அநிகேதா ஹ்யநாஹாரா யத்ர ஸாயம்க்ரு'ஹாஶ்ச யே । தேஷாம் க்ரு'ஹஸ்தஃ ஸர்வேஷாம் ப்ரதிஷ்டா யோநிரேவ ச
நிலையான வீடு இல்லாதவர்களும், எப்போது எங்கே இரவு ஆகிறதோ அங்கே தங்குபவர்களும், ஒழுங்காக உணவு உண்ணாதவர்களும், இவர்கள் அனைவருக்கும் குடும்பவான் தான் ஆதாரமும், எல்லாவற்றிற்கும் மூலமும் ஆவார்.
தேஷாம் ஸ்வாகததாநாதிவக்தவ்யம் மதுரம் ந்ரு'ப । க்ரு'ஹாகதாநாம் தத்யாச்ச ஶயநாஸநபோஜநம்
அத்தகைய விருந்தினர்களிடம் இனிமையாகப் பேசியும், வரவேற்பும், பொருட்களும் கொடுத்தும், வீட்டிற்கு வந்தவர்களுக்கு படுக்கையும் இருக்கையும் உணவும் வழங்க வேண்டும், அரசே.
அதிதிர்யஸ்ய பக்நாஶோ க்ரு'ஹாத்ப்ரதிநிவர்த்ததே । ஸ தத்த்வா துஷ்க்ரு'தம் தஸ்மை புண்யமாதாய கச்சதி
ஒரு விருந்தினர் எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறாமல் வீடு விட்டு திரும்பிச் சென்றால், அந்த வீட்டுக்காரன் தன் பாவத்தை அவரிடம் கொடுத்து, அவருடைய புண்ணியத்தை எடுத்துக்கொள்வான்.
அவஜ்ஞாநமஹம்காரோ தம்பஶ்சைவ க்ரு'ஹ ஸதஃ । பரிதாபோபகாதௌ ச பாருஷ்யம் ச ந ஶஸ்யதே
குடும்பவானுக்கு அவமதிப்பு, அகந்தை, புறம்போக்கு, மனவேதனை, தீங்கு செய்வது, கடுமையான வார்த்தைகள் பேசுவது — இவை எதுவும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை அல்ல.
யஸ்து ஸம்யக்கரோத்யேவம் க்ரு'ஹஸ்தஃ பரமம் விதிம் । ஸர்வபம்தவிநிர்முக்தோ லோகாநாப்நோத்யநுத்தமாந்
ஆனால், இந்த உயர்ந்த முறையை முறையாகக் கடைப்பிடிக்கும் குடும்பவான், எல்லா பந்தங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, உயர்ந்த உலகங்களை அடைவான்.
வயஃபரிணதோ ராஜந்க்ரு'தக்ரு'த்யோ க்ரு'ஹாஶ்ரமீ । புத்ரேஷு பார்யாம் நிக்ஷிப்ய வநம் கச்சேத்ஸஹைவ வா
வயது முதிர்ந்ததும், குடும்பவான் தன் கடமைகளை முடித்ததும், தன் மனைவியை மகன்களிடம் ஒப்படைத்து, தனியாகவோ அல்லது அவளுடன் சேர்ந்து காட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும், அரசே.
பர்ணமூலபலாஹாரஃ கேஶஶ்மஶ்ருஜடாதரஃ । பூமிஶாயீ பவேத்தத்ர முநிஸ்ஸர்வாதிதிர்ந்ரு'ப
அங்கே, இலை, மூலிகை, பழம் ஆகியவற்றை உணவாக எடுத்துக்கொண்டு, முடி, தாடி முடிச்சாக வளர்த்துக் கொண்டு, நிலத்தில் படுத்து, வந்த விருந்தினர்களை ஏற்றுக்கொண்டு முனிவராக வாழ வேண்டும், அரசே.
சர்மகாஶகுஶைஃ குர்ய்யாத்பரிதாநோத்தரீயகே । தத்வத்த்ரிஷவணம் ஸ்நாநம் ஶஸ்தமஸ்ய நரேஶ்வர
தோல், மரச்சீப்பு, தரைப்புல் ஆகியவற்றால் மேலாடையும் கீழாடையும் செய்து, அதுபோல் ஒரு நாளில் மூன்று முறை குளிப்பதும் அவனுக்கு உகந்தது, மனிதர்களின் தலைவனே.
