தஸ்ய ஶிஷ்யப்ரஶிஷ்யேப்யஃஸம்ஹிதாம் தாமதீதவாந
அவரது சீடர்களும், அவர்களின் சீடர்களும் அந்த சங்கீதையை படித்து வந்தார்கள்.
சகார ஸம்ஹிதாஃ பஞ்ச ஶிஷ்யேப்யஃ ப்ரததௌ ச தாஃ । தஸ்ய ஶிஷ்யாஸ்து யே பஞ்ச தேஷாம் நாமாநி மே ஶ்வ்ரு'ணா
அவர் ஐந்து சங்கீதைகள் உருவாக்கி, அவற்றை தனது ஐந்து சீடர்களுக்கு வழங்கினார்; அந்த ஐந்து சீடர்களின் பெயர்களை இப்போது கேள்.
முதூகலோ கோமுகஶ்சைவ வாத்ஸ்யஃ ஶாலீய ஏப ச। ஶிஶிரஃ பஞ்சமஶ்சாஸீந்மத்ரேய! ஸுமஹாமுநிஃ
முதுகலன், கோமுகன், வாத்ச்யன், சாலியன், ஐந்தாவது சீடராக சிசிரன் — இவர்கள் எல்லாம், மைத்ரேயா, பெரிய முனிவர்கள்.
ஸம்ஹிதாத்ரிதயம் சக்ர ஶாகபூர்ணிரததரம । நிருக்தமகரோத் ததூஜ்வதுர்தம் முநிஸத்தம
சாகபூர்ணி மூன்று சங்கீதைகள் அமைத்தார்; உயர்ந்த முனிவரான உஜ்வது நிருக்தம் எனும் நூலை உருவாக்கினார்.
க்ரௌஞ்சோ வைதாலிகஸ்ததூதூ பலாகஶ்வ மஹாமதிஃ । நிருக்தக்ரு'ஜ்வதுர்தோऽபூதூ வேதவேதாங்கபாரகஃ
கிரௌஞ்சன், வைதாலிகன், மற்றும் அறிவில் சிறந்த பாலாகன் — இவர்கள் நிருக்தம் என்ற நூலை உருவாக்கியவர்கள்; வேதமும் அதன் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்தவர்கள்.
இத்யேதாஃ ப்ரதிஶாகாப்யோऽப்யநுஶாகா த்ரிஜோத்தம ! பாஸ்கலிஶ்சாபராஸ்திஸ்த்ரஃ ஸம்ஹிதாஃ க்ரு'தவாந த்ரிஜ
இவ்வாறு, இந்த பிரிவுகளிலிருந்து மேலும் துணைப் பிரிவுகள் தோன்றின; பாஸ்கலி மூன்று வேறு சங்கீதைகள் அமைத்தான்.
ஶிஷ்யஃ காலாயநிர்கார்க்யஸ்த்ரு'தீயஶ்ச கதாஜவஃ । இத்யேத பஹுதா ப்ரோக்தாஃ ஸம்ஹிதா யைஃ ப்ரவர்திதாஃ
அவரது சீடர்கள் காலாயனி, கார்க்யன், மூன்றாவது கதாஜவன்; இவ்வாறு பல சங்கீதைகள் உருவானவை, அவற்றை உருவாக்கியவர்களும் கூறப்பட்டார்கள்.
பராஶர உவாச । யஜுர்வேததரோஃ ஶாகாஃ ஸப்தவிம்ஶந்மஹாமதிஃ । வைஶம்பாயநநாமாஸௌ வ்யாஸஶிஷ்யஶ்சகார வை
பராசரர் சொன்னார்: வியாசரின் சீடராகிய புத்திசாலியான வைசம்பாயனன் யஜுர்வேதத்துக்கு இருபத்தேழு பிரிவுகளை அமைத்தான்.
ஶிஷ்யேப்யஃ ப்ரததௌ தாஶ்ச ஜக்ரு'ஹுஸ்தேऽப்யநுக்ரமாத் । யாஜ்ஞவல்க்யஸ்து தத்ராபூத் ப்ரஹ்மராதஸுதோ த்ரிஜஃ
அவைகளை அவன் தனது சீடர்களிடம் கொடுத்தான்; அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் முறையே பெற்றனர். அவர்களில் யாஜ்ஞவல்க்யன், ப்ரஹ்மராதரின் மகன், இருந்தான்.
ஶிஷ்யஃ பரதர்மஜ்ஞோ குருவ்ரு'த்திபரஃ ஸதா । ரு'ஷிர்யோऽத்ய மஹாமேரௌஃ ஸமாஜே நாகமிஷ்யதி
அவர் மற்றவர்களுக்குப் புறம்பாக, தர்மத்தில் தேர்ந்தவர், எப்போதும் ஆசானுக்குச் சேவை செய்யும் ஒருவர்; இன்று மகாமேருவில் நடைபெறும் கூட்டத்திற்கு வரமாட்டார்.
