ஸர்வபூதஹிதம் குர்யாந்நாஹிதம் கஸ்யாசித்த்விஜஃ । மைத்ரீ ஸமஸ்தபூதேஷு ப்ராஹ்மணஸ்யோத்தமம் தநம் ॥ ௩,௮.
பிராமணர் எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்ய வேண்டும், யாருக்கும் தீங்கு செய்யக்கூடாது; எல்லா உயிர்களுடனும் நட்பு கொண்டிருப்பது பிராமணருக்கான உயர்ந்த செல்வம்.
க்ராவ்ணிரத்நே ச பாரக்யே ஸமபுத்திர்பவேத்த்விஜஃ । ரு'தாவபிகமஃ பத்ந்யாம் ஶஸ்ததே சாஸ்ய பார்திவ ॥ ௩,௮.
பிராமணர் கல், ரத்தினம், பிறருடைய பொருள் ஆகியவற்றை சமமாக பார்க்க வேண்டும்; தன் மனைவியை உரிய காலத்தில் மட்டும் அணுகுவது அவருக்குப் புகழ்பெறும், அரசே.
தாநாநி தத்யாதிச்சாதோ த்விஜேப்யஃ க்ஷத்ரியோபி வா । யஜேச்ச விவிதைர்யஜ்ஞைரதீயீத ச பார்திவஃ ॥ ௩,௮.
க்ஷத்திரியரும் விருப்பப்படி பிராமணர்களுக்கு தானம் செய்யலாம், பலவகை யாகங்கள் நடத்தலாம், படிக்கலாம், அரசே.
ஶஸ்த்ராஜீவோ மஹீரக்ஷா ப்ரவரா தஸ்ய ஜீவிகா । தத்ராபி ப்ரதமஃ கல்பஃ ப்ரு'திவீபரிபாரநம் ॥ ௩,௮.
அவருக்கான முதன்மை வாழ்வாதாரம் ஆயுதம் கொண்டு நிலத்தை காக்கும் பணியாகும்; இதில் சிறந்தது பூமியை பாதுகாப்பது.
தரித்ரீபாலநேநைவ க்ரு'தக்ரு'த்யா நராதிபாஃ । பவந்தி த்ரு'பதேரம்ஶா யதோ யஜ்ஞாதிகர்மணாம் ॥ ௩,௮.
நிலத்தை பாதுகாப்பதன் மூலமே அரசர்கள் தங்கள் கடமையை நிறைவேற்றுகிறார்கள்; அவர்கள் யாகம் முதலான புண்ணியங்களில் பங்கெடுக்கிறார்கள்.
துஷ்டாநாம் ஶாஸநாத்ராஜா ஶிஷ்டாநாம் பரிபாலநாத் । ப்ராப்நோத்யபிமதாம்ல்லோகாந்வர்ணஸம்ஸ்தாம் கரோதி யஃ ॥ ௩,௮.
தீயவர்களை தண்டித்து, நல்லவர்களை காப்பாற்றுவதால், அரசர் விரும்பும் உலகங்களை அடைவார்; சாதி ஒழுங்கையும் நிலைநிறுத்துவார்.
பாஶுபால்யம் ச வாணிஜ்யம் க்ரு'ஷிம் ச மநுஜேஶ்வர । வைஶ்யாய ஜீவிகாம் ப்ரஹ்மா ததௌ லோகபிதாமஹஃ ॥ ௩,௮.
மனிதர்களின் தலைவனே, மாடுபண்ணை, வணிகம், விவசாயம் ஆகியவை வைசியருக்கான வாழ்வாதாரமாக உலகப்பிதா பிரம்மா வழங்கினார்.
தஸ்யாப்யத்யயநம் யஜ்ஞோ தாநம் தர்மஶ்ச ஶஸ்யதே । நித்யநைமித்திகாதீநாமநுஷ்டாநம் ச கர்மணாம் ॥ ௩,௮.
