सिंहासनगतः शक्रः सम्प्राप्य त्रिदिवं पुनः । देवराज्ये स्थितो देवीं तुष्टावाब्जकरां ततः
नमस्ये सर्व्वभूतांनां जननीमब्जसम्भवाम् । श्रियमुन्नद्रपह्माक्षी विष्णोर्वक्षः स्थलस्थिताम्
त्वं सिद्धिस्त्वं सुधा स्वाहा स्वधा त्वं लोकपावनि । सन्धाय रात्रिः प्रभा भूतिर्मेधा श्रद्धा सरस्वती
यज्ञविद्या महाविद्या गुह्मविद्या च शोभने । आत्मविद्या च देवि त्वं विमुक्तिफलदायिनी
आन्वीक्षिकी त्रयी वार्त्ता दण्डनीतिस्त्वमेव च । सौम्यासौम्यैर्ज्जगद्रू पैस्त्वयैतद्द वि पूरितम्
का त्वन्या त्वामृते देवि सर्व्वयज्ञमयं वपुः । अध्यास्ते देवदेवस्य योगिचिन्त्यं गदाभृतः
त्वया देवि परित्यक्तं सकलं भुवनत्रयम् । विनष्टप्रायमभवत् त्वयेदानीं समेधितम्
दाराः पुत्रास्तथागारं सुह्टदू धान्यधनादिकम् । भवत्येतन्महाभागे नित्यं त्वदूवीक्षणान्नृणाम्
शरीरारोग्यमैश्वर्य्यमरिपक्षक्षयः सुखम् । देवि त्वदूदृष्टिदृष्टानां पुरुषाणां दुर्ल्ल भम्
त्वं माता सर्व्वभूतानां देवदवो हरिः पिता । त्वयैतद विष्णुना चाद्य जगदूव्याप्तं चराचरम्
मा नः कोशं तथा गोष्ठं मा गृहं मा परिच्दम् । मा शरीरं कलत्रञ्च त्यजेथाः सर्व्वपावनि
मा पुत्त्रान् मा सुह्टदूवर्ग मा पशून् मा विभूषणम् । त्यजेथा मम देवस्य विष्णोर्व्वक्षःस्थलालये
सत्त्वैन सत्यशौचाभ्यां तथा शीलादिभिर्गुणैः । त्यज्यन्ते ते नराः सद्यः सन्त्यक्ता ये त्वयामले
त्वयावलोकिताः मुह्मन्ते पुरुषा निर्गुणा अपि
स श्लाध्यः स गुणी धन्यः स कुलीनः स बुद्धिमान् । स शूरः स च विक्रान्तो यस्त्वया देवि वीक्षितः
सद्यो वैगुण्यमायान्ति शीलाद्याः सकला गुणाः । पराङूमुखी जगद्धात्रि यस्य त्वं विष्णुवल्लभे
न ते वर्णायितुं शक्ता गुणान् जिह्वापि वेधसः । प्रसीद देवि पह्माक्षि मास्मांस्त्याक्षीः कदाचन
एवं श्रीः संस्तुता सम्यक् प्राह देवी शतक्रतुम् । श्वृण्वतां सर्वदेवानां सर्व्वभूतस्थिता द्रिज
परितुष्टास्मि देवेश स्त्रोत्रेणानेन ते हरे । वरं वृणीष्व यस्त्विष्टो वरदाहं तवागता
वरदा यदि मे देवि वरार्हो यदि वाप्यहम् । त्रैलोक्यं न त्वया त्याज्यमेष मेऽस्तु वरः परः
स्त्रोत्रणे यस्तथेतेन त्वां स्तोष्यत्यब्धिसम्भवे । स त्वया न परित्याज्यो द्रितीयोऽस्तु वरो मम
त्रैलोक्यं त्रिदशश्रष्ठे न सत्यक्ष्यामि वासव । दत्तो वरो मया यस्ते स्तोत्राराधनतुष्टया
यश्च सायं तथा प्रातः स्तोत्रेणानोन मानवः । मां स्तोष्यति न तस्याहं भविष्यामि पराङूमुखी
एवं वरं ददौ देवी देवराजाय वै पुरा । मेत्रेय श्रीर्महाभागा स्तोत्राराधनतोषिता
भृगोः ख्यात्यां समुतूपन्ना श्रीः पूर्व्वमुदधेः पुनः । देव-दानवयत्नेन प्रसूतामृतमन्थने
एवं यथा जगत्स्वामी देवदेवो जनार्द्दनः । अवतारं करोत्येष करोत्येष तथा श्रीस्तत्सहायिनी
पुनश्व पह्मादुदूभूता आदित्योऽभूद् यदा हरिः । यदा तु भार्गवो रामस्तदाभूद् धरणी त्वियम्
राघवत्वेऽभवत् सीता रुक्मिणो कृष्णजन्मनि । अन्येषु चावतारेषु विष्णोरेषा सहायिनी
देवत्वे देवदेहेय मनुष्यत्वे च मानुषी । विष्णोर्देहानुरूपां वै करोत्येषात्मनस्तनुम्
यश्चैतच्छणुयाज्जन्म लक्ष्म्या यश्व पठेन्नरः । श्वियो न विच्युतिस्तस्य गृहे यावत् कुलत्रयम्