இந்த நிகழ்வுகளை ஓர் அழகான தொடர் கதையாக தமிழில் விவரிக்கிறேன்: இந்திரனுடன் கூடிய அனைத்து தேவர்களும், முனிவர் கூறியதை அறிந்து, "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று ஒப்புக்கொண்டனர். பின்னர், இந்திரன் ஒரு பெரிய காளை வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு, தனது கொம்பின் மீது புரஞ்சயரை நிறுத்தினார். அந்த நேரத்தில், எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் ஆசானாகிய, அழியா பரமாத்மாவின் சக்தியால் பெரும் வீரியமடைந்த இந்திரன், தேவாஸுரர்களுக்கிடையே நடந்த போரில், அசுரர்களை அழித்தார். அந்த மன்னன், காளையின் கொம்பின் மீது நின்று, தைத்யர்களின் படையை அழித்ததால், அவர் "ககுத்ஸ்த" என்று புகழப்பட்டார். ககுத்ஸ்தருக்கு அனேனாஹ் என்ற மகன் பிறந்தான். பிரிதுவுக்கு அனேனச என்ற மகன்; அனேனசுக்கு விஷ்டராஷ்வன்; விஷ்டராஷ்வனுக்கு சந்த்ர யுவனாஷ்வன்; சந்த்ர யுவனாஷ்வனுக்கு சாவஸ்தன் என்ற மகன் பிறந்தான். சாவஸ்தன், "சாவஸ்தி" என்ற நகரை நிறுவினார். சாவஸ்தனுக்கு ப்ருஹதாஷ்வன் மகனாக பிறந்தான். ப்ருஹதாஷ்வனுக்கு குவலயாஷ்வன் மகனாக பிறந்தான். இந்த குவலயாஷ்வன், விஷ்ணுவின் சக்தியால் வலிமைபெற்று, இருபத்தொன்று ஆயிரம் மகன்களுடன், உடக முனிவருக்கு எதிரியாக இருந்த "துண்டு" என்ற அசுரனை வென்று, "துண்டுமாரன்" என்ற பெயர் பெற்றார். ஆனால், துண்டுவின் மூச்சில் எழுந்த தீயால், அவரது அனைத்து மகன்களும் உயிரிழந்தார்கள். அந்தப் பெரும் அழிவில், மூன்று பேர்கள் மட்டும் உயிருடன் மீண்டார்கள்—திரடாஷ்வன், சந்திரன், கபிலாஷ்வன். திரடாஷ்வனிலிருந்து ஹர்யாஷ்வன் பிறந்தான்; ஹர்யாஷ்வனுக்கு நிகும்பன்; நிகும்பனுக்கு அமிதாஷ்வன்; அமிதாஷ்வனுக்கு கிருஷாஷ்வன்; கிருஷாஷ்வனுக்கு ப்ரசேனஜித்; ப்ரசேனஜித்துக்கு யுவனாஷ்வன் மகனாகப் பிறந்தான். யுவனாஷ்வன், மகனில்லாமல் கவலையால் துன்புற்று, முனிவர்களின் ஆசிரமத்தில் தங்கி இருந்தான். அங்கு தயையுள்ள முனிவர்கள், அவருக்காக மகப்பேறு யாகம் நடத்தினர். அந்த யாகம் அரை இரவில் முடிந்த பின்பு, முனிவர்கள், மந்திரத்தால் புனிதமான நீர் நிரம்பிய பானையை வேள்விக்குண்டத்தில் வைத்து உறங்கச் சென்றனர். அந்த இரவில், மிகுந்த தாகத்தால் வாடிய யுவனாஷ்வன், முனிவர்கள் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது, யாரையும் எழுப்பாமல், அந்த புனித நீரை குடித்துவிட்டான். காலை எழுந்த முனிவர்கள், "இந்த மந்திரத்தால் தூய்மை செய்யப்பட்ட நீரை யார் குடித்தார்?" என்று வினவினர். அப்போது, "யுவனாஷ்வரின் மனைவி பெரும் வீரியமும் வலிமையும் கொண்ட மகனை பெற்றெடுப்பாள்," என்று முனிவர்கள் கூறினர். அதை கேட்ட யுவனாஷ்வன், "அறியாமல் நான் தான் அதை குடித்தேன்," என்று சொன்னான். அதன்பின், யுவனாஷ்வனின் வயிற்றில் ஒரு கரு உருவாகி வளரத் தொடங்கியது. காலம் வந்தபோது, அந்தக் கரு, தனது வலது விரலைக் கொண்டு மன்னனின் வயிற்றை உடைத்து வெளிவந்தது. அதனால், அந்த மன்னன் உயிரிழந்தான். முனிவர்கள், "இந்தக் குழந்தைக்கு என்ன பெயர் வைப்பது?" என்று ஆலோசித்தனர். அப்போது தேவர்களின் அரசன் இந்திரன் வந்து, "இவள் என்னைத் தாங்குவான்," என்று கூறினார். ஆகவே, அவனுக்கு "மாந்தாத்தா" என்ற பெயர் வைக்கப்பட்டது. இந்திரன், தனது விரலை குழந்தையின் வாயில் வைத்துத் தந்தார். அந்த விரலைக் குடித்தவுடன், அமுதம் போன்ற உணர்வுடன், அந்தக் குழந்தை ஒரே நாளில் பெரிதாக வளர்ந்தான். மாந்தாத்தா உலகை ஆளும் சக்ரவர்த்தியாக வளர்ந்து, ஏழு தீவுகளும் கொண்ட பூமியையும் அனுபவித்தான். "சூரியன் உதயமாகி அஸ்தமிக்கும் வரையில், யுவனாஷ்வரின் மாந்தாத்தாவின் ஆட்சிப் பரப்பு நிலைக்கும்," என்று ஒரு புகழ்பாடும் உள்ளது. மாந்தாத்தா, சடபிந்து மகளான பிந்துமதியை மணந்தான். அவளுக்கு மூன்று மகன்கள் பிறந்தார்கள்—புருகுத்ஸன், அம்பரீஷன், மற்றும் முசுகுந்தன். மேலும், அவளுக்கு ஐம்பது மகள்கள் பிறந்தார்கள். ஒரு காலத்தில், பல வேதமந்திரங்களை அறிந்த சௌபரி என்ற பெரிய முனிவர், பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நீரில் தங்கி தவமிருந்தார். அங்கு, சம்மதன் என்ற மீன்கள் மன்னன், அபாரமான பிள்ளைகள் உடையவனாகவும், பெரும் உருவம் கொண்டவனாகவும் வாழ்ந்தான்.