிமுதால்பபுத்திஃ
பிரிவில்லாமல் இருப்பதே துறவிகளுக்குத் துயரிலிருந்து விடுதலை தரும் வழி; பாசத்திலிருந்து எல்லா குற்றங்களும் தோன்றும். யோகத்தில் நிலைத்தவரும் பாசத்தால் வீழ்வார்; அறிவு குறைந்தவருக்கு நிலை என்ன?
அஹம் சரிஷ்யாமி ததாத்மநோர்தே பரிக்ரஹக்ராஹக்ரு'ஹீதபுத்திஃ । யதா ஹி பூயஃ பரிஹீநதோஷோ ஜநஸ்ய துஃகைர்பவிதா ந துஃகீ
நான் அந்த ஆத்மாவின் நலனுக்காக, பொருளும், பிடிப்பும் இல்லாத தெளிவான மனதுடன் நடப்பேன். ஏனெனில், ஒருவன் குற்றங்களிலிருந்து விடுபட்டால், அவனை எந்த துயரமும் வருத்த முடியாது.
ஸர்வஸ்ய தாதாரமசிம்த்யரூபமணோரணீயாம்ஸமதிப்ரமாணம் । ஸிதாஸிதம் சேஶ்வரமீஶ்வராணாமாராதயிஷ்யே தபஸைவ விஷ்ணும்
எல்லாவற்றையும் படைத்தவரும், எண்ணிக்க முடியாத வடிவமுடையவரும், மிக நுண்மையானவரும், அளவிட முடியாதவரும், வெண்மையும் கருப்பும் கொண்டவரும், எல்லா இறைவர்களுக்கும் இறைவனுமான விஷ்ணுவை தவமாற்றமே வழியாக வணங்குவேன்.
தஸ்மிந்நஶேஷௌஜஸி ஸர்வரூபிண்யவ்யக்தவிஸ்பஷ்டதநாவநம்தே । மமாசலம் சித்தமபேததோஷம் ஸதாஸ்து விஷ்ணாவபவாய பூயஃ
எல்லா ஒளியையும் கொண்டவராகவும், எல்லா வடிவங்களிலும் தோன்றுபவராகவும், வெளிப்படாததும் வெளிப்பட்டதும் முடிவில்லாத உடலுடையவராகவும் இருக்கும் விஷ்ணுவில், குற்றமற்ற என் மனம் எப்போதும் நிலைத்திருக்க, மீண்டும் விடுதலை பெற நான் ஆசைப்படுகிறேன்.
ஸமஸ்தபூதாதமலாதநம்தாத்ஸர்வேஶ்வராதந்யதநாதிமத்யாத் । யஸ்மாந்ந கிம்சித்தமஹம் குரூணாம் பரம் குரும் ஸம்ஶ்ரயமேமி விஷ்ணும்
எல்லா உயிர்களையும் படைத்தவரும், தூயவரும், முடிவில்லாதவரும், எல்லாவற்றுக்கும் இறைவனும், தொடக்கமும் நடுவும் இல்லாதவருமான விஷ்ணுவை, வேறு எதுவும் இல்லாதவராக, ஆசிரயமாக நான் அடைகிறேன். அவர் ஆசிரியர்களுக்கெல்லாம் தலைவராக இருக்கிறார்.
ஶ்ரீபராஶர உவாச। இத்யாத்மாநமாத்மநைவாபிதாயாஸௌ ஸௌபரிரபஹாய புத்ரக்ரு'ஹாஸநபரிக்ரஹாதிகமஶேஷமர்தஜாதம் ஸகலபார்யாஸமந்விதோ வநம் ப்ரவிவேஶ
ஸ்ரீ பராசரர் சொன்னார்: இவ்வாறு தன்னைத் தானே கூறிக்கொண்டு, சௌபரி, தன் மகன்கள், வீடு, இருக்கை மற்றும் மற்ற எல்லா பொருள்களையும், அனைத்து மனைவியருடனும் சேர்த்து முழுமையாக விட்டு வனத்திற்குள் சென்றார்.
