ஸப்த த்ரீபாநி பாதால-வீத்யஶ்வ ஸுமஹாமுநே । ஸப்த லோகா யேऽந்தரஸ்தா ப்ரஹ்மாண்டஸ்யாஸ்ய ஸர்வதஃ
மிகவும் பெரிய முனிவரே, இந்த பிரம்மாண்டத்தில் ஏழு கண்டங்கள், பாதாளத்தின் வழிகள், மற்றும் உள்ளே இருக்கும் ஏழு உலகங்கள் அனைத்தும் முழுமையாக அடங்கியுள்ளன.
ஸ்தூலைஃ ஸூக்ஷ்மைஸ்ததா ஸூக்ஷ்மாத் ஸூக்ஷ்மைஃ ஸூக்ஷ்மதரைஸ்ததா । ஸ்தூலைஃ ஸ்தூலதரைஶ்சைவ ஸர்வப்ராணிபிராவ்ரு'தம்
இது எல்லா உயிரினங்களாலும் நிரம்பியுள்ளது; பெரியதும், நுண்ணதுமாகவும், அதைவிட நுண்ணதுமாகவும், பெரியதும், அதைவிட பெரியதும் உள்ள உயிரினங்கள் அனைத்தும் இதில் இருக்கின்றன.
அங்கு லஸ்யாஷ்டபாகோऽபி ந ஸோऽஸ்தி முநிஸத்தம । ந ஸாந்தி ப்ராணிநோ யத்ர கர்மபாந்தநிபந்தநாஃ
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, இந்த உலகில் ஒரு விரலின் எட்டாவது பகுதியளவு இடம் கூட, கர்மத்தின் பிணைப்பால் கட்டுப்பட்ட உயிரினங்கள் இல்லாத இடம் இல்லை.
ஸர்வே சைத வஶம் யாந்தி யமஸ்ய பகவந் । கில । ஆயுஷோऽந்தே ததா யாந்தி யாதநாஸ்தத்ப்ரசோதிதாஃ
பகவானே, எல்லா உயிரினங்களும் தங்கள் ஆயுளின் முடிவில், யமனின் கட்டுப்பாட்டிற்கு வருகிறார்கள்; அவரால் தங்கள் தண்டனைகளுக்கு அனுப்பப்படுகிறார்கள்.
யாதநாப்யஃ பரிப்ரஷ்டா தேவாத்யாஸ்வத யோநிஷு । ஜந்தவஃ பரிவர்தந்தே ஶாஸ்த்ராணாமேஷ நிர்ணாயஃ
தண்டனைகளிலிருந்து விழுந்த பிறகு, தேவர்கள் முதல் பிற உயிரினங்கள் வரை, பல்வேறு பிறவிகளில் திரும்பத் திரும்ப பிறக்கின்றனர்; இதுவே சாஸ்திரங்களின் முடிவு.
ஸோऽஹமிச்சாமி தச்ச்ரோது யமஸ்ய வஶவர்த்திநஃ । ந பவந்தி நரா யந தத் கர்மம் கதயாமலம்
நான் யமனின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பவர்களைப் பற்றி கேட்க விரும்புகிறேன்; பாவமில்லாதவரே, எந்த செய்கைகளால் மனிதர்கள் அவனின் கட்டுப்பாட்டில் விழாமல் இருக்கிறார்கள் என்பதைச் சொல்லுங்கள்.
பராஶர உவாச । அயமேவ முநே ! ப்ரஶ்ரோ நகுலேந மஹாத்மநா । ப்ரு'ஷ்டஃ பிதாமஹஃ ப்ராஹ பீஷ்மோ யத் தச்ச்ரு'ணுஷ்வ மே
பராசரர் சொல்கிறார்: முனிவரே, இந்தக் கேள்வியை மகாத்மா நகுலன் கேட்டார்; பீஷ்மர், பெரியவர், அதற்குப் பதில் சொன்னார். அவர் சொன்னதை நீ கேளுங்கள்.
பீஷ்ம உவாச । புரா ஸமாகதோ வத்ஸ ! ஸகா காலிங்ககோ த்ரிஜஃ । ஸமாமு ப்ரு'ஷ்டோ வை மயா ஜாதிஸ்மரோ முநிஃ
பீஷ்மர் சொல்கிறார்: ஒருமுறை, குழந்தையே, என் நண்பன் கலிங்ககன் என்ற பிராமணர், தன் பிறப்புகளை நினைவில் வைத்திருந்தவர், என்னிடம் வந்தார்; நான் அவனைப் பல கேள்விகள் கேட்டேன்.
