த்வே ரூபே ப்ரஹ்மணஸ்தஸ்ய மூர்தம் சாமூர்தமேவ ச । க்ஷராக்ஷராஸ்வரூபே தே ஸர்வபூதேஷ்வவஸ்திதே ॥ ௧,௨௨.
அந்த பிரம்மத்திற்கு இரண்டு வடிவங்கள் உள்ளன: உருவமுள்ளதும், உருவமில்லாததும்; அவை அழியும், அழியாத இயல்புகளாக எல்லா உயிர்களிலும் இருக்கின்றன.
அக்ஷரம் தத்பரம் ப்ரஹ்ம க்ஷரம் ஸர்வமிதம் ஜகத் । ஏகதேஶஸ்திதஸ்யாக்நேர்ஜ்யோத்ஸ்த்ரா விஸ்தாரிணி யதா । பரஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ ஶக்திஸ்ததோதமகிலம் ஜகத் ॥ ௧,௨௨.
அழியாதது அந்த பரம் பிரம்மம்; அழிவது இந்த உலகம் முழுவதும். ஒரு இடத்தில் இருக்கும் நெருப்பின் ஒளி எல்லா இடத்திலும் பரப்புவது போல, பரம்பொருளின் சக்தி இந்த உலகம் முழுவதும் பரவியுள்ளது.
தத்ராப்யாஸந்நதூரத்வாத்பஹுத்வஸ்வல்பதாமயஃ । ஜ்யோத்ஸ்நாபேதோஸ்தி தச்சக்தேஸ்தத்வந்மைத்ரேய வித்யதே ॥ ௧,௨௨.
அதிலும், அருகிலும் தூரத்திலும் இருப்பதால் அதிகம், குறைவு என்ற வேறுபாடு உண்டு; ஒளிக்கதிர்களில் காணும் வேறுபாடு போல, அந்த சக்தியிலும் மைத்திரேயா, வேறுபாடு உள்ளது.
ப்ரஹ்மவிஷ்ணுஶிவா ப்ரஹ்மந்ப்ரதாநா ப்ரஹ்மஶக்தயஃ । ததஶ்ச தேவா மைத்ரேய ந்யூநா தக்ஷாதயஸ்ததஃ ॥ ௧,௨௨.
பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவா ஆகியோர், பிரம்மத்தின் முதன்மை சக்திகள்; அவர்களிலிருந்து தேவர்கள் தோன்றுகிறார்கள், அவர்களிலிருந்து தக்ஷன் போன்ற குறைந்தவர்கள் பிறக்கிறார்கள், மைத்திரேயா.
ததோ மநுஷ்யாஃ பஶவௌ ம்ரு'கபக்ஷிஸரீஸ்ரு'பாஃ । ந்யூநாந்யூநதராஶ்சைவ வ்ரு'க்ஷகுல்மாதயஸ்ததா ॥ ௧,௨௨.
அப்போது மனிதர்கள், மாடுகள், காட்டுமிருகங்கள், பறவைகள், பாம்புகள் மற்றும் பிற உயிரினங்கள், அதேபோல் மரங்கள், கொடிகள் முதலியன, இவை எல்லாம் குறைந்த குறைந்த வகைகளாக உருவாகின.
ததேததக்ஷரம் நித்யம் ஜகந்முநிவராகிதம் । ஆவிர்பாவதிரோபாவஜந்மநாஶவிகல்பவத் ॥ ௧,௨௨.
இந்த அழியாத, என்றும் நிலைத்திருக்கும் உண்மை, பெரிய முனிவர்களால் காத்து, தோன்றலும் மறையலும், பிறப்பும் அழிவும் பலவிதமாக அனுபவிக்கிறது.
ஸர்வஶக்தி மயோ விஷ்ணுஃ ஸ்வரூபம் ப்ரஹ்மணஃ பரம் । மூர்தம் யத்யோகிபிஃ பூர்வம் யோகாரம்பேஷு சிந்த்யதே ॥ ௧,௨௨.
எல்லா சக்திகளும் நிறைந்த வித்துவின் பரம வடிவம் பிரம்மம்; அவன் உருவம் யோகிகள் தங்கள் பயிற்சியின் தொடக்கத்தில் தியானிக்கிறார்கள்.
