पिता माता तथा भ्राता भर्ता बन्धुजनश्च किम् । संत्यक्तस्तत्कृतेस्माभिरकृतज्ञध्वजो हि सः ॥ ५,२४.
तथापि कच्चिदालापमिहागमनसंश्रयम् । करोति कृष्णो वक्तव्यं भवता राम नानृतम् ॥ ५,२४.
दामोदरोऽसौ गोविन्दः पुरस्त्रीसक्तमानसः । अपेतप्रीतिरस्मासु दुर्दर्शः प्रतिभाति नः ॥ ५,२४.
आमन्त्रितश्च कृष्णेति पुनर्दामोदरेति च । जहसुःसस्वरं गोप्यो हरिणा हृतचेतसः ॥ ५,२४.
संदेशैः साममधुरैः प्रेमगर्भैरगर्वितैः । रामेणाश्वासिता गोप्यः कृष्णस्यातिमनोहरैः ॥ ५,२४.
गोपैश्च पूर्ववद्रामः परिहासमनोहराः । कथाश्चकार रेमे च सह तैर्व्रजभूमिषु ॥ ५,२४.
वने विचरतस्तस्य सह गोपैर्महात्मनः । मानुषच्छद्मरूपस्य शेषस्य धरणीभृतः ।। ५-२५-
निष्पादितोरुकाय्यस्य काय्यणोर्व्वीविचारिणः । उपभोगाथमत्यर्थ वरुणः प्राह वारुणीम् ।। ५-२५-
अभीष्टा सर्व्वदा यस्य मदिरे त्व!महौजसः । अनन्तस्यौपभोगाय तस्य गच्छ मुदे शुभे ।। ५-२५-
इत्युक्ता वारुणी तेन सन्निधानमथाकरोत् । वृन्दावनवनोतूपन्न-कदम्बतरुकोटरे ।। ५-२५-
विचरन् बलदेवोऽपि मदिरागन्धमुत्तमम् । आघ्राय मादरातर्षमवापाथ पुरातनम् ।। ५-२५-
ततः कदम्बात् सहसा मद्यधारां स लाङ्गली । पतन्तीं वीक्ष्य मंत्रेय !प्रययौ परमां मुदम् ।। ५-२५-
पपौ च गोपगोपीभिः समवेतो मुदान्वितः । प्रगीयमानो ललितं गीतवाद्यविशारदैः ।। ५-२५-
समन्तोतूपन्न-घर्म्माम्भः कणिकामौक्तिकोज्जवलः । आगच्छ यमुने! स्त्रतुमिच्चामीत्त्याह विह्वलः ।। ५-२५-
तस्य वाचं नदी सा च मत्तोक्तामवमत्य वै । नाजगाम ततः क्रुद्धो हलं जग्राह लाङ्गली ।। ५-२५-
गृहीत्वा तां तटे तेन चकर्ष मदविह्वलः । पापे नायासि नायासि गम्यतामिच्छयात्मनः ।। ५-२५-
सा कृष्टा तेन सहसा गार्ग सन्त्यज्य निम्रगा । यत्रास्ते बलभद्रोऽसौ प्लावयामास तदूनम् ।। ५-२५-
शरीरिणी तथोत्पत्य त्रासविह्वललोचना । प्रसीदेत्यब्रवीद् रामं मुञ्च मां मुषलायुध ।। ५-२५-
सोऽब्रवीदवजानासि मम शौर्य्यबले यदि । सोऽहं त्वां हलपातेन विनेष्यामि सहस्त्रधा ।। ५-२५-
इत्युक्तयातिसन्त्रासात् तया नद्या प्रसादितः । भूभागे प्लाविते तस्मिन् मुमोच यमुनां बलः ।। ५-२५-
ततः स्त्रातस्य वै कान्तिराजगाम महात्मनः । अवतंसोतूपलं चारु गृहीत्वैकञ्च कुण्डलम् ।। ५-२५-
वरुणप्रहितां चास्मै मालामम्लानपङ्कजाम् । समूद्राभे तथा वस्त्रे नीले लक्ष्मीरयच्छत ।। ५-२५-
कृतावतंसः स तदा चारुकुण्जलभूषितः । नीलाम्बरधरः स्क्षग्वी शुशुबे कान्तिसंयुतः ।। ५-२५-
इत्थं विभूषितो रेमे तत्र रामस्तथा व्रजे । मासदूयेन यातश्व पुनः स द्रारकां पुरीम् ।। ५-२५-
रेवतीं नाम तनयां रैवतस्य महीपतेः । उपयेमे बलस्तस्यां जज्ञाते निशठोल्मुकौ ।। ५-२५-
भीष्मकः कुणिडने राजा विदर्भविषयेऽभवत् । रूकमी तस्याभवत् पुत्रो रुविमणी च वराङ्गन ।। ५-२६-
रुक्मिणी चकमे कृष्णः सा च तं चारुहासिनी । नि ददौ याचते चैनां रुक्मी द्रेषेण चक्रिणो ।। ५-२६-
ददौ च शिशुपालाय जरासन्धप्रदेशितः । भीष्मको रुक्मिणा सार्द्ध रुक्मिणीमुरुविक्रमः ।। ५-२६-
विवाहार्थं ततः सर्व्वे जरासन्धमुखा नृपाः । भीष्मकस्य पुरं जग्मुः शिशुपालप्रियैषिणः ।। ५-२६-
कृष्णोऽपि बलभद्राद्यर्यादवैर्बहुभिर्वृतः । प्रययौ कुण्दिनं द्रष्टुं विवाहञ्चैव भूभृतः ।। ५-२६-