தேநாக்யாதமிதஞ்ச தமித்தஞ்சைததூ பவிஷ்யதி । ததா ச ததபூத் வத்ஸ! யதோக்தம் தேந தீமதா
அவன் நடந்ததை, நடக்கிறதை, நடக்கவிருப்பதை விளக்கியான்; குழந்தையே, அந்த ஞானி சொன்னபடி எல்லாம் நடந்தது.
ஸ ப்ரு'ஷ்டஶ்வ மயா பூயஃ ஶ்ரத்ரு'தாநவதா த்ரிஜஃ । யதூ யதாஹ ந ததூ த்ரு'மந்யதா ஹி மயா க்வசித்
அந்த நம்பிக்கையுள்ள பிராமணரை நான் மீண்டும் கேட்டேன்; அவன் சொன்னது எப்போதும் எனக்கு தவறாக தெரியவில்லை.
ஏகதா து மயா ப்ரு'ஷ்டம் யதேதத் பவதோதிதம் । ப்ராஹ காலிங்ககோ விப்ரஃ ஸ்ம்ரு'த்வா தஸ்ய முநேர்வசஃ
ஒரு நாள், நீ இப்போது கேட்டதை நான் அவனை கேட்டேன்; கலிங்ககன், அந்த முனிவரின் வார்த்தையை நினைத்து, பதில் சொன்னான்.
ஜாதிஸ்மரேண கதிதோ ரஹஸ்யஃ பரமோ மம । யம-கிங்கரயோர்யோऽபூத் ஸம்வாதஸ்தம் ப்ரவீமி தே
தன் பிறப்புகளை நினைவில் வைத்திருந்தவன், எனக்கு இந்த உயர்ந்த ரகசியத்தைச் சொன்னான்: யமன் மற்றும் அவன் தூதர்கள் நடத்திய உரையாடலை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்.
ஸ்வபுருஷமபிவீக்ஷ்ய பாஶஹ்ஸதம் வததி யமஃ கில தஸ்ய கர்ணாமூலே । பரிஹர மதுஸூதநப்ரபந்நாந் ப்ரபுரஹமந்யந்ரு'ணாம் ந வைஷ்ணவாநாம்
யமன், தன் தூதர் பாசம் பிடித்திருப்பதை பார்த்து, அவன் காதில் சொல்கிறான்: 'மதுசூதனனை சரணாகதி கொண்டவர்களைத் தவிர்த்து; நான் மற்றவர்களுக்கு ஆண்டவன், விஷ்ணுவின் பக்தர்களுக்கு அல்ல.'
அஹமமரகணர்சிதேந தாத்ரா யம இதி லோகஹிதாஹிதே நியுக்தஃ । ஹரிகுருவஶகோऽஸ்மி ந ஸ்வதந்த்ரஃ ப்ரபவதி ஸம்யமநே மமாபி விஷ்ணுஃ
நான், யமன், அமரர்களால் பூஜிக்கப்பட்ட படைப்பாளியால் உலக நலனுக்கும் தீமைக்கும் நியமிக்கப்பட்டவன்; ஆனால் ஹரியும் அவருடைய ஆசாரியர்களும் எனக்கு மேலாளர்கள், நான் சுதந்திரம் இல்லை; விஷ்ணுவே என் கட்டுப்பாட்டையும் ஆள்கிறார்.
கடகமுகுடகர்ணிகாதிபேதைஃ கநகமபேதமபீஷ்யதே யதைகம । ஸுரபஶுமநுஜாதிகல்பநாபி ஹரிரகிலாபிருதீர்ய்யதே ததைகஃ
கடகம், முடி, காது ஆபரணம் போன்ற பல வடிவங்களில் தங்கம் உருவாக்கப்பட்டாலும் அது ஒரே தங்கம் என கருதப்படுவது போல, தேவர், விலங்கு, மனிதன் என பல வகைகளில் ஹரி விவரிக்கப்படினாலும், அவர் எப்போதும் ஒரேவர்.
க்ஷிதிஜலபரமாணாவோऽநிலாந்தே புநரபி யாந்தி யதைகதாம் தரிவ்யாஃ । ஸுரபஶுமநுஜாதயஸ்ததாந்தே குணகலுஷேண ஸநாதநேந தேந
பூமி, நீர், அணுக்கள் எல்லாம் முடிவில் ஒன்றாக இணைவது போல, தேவர்கள், விலங்குகள், மனிதர்கள் மற்றும் பிற உயிரினங்கள் எல்லாம் முடிவில், அந்த நித்திய குணம் மற்றும் குறைபாடால் ஒன்றாக இணைகின்றன.