ஸாலம்பநோ மஹாயோகஃ ஸபீஜோ யத்ரஸம்ஸ்திதஃ । மநஸ்யவ்யாஹதே ஸம்யக்யுஞ்ஜதாம் ஜாயதே முநே ॥ ௧,௨௨.
அங்கே, ஆதரவுடன் நடைபெறும் பெரிய யோகம், விதையுடன் நிலைபெற்றது; மனம் கலங்காமல், நன்றாக ஒருமித்தால், அந்த உண்மை வெளிப்படுகிறது, முனிவனே.
ஸ பரஃ பரஶக்தீநாம் ப்ரஹ்மணஃ ஸமநந்தரம் । மூர்தம் ப்ரஹ்ம மஹாபாக ஸர்வப்ரஹ்மமயோ ஹரிஃ ॥ ௧,௨௨.
அவன் பிரம்மத்தின் உயர்ந்த சக்திகளுக்குப் பிறகு உள்ள பரமன்; உருவமுள்ள பிரம்மம், மிகுந்த பாக்கியசாலி, எல்லா பிரம்மத்தையும் உள்ளடக்கிய ஹரி.
யத்ர ஸர்வமிதம் ப்ரோதமோதம் சைவாகிதம் ஜகத் । ததோ ஜகஜ்ஜகத்யஸ்மிந்ஸ ஜகச்சகிலம் முநே ॥ ௧,௨௨.
இந்த உலகம் முழுவதும் அவனில் நெய்து பின்னப்பட்டுள்ளது, முனிவனே; ஆகவே, இந்த உலகத்தில் அவனே உலகம், அவனே முழு பிரபஞ்சம்.
க்ஷராக்ஷரமயோ விஷ்ணுர்பிபர்த்யகிலமீஶ்வரஃ । புருஷாவ்யாக்ரு'தமயம் பூஷணாஸ்த்ரஸ்வரூபவத் ॥ ௧,௨௨.
அழிவும் அழியாததும் சேர்ந்த விஷ்ணு, எல்லாவற்றையும் தாங்குகிறான்; அவன் வெளிப்படாத புருஷனாகவும், ஆபரணங்கள் மற்றும் ஆயுதங்களாகவும் தோன்றுகிறான்.
ஶ்ரீமைத்ரேய உவாச பூஷணாஸ்த்ரஸ்வரூபஸ்தம் யச்சைததகிலம் ஜகத் । பிபர்தி பகவாந்விஷ்ணுஸ்தந்மமாக்யாதுமர்ஹஸி ॥ ௧,௨௨.
மைத்திரியர் கூறினார்: பகவான் விஷ்ணு, ஆபரணங்களும் ஆயுதங்களும் ஆகிய வடிவத்தில் இருந்து, இந்த உலகத்தை எவ்வாறு தாங்குகிறார் என்பதை எனக்கு விளக்க வேண்டும்.
ஶ்ரீபராஶர உவாச நமஸ்க்ரு'த்வாப்ரமேயாய விஷ்ணவே ப்ரபவிஷ்ணவே । கதயாமி யதாக்யாதம் வஸிஷ்டேந மமா பவத் ॥ ௧,௨௨.
பராசரர் கூறினார்: அளவிட முடியாத, எல்லா சக்தியும் கொண்ட விஷ்ணுவுக்கு வணங்கி, வசிஷ்டர் எனக்குச் சொன்னதை உனக்கு விவரமாகச் சொல்கிறேன், பாக்கியசாலியே.
ஆத்மாநமஸ்ய ஜகதோ நிர்லேபமகுணாமலம் । பிபர்தி கௌஸ்துபமணிஸ்வரூபம் பகவாந்ஹரிஃ ॥ ௧,௨௨.
பகவான் ஹரி, கவ்ஸ்துபம் என்ற மாணிக்க வடிவில், இந்த உலகத்தின் ஆத்மாவை, எந்தக் களங்கமும் இல்லாமல், குணமில்லாமல், தூய்மையாக தாங்குகிறார்.
ஶ்ரீவத்ஸஸம்ஸ்தாநதரமநந்தேந ஸமாஶ்ரிதம் । ப்ரதாநம் புத்திரப்யாஸ்தே கதாரூபேண மாதவே ॥ ௧,௨௨.