அவருக்கும் படிப்பு, யாகம், தானம், தர்மம் ஆகியவை புகழப்படுகின்றன; தினசரி மற்றும் அவசியமான கடமைகளையும் செய்ய வேண்டும்.
த்விஜாதிஸம்ஶ்ரிதம் கர்ம தாதர்த்யம் தேந போஷணம் । க்ரயவிக்ரயஜைர்வாபி தநைஃ காரூத்பவேந வா ॥ ௩,௮.
அவரது வேலை த்விஜர்களுடன் தொடர்புடையது; அதனால் அவர்களைப் போஷிக்கிறார்; வாங்கும், விற்கும், கைவினை மூலம் சம்பாதிக்கும் பணத்தால் அவர்களை ஆதரிக்கிறார்.
ஶுத்ரஸ்ய ஸந்நதிஃ ஶௌசம் ஸேவா ஸ்வாமிந்யமாயயா । அமந்த்ரயஜ்ஞோ ஹ்யஸ்தேயம் தத்ஸம்கோ விப்ரரக்ஷணம் ॥ ௩,௮.
சூத்திரருக்கு பணிவும், தூய்மையும், சேவையும், உரிமையுடன் முதலாளியைப் பின்பற்றுவதும், மந்திரமில்லா யாகமும், திருடாமலும், நல்லவருடன் நட்பும், பிராமணரை பாதுகாப்பதும் கடமையாகும்.
தாநம் ச தத்யாச்சூத்ரோபி பாகயஜ்ஞைர்யஜேத ச । பித்ர்யாதிகம் ச தத்ஸர்வம் ஶுத்ரஃ குர்வீத தேந வை ॥ ௩,௮.
சூத்திரரும் தானம் செய்யலாம், வீட்டு யாகங்கள் செய்து வழிபடலாம்; பித்ரு தர்ப்பணம் போன்ற அனைத்து கிரியைகளையும் செய்யலாம்.
ப்ரு'த்யாதிபரணார்தாய ஸர்வேஷாம் ச பரிக்ரஹஃ । ரு'துகாலேபிகமநம் ஸ்வதாரேஷு மஹீபதே ॥ ௩,௮.
உழவர்கள் மற்றும் பிறரைப் பராமரிக்க பொருட்டு, அனைவரும் சொத்துகளை ஏற்கலாம்; உரிய காலத்தில் தங்கள் மனைவிகளை அணுகலாம், அரசே.
தயா ஸமஸ்தபூதேஷு திதிக்ஷா நாதிமாநிதா । ஸத்யம் ஶௌசமநாயாஸோ மங்கலம் ப்ரியவாதிதா ॥ ௩,௮.
எல்லா உயிர்களிடமும் இரக்கம், பொறுமை, பெருமை இல்லாமை, உண்மை, தூய்மை, கவலை இல்லாமை, நல்வாழ்வு, இனிமையான சொற்கள் பேசுதல் — இவை எல்லாம் நல்ல பண்புகள்.
மைத்ர்யஸ்ப்ரு'ஹா ததா தத்வதகார்பண்யம்நரேஶ்வர । அநுஸூயா ச ஸாமாந்யவர்ணாநாம் கதிதா குணாஃ ॥ ௩,௮.
நட்பு, ஆசை இல்லாமை, கஞ்சத்தனம் இல்லாமை, பொறாமை இல்லாமை — இவை எல்லாம் சாதாரண மக்களுக்கு உரிய நல்ல பண்புகள் என்று கூறப்படுகிறது, அரசே.
ஆஶ்ரமாணாம் ச ஸர்வேஷாமேதே ஸாமாந்யலக்ஷணாஃ । குணாம்ஸ்ததாவத்தர்மாம்ஶ்ச விப்ராதீநாமிமாஞ்ச்ரு'ணு ॥ ௩,௮.
இவை எல்லா ஆசிரமங்களுக்கும் பொதுவான பண்புகளாகும். இப்போது, பிராமணர் முதலியோருக்குரிய தனிப்பட்ட நல்ல பண்புகளையும் கடமைகளையும் கேள்.