தஸ்ய வை ஸப்தராத்ராத்து ப்ரஹ்மஹத்யா பவிஷ்யதி । பூர்வமேவம் முநிகணைஃ ஸமயோऽபூத் க்ரு'தோ த்ரிஜ
அவருக்கு ஏழு இரவுகள் கடந்த பின்பு ப்ராமணனை கொன்ற பாவம் ஏற்படும்; முன்பே முனிவர்கள் கூட்டம் இந்த விதியை ஏற்படுத்தியது.
வைஶம்பாயந ஏகஸ்து தம் வ்யதிக்ராந்தவாம்ஸ்ததா । ஸ்வஸ்த்ரீயம் பாலகம் ரோऽத பதாஸ்ப்ரு'ஷ்டமகாதயத்
அந்த நேரத்தில், வைசம்பாயனன் மட்டும் அந்த விதியை மீறினான்; அவன் தன் சகோதரியின் பையனை, தனது காலால் அடித்து காயப்படுத்தினான்.
ஶிஷ்யாநாஹ ஸ போஃ ஶிஷ்ய! ப்ரஹ்மஹத்யாபஹம் ப்ரதம் । சரத்வ மத்க்ரு'தே ஸர்வே ந விசார்யமிதம் ததா
அப்போது அவர் சீடர்களிடம், 'என் சீடர்களே! என் நிமித்தமாக, நீங்கள் அனைவரும் ப்ராமணனை கொன்ற பாவத்தை போக்கும் விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்; இதை பற்றி சந்தேகிக்க வேண்டாம்' என்றார்.
அதாஹ யாஜ்ஞபல்க்யஸ்து கிமேபிர்பகவந் ! த்ரிஜைஃ । க்லேஶிதைரல்பதேஜோபிஶ்வரிஷ்யேऽஹமிதம் வ்ரதம்
அப்போது யாஜ்ஞவல்க்யன், 'பெருமையே, இந்த ப்ராமணர்கள் துன்பப்பட்டு, சக்தி குறைந்தவர்களாக இருக்கையில், எனக்கு இவர்களால் என்ன பயன்? நான் தனியாகவே இந்த விரதத்தை மேற்கொள்கிறேன்' என்றான்.
ததஃ க்ரு த்தோ குருஃ ப்ராஹ யாஜ்ஞவல்க்யம் மஹாமதிஃ । முச்யதாம் யத் த்வயாதாத மத்தோ விப்ராவமாநக
அப்போது ஆசான் மிகவும் கோபமடைந்து, புத்திசாலியான யாஜ்ஞவல்க்யனிடம், 'நீ என்னிடம் பெற்றதை விட்டுவிடு, ப்ராமணர்களை அவமதித்தவனே' என்றார்.
நிஸ்தேஜஸோ வதஸ்யேநாந் யஸ்த்வம் ப்ராஹ்மணபுங்கவாந் । தேந ஶிஷ்யேண நார்தோऽஸ்தி மமாஜ்ஞாபங்ககாரிணா
'நீ இந்த ப்ராமணர்களை சக்தியில்லாதவர்கள் என்று பேசுகிறாய்; என் கட்டளையை மீறுகிற சீடனுடன் எனக்கு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை.'
யாஜ்ஞவல்க்யஸ்ததஃ ப்ராஹ பத்தயைதத்தே மயோதிதம் । மமாப்யலம் த்வயாதீதம் யந்மயா ததிதம் த்ரிஜ
அப்போது யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறினார்: 'பட்டயா, நீ கேட்டதை நான் விளக்கியுள்ளேன். என்னிடம் உள்ள அனைத்தையும் நீ நன்றாக கற்றுள்ளாய், இருமுறை பிறந்தவரே.'
இத்யுக்தோ ருதிராக்தாநி ஸரூபாணி யஜூ ஷி ஸஃ । சர்தயித்வா ததௌ தஸ்மை யயௌ ஸ ஸ்வேச்சயா முநிஃ
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, அவர் யஜுர்வேத மந்திரங்களை, இரத்தம் பூசப்பட்டவாறும், இயல்பான வடிவிலும் வாந்தி எடுத்து, அவற்றை அவனிடம் கொடுத்தார்; பின்னர் அந்த முனிவர் விருப்பப்படி சென்றார்.
யஜூ ஷ்யத விஸ்ரு'ஷ்டாநி யாஜ்ஞவல்க்யேந வை த்ரிஜ । ஜக்ரு'ஹுஸ்தித்திரா பூத்வா தைத்திரீயாஸ்து தே ததஃ
யாஜ்ஞவல்க்யர் விட்ட யஜுர்வேத மந்திரங்களை, புறாக்களாக மாறியவர்கள் எடுத்துக்கொண்டார்கள்; அதனால் அவர்கள் 'தைத்திரியர்' என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்.
ப்ரஹ்மஹத்யாவ்ரதம் சீர்ணம் குருணா சோதிதைஸ்து யைஃ । சரகாத்வர்யவஸ்தே து சரணாந்முநிஸத்தம
தங்கள் ஆசானின் உத்தரவின்படி பாபவிமோசன விரதம் மேற்கொண்டவர்கள், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, அவர்கள் 'சரக அத்வர்யு' என அழைக்கப்பட்டார்கள்.