முக்கியமான புத்தி, ஸ்ரீவத்ஸம் என்ற குறியுடன், முடிவில்லாதவனால் ஆதரிக்கபட்டு, மாசு இல்லாத மாதவன் கதை வடிவில் தங்கியுள்ளது.
பூதாதிமிந்த்ரியாதிம் ச த்விதாஹங்காரமீஶ்வரஃ । பிபர்தி ஶம்கரூபேண ஶார்ங்கரூபேண ச ஸ்திதம் ॥ ௧,௨௨.
ஐம்பூதங்கள், அறிவு உறுப்புகள் மற்றும் இருவகை அகங்காரம் ஆகியவை, சங்கு வடிவிலும், சார்ங்கம் என்ற வில் வடிவிலும், இறைவனால் தாங்கப்படுகின்றன.
சலத்ஸ்வரூபமத்யந்தம் ஜவேநாந்தாரிதாநிலம் । சக்ரஸ்வரூபம் ச மநோ தத்தே விஷ்ணுகரே ஸ்திதம் ॥ ௧,௨௨.
எப்போதும் அசையும், வேகமாக ஓடும் காற்றைப் போல உள்ள மனதை, சக்கரம் வடிவில், விஷ்ணுவின் கரத்தில் வைத்திருப்பவன் தாங்குகிறான்.
பஞ்சரூபா து யா மாலா வைஜயந்தீ கதாப்ரு'தஃ । ஸா பூதஹேதுஸம்காதா பூதமாலா ச வை த்விஜ ॥ ௧,௨௨.
ஐந்து வடிவங்கள் கொண்ட வைஜயந்தி மாலையை, கதை ஏந்துபவன் அணிகிறான்; அது உயிர்களின் காரணங்களின் தொகுப்பாகவும், உயிர்மாலையாகவும் அழைக்கப்படுகிறது, இருமுறை பிறந்தவரே.
யாநீந்த்ரியாண்யஶேஷாணி புத்திகர்மாத்மகாநி வை । ஶரரூபாண்யஶேஷாணி தாநி தத்தே ஜநார்தநஃ ॥ ௧,௨௨.
அறிவும் செயலும் ஆகிய எல்லா அறிவு உறுப்புகள், அம்புகளாக உள்ளன; ஜனார்த்தனன் அவை அனைத்தையும் தாங்குகிறார்.
பிபர்தி யச்சாஸிரத்நமச்யுதோத்யந்தநிர்மலம் । வித்யாமய து தஜ்ஜ்ஞாநமவித்யாகோஶஸம்ஸ்திதம் ॥ ௧,௨௨.
அச்சுதன் தாங்கும் அந்த பளிச்சென்ற வாள், அறிவாகவே உள்ளது; அது அறியாமை என்ற உறையில் இருக்கிறது.
இத்தம் புமாந்ப்ரதாநம் ச புத்த்யஹங்காரமேவ ச । பூதாநி ச ஹ்ரு'ஷீகேஶே மநஃ ஸர்வேந்த்ரியாணி ச । வித்யாவித்யே ச மைத்ரேய ஸர்வமேதத்ஸமாஶ்ரிதம் ॥ ௧,௨௨.
இவ்வாறு, மைத்திரியா, ஹ்ருஷீகேசன் இந்த எல்லாவற்றையும் தன்னுள் கொண்டிருக்கிறார்: முதன்மை பொருள், புத்தி, அகங்காரம், ஐம்பூதங்கள், மனம், எல்லா அறிவு உறுப்புகள், அறிவும் அறியாமையும்.
அஸ்த்ரபூஷணஸம்ஸ்தாநஸ்வரூபம் ரூபவர்ஜிதஃ । பிபார்தி மாயாரூபோஸௌ ஶ்ரேயஸே ப்ராணிநாம் ஹரிஃ ॥ ௧,௨௨.
ஆயுதங்களும் ஆபரணங்களும் ஆகிய வடிவங்களை எடுத்தும், வடிவமற்ற ஹரி, மாயை வடிவில் உயிர்களுக்கு நன்மை செய்யும் பொருட்டு தோன்றுகிறார்.
