भो भोः !किमेतद्भवता बलभद्रेरितं बचः । आज्ञां कुरुकुलोत्थानां यादवः कः प्रदास्यति ।। ५-३५-
उग्रसेनोऽपि यद्याज्ञां कौरवाणां प्रदास्यति । तदलं पाण्डुरच्छत्रैर्नृ पयोग्यैर्विड़म्बितैः ।। ५-३५-
तदूगच्छ बल!पापाढ्य शाम्बमन्यायचेष्टितम् । विमोक्ष्यामो न भवतो नोग्रसेनस्य शासनात् ।। ५-३५-
प्रणतिर्या कृतास्माकमार्य्याणां कुकुरान्धकैः । ननाम सा कृता केयमाज्ञा स्वामिनि भृत्यतः ।। ५-३५-
गर्व्वमारोपिता युयं समानासनभोजनैः । को दोषो भवतां नितिर्यत् प्रीत्या नावलोकिता ।। ५-३५-
अस्माभिरर्घो भवतो योऽयं बल! निवेदितः । प्र मूणैतन्नैतदस्माक कुल्यं युष्मत्कुलोचितम् ।। ५-३५-
इत्युक्त्वा कुरवः सर्व्वे न मुञ्चामो हरेः सुतम् । कृतैकनिश्वयास्तूर्णं विविशुर्गजसाह्वयम् ।। ५-३५-
मत्तःकोपेन चाघूर्णंस्तदधिक्षेपजन्मना । अत्थाय पार्ष्ण्या वसुधां जघान स हलायुधः ।। ५-३५-
ततो विदारिता पृथ्वी पार्ष्णिघातान्महात्मनः । आस्फोटयामास तथा दिशः शब्देन पूरयन् ।। ५-३५-
स उवाचातिताम्राक्षो भ्रु कुटीकुटिलाननः । अहो मदापलेपोऽयमसाराणां द्ररात्मनाम ।। ५-३५-
कौरवाणां महीपत्वमस्माकं किल कालजम् । उग्रसेनस्य ये नाज्ञां मन्यन्तेऽद्यापि लङ्खनम् ।। ५-३५-
आज्ञां प्रतीच्छेद्धर्म्मेण सह देवैः शचीपतिः । सदाध्यास्ते सुधर्म्मा तामुग्रसेनः शचीपतेः ।। ५-३५-
धिङूमनुष्यशतोच्छिष्टे तुष्टिरेषां नृपासने । पारिजाततरोः पुष्पमञ्चरीर्वनिताजनः ।। ५-३५-
बिभर्त्ति यस्य भृत्यानां सोऽप्येषां न महीपतिः । समस्तभूभृतां नाथ उग्रसेनः स तिष्ठतु ।। ५-३५-
अद्य निष्कौरवामुर्व्वीं कृत्वा यास्यामि तत्पुरीम् । कर्णं दुर्य्योघनं द्रोणमद्य भीष्मं सवाह्लिकम् ।। ५-३५-
दुष्टान् दुःशासनादींश्व भूरिश्रवसमेव च । सोमदत्तं शलं भीममर्ज्जुनं सयुधिष्ठिरम् ।। ५-३५-
ममजौ कौरवांश्वान्यान् ह्टत्वा साश्वरथद्रिपान् । वीरमादाय शाम्बञ्च सपत्रीक ततः पुरीम् । द्रारकामुग्रसेनादीन् गत्वा द्रक्ष्यामि बान्धवान् ।। ५-३५-
अथवा कौरवाधीनं समस्तैः कुरुभिः सह । भारावतरणो शीघ्र देवराजेन चोदितः ५-३५-
इत्युक्त्वा मदरक्ताक्षः कर्षणाधोमुखं हलम् । प्राकारवप्र विन्यस्य चकर्ष मुषलायुधः ।। ५-३५-
आघूर्णितं तत् सहसा ततो वै हस्तिनापुरम् । दृष्ट्वा संक्षुब्धह्टदयाश्चुंक्र शुः सर्व्वकौरवाः ।। ५-३५-
लाम!राम!महावाहो!क्षम्यतां क्षम्यतां त्वया । उपसंह्रियतां कोपः प्रसीद मुषलायुघ ।। ५-३५-
एष शाम्बः सपत्रीकस्तव निर्यातितो बल! अविज्ञातप्रभावाणां क्षम्यतामपराधिनाम ।। ५-३५-
ततो निर्यातयामासुः शाम्बं पत्रीसमन्वितम् । निष्कम्य नगरात्तूर्णां कौरवा मुनिपुङ्गव ।। ५-३५-
भीष्म-द्रोण-कृपादीनां प्रणम्य वदतां प्रियम् । क्षान्तमेतन्मयेत्याह बलो बलवतां वरः ।। ५-३५-
अद्याप्याघूर्णिताकारं लक्ष्यते तत् पुरं द्रिज! एष प्रवादो रामस्य बलशौर्य्योपलक्षणः ।। ५-३५-
ततस्तु कौरवाः शाम्ब सम्पूज्य हलिना सह । प्रषयामासुरुद्राहधनभार्य्यासमन्वितम् ।। ५-३५-
मेत्रेय!श्रूयतां तस्य बलस्य बलशालिनः । कृतं यदन्यत्तेनाभूत्तदपि श्रूयतां द्रिज ।। ५-३६-
नरकस्यासुरेन्द्रस्य देवपक्षविरोधिनः । सखाभवन्महावीर्य्यो द्रिविदो नाम वानरः ।। ५-३६-
वैरानुबन्ध बलवान् स चकार सुरान् प्रित । नरक हतवान् कृष्णो बलदर्पसमन्वितम् ।। ५-३६-
करिष्ये सर्व्वदेवानां तस्मादेतत्प्रतिक्रियाम् । यज्ञविध्वंसनं कुर्व्वन् मर्त्तलोकक्षयं तथा ।। ५-३६-