यमुनाकर्षणादीनि श्रुतानि भगवन्मया । तत् कथ्यतां महाभाग! यदन्यत् कृतवान् बलः ।। ५-३५-
पराशर उवाच । मैत्रेय!श्रूयतां कर्म्म यदू रोमेणाभवत् कृतम् । अनन्तेनाप्रमेयेण शेषेणा धरणीभृता ।। ५-३५-
दुर्य्योधनस्य तनयां खयंवरकृतक्षणाम् । बलादादत्तवान् वीरः शाम्बो जाम्बवतीसुतः ।। ५-३५-
ततः क्रुद्धा महावीर्य्याः कर्ण-दुर्य्योधनादयः । भीष्म-ग्रोणादयश्चैव बबुन्धर्यघि निर्ज्जितम् ।। ५-३५-५?।। तच्छ्रत्वा यादवाः सर्व्वे क्रोधं दुर्य्योधनादिषु । मैत्रेय! चक्रुश्व ततो तिहन्तु ते महोद्यमम् ।। ५-३५-
तान् निवार्य्य बलः प्राह मदलोलाकुलाक्षरम् । मोक्ष्यन्ति ते मद्धचनादू यास्याम्येको हि कौरवान् ।। ५-३५-
बलदेवस्तातो गत्वा नगरं नागसाह्वयम् । बाह्योपवनमध्येऽभूदू न विवेश च ततूपुरम् ।। ५-३५-
बलमागतमाज्ञाय भूपा दुर्य्योधनादयः । गामर्घ्यमुदकञ्चैव रामाय प्रत्यवेदयन् ।। ५-३५-
गृहीत्वा विधिवत् सर्व्वं ततस्तानाह कौरवान् । आज्ञापयत्युग्रसेनः शाम्बमाशु विमुञ्चत ।। ५-३५-
ततस्ते तदूचः श्रुत्वा भीष्मद्रोणादये द्रिज । कर्णादुर्य्योधनाद्याश्व चक्रुधुर्द्रिजसत्तम ।। ५-३५-
ऊचुश्व कुपिताः सर्व्वे वाह्लीकाद्याश्व कौरवाः । अराज्यार्हं यदोर्व्वशमवेक्ष्य मुसलायुधम् ।। ५-३५-
भो भोः !किमेतद्भवता बलभद्रेरितं बचः । आज्ञां कुरुकुलोत्थानां यादवः कः प्रदास्यति ।। ५-३५-
उग्रसेनोऽपि यद्याज्ञां कौरवाणां प्रदास्यति । तदलं पाण्डुरच्छत्रैर्नृ पयोग्यैर्विड़म्बितैः ।। ५-३५-
तदूगच्छ बल!पापाढ्य शाम्बमन्यायचेष्टितम् । विमोक्ष्यामो न भवतो नोग्रसेनस्य शासनात् ।। ५-३५-
प्रणतिर्या कृतास्माकमार्य्याणां कुकुरान्धकैः । ननाम सा कृता केयमाज्ञा स्वामिनि भृत्यतः ।। ५-३५-
गर्व्वमारोपिता युयं समानासनभोजनैः । को दोषो भवतां नितिर्यत् प्रीत्या नावलोकिता ।। ५-३५-
अस्माभिरर्घो भवतो योऽयं बल! निवेदितः । प्र मूणैतन्नैतदस्माक कुल्यं युष्मत्कुलोचितम् ।। ५-३५-
इत्युक्त्वा कुरवः सर्व्वे न मुञ्चामो हरेः सुतम् । कृतैकनिश्वयास्तूर्णं विविशुर्गजसाह्वयम् ।। ५-३५-
मत्तःकोपेन चाघूर्णंस्तदधिक्षेपजन्मना । अत्थाय पार्ष्ण्या वसुधां जघान स हलायुधः ।। ५-३५-
ततो विदारिता पृथ्वी पार्ष्णिघातान्महात्मनः । आस्फोटयामास तथा दिशः शब्देन पूरयन् ।। ५-३५-
स उवाचातिताम्राक्षो भ्रु कुटीकुटिलाननः । अहो मदापलेपोऽयमसाराणां द्ररात्मनाम ।। ५-३५-
कौरवाणां महीपत्वमस्माकं किल कालजम् । उग्रसेनस्य ये नाज्ञां मन्यन्तेऽद्यापि लङ्खनम् ।। ५-३५-
आज्ञां प्रतीच्छेद्धर्म्मेण सह देवैः शचीपतिः । सदाध्यास्ते सुधर्म्मा तामुग्रसेनः शचीपतेः ।। ५-३५-
धिङूमनुष्यशतोच्छिष्टे तुष्टिरेषां नृपासने । पारिजाततरोः पुष्पमञ्चरीर्वनिताजनः ।। ५-३५-
बिभर्त्ति यस्य भृत्यानां सोऽप्येषां न महीपतिः । समस्तभूभृतां नाथ उग्रसेनः स तिष्ठतु ।। ५-३५-
अद्य निष्कौरवामुर्व्वीं कृत्वा यास्यामि तत्पुरीम् । कर्णं दुर्य्योघनं द्रोणमद्य भीष्मं सवाह्लिकम् ।। ५-३५-
दुष्टान् दुःशासनादींश्व भूरिश्रवसमेव च । सोमदत्तं शलं भीममर्ज्जुनं सयुधिष्ठिरम् ।। ५-३५-
ममजौ कौरवांश्वान्यान् ह्टत्वा साश्वरथद्रिपान् । वीरमादाय शाम्बञ्च सपत्रीक ततः पुरीम् । द्रारकामुग्रसेनादीन् गत्वा द्रक्ष्यामि बान्धवान् ।। ५-३५-
अथवा कौरवाधीनं समस्तैः कुरुभिः सह । भारावतरणो शीघ्र देवराजेन चोदितः ५-३५-
इत्युक्त्वा मदरक्ताक्षः कर्षणाधोमुखं हलम् । प्राकारवप्र विन्यस्य चकर्ष मुषलायुधः ।। ५-३५-
आघूर्णितं तत् सहसा ततो वै हस्तिनापुरम् । दृष्ट्वा संक्षुब्धह्टदयाश्चुंक्र शुः सर्व्वकौरवाः ।। ५-३५-