தேவதாப்யர்சநம் ஹோமஸ்ஸர்வாப்யாகதபூஜநம் । பிக்ஷாபலிப்ரதாநம் ச ஶஸ்தமஸ்ய நரேஶ்வர
தெய்வங்களை வழிபடுதல், ஹோமம் செய்யுதல், வந்தவர்களை மரியாதை செய்யுதல், பிச்சை மற்றும் பலி வழங்குதல் — இவை அனைத்தும் அவனுக்கு ஏற்றவை, அரசே.
வந்யஸ்நேஹேந காத்ராணாமப்யம்கஶ்சாஸ்ய ஶஸ்யதே । தபஶ்ச தஸ்ய ராஜேம்த்ர ஶீதோஷ்ணாதிஸஹிஷ்ணுதா
காட்டில் கிடைக்கும் எண்ணெய்களால் உடலை பூசுவது அவனுக்கு உகந்தது; தவம் செய்தலும், சுடும் குளிரும் போன்றவற்றை சகிப்பதும் அவனுக்கு சிறந்தது, அரசர்களின் அரசே.
யஸ்த்வேதாம் நியதஶ்சர்யாம் வாநப்ரஸ்தஶ்சரேந்முநிஃ । ஸ தஹத்யக்நிவத்தோஷாஞ்ஜயேல்லோகாம்ஶ்ச ஶாஶ்வதாந்
இந்த ஒழுங்கான வாழ்வை காட்டில் வாழும் முனிவன் கடைப்பிடித்தால், அவன் தீ போல பாவங்களை எரித்து, நிலையான உலகங்களை அடைவான்.
சதுர்தஶ்சாஶ்ரமோ பிக்ஷோஃ ப்ரோச்யதே யோ மநீஷிபிஃ । தஸ்ய ஸ்வரூபம் கததோ மம ஶ்ரோதும் ந்ரு'பார்ஹஸி
நான்காவது ஆசிரமமான துறவியின் நிலையை ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்; அதன் இயல்பை நீ என்னிடம் கேட்க வேண்டும், அரசே.
புத்ரத்ர வ்யகலத்ரேஷு த்யக்தஸ்நேஹோ நராதிப । சதுர்தமாஶ்ரமஸ்தாநம் கச்சேந்நிர்தூதமத்ஸரஃ
மக்கள், உறவினர், மனைவி ஆகியோரிடம் பாசத்தை விட்டுவிட்டு, பொறாமை இல்லாமல் நான்காவது ஆசிரமத்தில் நிலைபெற வேண்டும், மனிதர்களின் தலைவனே.
த்ரைவர்கிகாம்ஸ்த்யஜேத்ஸர்வாநாரம்பாநவநீபதே । மித்ராதிஷு ஸமோ மைத்ரஸ்ஸமஸ்தேஷ்வேவ ஜம்துஷு
மூன்று வகை வாழ்வின் குறிக்கோள்களுக்காக செய்யும் எல்லா முயற்சிகளையும் விட்டுவிட்டு, நண்பர்களுக்கும் பிறருக்கும் சமமாக இருந்து, எல்லா உயிர்களிடமும் நட்புடன் பழக வேண்டும், பூமியின் அரசே.
ஜராயுஜாம்டஜாதீநாம் வாட்மநஃகாயகர்மபிஃ । யுக்தஃ குர்வீத ந த்ரோ ஹம் ஸர்வஸம்காம்ஶ்ச வர்ஜயேத்
கருவிலிருந்து பிறந்தோ, முட்டையிலிருந்து பிறந்தோ, மற்ற வகையிலிருந்து பிறந்தோ, எல்லா உயிர்களிடமும் சொல், மனம், உடல் மூலமாக நல்லதைச் செய்து, யாருக்கும் தீங்கு செய்யாமல், எல்லா பாசங்களையும் விலக்க வேண்டும்.
ஏகாராத்ரஸ்திதிர்க்ராமே பம்சராத்ரஸ்திதிஃ புரே । ததா திஷ்டேத்யதாப்ரீதிர்த்வேஷோ வா நாஸ்ய ஜாயதே
ஒரு கிராமத்தில் ஒரு இரவு, நகரத்தில் ஐந்து இரவு தங்கி, எதிலும் பாசமோ வெறுப்போ இல்லாமல் வாழ வேண்டும்.