தத்ராப்யநுதிநம் வைகாநஸநிஷ்பாத்யமஶேஷக்ரியாகலாபம் நிஷ்பாத்ய க்ஷபிதஸகலபாபஃ பரிபக்வமநோவ்ரு'த்திராத்மந்யக்நீந்ஸமாரோப்ய பிக்ஷுரபவத்
அங்கு, அவர் ஒவ்வொரு நாளும் வனவாசிக்கு உரிய எல்லா கடமைகளையும் செய்து, அனைத்து பாவங்களையும் நீக்கி, மனம் முழுமையாக பரிபக்வமாகி, அக்னிகளை உள்ளுக்குள் நிறுவி, பிச்சைக்காரராக ஆனார்.
பகவத்யாஸஜ்யாகிலம் கர்மகலாபம் ஹித்வாநம் தமஜமநாதிநிதநமவிகாரமரணாதிதர்மமவாப பரமநந்தம் பரவதாமச்யுதம் பதம்
பரிசுத்தமானவரும், பிறப்பும் இறப்பும் இல்லாதவரும், தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாதவரும், மாற்றமில்லாதவரும், மரணத்துக்கு அப்பாற்பட்டவருமான பகவானை பற்றிக்கொண்டு, எல்லா செயல்களையும் விட்டுவிட்டு, அவர் நிலையான, முடிவில்லாத, உயர்ந்த அசையாத நிலையை அடைந்தார்.
இத்யேதந்மாம்தாத்ரு'துஹித்ரு'ஸம்பம்தாதாக்யாதம்
இவ்வாறு மாந்தாதாவின் மகளுடன் தொடர்புடைய கதை கூறப்பட்டது.
அதஶ்ச மாம்தாதுஃ புத்ரஸம்ததிரபிதீயதே
இப்போது மாந்தாதாவின் மகன்களின் வம்சம் விவரிக்கப்படுகிறது.
அம்பரீஷஸ்ய மாம்தாத்ரு'தநயஸ்ய யுவநாஶ்வஃ புத்ரோऽபூத்
அம்பரீஷனுக்கு, மாந்தாதாவின் மகனாகிய யுவனாஷ்வன் பிறந்தான்.
தஸ்மாத்தாரீதஃ யதோம்கிரஸோ ஹாரீதா
அவரிடமிருந்து ஹாரீதன் பிறந்தான்; ஹாரீதனிலிருந்து அங்கிரசர் வம்சத்திலுள்ள ஹாரீதர்கள் வந்தார்கள்.
ரஸாதலே மௌநேயா நாம கம்தர்வா பபூவுஷ்ஷட்கோடிஸம்க்யாதாஸ்தைரஶேஷாணி நாககுலாந்யபஹ்ரு'தப்ரதாநரத்நாதிபத்யாந்யக்ரியம்த
பாதாளத்தில், மௌனேயர்கள் என்ற பெயருடைய கந்தர்வர்கள் அறுபது கோடி எண்ணிக்கையில் இருந்தனர்; அவர்கள் எல்லா நாகக் குலங்களின் அரசையும் முக்கியமான நகைகளையும் கைப்பற்றினர்.
தைஶ்ச கம்தர்வவீர்யாவபூதைருரகேஶ்வரைஸ்தூயமாநோ பகவாநஶேஷதேவேஶ ஆஸ்தே தச்ச்ரவணோந்மீலிதோந்நித்ரபும்டரீகநயநோ ஜலஶயநோ நித்ராவஸாநப்ரபுத்தஃ ப்ரணிபத்யாபிஹிதஃ । பகவந்நஸ்மாகமேதேப்யோ கம்தர்வேப்யோ பயமுத்பந்நம் கதமுபஶமமேஷ்யதீதி
அந்த வலிமைமிக்க கந்தர்வர்களால் சஞ்சலமடைந்த நாக அரசர்கள், நீரில் உறங்கும், அரை விழித்த தாமரைப்போல் கண்கள் கொண்ட, எல்லா தேவர்களுக்கும் தலைவரான பகவானை வணங்கி, 'பகவான், இந்த கந்தர்வர்களால் எங்களுக்கு பயம் ஏற்பட்டுள்ளது; அது எவ்வாறு தீரும்?' என்று கேட்டனர்.