ஹரிமமரகணர்சிதாஞக்ரிபஹ்மம் ப்ரணமதி யஃ பரமார்ததோ ஹி மர்த்த்யஃ । தமபகதஸமஸ்தபாபபந்தம் வ்ரஜ பரிஹ்டத்ய யதாக்ரிகாஜ்யஸிக்தம்
உண்மையில், அமரர்கள் வழிபடும் ஹரியின் தாமரை பாதங்களை வணங்கும் மனிதன், எல்லா பாவ பந்தங்களிலிருந்து விடுபட்டு, clarified butter தீயில் ஊற்றுவது போல, முக்திக்கு செல்கிறான்.
இதி யமவசநம் நிஶம்ய பாஶீ கதய மம விபோ ! ஸமஸ்ததாது யமபுருஷஸ்தமுவாச தர்மராஜம் । ர்பவதி ஹரேஃ கலு யாத்ரு'ஶோऽஸ்ய பக்தஃ
யமனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பாசம் பிடித்த தூதர், 'பகவானே, எல்லா உயிரினங்களின் தலைவனே, எனக்கு கூறுங்கள்!' என்று கேட்டான்; யமனின் தூதர் தர்மராஜாவிடம் சொன்னான்: 'ஹரியின் பக்தனுக்கு அவன் பக்தியின் படி நிலை ஏற்படும்.'
ந சலதி நிஜவர்ணாதர்மதோ யஃ ஸமமதிராத்மஸுஹ்டதவிபக்ஷபக்ஷே ந ஹரதி ந ச ஹந்தி கிஞ்சிதுச்சைஃ ஸிதமநஸம் தமவைஹி விஷ்ணபக்தம்
தன் பிறப்பின் கடமைகளை விட்டு விலகாமல், நண்பருக்கும் பகைவருக்கும் சமமான மனதுடன் இருப்பவன், எதையும் திருடாதவனும், எதையும் கொல்லாதவனும், தூய மனமுடையவனும் இருப்பானை, நீ விஷ்ணுவின் உண்மையான பக்தன் என்று அறிந்து கொள்.
கலிகலூஷமலேந யஸ்ய நாத்மா விமலமதேர்மலிநீக்ரு'தோऽஸ்தமோஹே । மநஸி க்ரு'தஜநார்தநம் மநுஷ்யம் ஸததமவேஹி ஹரரதீவ பக்தம்
கலியுகத்தின் களங்கம் அவன் ஆன்மாவை தீட்டாதபடி, தூய மனம் கொண்டவனாக, மயக்கம் அவனை தொடாதபடி, தனது உள்ளத்தில் ஜனார்த்தனனை நிலைநிறுத்திய மனிதனை, நீ எப்போதும் ஹரியை நேசிப்பவன் என்று அறிந்து கொள்.
கநகமபி ரஹஸ்யவேக்ஷ்ய புத்தயா த்ரு'ர்ணாமிவ யஃ ஸமவைதி வை பரஸ்வம । பவதி ச பகவத்யநந்யசேதாஃ புருஷவரம் தமவேஹி விஷ்ணுபக்தம்
பொன்னாக இருந்தாலும், பிறருடைய சொத்தை புல்லாகவே எண்ணி, பகவானிடம் மட்டும் மனதை முழுமையாக வைத்திருப்பவனை, மனிதர்களில் சிறந்தவனாகவும், விஷ்ணுவின் பக்தனாகவும் அறிந்து கொள்.
ஸ்படிககிரிஶிலாமலஃ க்வ பிஷ்ணுர்மநஸி ந்ரு'ணாம் க்வ ச மத்ஸராதிதோஷஃ । ந ஹி துஹிநமயூகரஶ்மிபுஞ்ஜ பவதி ஹுதாஶநதீப்திஜஃ ப்ரதாபஃ
பளிங்கு மலையைப் போல தூய மனம் எங்கே, பொறாமை போன்ற குற்றங்கள் எங்கே? எவ்வாறு குளிர்ந்த சந்திரனின் ஒளியில் தீயின் வெப்பம் இருக்க முடியாதோ, அவ்வாறே தூய மனத்தில் குற்றங்கள் இருக்க முடியாது.
விமலமதிவிமத்ஸரஃ ப்ரஶாந்தஃ ஶுசிசரிதோऽகிலஸத்வமித்ரபூதஃ । ப்ரியஹிதவசநோऽஸ்தமாநமாயோ வஸதி ஸதா ஹ்டதி தஸ்ய வாஸுதேவஃ
தூய மனம், பொறாமை இல்லாத அமைதி, நல்லொழுக்கம், எல்லா உயிர்களுக்கும் நண்பனாக இருப்பது, இனிமையானதும் பயனுள்ளதும் பேசுவது, பெருமையும் வஞ்சகமும் இல்லாதவன் உள்ளத்தில் வாசுதேவன் எப்போதும் தங்கி இருக்கிறார்.