க்ஷாத்த்ரம் கர்ம த்விஜஸ்யோக்தம் வைஶ்யம் கர்ம ததா பதி । ராஜந்யஸ்ய ச வைஶ்யோக்தம் ஶூத்ரகர்ம ந சைதயோஃ ॥ ௩,௮.
இரண்டாம் பிறப்புடையவர்க்கு அரசர் கடமை கூறப்பட்டுள்ளது; அவசரத்தில் வணிகர் கடமையும் செய்யலாம்; ஆனால், சுத்ரரின் கடமை இவர்களுக்கு உரியது அல்ல.
ஸாமர்த்யே ஸதி தத்த்யாஜ்யமுபாப்யாமபி பார்திவ । ததேவாபதி கர்தவ்யம் ந குர்யாத்கர்மஸம்கரம் ॥ ௩,௮.
சாத்யமுள்ளபோது, இருவரும் அவ்வகை கடமைகளைத் துறக்கலாம், அரசே. அவசரத்தில் மட்டும் அவற்றைச் செய்யலாம்; ஆனால், வகை கடமைகளை கலக்கக் கூடாது.
இத்யேதே கதிதா ராஜந்வர்ணதர்மா மயா தவ । தர்மாநாஶ்ரமிணாம் ஸம்யக்ப்ருவதோ மே நிஶாமய ॥ ௩,௮.
இவ்வாறு, அரசே, நான் உமக்குப் பிரிவுகளின் கடமைகளைச் சொன்னேன். இப்போது, ஆசிரமங்களின் கடமைகளை முறையாகச் சொல்வதைக் கேளுங்கள்.
ஔர்வ உவாச । பாலஃ க்ரு'தோபநயநோ வேதாஹரணதத்பரஃ । குருகேஹே வஸேத்பூப ப்ரஹ்மசாரீ ஸமாஹிதஃ
ஔர்வர் கூறினார்: சிறுவன் உபநயனமும் செய்து, வேதம் கற்றலில் மனதை செலுத்தி, குருவின் வீட்டில் வாழ வேண்டும், அரசே, பிரம்மச்சாரியாக மனதை ஒருமைப்படுத்தி.
ஶௌசா சாரவ்ரதம் தத்ர கார்ய்யம் ஶுஶ்ரூஷணம் குரோஃ । வ்ரதாநி சரதா க்ராஹ்யோ வேதஶ்ச க்ரு'தபுத்திநா
அங்கே, தூய்மை, நல்ல நடத்தை, விரதம் ஆகியவற்றை கடைபிடித்து, குருவுக்கு சேவை செய்ய வேண்டும்; விரதங்களை மேற்கொண்டு, உறுதியுடன் வேதத்தை கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
உபே ஸம்த்யே ரவிம் பூப ததைவாக்நிம் ஸமாஹிதஃ । உபதிஷ்டேத்ததா குர்ய்யாத்குரோரப்யபிவாதநம்
இரு sandhyakalathிலும், அரசே, சூரியனையும் அக்னியையும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி வழிபட வேண்டும்; பின்னர் குருவை வணங்க வேண்டும்.
ஸ்திதே திஷ்டேத்வ்ரஜேத்யாதே நீசைராஸீத சாஸதி । ஶிஷ்யோ குரோர்ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட ப்ரதிகூலம் ந ஸம்சரேத்
குரு நின்றால் மாணவன் நிற்க வேண்டும்; குரு சென்றால் பின்தொடர வேண்டும்; குரு உட்கார்ந்தால் கீழே உட்கார வேண்டும்; அரசர்களில் சிறந்தவரே, மாணவன் குருவுக்கு விரோதமாக நடக்கக் கூடாது.