ஆஹ ச பகவாநநாதிநிதநபுருஷோத்தமோ யோஸௌ யௌவநாஶ்வஸ்ய மாம்தாதுஃ புருகுத்ஸநாமா புத்ரஸ்தமஹமநுப்ரவிஶ்ய தாநஶேஷாந் துஷ்டகம்தர்வாநுபஶமம் நயிஷ்யாமீதி
ஆதியில்லாத, முடிவில்லாத, உயர்ந்த புருஷனான பகவான், 'யுவனாஷ்வனின் மகனாகிய மாந்தாதாவின் பருகுத்ஸன் என்றவனை நான் அடைந்து, அவன் மூலம் அந்த எல்லா தீய கந்தர்வர்களையும் அழிப்பேன்' என்று பதிலளித்தார்.
ததாகர்ண்ய பகவதே ஜலஶாயிநே க்ரு'தப்ரணாமாஃ புநர்நாகலோகமாகதாஃ பந்நகாதிபதயோ நர்மதாம் ச புருகுத்ஸாநயநாய சோதயாமாஸுஃ
இதை கேட்ட நாக அரசர்கள், நீரில் உறங்கும் பகவானை வணங்கி, மீண்டும் நாக உலகிற்கு திரும்பி, நர்மதையை பருகுத்ஸனை அழைக்கச் சொன்னார்கள்.
அப்யேதேऽஸ்மத்புத்ராஃ கலபாஷிணஃ பத்ப்யாம் கச்சேயுஃ அப்யேதே யௌவநிநோ பவேயுஃ அபி க்ரு'ததாராநேதாந் பஶ்யேயமப்யேஷாம் புத்ரா பவேயுஃ அப்யேதத்புத்ராந்புத்ரஸமந்விதாந்பஶ்யாமீத்யாதிமநோரதாநநுதிநம் காலஸம்பத்திப்ரவ்ரு'த்தாநுபேக்ஷ்யைதச்சிம்தயாமாஸ
இப்போது என் குழந்தைகள், பசுமக்கள் போல பேசுகிறார்கள்; ஒருநாள் அவர்கள் தாங்கள் நடக்குமா? இளம் பருவம் அடைவார்களா? அவர்களை மணமுடித்துக் கொள்வதை நான் பார்ப்பேனா? அவர்களுக்கு பிள்ளைகள் பிறக்குமா? என் மகன்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுடன் இருப்பதை நான் காண்பேனா? இப்படிப் பல ஆசைகள் நாளுக்கு நாள் அதிகமாகி, மற்றவை எல்லாம் மறந்து, இதையே சிந்திக்கத் தொடங்கினேன்.
யஶ்சைதத்ஸௌபரிசரிதமநுஸ்மரதி படதி பாடயதி ஶ்ரு'ணோதி ஶ்ராவயதி தரத்யவதாரயதி லிகதி லேகயதி ஶிக்ஷயத்யத்யாபயத்யுபதிஶதி வா தஸ்ய ஷட் ஜந்மாநி துஸ்ஸம்ததிரஸத்தர்மோ வாட்மநஸோரஸந்மார்காசரணமஶேஷஹேதுஷு வா மமத்வம் ந பவதி
இந்த சௌபரி கதையை யார் நினைவுகூர்கிறார்களோ, படிக்கிறார்களோ, பிறருக்கு படிக்க வைக்கிறார்களோ, கேட்கிறார்களோ, கேட்க வைக்கிறார்களோ, மனதில் வைத்துக் கொள்கிறார்களோ, புரிந்து கொள்கிறார்களோ, எழுதுகிறார்களோ, எழுத வைக்கிறார்களோ, படிக்கிறார்களோ, கற்றுக் கொடுக்கிறார்களோ, போதிக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு ஆறு பிறவிகளுக்கு தீய சந்ததி, பொய்யான தர்மம், தவறான காரியங்களில் பற்றுதல், அல்லது சொல், மனம் தவறான பாதையில் செல்லுதல் எதுவும் ஏற்படாது.