ஸவிகாரம் ப்ரதாநம் ச புமாம்ஶ்சைவாகிலம் ஜகத் । பிபர்தி புண்டஹீகாக்ஷஸ்ததேவம் பரமேஶ்வரஃ ॥ ௧,௨௨.
தாமரைக் கண்கள் கொண்ட பெருமான், மாற்றம் அடையும் மூலப் பொருளையும், இந்த முழு உலகத்தையும் தாங்கி நிற்கிறார்; அந்த பரம்பொருள் எல்லாவற்றையும் ஆதரிக்கிறார்.
யா வித்யா யா ததாவித்யா யத்ஸத்யச்சாஸதவ்யயம் । தத்ஸர்வம் ஸர்வபூதேஶே மைத்ரேய மதுஸூதநே ॥ ௧,௨௨.
மெய்யான அறிவும், அறியாமையும், உண்மை, பொய், அழியா தன்மையும்—இவை எல்லாம், மைத்ரேயா, அனைத்து உயிர்களின் ஆண்டான மதுசூதனனில் இருக்கின்றன.
கலாகாஷ்டாநிமேஷாதிதிநர்த்வயநஹாயநைஃ । காலஸ்வரூபோ பகவாநபாபோ ஹரிரவ்யயஃ ॥ ௧,௨௨.
காலம், கணங்கள், நொடி, நாள், ঋது, ஆண்டு ஆகிய காலப் பிரிவுகளால், பாவமற்றும் அழிவில்லாத ஹரி, நேரே காலத்தின் உருவாக இருக்கிறார்.
பூர்லோகோத புவர்லோகஃ ஸ்வர்லோகோ முநிஸத்தம । மஹர்ஜநஸ்தபஃ ஸத்யம் ஸப்த லோகா இமே விபுஃ ॥ ௧,௨௨.
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, பூமி, புவர், ஸ்வர், மகர், ஜன, தபஸ், சத்தியம்—இந்த ஏழு உலகங்களிலும் அந்த பரம்பொருள் நிறைந்திருக்கிறார்.
லோகாத்மமூர்திஃ ஸர்வேஷாம் பூர்வேஷாமபி பூர்வஜஃ । ஆதாரஃ ஸர்வவித்யாநாம் ஸ்வயமேவ ஹரிஃ ஸ்திதஃ ॥ ௧,௨௨.
அனைத்து உலகங்களுக்கும் உயிரும் உருவுமாக இருப்பவர், பழையவர்களுக்கும் ஆதியாகிய ஹரி, எல்லா அறிவுகளுக்கும் ஆதாரமாகத் தானே நிற்கிறார்.
தேவமாநுஷபஶ்வாதிஶ்வரூபைர்பஹுபிஃ ஸ்திதஃ । ததஃ ஸர்வேஶ்வரோऽநந்தோ பூதமூர்திரமூர்திமாந் ॥ ௧,௨௨.
தேவர்கள், மனிதர்கள், மிருகங்கள் மற்றும் பல வடிவங்களில் இருப்பவர், எல்லாவற்றையும் ஆளும் முடிவில்லாத ஆண்டவன், உருவும் உருவில்லாத தன்மையும் உடையவராக இருக்கிறார்.
ரு'சோ யஜூம்ஷி ஸாமாநி ததைவாதர்வாணாநி வை । இதிஹாஸோபவேதாஶ்ச வேதாந்தேஷு ததோக்தயஃ ॥ ௧,௨௨.
ரிக், யஜூர், சாம வேதங்களும், அதர்வண வேதமும், இதிகாசங்கள், உபவேதங்கள், வேதாந்தங்களில் உள்ள உபதேசங்களும்—
வேதாங்காநி ஸமஸ்தாநி மந்வாதிகதிதாநி ச । ஶாஸ்த்ராண்யஶேஷாண்யாக்யாநாந்யநுவாகாஶ்ச யே க்வசித் ॥ ௧,௨௨.
அனைத்து வேதாங்கங்களும், மனுவும் பிறரும் கூறியவை, எல்லா சாஸ்திரங்களும், கதைகளும், எங்கு எதுவும் பாடப்பட்டுள்ளனவையும்கூட—