ப்ராணயாத்ராநிமித்தம் ச வ்யம்காரே புக்தவஜ்ஜநே । காலே ப்ரஶஸ்தவர்ணாநாம் பிக்ஷார்தம் பர்யடேத்க்ரு'ஹாந்
உயிர் வாழ்வதற்காக, யாரும் கேட்காமல் கிடைக்கும் உணவை உண்ணலாம்; நேரம் சரியானபோது நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களின் வீடுகளுக்கு பிச்சை கேட்கச் செல்ல வேண்டும்.
காமஃ க்ரோதஸ்ததா தர்பமோஹலோபாதயஶ்ச யே । தாம்ஸ்து ஸர்வாந்பரித்யஜ்ய பரிவ்ராண்நிர்மமோ பவேத்
ஆசை, கோபம், பெருமை, மயக்கம், பேராசை ஆகிய அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு, துறவி எந்தப் பொருளிலும் பற்று இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்.
அபயம் ஸர்வபூதேப்யோ தத்த்வா யஶ்சரதே முநிஃ । தஸ்யாபி ஸர்வபூதேப்யோ ந பயம் வித்யதே க்வசித்
எல்லா உயிர்களுக்கும் அஞ்சாமை அளித்து வாழும் முனிவருக்கு, எந்த உயிரிடமிருந்தும் எங்கும் பயம் இருக்காது.
க்ரு'த்வாக்நிஹோத்ரம் ஸ்வஶரீரஸம்ஸ்தம் ஶாரீரமக்நிம் ஸ்வமுகே ஜுஹோதி । விப்ரஸ்து பைக்ஷ்யோபஹிதைர்ஹவிர்பிஶ்சிதாக்நிகாநாம் வ்ரஜதி ஸ்ம லோகாந்
தன் உடலில் அக்னியை நிலைநிறுத்தி, வாயிலேயே ஹோமம் செய்யும் ஒருவன் போல, பிச்சை பெற்ற அன்னத்தால் ஹோமம் செய்யும் பிராமணன், சிதை எரிந்த புண்ணிய உலகங்களை அடைகிறான்.
மோக்ஷாஶ்ரமம் யஶ்சரதே யதோக்தம் ஶுசிஸ்ஸுகம் கல்பிதபுத்தியுக்தஃ । அநிம்தநம் ஜ்யோதிரிவ ப்ரஶாம்தஸ்ஸ ப்ரஹ்மலோகம் ஶ்ரயதே த்விஜாதிஃ
விடுதலைக்கு உரிய வாழ்கையை, சுத்தமாக, மனநிறைவோடு, தெளிவான எண்ணத்துடன் நடத்தும் அந்த இருமுறை பிறந்தவன், எரிபொருள் இல்லாத தீபம் போல் அமைதியடைந்து, பிரம்மாவின் உலகத்தை அடைகிறான்.
ஸகர உவாச கதிதம் சாதுராஶ்ரம்யம் சாதுர்வர்ண்யக்ரியாஸ்ததா । பும்ஸஃ க்ரியாமஹம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி த்விஜஸத்தம ॥ ௩,௧௦.
சகரன் கூறினான்: நான்கு ஆசிரமங்களின் கடமைகளும், நான்கு வகை மனிதர்களின் செயல்களும் கூறப்பட்டன; இனி, ஒரு மனிதன் செய்யவேண்டிய கிரியைகள் பற்றி கேட்க விரும்புகிறேன், இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே.
நித்யநைமித்திகாஃ காம்யாஃ க்ரியாஃ பும்ஸாமஶேஷதஃ । ஸமாக்யாஹி ப்ரு'குஶ்ரேஷ்ட ஸர்வஜ்ஞோ ஹ்யஸி மே மதஃ ॥ ௩,௧௦.
பிரகு, மனிதர்கள் செய்ய வேண்டிய தினசரி, குறிப்பிட்ட நேரங்களில் செய்ய வேண்டிய, ஆசை காரணமாக செய்யும் கிரியைகள் அனைத்தையும் முழுமையாக விளக்கி கூறுங்கள், பிருகு குலத்தில் சிறந்தவரே. எனக்கு நீங்கள் எல்லாம் அறிந்தவராகத் தோன்றுகிறீர்கள்.