வஸதி ஹ்டதி ஸநாதநே ச தஸ்மிந் பவதி புமாந் ஜகதோऽஸ்ய ஸௌம்யரூபஃ । க்ஷிதிரஸமதிரம்யமாத்மநோऽந்தஃ கதயதி சாருதயைவ ஶாலபோதஃ
அப்படிப்பட்டவனுடைய உள்ளத்தில் உலகத்தின் எப்போதும் இனிய வடிவம் கொண்ட இறைவன் தங்குகிறார். பூமி எவ்வளவு சுவையில்லாததாக இருந்தாலும், அந்த உள்ளத்தில் அது அழகாகவும் இனிமையாகவும் தோன்றும்; அது ஒரு இளஞ்சிறுகுரும்பை போல மனதை கவரும்.
யமநியமவிதூதகல்மஷாணா மநுதிநமச்யுதஸக்தமாநஸாநாம் । அபகதமத-மாந-மத்ஸராணம் த்யஜ பட!தூரதரேண மாநவாநாம
ஓ வீரனே! தன்னடக்கம், ஒழுங்கு இல்லாத, அசுத்தமான மனம் கொண்ட, அசைவில்லாதவனை நேசிக்காத, பெருமை, மதிப்பு, பொறாமை நிறைந்த மனிதர்களை நீ தொலைவில் விட்டு விலகி விடு.
ஹ்டதி யதி பகவாநநாதிரராஸ்தே ஹரிரஸிஶங்ககதாதரோऽவ்யயாத்மா । ததகமகவிகாதகர்த்ரு'பிந்நம் பவதி கதம் ஸதி சாந்தகாரமர்கே
ஆதியில்லாத ஹரி, சங்கு மற்றும் கோதை ஏந்தியவன், அழியாதவன், ஒருவரின் உள்ளத்தில் தங்கினால், அங்கு பாவம் எவ்வாறு இருக்க முடியும்? சூரியன் இருக்கும்போது இருள் நிலைநிற்க முடியாதது போல.
ஹரதி பரதநம் நிஹந்தி ஜந்தூந் வததி ததாந்ரு'தநிஷ்டு ராணி யஶ்வ । அஸுபஜநிததுர்மதஸ்ய பு ஸஃ கலுஷமதேஹ்ட தி தஸ்ய நாஸ்த்யநந்தஃ
பிறருடைய பொருளை திருடும், உயிர்களை கொல்லும், எப்போதும் பொய் பேசும், தீய நட்பால் மனம் மாசுபட்டவனுக்கு, அவனுடைய துயரத்திற்கு முடிவு இல்லை.
ந ஸஹதி பரஸம்பதம் விநிந்தாம் கலுஷமதிஃ குருதே ஸதாமஸாதுஃ । ந யஜதி ந ததாதி யஶ்வ ஸந்தம் மநஸி ந தஸ் ஜநார்தநோऽதமஸ்ய
பிறர் செல்வத்தை பொறுக்க முடியாதவன், பழி பேசும், மனம் அசுத்தமானவன், நல்லவர்களுக்கு தீங்கு செய்பவன், யாகம் செய்யாதவன், தர்மம் செய்யாதவன்—அப்படிப்பட்ட கீழானவனுடைய மனத்தில் ஜனார்த்தனன் தங்கி இருக்க மாட்டான்.
பரமஸுத்டதி பாந்தவே கலத்ரே ஸுததநயாபித்ரு'மாத்ரு'ப்ரு'த்யவர்கே। ஶடமதிருபயாதி யோऽர்தத்ரு'ஷ்ணாம் தமதமசேஷ்டமவைஹி நாஸ்ய பக்தம்
உறவினர், மனைவி, பிள்ளைகள், தந்தை, தாய், வேலைக்காரர்கள் ஆகியோரிடம் மிகுந்த பாசம் கொண்டவன், மனத்தில் வஞ்சகமும், செல்வ ஆசையும் கொண்டவனை, அவன் பக்தன் அல்ல என்று அறிந்து கொள்.
அஶுபமதிரஸத்ப்ரவ்ரு'த்திஸக்தஃ ஸததமநார்ய்யவிஶாலஸங்கமத்தஃ । அநுதிநக்ரு'தபாபபந்தயத்நஃ புருஷபஶுர்நஹி வாஸுதேவபக்தஃ
தீய மனம், தவறான செயல்களில் ஈடுபாடு, எப்போதும் கெட்டவர்களுடன் பழகும் பழக்கம், தினமும் பாவம் செய்து அதில் சிக்க முயல்வது—இப்படிப்பட்ட மனிதன் ஒரு மிருகம் போல, வாசுதேவனின் பக்தன் அல்ல.