मा नः कोशं तथा गोष्ठं मा गृहं मा परिच्दम् । मा शरीरं कलत्रञ्च त्यजेथाः सर्व्वपावनि
मा पुत्त्रान् मा सुह्टदूवर्ग मा पशून् मा विभूषणम् । त्यजेथा मम देवस्य विष्णोर्व्वक्षःस्थलालये
सत्त्वैन सत्यशौचाभ्यां तथा शीलादिभिर्गुणैः । त्यज्यन्ते ते नराः सद्यः सन्त्यक्ता ये त्वयामले
त्वयावलोकिताः मुह्मन्ते पुरुषा निर्गुणा अपि
स श्लाध्यः स गुणी धन्यः स कुलीनः स बुद्धिमान् । स शूरः स च विक्रान्तो यस्त्वया देवि वीक्षितः
सद्यो वैगुण्यमायान्ति शीलाद्याः सकला गुणाः । पराङूमुखी जगद्धात्रि यस्य त्वं विष्णुवल्लभे
न ते वर्णायितुं शक्ता गुणान् जिह्वापि वेधसः । प्रसीद देवि पह्माक्षि मास्मांस्त्याक्षीः कदाचन
एवं श्रीः संस्तुता सम्यक् प्राह देवी शतक्रतुम् । श्वृण्वतां सर्वदेवानां सर्व्वभूतस्थिता द्रिज
परितुष्टास्मि देवेश स्त्रोत्रेणानेन ते हरे । वरं वृणीष्व यस्त्विष्टो वरदाहं तवागता
वरदा यदि मे देवि वरार्हो यदि वाप्यहम् । त्रैलोक्यं न त्वया त्याज्यमेष मेऽस्तु वरः परः
स्त्रोत्रणे यस्तथेतेन त्वां स्तोष्यत्यब्धिसम्भवे । स त्वया न परित्याज्यो द्रितीयोऽस्तु वरो मम
त्रैलोक्यं त्रिदशश्रष्ठे न सत्यक्ष्यामि वासव । दत्तो वरो मया यस्ते स्तोत्राराधनतुष्टया
यश्च सायं तथा प्रातः स्तोत्रेणानोन मानवः । मां स्तोष्यति न तस्याहं भविष्यामि पराङूमुखी
एवं वरं ददौ देवी देवराजाय वै पुरा । मेत्रेय श्रीर्महाभागा स्तोत्राराधनतोषिता
भृगोः ख्यात्यां समुतूपन्ना श्रीः पूर्व्वमुदधेः पुनः । देव-दानवयत्नेन प्रसूतामृतमन्थने
एवं यथा जगत्स्वामी देवदेवो जनार्द्दनः । अवतारं करोत्येष करोत्येष तथा श्रीस्तत्सहायिनी
पुनश्व पह्मादुदूभूता आदित्योऽभूद् यदा हरिः । यदा तु भार्गवो रामस्तदाभूद् धरणी त्वियम्
राघवत्वेऽभवत् सीता रुक्मिणो कृष्णजन्मनि । अन्येषु चावतारेषु विष्णोरेषा सहायिनी
देवत्वे देवदेहेय मनुष्यत्वे च मानुषी । विष्णोर्देहानुरूपां वै करोत्येषात्मनस्तनुम्
यश्चैतच्छणुयाज्जन्म लक्ष्म्या यश्व पठेन्नरः । श्वियो न विच्युतिस्तस्य गृहे यावत् कुलत्रयम्
पठ्यते येषु चैवैष गृहेषु श्रीस्तवो मुने । अलक्ष्मीः कलहाधारा न तेष्वास्ते कदाचन
एतत् ते कथितं ब्रह्मने यन्मां त्वं परिपृच्छसि । क्षीराब्धौ श्रीर्यथा जाता पूर्व्व भृगुसुता सती
इति सकलविभूत्यवाप्तिहेतुः स्तुतिरियमिन्द्रमुखोदूगता हि लक्ष्म्याः । अनुदनमिह पठ्यते नृबिर्यै र्वसति नेषु कदाचिदप्यलक्ष्मीः
मैत्रेय उवाच । कथितं मे त्वया सर्व्व यत्पृष्टोऽसि महामुने । भृगुसर्गात् प्रभृत्येष सर्गो मे क्थ्यतां पुनः
पराशर उवाच । भृगोः ख्यात्यां समुत्पन्ना लक्ष्मीर्विष्णुपरिग्रहः । तथा धातृविधातरौ ख्यात्यां जातौ सुतौ भृगोः
आयतिर्नियतिश्चैव मैरोः कन्ये महात्मनः । धातृविधात्रोस्ते भार्य्ये तयोर्जातौ सुतावुभौ
प्राणश्चैव मृकण्डुश्च मार्कण्डेयो मृकण्जुतः । ततो वेदशीरा जज्ञे प्राणस्यापि सुतं श्वृणु
प्राणस्य कृतिमान् पुत्रो राजवांश्व ततोऽभवत् । ततो वंशो महाभाग विस्तारं भार्गवो गतः
पत्नी मरीचेः सम्भूतिः पौर्णामासमसूयत । विरजाः सर्व्वगश्चैव तस्य पुत्रौ महात्मनः
वंशसंकीर्त्तने पुत्रान् वदिष्येऽहं तयोद्रिज । स्मृतिश्वाङ्गिरसः पत्री प्रसूताः कन्यकास्तथा