ஔர்வ உவாச யதேததுக்தம் பவதா நித்யநைமித்திகாஶ்ரயம் । ததஹம் கதயிஷ்யாமி ஶ்ரு'ணுஷ்வைகமநா மம ॥ ௩,௧௦.
ஔர்வர் சொன்னார்: நீங்கள் கேட்ட அந்த தினசரி மற்றும் குறிப்பிட்ட நேரங்களில் செய்ய வேண்டிய கிரியைகள் பற்றி நான் விளக்கிக் கூறுகிறேன்; என் வார்த்தைகளை மனதை ஒருமைப்படுத்தி கேளுங்கள்.
ஜாதஸ்ய ஜாதகர்மாதிக்ரியாகாண்டமஶேஷதஃ । புத்ரஸ்ய குர்வீத பிதா ஶ்ராத்தம் சாப்யுதயாத்மகம் ॥ ௩,௧௦.
ஒரு குழந்தை பிறந்தவுடன், அவனுடைய தந்தை, பிறப்பு மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய அனைத்து கிரியைகளையும், அதேபோல் நல்ல நிகழ்வுக்காக செய்யும் ச்ராத்த்தத்தைச் செய்ய வேண்டும்.
யுக்மாம்ஸ்து ப்ராட்முகாந்விப்ராந்போஜயேந்மநுஜேஶ்வர । யதா த்ரு'ப்திஸ்ததா குர்யாத்தைவம் பித்ர்யம் த்விஜந்மநாம் ॥ ௩,௧௦.
மனிதர்களில் தலைவனே, அவன், முன்புறம் நோக்கி இருவராக இருவராக பிராமணர்களை உணவளிக்க வேண்டும்; தெய்வத்திற்கும் பித்ருக்களுக்குமான ஹோமங்களை, அந்த இருமுறை பிறந்தவர்களின் திருப்திக்கு ஏற்பச் செய்ய வேண்டும்.
தத்நா யுக்தைஃ ஸபதரைர்மிஶ்ராந் பிண்டாந்முதா யுதஃ । நாந்தீமுகேப்யஸ்தீர்தேந தத்யாத்தைவேந பார்திவ ॥ ௩,௧௦.
தயிரும், யவமும், பிற பொருட்களும் கலந்து ஆனந்தத்துடன், புணிதமான நீர் கொண்டு, நந்தி நோக்கி அமர்ந்தவர்களுக்கு, தெய்வீக அர்ப்பணையாக இந்த பிண்டங்களை வழங்க வேண்டும், அரசே.
ப்ராஜாபத்யேந வா ஸர்வமுபசாரம் ப்ரதக்ஷிணம் । குர்வீத தத்ததாஶேஷவ்ரு'த்திகாலேஷு பூபதே ॥ ௩,௧௦.
அல்லது, பிராஜாபத்திய முறையின்படி, எல்லா சடங்குகளையும் வலம்வந்து செய்ய வேண்டும்; அதுபோலவே, வளர்ச்சி காலங்களிலும் இப்படியே நடக்க வேண்டும், அரசே.
ததஶ்ச நாம குர்வீத பிதைவ தஶமேஹநி । தேவபூர்வம் நராக்யம் ஹி ஶர்மவர்மாதிஸம்யுதம் ॥ ௩,௧௦.
பின்னர் பத்தாம் நாளில், தந்தை, தெய்வீகமாக தொடங்கி, மனிதர்களுக்குரிய பெயருடன், ‘சர்மா’, ‘வர்மா’ போன்றவற்றோடு சேர்த்து, குழந்தைக்கு பெயர் சூட்ட வேண்டும்.
ஶர்மேதி ப்ராஹ்யணஸ்யோக்தம் வர்மேதி க்ஷத்ரஸம்ஶ்ரயம் । குப்ததாஸாத்மகம் நாம ப்ரஶஸ்தம் வைஶ்யஶூத்ரயோஃ ॥ ௩,௧௦.
பிராமணருக்கு ‘சர்மா’ என்று, க்ஷத்திரியருக்கு ‘வர்மா’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது; வைசியர் மற்றும் சூத்திரர்களுக்கு பாதுகாப்போடு அல்லது சேவையோடு தொடர்புடைய பெயர் பொருத்தமானதாகும்.