யாஜ்ஞவல்க்யோऽபி மைத்ரேய! ப்ராமாயாமபராயணஃ । துஷ்டாவ ப்ரயதஃ ஸூர்யம் யஜூஷ்யபிலஷம்ஸ்ததஃ
யாஜ்ஞவல்க்யரும், மைத்ரேயா, தூய்மை மிகுந்த மனதுடன், யஜுர்வேத மந்திரங்களை பெற விரும்பி, சூரியனை பக்தியுடன் வழிபட்டார்.
நமஃ ஸவித்ரே த்ராராய விமுக்தேஃ ஸிததேஜஸே । ரு'கூயஜுஃ ஸாமபூதாய த்ரயீதாமவதே நமஃ
உயிர்களுக்கு ஆதரவாகவும், விடுதலை அளிப்பவராகவும், வெண்மை நிற ஒளியுடையவராகவும், ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களின் மூலமாகவும் உள்ள சவித்ருக்கு வணக்கம்.
நமோऽக்ரீஷோமபூதாய ஜகதஃ காரணாத்மநே । பாஸ்கராய பரம் தேஜஃ ஸௌஷும்நமுரு பிப்ரதே
அக்னி, சோமன் ஆகிய இருவராகவும், உலகத்தின் காரணமாகவும், பரம ஒளியையும், சுஷும்னா எனும் பெரிய கதிர்களையும் உடைய பாஸ்கரனுக்கும் வணக்கம்.
கலாகாஷ்டாநிமேஷாதிகாலஜ்ஞாநாத்மநே நமஃ । த்யேயாய விஷ்ணுரூபாய பரமாக்ஷரரூபிணே
காலத்தின் தன்மை, காலா, காஷ்டா, நிமிஷம் போன்றவற்றை அறிந்தவராகவும், தியானிக்கத்தக்கவராகவும், விஷ்ணுவின் வடிவாகவும், பரம நாசமில்லாதவராகவும் இருப்பவருக்கு வணக்கம்.
பிபர்த்தி யஃ ஸுரகணாநாப்யாய்யேந்து கரஶ்மிபிஃ । ஸுதாம்ரு'தேந ச பித்ரூ' ஸ்தஸ்மை த்ரு'ப்தாத்மநே நமஃ
கடுமையான கதிர்களால் தேவர்களை வளர்க்கும் ஒருவரும், அமுதம் கொண்டு பித்ருக்களை திருப்திப்படுத்தும் ஒருவரும் ஆன அவருக்கு, திருப்தியான ஆத்மாவாக இருப்பவருக்கு வணக்கம்.
ஹிமாம்புகர்மவ்ரு'ஷ்டீநாம் கர்தா ஹர்தா ச யஃ ப்ரபுஃ । தஸ்மை த்ரிகாலரூபாய நமஃ ஸூர்ய்யாய வேதஸே
பனி, நீர், வெப்பம், மழை ஆகியவற்றை உருவாக்கி, அழிப்பவரும், மூன்று காலங்களின் வடிவமாகவும், படைப்பாளியான சூரியனுக்கும் வணக்கம்.
யோ ஹந்தி திமிராண்யேகோ ஜகதோऽஸ்ய ஜகர்த்பாதஃ । ஸத்த்வதாமதரோ தேவோ நமஸ்தஸ்மை விவஸ்வதே
இவ்வுலகில் இருளை ஒழிப்பவர், உலகை விழிப்பிப்பவர், உயிர்களின் இருப்பிடத்தை தாங்குபவர், அந்த விவஸ்வானுக்கு வணக்கம்.
ஸத்கர்மயோக்யோ ந ஜநோ நைவாபஃ ஸௌசகாரணம் । யஸ்மிந்நநுதிதே தஸ்மை நமோ தேவாய வேதஸே
அவர் உதயிக்காதபோது யாரும் நல்ல செயல்களுக்கு தகுதியுடையவராக இருக்க முடியாது; நீரும் தூய்மைக்கு காரணமல்ல. அந்த தேவனாகிய படைப்பாளிக்கு வணக்கம்.
ஸ்ப்ரு'ஷ்டோ யதம்ஶுபிர்லோகஃ க்ரியாயோக்யோऽபிஜாயதே । பவித்ரதாகாரணாய தஸ்மை ஶுத்தாத்மநே நமஃ
அவரது கதிர்கள் உலகைத் தொடும் போது, உலகம் செயல்களுக்கு தகுதியானதாகிறது; தூய்மையின் காரணமாகவும், தூய ஆத்மாவாகவும் இருப்பவருக்கு வணக்கம்.
நமஃ ஸவித்ரே ஸூர்யாய பாஸ்கராய விவஸ்வதே । ஆதித்யாயாதிபூதாய தேவாதீநாம் நமோ நமஃ
சவித்ருக்கும், சூரியனுக்கும், பாஸ்கரனுக்கும், விவஸ்வானுக்கும், ஆதித்யனுக்கும், தேவர்களில் முதல்வனுக்கும், மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.