தேநைவோக்தம் படேத்வேதம் நாந்யசித்தஃ புரஸ்ஸ்திதஃ । அநுஜ்ஞாதஶ்ச பிக்ஷாந்நமஶ்நீயாத்குருணா ததஃ
குரு சொன்னபடியே, வேதத்தை மனதைத் திருப்பாமல், குருவின் முன்னிலையில் மட்டும் படிக்க வேண்டும்; குரு அனுமதி அளித்தபின் மட்டும் பிச்சை உணவை உண்ண வேண்டும்.
அவகாஹேதபஃ பூர்வமாசார்ய்யேணாவகாஹிதஃ । ஸமிஜ்ஜலாதிகம் சாஸ்ய கால்யம் கால்யமுபாநயேத்
முதலில் குரு குளித்த பின் தான் குளிக்க வேண்டும்; காலத்திற்கு ஏற்றபடி குருவுக்காக நீர், மரக்கட்டி போன்றவற்றை கொண்டு வர வேண்டும்.
க்ரு'ஹீதக்ராஹ்யவேதஶ்ச ததோநுஜ்ஞாமவாப்ய ச । கார்ஹஸ்த்யமாவிஶ்த்ப்ரோஆ!ஜ்ஞோ நிஷ்பந்நகுருநிஷ்க்ரு'திஃ
வேதத்தை கற்று, கற்றதை நன்கு உறுதிப்படுத்தி, குருவின் அனுமதி பெற்று, குருவுக்குரிய கடமைகளை நிறைவேற்றிய பின், குடும்ப வாழ்வைத் தொடங்க வேண்டும்.
விதிநாவாப்ததாரஸ்து தநம் ப்ராப்ய ஸ்வகர்மணா । க்ரு'ஹஸ்தகார்ய்யமகிலம் குர்ய்யாத்பூபால ஶக்திதஃ
விதிப்படி மனைவியை பெற்று, தன் உழைப்பால் செல்வம் ஈட்டிய பின், குடும்பஸ்தனுக்குரிய எல்லா கடமைகளையும் தன் திறன் படி செய்ய வேண்டும், பூமியை பாதுகாக்கும் அரசே.
நிவாபேந பித்ரூ'நர்சந்யஜ்ஞைர்தேவாம்ஸ்ததாதிதீந் । அந்நைர்முநீம்ஶ்ச ஸ்வாத்யாயைரபத்யேந ப்ரஜாபதிம்
பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணை செய்து, தேவதைகள், அதிதிகள் ஆகியோருக்கு யாகம் செய்து, முனிவர்களுக்கு உணவு அளித்து, வேதத்தைப் படித்து, பிள்ளை மூலம் படைப்பாளியை வணங்க வேண்டும்.
பூதாநி பலிபிஶ்சைவ வாத்ஸல்யேநாகிலம் ஜகத் । ப்ராப்நோதி லோகாந்புருஷோ நிஜகர்மஸமார்ஜிதாந்
உயிரினங்களுக்கு பலி அளித்து, உலகை அன்புடன் பேண வேண்டும்; மனிதன் தன் செயலால் ஈட்டிய உலகங்களை அடைவான்.
பிக்ஷாபுஜஶ்ச யே கேசித்பரிவ்ராட்ப்ரஹ்மசாரிணஃ । தேப்யத்ரைவ ப்ரதிஷ்டம்தே கார்ஹஸ்த்யம் தேந வை பரம்
பிச்சை உணவு உண்ணும் பரிவ்ராஜகர், பிரம்மச்சாரிகள் ஆகியோரும் இங்கேயே நிலைபெறுகிறார்கள்; ஆகவே, குடும்ப வாழ்க்கை மிக உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.
வேதாஹரணகார்ய்யாய தீர்தஸ்நாநாய ச ப்ரபோ । அடம்தி வஸுதாம் விப்ராஃ ப்ரு'திவீதர்ஶநாய ச
வேதம் கற்கவும், புனித நீராடவும், பூமியைப் பார்க்கவும், பிராமணர்கள் பூமியில் சுற்றுகின்றார்கள், பிரபுவே.